Chianti: een probleem ombuigen tot een unique selling point
By in

Chianti: een probleem ombuigen tot een unique selling point

Er is een publiekelijk imago van Chianti, iedereen begint dan over rieten mandflessen te praten. Er is natuurlijk ook een persoonlijke herinnering, bij mij is dat een fles Ruffino Chianti van acht jaar oud, met een ridder op het etiket, die zó mooi was, zo warm, zo veel laagjes had, dat ik intens gelukkig werd. Zo’n bevestiging dat een gerijpte wijn móóier is geworden, het heeft iets dubbelzinnigs. Want je hebt zelden zin om een nieuwe aankoop te doen voor de kelder in de wetenschap die wijn pas over acht jaar te drinken. Enkele weken geleden drink ik de Chianti Colli Senesi 2019 van Castello Romitorio en die was sensueel en charmant. Gewoon te koop bij de wijnvakhandel. Fijn.

Martijn de Groot zet een voorbeeldige Chianti proeverij op tafel van hoog niveau. Met drie wijnen die teruggaan tot 1990. Dan ben ik altijd blij om sociëteit lid te zijn. Na een uitstekende mousserende rosé, twee met moeite gevonden witte wijnen uit de streek, volgt één Chianti classico zonder meer, vier series van riserva’s – met ook aandacht voor de nieuwe Gran Selezione topwijnen – en een goddelijke vin santo om af te sluiten.
De wijnatlas (Jancis Robinson en Hugh Johnson) blijft voor iedereen een baken van wijnkennis. Daarin staat dat er 150 jaar geleden al een tweedeling werd gemaakt, tussen Chianti die bedoeld was om jong te drinken, fruitig en vriendelijk, en een ambitieuzere Chianti bedoeld om te rijpen. Ook vandaag de dag is er een onderscheid tussen de wijn die bedoeld is om jong te drinken: een pittige, uitstekend te verteren mondvol fruit die binnen een jaar of twee op dronk is. En de Chianti Classico Riserva, een uiterst serieuze wijn van een beperkte oogst van topkwaliteit sangiovese druiven, opgevoegd op eiken vaten met een levensverwachting van tien jaar of meer.

Petrolo Boggina B 2019
Petrolo ligt tussen Sienna en Arezzo in. De familie Bazzocchi-Sanjust heeft een domein met 31 hectares wijngaard, veelal boven de 450 meter hoog. Deze witte wijn is van 100% trebbiano, gerijpt in Frans eiken. 15 maanden sur lie. Mijn aantekeningen: indrukwekkend. Bleekgele kleur, mineraal in het kwadraat. Veel vanille en hout. Kruiden en bittertje. Duidelijk een eetwijn, mooie balans. Ik kreeg warempel een Meursault associatie. De mineralen hebben een stinkertje (Annemiek). Claartje benoemt noten en wit fruit. RobK ruikt boter, prijst de frisse aanzet en lange afdronk.

 

Castello Monterinaldi Chianti Classico Riserva
De 2015 en 2008 schelen zeven jaar. Wat doet dat met de smaak? Nou, de jaargang 2015 is prachtig. Diepe geur, mooie zuren in de smaak met goede balans. Duidelijk al oudering aan de rand van het glas. Vaag kersen in de geur. Andere proevers ruiken marsepein, roos en mint. De jaargang 2008 heeft óók een diepe kleur en is met veertien jaar nog volstrekt vitaal. Ik ruik kreupelhout en kruiden in de smaak met vitale zuren. Twee keer prachtig.

Castello di Verrazanno Chianti Classico Riserva
We proeven twee keer 2015 blind. Halen we eruit wélke wijn de Gran Selezione is? Beste wel belangrijk vraag, want die Gran Selezione is fors duurder. Ik geef de tweede wijn betere punten en – gelukkig – dat is de Gran Selezione. De jaargang 2015 is way too young om nu te proeven, echt trekkende tannines. Proef je daar doorheen dan is het een prachtig glas: kruidig, verfijnd en elegant, pepertje, frisse zuren, wijn met souplesse. Berry én Valerie benoemen kersen, Valerie ruikt ook anijs en aardse tonen. Die tannines zetten een aantal proevers op het verkeerde been, ze denken dat dit de Gran Selezione moet zijn – omdat die langer nodig zou hebben om op dronk te komen. SASSELO is voor het eerst geproduceerd in 1982. Valerie benoemt de vlezigheid en de kracht, Berry benoemt cederhout. In mijn aantekeningen staat niets over tannine, maar véél over verfijning en finesse. Heel verfijnde en zuivere geur, kruidigheid, de geur opent zich als een pauwenstaart, steeds nieuwe impressies. Schitterende wijn die mij een beetje aan Margaux doet denken.

En wat doen deze wijnen als ze ouderen? 1990 twee maal: Classico en SASSELO.
Twee-en-dertig jaar oud, een hele generatie. De eerste verkiezingen in Duitsland na de eenwording van Oost- en West-Duitsland, Michaël Gorbatsjov krijgt de Nobelprijs voor de Vrede, een jonge Paul de Leeuw wint de Scheveningen Cabaret prijs, Ayrton Senna wint het WK Formule 1 en ANC leider Nelson Mandela wordt vrijgelaten. In 1990 overleed Roald Dahl op 74 jarige leeftijd, hij liet prachtige kinderboeken achter, maar ook een geweldig verhaal over blind wijnproeven. Mijn hart gaat bij beide 1990-ers harder kloppen. De Classico 1990 heeft een hele diepe en intense geur, dennenbos met ook wel een stinkertje. Soepele wijn, zoethout, fruit nog en goed in balans. De SASSELO 1990 is een toonbeeld van verfijning. Kreupelhout in de geur, straffe smaak nog, met Limburgse stroop, leer. Goed in balans. Ik zie vanuit mijn ooghoeken Martijns gezicht in een grimas vertrekken: de wijn is te zuur, zegt hij. Kwestie van smaak, denk ik. Ik had er geen last van.

Dan een serie met sangiovese/cabernet combinatie

Castello Monterinaldi 1990 PESSANELA
50/50 sangiovese en cabernet sauvignon. 18 maanden houtrijping en daarna 12 maanden op fles. Berry benoemt leer en ceder, Claartje noemt de wijn wat eenvoudig. Ik weet niet precies wat het is, maar de wijn vind ik niet 100% in balans, wat het genieten niet in de weg staat. Tuilé kleur. Kreupelhout in de geur Hoge zuurgraad en bitertje, maar ook finesse en verfijning. Mooi glas.

 

 

Castello di Verrazzano 2009 bottiglia particulare
50/50 sangiovese en cabernet sauvignon. 18 maanden op barriques, 6 maanden op kleine vaten en 6 maanden op fles. Roodbruine kleur met tuilé rand. Mooie kruidigheid in de geur, straf en nog niet op dronk. Maar de geur zegt: Adeldom! Berry weet veel van de smaakcomponenten van de complexe wijn te benoemen: mon cherie kersen en chocolade, floraal, bloemen. Fijn glas.

 

 

Fontodi Vin Santo 2010
Gemaakt van malvasia en sangiovese. Na de oogst zijn de druiven 5 maanden gedroogd. Na persing opvoeding op eikenhout. Absoluut briljante wijn, een van de mooiste vin santo’s die ik dronk: honing, caramel, abrikoos, extreem goede balans met prachtige zuren.

 

 

 

Chianti staat bij BWS voor jaren op de kaart!

Proefnotitie door Peter van de Besselaar

De presentatie van Martijn over Chianti en de wijnen

Ribera del Duero heeft de wind mee (maidenproeverij)
By in

Ribera del Duero heeft de wind mee (maidenproeverij)

Toen Ribera del Duero in 1982 de DO-status kreeg, waren er maar negen wijnmakers actief. Dit is het gebied van Vega Sicilia – vaak beschouwd als allerbeste Spaanse wijn. Het wijngebied heeft de wind mee; inmiddels ligt er 61.000 hectare aan wijngaarden en zijn er meer dan 300 wijnbedrijven actief. Rode wijnen uit Ribera del Duero zijn gemaakt van de tempranillo. Het levert wijnen op met smaken van bramen, zwarte kers, tonen van granaatappel, cranberry, leer, tabak en kruidnagel. Door de vatlagering komen tonen voor van kruiden, vla en mokka. De lokale bevolking gelooft dat de druif als gevolg van de klimatologische omstandigheden eigenschappen heeft ontwikkeld die hem compleet anders maken dan de elders geteelde tempranillo, waardoor een frissere, elegantere wijnstijl ontstaat. Tempranillo heet hier vaak tinto fino en tinta del pais. De wijnen moeten 75% tempranillo bevatten (meestal is het 100%), toegestaan zijn ook cabernet sauvignon, merlot, malbec, garnacha tinta em de witte druif albillo mayor. De eerste vier druiven brengen zuurgraad, tannine en fruit in de blend, terwijl de laatste, een witte druif, geur toevoegt.

Cathy Knuijt brengt wit, rosé en rood uit Ribera del Duero op tafel, naast twee wijnen uit het Rioja gebied.
Mijn hoogtepunten.

El Lebrero 2020 Ribera del Duero (wit)
Hartendief van Cathy. Gemaakt van albillo, een deel van de druiven fermenteert in eiken vaten, een deel in roestvrijstaal. De wijn rust en rijpt 11 maanden in eiken vaten. Bescheiden geur, lekker frisse wijnmet karakteristieke bitters.

 

 

 

Hito 2021 Ribera del Duero (rosé)
100% tempranillo. Adembenemend lichte zalmkleur, bijna water. Verfijnde bloemetjes geur, lekker volle aandronk, lekker sappige rosé, erg goed gemaakt.

 

 

 

 

Viña Sastre 2019 Ribera del Duero Roble
Gemaakt van tempranillo van dertig jaar oud. Wát een heerlijke wijn, vind ik deze wijn. Paarse kleur, ongelofelijk sappige wijn met heel veel kersen. Zwoel en puur plezier. Annemiek stemt daarmee in: bramen, framboos, kruidige zwoelheid.

 

 

 

Psi 2017 Dominio de Pingus
Gemaakt van tempranillo. Gebruinde rand, kersen. RobK benoemt bosgrond, mist wat spanning in de wijn.
Toch wel wat diepgang, goede balans en mooie zuren.

 

 

 

Garmon 2018 Ribera del Duero
Paarse rand, bramen en sechuan peper in de geur. Lijm ook in de geur. Vol, krachtig, zwoel.
Érg fraaie wijn. Gerard is ook enthousiast: kersen, krachtige zuren, hap sap, zin een volgende slok. RobK zegt: de wijn is zwoel zonder overrijp te zijn. Mooie melkchocolade in de geur. Blijft lang nahangen.

 

 

 

Cathy zet ook twee uitstekende Rioja’s op tafel.

Phinca San Julian 2018
Paarsrode kleur, een en al verfijning. Een Hoge Seigneur. Enorm gelaagde geur met tabak, leer en chocolade. Enorme kracht en geweldige balans. Eric benoemt inkt, ceder, bramen en dikke pruimen.

Remirez de Ganuza 2007 Gran Reserva
Gemaakt van tempranillo en graciano. Voornamelijk van klei kalk bodems. 39 maanden in nieuwe eiken vaten. Van zestig kleine percelen met enkele microklimaten. Bruinrode kleur, After Eight munt en chocolade. Mooie sappige wijn. Eric ruikt sigaar, hout, cassis. Maarten vindt de Remirez spannender, frisser en heel elegant.

Een hele mooie maidenproeverij. Dank Cathy.

Proefnotie door Peter van de Besselaar

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Witte zomerwijnen ‘pleasen’ en ‘verwonderen’
By in

Witte zomerwijnen ‘pleasen’ en ‘verwonderen’

Toos Dusee zet witte zomerwijnen op de proeftafel. Leuk, dacht ik, en schrijf er tien op in mijn proefnotitieschrift. Ik ben benieuwd hoeveel ik er straks weg kan strepen. Aan het eind van de proeverij tel ik ‘twee’, want ik voorzag dat we Moezel en Elzas zouden proeven. En ik realiseer me dat onder de noemer zomerwijnen véél wijn past. Ook de Franciacorta, Rias Baixas, Marlborough sauvignon blanc, Traisental grüner veltliner, vermentino uit Toscane, assyrtiko uit Griekenland, Bulgaars wit uit Bessa Valley en chardonnay uit Zuid Afrika, die allemaal niet op mijn lijstje staan. Toos is helder over haar criteria: de zomerwijn moet licht zijn, niet zwaar of vol in de smaak, gekoeld goed passen op het terras en bij lekkere zomergerechten zoals salades.

bbq witte zomerwijn

Dat de omstandigheden álles uitmaken voor hoe je een wijn waardeert, blijkt uit de Leirana Abariño 2020 uit de Rias Baixas. Die proefde ik enkele weken terug op een terras voorafgaand aan een diner en de wijn kon me enorm bekoren. Nu in de blinde proeverij staat de wijn naast een sauvignon blanc en grüner veltlinder en vind ik die nogal enkelvoudig. Ik ruik wat caramel en cacao tonen in de geur en in de smaak hele hoge zuren. In de wijnapp waarin ik notities noteer krijg ik zelfs op mijn donder van David: “Peter, dit is geen wijn voor in een vergelijkende proeverij. Ik was er verrukt van, want deze wijn ‘resets’ de smaakpapillen als aperitief.” Waarvan akte.

 

 

Villa Franciacorta 2016 Mon Satén

100% chardonnay. Franciacorta zette ons twee weken geleden nog op het verkeerde been bij het Nederlands kampioenschap. Ook in deze proeverij zeggen veel proevers: champagne! De bubbel komt in geuren en kleuren: brioche zegt Valerie, chardonnay zegt Annemarie (knap!), appelmoes zegt Eric, munt en floraal zegt Ron. Ik ruik appeltjes en citrus in en verder kleine geur, zure aanzet, bittertje in de smaak, aangenaam. Verwonderwijn.

 

 

 

Assyrtiko by Gaia, 2020 wild fermet, Santorini

Mooie commentaren op de Griekse wijn. Kees ruikt mango, Ron wat vanille en spinazie, boenwas. Maarten ruikt mango en caramel, hij prijst de lange afdronk. Mijn aantekeningen kruidig/kaneel, gronderige geur, lekker hoge zuren. Pleasende wijn.

 

 

 

Chardonnay 2018 Muratie Stellenbosch

De chardonnay stond niet op mijn lijstje, omdat ik die wat vanzelfsprekend vind. Toos kiest voor een Zuid Afrikaanse en verduveld je zou zo denken aan Bourgogne te zitten. Want: stinkertje, true to type chardonnay, Zachte wijn, heel fraaie met mooie rondeur. Pleasende wijn.

 

 

 

Vermentino 2019 Toscane, Campo alla Sughera

Een wat verrassender keuze dan de klassieke Soave die ik niet van mijn lijstje kan wegstrepen. Een verfijnde elegante geur met duidelijk jasmijn tonen. Frisse smaak, echt zomers, met mooie zuren en wat bitters in de afdronk. Ron benoemt kruisbes, zuren en mineralen. Verwonderwijn.

 

 

 

Riesling 2018 Van Volxem

Betrouwbare wijn, riesling mineralen, spritzig, goede balans, fijne wijn. Pleasende wijn.

 

 

 

 

Ayler Kupp 2018 Auslese, Peter Lauer, Saar

Hartendief van Toos. Begrijpelijk want dit is een fantastisch glas: mineralig, mooie rondeur met verfijnd zoet en prachtige zuren die zorgen dat er adembenemende balans is. Hier kan je nog minstens 15 tot 20 jaar plezier aan beleven. Duidelijk: pleasende wijn.

 

 

 

Peter van den Besselaar

 

 

Tweede plaats bij NK blindproeven
By in

Tweede plaats bij NK blindproeven

De Brabantse wijnsociëteit heeft beslag weten te leggen op de tweede plaats bij het Nederlands Kampioenschap blindproeven.

Het team bestond uit Berry Marinussen, Maarten Drop, Noël Geisen en Peter van den Besselaar. Maar liefst veertien proevers namen deel, twee als coach. Het begint al een beetje als traditie te voelen, Vlaamse koffiekoeken en croissants van Eric om te beginnen. Wekenlang, soms maandenlang, is er al geoefend. Met speciale oefensessies om druiven beter te leren determineren, gangbare en curieuze. Dat doet Fred Nijhuis namelijk heel goed: een blindproeverij samenstellen die als je die achteraf op papier ziet, je altijd doet denken: moet te doen zijn. Maar papier is geduldig. Vorig jaar was er een hele lichte Châteauneuf du Pape die proevers op het verkeerde been zetten. Nu was de eerste lichte rode wijn een malbec, maar daarin zag een team de gamay en een ander team de  barbera. Gewone druiven herkennen is al lastig, dus het herkennen van altesse (Savoie) of mavrud (Bulgarije) is natuurlijk nog veel lastiger. Team Halfdroog prolongeerde de titel, dat zijn superknappe proevers die vorig jaar zelfs een vierde plaats haalden bij het wereldkampioenschap. Klik hier voor een volledige uitslag en opsomming van de geproefde wijnen. https://www.fred-nijhuis.nl/2022/05/team-halfdroog-na-prolongatie-titel-op-nk-blindproeven-naar-het-wereldkampioenschap-in-frankrijk/

Hieronder een foto-impressie van de dag in Kontakt der Kontinenten in Soesterberg die tot in de late uurtjes voortduurde bij restaurant D’Amici in Vleuten.

Pinot Noir en Spätburgunder, verrassend veelzijdig
By in

Pinot Noir en Spätburgunder, verrassend veelzijdig

Dit is een heerlijk thema. Mag van mij ieder seizoen terugkomen. Want je kan er eindeloos mee variëren en het is super leerzaam. Toeval is logisch, zei onze voetbalfilosoof Johan Cruyff. Hoe langer je er over denkt hoe meer je inziet dat het waar is. Dus op de dag van de proeverij valt het Engelse wijntijdschrift Decanter bij mij in de bus met Pinot Noir als thema. The greatest grape? Vraagt de redactie zich af. Featuring een Côtes de Nuits proeverij én… Duitse spätburgunders. Wat zei ik: toeval is logisch.
Verschillende leden denken dat het een proeverij zal worden met steeds de vraag: welke wijn is de Duitse? Met die verwachting ben ik ook naar cultureel centrum Jan van Besouw gekomen. Maarten Drop zet echter een verrassend veelzijdige proeverij op tafel. Met ook Nederlandse, Zuid Afrikaanse en Elzasser wijnen. En maar liefst zeven van de elf wijnen op tafel zijn biologisch.

Weinreich 2018 Blanc de Noir
Mousserende wijn uit Rheinhessen, die positieve kritieken krijgt. Deze biologische wijn kan als aperitief geschonken worden, erg expressieve geur, stevige smaak met hoge zuren. Appeltjes determineert Gerard, die ook spreekt over stevige bitters. Dat maakt dat je deze sekt ook zonder nadenken bij het diner kan schenken.
In de eerste serie staan twee Blanc de Noir wijnen, een uit Rheinhessen en een uit de Ahr. Allebei mooi, de jongste wijn krijgt van mij de meeste stemmen.

 

Burggarten 2021 Blanc de Noir Ahr
Deze VDP-producent weet de harten sneller te doen kloppen, met een wijn met een heel expressieve geur. Mango, perzik en tropisch fruit herkent Kees, hij roemt de zachte zuren. Typisch Duits staat in mijn aantekeningen, want veel bloemetjes. Viooltjes. Spritzig. Citrus. Passiefruit. Ananas. Lekkere smaak, voor ik er erg in heb: de slikreflex vóórdat ik de wijn kan uitspuwen. Hap sap, zin in een volgende slok. Tjonge, dit is mooi.
In de tweede serie rosé wijnen. De zalmgoudkleurige wijn blijkt pinot noir uit Thorn te zijn, mineraal getypeerd. De zalmkleurige wijn is gemaakt van spätburgunder met wat fruhburgunder en cabernet sauvignon. Milch 2020 Rosé Juliane heeft een licht zoetje en heel prettig, aardbeien in de geur. Eric ruikt banaan, amandel en stephanotis, de bruidsbloem.

Dan een serie met drie rode wijnen.

Domaine Fernand Engel 2020
Waarom mist in een Elzasser pinot noir altijd iets?, vraagt Claartje zich af. Om later in de proeverij te ontdekken dat er een pracht Elzasser staat. Zo zijn er iedere proeverij wel 5 tot 10 van die leuke kleine gebeurtenissen die zich maar moeilijk laten beschrijven. De geur van deze wijn charmeert, met kruidigheid, ceder en aardbei. De smaak heeft een zoete aanzet. Ron ruikt zuurkool en eaux de vie.

 

 

Bernhart Sweigener Kalkmergel 2019
Biologische wijn, wijn van jonge stokken die 10 maanden houtrijping krijgt. Veel te jong, zegt Noël. Maar ik vind de wijn heel vitaal en verfrissend in smaak, lekker hoog in de zuren. Ingetogen neus wel, met aardbei en mineralen.

 

 

Paul Cluver 2018 Elgin
Erg lichte kleur, bij het blindproeven denk ik – no way – aan Zuid Afrika. De geur is frivool met rozen. Noël prijst de fijne zuren, Liselotte typeert met de kernwoorden ingetogen, elegant, thee en rozenbottel, bessen en paddenstoelen.

 

 

DORF, Andres Durst, Pfalz
Wijn die jaartalloos op de markt komt, maar is gemaakt van 2016, 2012 en 2018. Wijnbouwer Durst werkt biologisch. Hartendiefje van Maarten. Willem Jan zou de hele proeverij willen blijven ruiken, iedere keer komt er een andere geurimpressie naar boven. Frivole neus met aardbeienmousse, goede zuren en verdorie toch ook nog tannines. Wint zeker nog aan kwaliteit door kort in de kelder door te brengen.

 

Château de Chamilly 2014 Mercurey 1er Cru Les Puillets
Lichte kleur, mooie tuilé aan de rand. Ingetogen elegantie in de geur, nog strenge en straffe smaak met elegantie. RobG prijst de mooie zuren en elegantie.
In de laatste serie staan twee hele fraaie wijnen.

 

Bernhart 2014 spätburgunder – S –
Roodbruine rand, combinatie van vanille en rozen. Hoge zuren, op dronk, kreupelhout, sappige smaak met veel elegantie. Willem Jan benoemt munt, koffie en chocolade. Hartendief van Maarten.

 

 

Jean Paul Schmitt 2013 Rittersberg
65 jarige oude stokken leveren de druiven voor deze wijn. Prachtwijn. Halftransparant, roodbruine rand. Ik ruim warempel gewürztraminer, erg geparfumeerde wijn met veel kruiden. Goede zuren, sappig, veel body, hap sap verlangen naar een nieuwe slok. Claartje benoemt de caramel in geur en smaak. Willem Jan ruikt honing, pruimen en rabarber. Kruidig ook. Hij nodigt ons uit (echt) om een blaadje laurier in de mond eens te bijten en te ‘pruimen’, want dan proeven we de laurierbitters het best.

Zo eindigt de proeverij, met suggesties om ons smaak-arsenaal uit te breiden, van laurier ‘pruimen’ tot het idee om de Stephanotus bij de bloemenzaak niet alleen te bekijken maar vooral ook te beruiken. We gingen heel blij naar huis.

Peter van den Besselaar

Schist wijnen
By in

Schist wijnen

Schist is van oorsprong kleirijke en in laagjes opgebouwde zeebodem die onder druk, hitte en tijd, gekristalliseerd is. Schist is langer doorgegaard dan leisteen. Er zijn enkele wijngebieden waar schist gebruikelijk is: Douro, Faugeres, Morgon, Muscadet en Saint Chinian. Die bodem heeft invloed op de wijn. Moeilijk te benoemen wat precies, want er zijn immers ook tal van andere factoren die een rol spelen (druif, zonligging, klimaat, etc.). In dit filmpje over Saint Chinian is het humoristisch teruggebracht tot een keuze tussen kracht of elegantie. Filmpje over Schist in St. Chinian

We proeven twee witte wijnen, zes rode wijnen uit klassieke schist gebieden en twee luxe rode wijnen. De twee witte wijnen bevallen mij zeer.

Quinta la Rosa 2019 Douro Branco
De wijn is vergist in hout en heeft een bleekgele kleur. In de geur komt naar voren: jasmijn, amandelen, perzik, vanille en hazelnoot. De smaak is heel zuiver, met hoge bitters en lang nahangend, een echte eetwijn.

 

 

 

Grattalops 2018 Ripoll Sans Cal Batllet, Priorat
De kleur is meer oudgoud en in de explosieve geur ruik je abrikoos, licht passiefruit, mango, peer en vanille. Een lichte aanzet met een frivole structuur, zachter en eleganter dan de Douro wijn. Ook nahangend.
Van de rode wijnen beschrijf ik de wijnen die mijn hoogste scores kregen.

 

 

 

Quinta la Rosa 2019 Douro
Voornamelijk gemaakt van touriga nacional, 12 maanden houtrijping. Donkere wijn met paarse rand, diepe geur met kers en peper. De wijn proeft mollig en rijk, hangt lang na.

 

 

 

 

V de Viranel 2018 Saint Chinian
Tja, volgens het filmpje zou dit dus een krachtige wijn moeten zijn. Zie mijn aantekeningen: diepe kleur, heel zuivere geur met kers, later ook cacao en schotse pijptabak, een fraaie geur dus. Claartje ruikt ook chocolade en thee. De wijn is volrond en zo lekker in de aanzet, dat ik de slok al inslik vordat ik die kan uitspuwen (slikreflex). Hap sap, meteen zin in een volgende slok, want de wijn proeft heel harmonieus en elegant. Heel fraai.

 

 

Quinta da Romaneira 2018 Douro
Hele diepe kleur met paarse rand, ik beschrijf de geur als heel bevallig: breed met cacaotonen, chocolade en tabak. Eric benoemt melkchocolade en drop. Just prijst de hoge zuurgraad. De wijn heeft een medium gewicht en na de zuren in de aandronk is er ook duidelijk elegantie. Gemaakt van touriga nacional.

 

 

 

Mullineux 2018 Roundstone syrah
Ook hier een diepe kleur maar met roodbruine rand. Herfstbos impressie in de geur, stenig ook. Elegante aandronk, stevige smaak, mollig, tikje streng en heel aangenaam. Eric benoemt een groentoon, inkt en paprika. Just noemt de wijn ‘een bekvol’ met vleestonen, amarene kersen, chocolade, pruim en goed geïntegreerde zuren.

 

 

 

Leerzame en fijne proeverij.
Peter van den Besselaar

Special Sparkling
By in

Special Sparkling

Verder kijken dan champagne, cava en prosecco, dat is het thema van de avond. Mede ter voorbereiding op Valerie’s WSET 4 examen, staat er een mooie rij mousserende wijnen op tafel die deels buiten de gebaande paden te vinden zijn. En soms zelfs wat verder erbuiten. ‘Een bonte avond’ noemt Valerie het zelf. En daarmee slaat ze de spijker vooraf al op de kop!
Mousserend op diverse manieren geproduceerd: van Metodo Charmat, Méthode Ancestrale en Methode Transvasée tot Methode Traditionelle.

In de eerste serie twee Italianen, een aantal leden haalt dat er al uit. Beiden gemaakt via de Metodo Charmat (met de tweede vergisting op tank), net als de meeste Prosecco’s.

Een fruitige Vino Frizzante van de voor de meesten onbekende Vespaiolo-druif, van Cantina Beato Bartolomeo uit de Veneto. Kees beschrijft de fijne mousse, fruitige neus, strakdroog en gistig met een appeltje. Eric haalt er in de geur appelmoes uit, mandarijntjes, abrikoos met een licht zoetige aanzet. Denkt aan Moscato ‘d Asti. Een aangenaam glas!
De tweede is iets boerser vindt Kees, maar ook een fijne neus, fruitig met abrikoos, druif en lychee (Eric) en een zoetje in de afdronk. Een (dus lichtzoet) van Cantine Due Palme van de negro amaro-druif, uit Apulië.

Met de tweede serie heeft niet alleen Rob van Ginneken moeite. Beide wijnen roepen uiteenlopende meningen op.

De eerste wijn heeft fijne mousse, een neus van wit fruit (perzik) maar ook druif en limoen. Een stinkertje vindt Claartje, veel mousse in de mond, een beetje muf, appel en een klein zuurtje. Ik schrijf zelf op: eerste aanzet niet zo sappig als de neus deed vermoeden, maar dit wordt bij de tweede slok al beter. Fruitig, lekkere zuren en verrassend lange afdronk. Prettig, al deelt niet iedereen die mening.
Het is een Brut volgens de Méthode Ancestrale: de oermethode waarbij botteling plaatsvindt voordat de gisting voltooid is waarbij de vergisting op fles verdergaat. De maker is Château L’Enclos des Roses uit Gaillac, van de druif Mauzac. De oorsprong van deze Méthode Ancestrale ligt ook in deze streek, een grappige link.

De tweede wijn is ook een Brut, gemaakt volgens de typisch Hongaarse Methode Transvasée. Daarbij worden eerst twee stille basiswijnen van, in dit geval, Chardonnay en Riesling gemaakt, die worden samengevoegd om te rijpen. Daarna wordt de wijn in Magnums nogmaals vergist en na 1 ½ jaar tweede vergisting gebotteld. Ik schrijf op: fijne mousse, maar niet zo lang, tonen van mandarijntjes, appel en een beetje bloemig (rozen), lekker bittertje. Claartje haalt ook appeltjes uit de neus, in de mond veel mousse, een zoet-zuurtje en droog. Rob heeft moeite met het zoet versus het bitter.
Het is een Hongaarse Grande Cuvée Brut van Hungaria, met de bijzondere blend van Chardonnay en Riesling.

Steenberg Winery

We zijn nu uitgekomen bij de wijnen die vrijwel allemaal zijn gemaakt via de Methode Traditionelle.
Een aantal van ons heeft bij de eerste wijn moeite met de neus. Ik vind die zelf gistig en een beetje boers (stal). Gerard ruikt appelmoes, Claartje kool, maar Kees haalt uit het ‘stinkertje’ zelfs Zwitserse kaas! In de mond wat belegen tonen (Gerard), aangename zuren en ik vind de wijn ook fruitiger dan in de neus: appel, peer en een klein zoetje achterin. Ook Just vindt ‘m eigenlijk stiekem toch wel lekker. Associatie met ‘zure cactus-vijg’, jawel! Een Brut Nature van wijnhuis Korak uit Kroatië, erg verrassend.

 

Een volgende wijn laat nauwelijks te raden over: Sauvignon Blanc. Fijne mousse die lang aanhoudt, de herkenbare aroma’s van tomaat en paprika (Toos), waar Claartje zelfs zuurkool bespeurt. Ikzelf ruik tomatentakjes en kruisbes en dan denk ik meteen aan Sauvignon Blanc uit Nieuw-Zeeland. Maar nee: Vonkelwijn uit Constantia (Zuid-Afrika) van het huis Steenberg. Voor € 10,95 echt een heel prettige en mond-verfrissende Méthode Cap Classique voor liefhebbers van Sauvignon Blanc.

 

Hierop volgend een wijn die (mij in ieder geval, maar ik was geloof ik niet de enige) wat meer moeite kostte: de Sabaté i Coca Copinnat Josep Coca Brut Nature 2014 uit de Peñedes, gemaakt van de cava-druiven Xarel-Lo & Macabeo. Maar niet zoals cava met minimaal 12 maande flesrijping, maar met minimaal 18 maanden. ‘Zwaveltje en zure citrus-bitters’ vindt Toos. Een wat belegen neus en ik proef weinig fruit, meer vegetale tonen. Een liefhebberswijn zullen we maar zeggen en echt wat anders dan de meer reguliere cava’s.

 

Dat wordt anders als we laatste lichtgele wijn in het glas krijgen. Wat een feest! Fijne mousse, een frisse neus met gisttonen, maar ook vanille, mokka, caramel (Eric) en Toos haalt er ook jasmijn uit.
In de mond fris, maar een volle rijke aanzet met een klein zoetje en bittere zuren (Toos) maar niet té. Ik proef zelf appel & fudge, met aangename zuren en een heerlijk lange afdronk. De favoriet van Valerie en Noël vanavond.
Tot ieders aangename verrassing is dit een Tsjechische Blanc de Pinot Noir Brut Nature van het huis Krásná Hora (wat betekent ‘prachtige heuvels’) uit het wijngebied Moravië, gemaakt van Chardonnay en Pinot Noir. Een superwijn voor z’n € 23,00.

Krasna Hora

 

En tot slot een transparant granaatrode off-dry wijn met tonen van pruim, braam en bessen in de neus. Willem-Jan ruikt paprikatonen en dennengeur. Hij denkt aan de Loire. In de mond licht (al blijkt ie later 14% alcohol te hebben), verfrissend, zoet-fris met fijne mousse en wat bitters, maar ook aangename bijpassende zuren. Een heerlijke lichte tegenhanger voor een rijk chocoladedessert, denk ik meteen.
Noël noemt ‘Brachetto?’, maar je ziet ‘m al aarzelen. Gerard denkt er een Australische Syrah in te herkennen, maar met de neus van een Cabernet Sauvignon. Spot-on! Dowie Doole, een Moxie Sparkling Shiraz uit McLaren Vale. My favourite vanavond, die ga ik eens inzetten bij een nagerecht! En dat voor maar € 19,95.

Dowie Doole – winemaker Chris Thomas

Een leuke gevarieerde proeverij vanavond, met verrassende wijnen en soms stijlen die je niet vaak in je glas krijgt. Een paar wijnen zijn helaas niet besproken, zoals een Oostenrijkse Brut Réserve van Bründlmeyer, een ‘typische’ (Noel) Lambrusco en de Pinot Noir Vonkelwijn van Steenberg, maar dit geeft hopelijk een aardige impressie van deze leuke bonte avond.

Valerie, bedankt en succes met je WSET4

Wijnen uit Zuid Afrika’s Swartland van cult wijnbouwer Adi Badenhorst
By in

Wijnen uit Zuid Afrika’s Swartland van cult wijnbouwer Adi Badenhorst

De onwetende koper die bij de slijter die fles pakt met dat mooie etiket. Dat komt dagelijks voor. Omgekeerd ook: de wetende liefhebber die de fles links laat liggen vanwege een flamboyant etiket. Ik beken het met enige schaamte. En omdat ik bij de proeverij hoorde dat ik niet de enige ben. Ze zijn vermoedelijk net zo kleurrijk als hun maker: de etiketten op de wijnflessen van Adi Badenhorst. Gerard van Avendonk laat ons kennismaken met zijn wijnen. Hij is hip en cool, zegt Gerard. Hij valt op door haar, staart en baard.

Gerard vertelde ook:
Adi houdt van wijnen die de dorst lessen.
Wijnen die je kunt drinken maar ook bewaren.
Wijnen die in het glas veranderen.
Wijnen die complex zijn maar niet gecompliceerd.
In de kelder wordt zomin mogelijk geknutseld aan de wijnen.
Er wordt op traditionele wijze wijn gemaakt.
Er wordt niet aangezuurd.
Er worden geen chemische middelen gebruikt om de wijn te klaren.
Voilá, genoeg redenen om te proeven. Ik beschrijf enkele opmerkelijke wijnen.

Sout van die Aarde 2018

Gemaakt van de palomino druif. Geelgoud van kleur. Ik ruik caramel, Ron ruikt  mineralen en Annemiek rijpe appel. Best moeilijk, schrijf ik op, heel hoge bitters, een eetwijn, gastronomisch. De druiven werden vroeger gebruikt voor de eigen sherry uit Zuid Afrika.

 

 

Klip Klop 2018

Wijn van steen, ofwel chenin blanc. Graniet in ondergrond. Goudgeel, citrus en mineraliteit in de geur, een bloemetje ook. Valerie ruikt sinaasappel en grapefruit, Toos prijst de rijke expressieve geur. Van drie chenin blancs de mooiste wijn, heel gastronomisch met goed concentraat en hoge bitters.

 

 

Golden slopes 2019

Chenin blanc van oude stokken bijna zestig jaar oud. Er zijn maar 1333 flessen van gemaakt – Gerard vertelde vier jaar erover te hebben gedaan om deze wijnen voor de proeverij te verzamelen, waarmee ik mar wil zeggen: bofferds zijn wij. Erik ruikt wite bloesem, Just een wonderlijke combinatie van zwavel, cashewnoten en sinaasappel. Niemand hoeft zich in onze proeverijen in te houden om zijn mening te uiten. Claartje zei het poëtisch: deze wijn danst in het glas. Ook dit vind ik een gastronomische wijn, licht peer, hoog in zuren en bitters.

Cinsault 2019 Ringmuur

Alleen in de beste jaren maakt Adi van 100% cinsault rode wijn. Cinsault, dat is toch het lelijke eendje dat in Frankrijk wordt gerooid? De 2018 wijn uit de Ramnasgras wijngaard vink ik weinig charmant, een moeilijke wijn. Old school, zegt Noël. Maar dan deze 2019, potverdorie wat mooi! Half transparant, echt een wijn om liefhebbers in blindproeverijen mee te foppen, die kijken naar de keur en denken meteen aan pinot noir of nebbiolo. Ik ruik caramel, kruiden, kreupelhout en good heavens: rozen! Sappige wijn met goede balans en een fraai bittertje. Toos benoemt kers, rozenbottel en ‘zoete’ rozen, ik hoorde het haar echt zeggen. Eric benoemt aardbei, gele banaan, hij noemt de wijn frivool. Chapeau. De wijnstokken voor deze wijn zijn in 1963 geplant.

SK’Windjesvlei 2018

Een rode wijn gemaakt van druiven die vroeger dienden voor de eigen Zuid Afrikaanse port: tinta barocca. Een wijn waarbij de superlatieven loskomen. Complex en heeft heel wat te bieden, zegt Toos, jammig, kers, aardbei. Eric benoemt de kleur pakkend als paarszwart, hij ruikt jodenvet, tijm, gestoofd zwart fruit en laurierdrop. Diepdonker en zwart staat ook in mijn aantekeningen. Gekookte kersen, kardemom kruid en licht peper. Enorm concentraat, komt nog jong over, veel potentieel en kindermoord om die nu te drinken. Ik droom van deze wijn  bij wild, fluwelige luxe.

Gerard zegt in het begin ook dat Badenhorst hele trossen met steel en al vergist. Dat is misschien de reden dat zijn wijnen soms wat charme missen terwijl ze onmiskenbaar veel karakter hebben. Als die charme de hoek om komt kijken, zijn ze echt super mooi. Zijn etiketten? Ik zal me er niet meer door laten leiden. Want als je Badenhorst kán kopen, moet je dat eigenlijk meteen doen. Door het jaar zijn de wijnen meer níet dan wel leverbaar. Heerlijke proeverij.

Peter van den Besselaar

De documentatie van Gerard

Bourgogne uit de liefhebberskelder
By in

Bourgogne uit de liefhebberskelder

We proeven vanavond Bourgogne, zegt Claartje Grielis. Bij haar tweede zin ben ik al blij: “het zijn wijnen uit mijn wijnkamer”. Wijnen die de toets der kritiek bij Claartje hebben doorstaan en waarvan ze besloot om kostbare kelderruimte vrij te maken… We hebben een typische liefhebbersproeverij. Bij de witte wijn van chardonnay proeven we terug tot 2009. Bij de rode wijn van pinot noir gaan we zelfs 24 jaar terug. Een unieke proefavond.

Bij een van de wijn spijsavonden van de sociëteit kregen we al eens bladgoud in de soep. Maar het zat niet eerder in de wijn! Nu wel in een mooie rosé cremant van Parigot. Mijn associatie van vergulde darmen werd snel uit de wereld geholpen. Het goud blijft niet in ons lijf. De viefe rosé van pinot noir bracht nog allerlei smaaktonen naar voren, van abrikoos naar hazelnoot.

Daarna proeven we zes witte wijnen en zes rode wijnen.

Chanson Viré Clissé 2010 chardonnay

Het witte hartendiefje van Claartje, gerijpte chardonnay met levendige citruszuren. Een favoriete wijn van Prinses Beatrix, weet Claartje. Een wijn met een verhaal. Goede smaak heeft Beatrix, haar vader was ook een chardonnay liefhebber. Zoonlief schonk echter een riesling uit Franken bij zijn huwelijk.

 

 

 

De Viré Clissé stond naast een Rully en Chablis. In de zwaardere serie proefden we witte Beaujolais, Meursault en Pernand Vergelesses.

 

Chablis 2019 Sebastian Dampt

Er ontspon zich een dialoog bij deze chablis, waarom het zo moeilijk is om die te herkennen. Tja, nou zijn er natuurlijk veel chablis wijnen, die zich vaak kenmerken door mineraliteit. Deze wijn is meer fruit getypeerd: serieuze geur met licht passiefruit, Annemiek ruikt abrikoos. Goed concentraat en levendige zuren, prettige hap sap smaak met licht amandel.

 

 

Domaine Chanson Pernand Vergelesses 2009 1er Cru Les Caradeux

Een eetwijn met veel bitters, veel concentraat en een prachtige balans. Veel om te ontdekken in verschillende laagjes van de wijn: passiefruit, ananas, gebrande boter, cacao en meloen in de geur, boterig in de smaak met een sabayon smaak.

 

 

 

Bij de rode wijnen dachten verschillende proevers dat de eerste wijnen van gamay waren, licht en frivool. We proefden zes pinot noir wijnen, in de eerste serie Bourgogne tout court, Givry en Pernand Vergelesses. In de tweede serie Volnay, Pommard en Corton.

Domaine Parent Volnay 1998 Premier Cru Clos des Chênes

In 2010 al eens geproefd in een BWS proeverij, waar de wijn toen de show helemaal stal. De wijn heeft nu duidelijk tertiaire tonen, kreupelhout, bos en mineralen.

 

 

 

Domaine Lejeune Pommard 2011 Les trois Follots

Een geur met wat zoet, siroopachtig, sinaasappel en mandarijntonen, levendige aandronk en een wijn met veel tannine nog, straf en mineralig. RobK benoemt kers en melkchocolade, hij roemt de elegantie.

 

 

 

Domaine Debray 2012 Corton Grand Cu

Hartendiefje van Claartje. Werkelijk schitterende wijn met prachtige geur van ceder, leer, tabak, kreupelhout. Ron benoemt bosaardbei en vanille, RobK donkere kersen en zwart zomerfruit, Just aardbei, stal, cacao en munt. Hele elegante smaak met goede balans.

 

 

 

Voortreffelijke proeverij.

 

Let’s Chardy
By in

Let’s Chardy

Al jaren zijn er grote groepen mensen die zich scharen achter de zogenaamde ABC beweging: Anything But Chardonnay. Maar vanavond proeven we gelukkig allesbehalve dat. Chardonnay only. Of, zoals de Australiërs zo leuk kunnen afkorten: Let’s Chardy!

De druif is een echte ‘wijnmakers-druif’, die natuurlijk ook in grote mate bepaald door terroir en klimaat. De wijnmaker kiest zijn of haar stijl van wijn maken, waardoor een oneindig breed palet aan wijnen kan worden geproefd.

Annemiek Vermeijlen heeft vanavond een mooie line-up van diverse landen, regio’s, stijlen en smaakbelevingen. Wie durft er dan nog te zeggen dat Chardonnay in de ban moet …?!

Als indrinkers twee mousserende wijnen:
De Crémant de Bourgogne Blanc de Blancs Brut Cuvée Lucien van Viteaux Alerti, met een blend van 80% Chardonnay en 20% Aligoté voor de verfrissende zuren (Noël dacht ’t al te herkennen) heeft fijne mousse, is lekker fruitig volgens Peter met tonen van citrus, appel en amandel. Eric haalt er ook iets zoetere tonen uit, caramel en fudge. Mooie afdronk die niet snel weg is. Prima glas voor die € 14,80.

De Blanc de Blancs Brut Champagne 2010 van Telmont heeft ook een fijne mousse die echter veel langer aanhoudt. In de neus, maar dat kan je met een jaargang 2010 ook verwachten, een wat ‘belegen’ neus (Eric noemt het zelfs “stoffig”), maar bij de eerste slok is hij verrassend sappig. Kees benoemt rijpe appel en abrikoos, maar ook een aangename frisheid. Deze fles is ooit bij een wijntrip van de Brabantse Wijn Sociëteit door Annemiek meegenomen. Wie bewaart heeft wat en wat zijn wij daar blij mee!

 

De eerste droge wijnen zijn allemaal op RVS vergist.
De eerste, de Markowitsch Chardonnay 2020, zet een hoop mensen op het verkeerde been. ‘Je fopt ons!’, aldus Noël. ‘Sauvignon Blanc en Viognier tonen en een zweetneus’. Valerie vermoedt een warmer gebied, vanwege het rijpe fruit (naast frisheid). Een smakelijke, betaalbare Chardonnay uit de Pay d‘Oc, gokt Peter.

Niets daarvan: Oostenrijk (Carnuntum, iets ten zuiden van Wenen). Rijpe neus met een mooi klein bittertje na. Sappig en voor die prijs (€ 10,50) erg aangenaam.

 

Vervolgens driemaal Chablis. Een Petit Chablis 2019 van Domaine de l’Églantière, een ‘gewone’ Chablis 2017 van Domaine Sebastien Dempt en een 1er Cru Fourchaume van opnieuw Domaine de l’Églantière. Het verschil is in de opbouw van deze reeks duidelijk.

De Petit Chablis is duidelijk lichter. ‘Weinig expressie’ (Noël), ‘lichte body met korte afdronk’ (Valerie).

De Chablis van Sébastian Dempt heeft rijper fruit van citrus, maar ook rijpe peer & meloen, zelfs iets vegetaals. Eric en ik halen er asperge uit, voor Valerie is het de eerste wijn ooit waar ze broccoli in herkent. Een fraaie wijn met een mooie lange afdronk. Mooi glas dat de prijs van € 18,20 zeker waard is.

Tenslotte hebben we de de Premier Cru van Domaine de l’Eglantière in het glas, die behoorlijke verschillen in notities oproept. ‘Onrijp, weinig in te beleven’ (Valerie), ‘citrus met tropisch fruit met groenen tonen en behoorlijke zuren’ (Gerard) versus ‘stuivend fruitig, zoetje in de aanzet’ (Kees). Ik vind het zelf een erg mooie wijn met rijpe appel en peer in de neus, een sappige aanzet met rijpe witte perzik en een beetje amandel. Een tikje bloemig zelfs. Deze wijn had Annemieke gehaald uit de lijst van het NK Blindproeven van een aantal jaar geleden. Goede keus!

Hiermee verlaten we de RVS Chardonnays en komt het houtgebruik om de hoek kijken. Een overdadig gebruik daarvan is de belangrijkste reden waarom ABC zich zo heeft afgekeerd van de druif. Maar ja, wie zegt dat je hout overdadig moet gebruiken?

De volgende wijnen van Annemiek laten zien dat beschaafd houtgebruik de druif perfect kan ondersteunen, zelfs verrijken.

De Côte de Nuits-Villages 2017 van Désertaux-Ferrand. Nu zijn we toch wat zuidelijker dan de Chablis en dat proef je. Rijp fruit en de ronde aanzet van beschaafd houtgebruik met een licht filmend mondgevoel. ‘Geconcentreerd, prettige bittertjes, gewoon lekker!’, Gerard is enthousiast. Kees wordt blij van de rijpe tonen (abrikoos) en de fijne lange afdronk. Eric meent tonen van verbrand rubber te ruiken (Zuid-Afrika?) en proeft een wijn met veel warmte en body. Grappig is dat deze wijn niet alleen Chardonnay bevat, maar ook 30% Pinot Blanc. Dit geeft ‘m wat extra rondeur, lekker!

Na deze fraaie Bourgogne gaan we de Franse grenzen over, op naar de Nieuwe Wereld.

Eerste stop: Australië.

De Innocent Bystander Chardonnay 2017 van Brown Brothers uit Yarra Valley heeft rijpe fruittonen (citrus, appel, peer en mango) maar ook mineraliteit. ‘Sappig en levendig, vief’ vindt Peter.
De St. John’s Road PL Chardonnay 2016 uit Eden Valley heeft ook rijpe, zelfs tropische tonen van ananas, maar tegelijkertijd mét frisheid. En met de invloeden van elf maanden op hout, waarvan 50% nieuw en 50% gebruikt. Peter vindt de neus ‘naar’, zwavelig, maar gelukkig in de smaak beter, met een mooie balans en mineraliteit.

En dan de grande finale (ten minste, qua intensiteit): Zuid-Afrika, Californië en Sicilië.

De Ataraxia 2020, afkomstig van de Walker Bay in Zuid-Afrika. Ook hier wisselende proefnotities. ‘Flauwe neus, zoetzure aanzet, citrus, wat hard’ volgens Gerard, maar Cees vindt in zijn glas een kruidige en vanille neus, citrus maar ook tropisch (ananas en abrikoos) met fijne zuren. Noëls notities sluiten op dat laatste aan: mango, elegantie en intensiteit. Ik vind zelf de aanzet ook wel wat strak, met behoorlijke zuren.

 

 

De Directors Cut Chardonnay 2020 van Francis Ford Coppola kan op meer eensgezindheid rekenen. Stuivende neus, rijk, mooie ronde bitters, voller en zwoeler maar tegelijkertijd verfijnd. ‘Lekker!’ Mogen we eigenlijk niet gebruiken, maar ja, als ie lekker is mag dat toch gewoon gezegd worden? Een fraaie wijn van € 25,95.

 

 

En de uitsmijter is de Tenuta Rapitalà Chardonnay 2019, een wijn uit Sicilië. Goudgeel, notig in de neus (amandelen, walnoot) en Valerie moet zoeken naar het fruit. Komt uiteindelijk bij terecht bij mango. Redelijk scherpe zuren in de aanzet maar de wijn wordt daarna milder, viscoos, met mooie bitters na. Aanvankelijk met een lage intensiteit, maar die neemt geleidelijk toe naarmate je langer proeft. Bijzonder!

 

 

De rode draad bij (in ieder geval deze fraaie selectie) Chardonnays: het citrus, de mineraliteit en met de houttonen en vettigheid valt het ons prima mee. Dus ABC? Nee!

Al met al een fijne Chardonnay-only proeverij, die Annemiek ons heeft voorgeschoteld.

Verslag: Maarten Drop