Rhone doorproeven met ontdekkingen
By in

Rhone doorproeven met ontdekkingen

Diederick Swagemakers heeft zijn hart verpand aan de Rhônestreek. Hij zet ons drie witte wijnen voor, één bijzondere rosé en zeven rode wijnen. De proeverij is uitstekend gedocumenteerd én bij de wijnen vertelt Diederick persoonlijke ervaringen van bezoeken.

Domaine De Saint Cosme, ‘Les Deux Albion’ 2018

Een eenvoudige classificatie, maar de wijngaarden liggen tegen Gigondas aan. Principauté D’Orange. Gemaakt van 40% Viognier. 20% Marsanne, 30% Picpoul, 4% Clairette, 3% Ugni blanc en 3% Bourboulenc. Een heerlijk begin, ook al omdat ik écht veel impressies van de geur meekrijg. Die is heel expressief met jasmijn, nougat, banaan, warempel zelfs wat koffie en mocca. Stevige witte wijn, hap sap, met een bittertje en zuren die vooral in de afdronk zich manifesteren.

Saint-Joseph ‘Le paradis Saint Pierre’ 2016 Pierre et Jérome Coursodon

Gemaakt van 95% Marsanne en 5% Rousanne. De wijn kreeg een jaar houtrijping en dat is goed te proeven, tikje dominant, fijn als je dat lekker vindt. Rob ruikt perzik, mineraal en vanille. Veel karakter, goede balans met interessante afdronk. Een wijn om bij te eten, die kan wel wat hebben. Ik zoek op wat een mooie combinatie is: gebakken heilbot met kaassaus en knoflook. Waarvan akte.

Domaine Lafond Rosé L’esprit De Roc-Epine 2018

Uit het gebied dat de mooiste rosé van Frankrijk levert: Tavel. Gemaakt van 60% Grenache, 10% Cinsault, 10% syrah, 5% Carignan en dan zelfs nog: Clairette, Picpoul, Bourboulenc, Mourvedre. Er zijn maar 2.000 flessen van gemaakt, bij de wijn is geen sulfiet toegevoegd en dat maakt de wijn kwetsbaar. Een snuf houtopvoeding (4 weken, een derde van de wijn). Gekoeld voortreffelijk met warm weer, ik ruik nauwelijks iets, prettig zuurtje. Martijn benoemt tabak en zoethout.

De prettige ‘eenvoudige’ Côtes du Rhone (Domaine de Saint Cosme 2016) staat in mijn aantekeningen als een bek vol wijn met veel kracht en prettige zuren. Langer in het glas ontwikkelt zich een mooie kersimpressie.

Twee Gigondas domeinen bezocht Diederick, niet de minste, een met de charme van de traditioneel werkende wijnboer en een met hypermoderne installaties. Domaine de Raspail-Ay 2015 is voor veel proevers een bekende. Koffie, chocolade en veel kracht typeert Berry. Rijp fruit, menthol, etherisch typeert Noel. Hartendiefje van Diederick. Domaine de Santa Duc 2015 heeft Italiaanse dakpannenbruine kleur, geroosterde hazelnoot en een licht verbrande geur. Berry heeft positieve notities bij de constatering dat de wijn iets minder balans heeft: leer, ceder, nat hout, belegen, kersen en nog tannines.

In de derde serie stond een regelrechte verrassing.

Côte Rôtie ‘Brune et Blonde’ 2006 E. Guigal

Gemaakt van 96% Syrah en 4% Viognier. Deze wijn is een feestje om te drinken. Nadat ik mijn neus in het glas had gestoken, was de eerste aantekening: Deftig!

Een prachtige en harmonieuze geur met tonen van bospaddenstoelen, mocca en nougat. Eigenlijk niet zoveel te wensen. Marten typeert de wijn mooi met pruim en vijf, elegantie! Just proeft braam in de smaak en ruikt herfstbos, leer en tabak. Aan níets is te proeven dat deze wijn al veertien jaar oud is. Heeft bovendien nog potentieel.

Chateau Pesquié 2012 Cuvee Artemia ~ Ventoux

Gemaakt van gelijke delen Grenache en Syrah. Nooit eerder proefde ik zo’n serieuze en grootse Ventoux. Kardinaalpaarse rand en overduidelijk morellenkersen, die lekkere zwoele geur waardoor je meteen weet: Syrah. Peperig, expressief en rijk.

Uitgebalanceerd, fluwelig, heel soepel.

De afsluitende Rasteau uit 2015 Domaine de Beaurenard, Vin Doux Naturel, is er een waar menig proever voor wakker gemaakt mag worden: erg mooi door een fraaie balans met uitgebalanceerde zoetheid.

Heerlijke proeverij!

Biologische wijn is nu volledig geaccepteerd
By in ,

Biologische wijn is nu volledig geaccepteerd

Het is acht jaar geleden dat we een proeverij hadden die helemaal gewijd was aan biologisch werkende wijnboeren. In het verslag staat dat de wijnboeren ‘anders’ werken. Nu anno 2020 heeft het maken van wijn met respect voor de aarde breder navolging. Gerard van Avendonk brengt biologische wijnen op tafel. De wijnboeren maken wijn zonder het toevoegen van (veel) sulfiet en zwavel, ze maken gebruik van de gisten die zich bevinden in de schillen, ze spuiten niet of beperkt in de wijngaarden en laten de natuur hun gang gaan én ze grijpen niet in tijdens het wijnmaakproces (chaptaliseren en additieven toevoegen). De vitaliteit van de bodem, van de wijngaard, staat centraal bij biologische wijnbouw. Biodynamische wijnbouw gaat nog een stap verder door uit te gaan van gunstige cycli in de stand van de zon, maan, sterren en planeten. Alle werkzaamheden in de wingerd worden afgestemd op de antroposofische theorie van Rudolf Steiner die is uitgewerkt door Maria Thun.

 

Ook biologische wijn heeft een goed verhaal nodig. Wat vinden jullie hiervan? “De hele wijngaard wordt biologisch bewerkt sinds 2010, gecertificeerd sinds 2017. Er zijn wilde bloemen die nuttige insecten aantrekken. Nabij de wijngaard staan bijenkorven, de bijen zorgen voor de bestuiving. Ook lopen er kippen in deze Californische wijngaard. Afval wordt hergebruikt: druivenpulp wordt vermengd met stro, koeienmest en paardenmest van de eigen manege, appelpulp van een fruitconservenfabriek en zaagsel van een houtzagerij, het wordt gebruikt in de wingerd. De wijngaard wordt besproeid met een kruidenthee waarin brandnetel en duizendblad is verwerkt.” Kom daar maar eens om, zo’n verhaal.


Hóe proeft dat op de tong? De wijn is een hartendief van Gerard: Marimar Estate 2017 Don Miquel Vineyard chardonnay Californië. Er is duidelijk mineraliteit in de geur, een bittertje in de sappige smaak met goed concentraat. Toos benoemt meloen, ananas, hout en een vetje in de aanzet. Ook Willem Jan ruikt ananas, naast mango, hazelnoot, caramel in de mond. Fraai dus.

 

Twee geblindeerde lange nekken flessen doen ons denken in de richting van de Elzas. Beiden wijnen zijn van het huis Adam, met meer dan vier eeuwen traditie. Hier wordt gewerkt volgens de biodynamische leer van Rudolf Steiner. Beiden wijnen komen van de Grand Cru Kaefferkopf. De Riesling 2016 proeft naar appels, heel rins, goede balans met een piepklein zoetje. Just proeft méér: meloen, citrus, gras, in de smaak een klein amandelbittertje.

 

De Gewürztraminer 2016 is voor mij een van dé wijnen van de proeverij. Geweldige wijn! Kruidigheid, licht honing en mineralen in de geur, uitgebalanceerde smaak met proefbaar zoet. Just beoefent de kunst van het understatement: honing, lavendel, zoet die neigt naar  stroperigheid, wél in balans – en daar komt ie: ‘Ik kan me voorstellen dat mensen dit mooi vinden’.

Er volgen twee pinot noirs. Domaine de Vougeraie is de grootste bioloigsche producent uit de Cote d’Or. Al bijna twintig jaar gecertificeerd. Domaine de Vougeraie 2014 uit de Bourgogne legt het voor mij af tegen de rode versie van Marimar Estate 2014 La Masia pinot noir Don Miguel Vineyard Californië. Ja, dezelfde wijngaard van dat mooie verhaal hier boven.

=
Marimar Torres met dichter Cristina

Deze wijn van Torres heeft elegantie. Een lichte kleur, de wijn is frivoler, een fruitige impressie – frambozen! RobK benoemt vanille en pruim, aanvankelijk is de wijn in zijn ogen wat enkelvoudig. Annemiek benoemt roomboterbabbelaar, kruiden, mineralen en kers. Eric bekijkt het glas en benoemt de tranen, de benen van de wijn, en peper en donker fruit.


Vier rode Rhône wijnen krijgen we in het glas, zonder het te weten: Gigondas, Côtes du Rhone, Chateauneuf de Pape en Vacqueras.

Domaine de Restanque 2015 Gigondas is een hartendief van Gerard. Sinds 2012 gecertificeerd. Gemaakt van Mourverdre, Carignan en Syrah. Mijn aantekeningen:
kruidig, licht mocca, frivoler na beluchting, prettige framboosjes, sappige smaak, lichtvoetige en levendige wijn met een pepertje. Angelique benoemt de heldere kleur, het tranende glas, pepertje en steenfruit. Saskia proeft amarene kers, marsepein, vuursteen, pepertje, munt en earl grey thee.

Montirius Côtes du Rhone 2015 Secret Jardin
heeft een zoetige aanzet, tannine, potentieel, sappig zuurtje, heel licht kers, wat rode kool, kruidnagel, stevige smaak en bittertje in afdronk. Domaine Berthet Rayne 2017 Chateauneuf du Pape ruikt naar rode bessen, zegt RobG, is fruitig, jeugdig en aantrekkelijk. Montirius Vacqueras 2014 Le Clos heeft een bruine rand, duidelijk geouderd, marsepein. Een solide wijn met goed concentraat maar ook een tikkeltje saai. Valerie benoemt rozen, riool, hooi en paddestoel.


De Moscato Passito 2014 van Barberani komt uit het midden van Italië, Umbrië, en is gemaakt van ingedroogde druiven. Claartje benoemt lavendel, RobK prijst de lichtheid van de wijn, ik proef toffee en de hoge zuurgraad valt me op – een goed teken bij dessertwijnen, maar ruik ook iets chemisch in de neus dat ik niet kan thuisbrengen. Zéker niet bij een biologische wijn.

Een halve generatie terug mopperden we nog wel eens op biologische wijn, maar die lijkt nu volledig geaccepteerd. En meer main stream geworden. Het is een mooie ontwikkeling, die Gerard met de proeverij prachtig onderstreept.

Genieten van de feesten en járenlang daarna van de Rhônewijnen
By in ,

Genieten van de feesten en járenlang daarna van de Rhônewijnen

Ieder zich respecterend dorp in de Rhône heeft een Fête du Vin of Foire aux Vins. Noël is er dol op. Om de lokale wijnen te proeven. Om aan de lange tafels tussen de lokale bevolking mee te eten. Te relaxen. Te ontdekken.

Álle lokale wijnboeren presenteren zich.
Zo leer je de druiven en stijlen kennen. De gevulde kelder is goed voor nog járenlang door genieten. Er is weinig leukers dan bij zo’n fles terug te denken aan het wijnfeest.

Rhône Meridional staat centraal. Een eigen keuze.

Domaine Bernard Cuvee Flora 2018 Côtes du Rhone Blanc

Geelgroene kleur, een geur waar ik meteen vrolijk van ben, bloemetjes en banaan. Een beetje muscaat. En dan… bám… een enorm krachtige smaak, tjonge dat is niet wat ik verwacht na de geur. Bittertje in de afdronk. Gemaakt van viognier, grenache blanc, clairette en rousanne.

Domaine des Favards 2016 L’une et l’autre Côtes du Rhône
Kom daar eens om… Côtes du Rhône van 100% syrah. Robijnrode kleur, kreupelhout in de geur, vooral ook morellenkersen. Sappige smaak, goed gebouwd. 

Lamsbout met een Rhône, niet te versmaden

Domaine St Pierre 2017 Côtes du Rhône Villages Plan de Dieu

Gemaakt van grenache 50% mourvedre 30% en syrah 20%. Gebruinde rand, gestoofd fruit in de neus, zachte mooie ronde aandronk. Just benoemt braam en koffie, Annemiek benoemt vanille en hout.

Domaine de la Loyane 2015 Cuvee Marie Lirac

Gemaakt van 80% grenache, 10% cinsault, syrah 8% en carignan 2%. Driekwart transparant met diepe kleur. Rijke wijn met veel concentraat, aards, goed concentraat en ook rondeur. Een beest van een wijn van oude stokken tot 140 jaar (…) oud. Hangt heel lang na. Een beest van een wijn, Met veel toekomstpotentieel. Trouvaille.

Domaine Charvin 2010 Châteauneuf du Pape

Gemaakt van 80% grenache, 10% syrah, 5% mourvèdre en 5% vaccarese. Fijn domein, we proefden deze Ch9P veel vaker. Bruine rand. Een geweldig mooie geur, schitterend uitwaaierend als een pauwestaart. Rood fruit met mooi belegen tonen. Saskia ruikt umami, bouillon. Goed geconcentreerde smaak met een speels bittertje en een medium afdronk.

Arcane XIX le Soleil 2015 Xavier Vignon Côtes du Rhône Villages

Blind stond deze wijn naar Charvin en de wijn hield zich kranig. Paarse rand, morellenkers, zoetje in de aandronk, volledige harmonie, erg mooi lang nahangend. Wat zwoeler dan de vorige wijn.

Fijne avond met mooie documentatie.

Bier na wijn: genieten al naar gelang je humeur en stemming
By in ,

Bier na wijn: genieten al naar gelang je humeur en stemming

 
Rob van Ginneken brengt het thema Bier na wijn. Kunnen we karakteristieken die we aantreffen in wijn ook terugvinden in bier? Misschien een wat bijzonder thema voor de wijnsociëteit. Maar helemaal niet voor de levensgenieter. Die kiest sowieso al een wijn die past bij humeur en stemming. Steven Spurrier beschreef dat zijn ‘ideale kelder’ een wijn bevatte voor ieder humeur en gelegenheid. Laten we wel zijn: soms heb je meer trek in een glas bier. En veel van ons kiezen ’s avonds graag voor een glas gedistilleerd. Wat ook prachtig kan zijn. 
 
Rob heeft altijd doordachte proeverijen. Hij verontschuldigt zich dat deze proeverij ‘intuïtief’ is samengesteld. Al bij de eerste serie blijkt dat die intuïtie geweldig werkt. Een heel mooie vintage champagne Paul Bar 2012 om te starten.
Verwennerij. De Petrus Aged Pale en Duchesse de Bourgogne hebben op zijn minst in de geur herkenbare karakteristieken. Een fijne start. 
 
De fraaie Le Clos du Caillou 2015 Quartz Châteauneuf du Pape heeft mooie Rhône karakteristieken, is nog te jong om stallucht te ruiken. Brett noemt Rob dat.
Ik ruik wel kreupelhout, kruidkoek, drop en tijm bij een hele prettig soepele smaak, een warme smaak ook. Een énorme stallucht komt naar voren in de prachtige Marriage Parfait, een elegante Geuze 2015 van Boon. De Orval – mag je me op een zonnig terras als ik met gesloten ogen geniet van de zon voor kriebelen – krijgt minder bijval.
 
De nieuwe wereld serie opent met een Muratie 2014 Stellenbosch Semillon, een orange wijn, met de toepasselijke naam Orange is the new white. Totaal niet mijn smaak. Ja, zeggen de proevers, als je daar een bier naast zet, komt die altijd goed naar voren. We zijn een sociëteit met sceptische leden. Die overigens vaak wel gelijk hebben, nu ook. De Knife & Axe van brouwerij de Molen heeft een geur met koriander en moutgeur. Een heel prettige smaak, rondeur en een bittertje. Petje af. 
 
Bij de volgende serie een heel fraaie Australische shiraz uit de Barossa Valley: Sint John’s Road 2015 Block 3 – daar staan 85 jaar oude stokken. Mijn aantekeningen: warm, morellenkers, wat chocolade, mocca, volle en krachtige smaak die ik erg kan waarderen. Het enige puntje is een wat branderige afdronk, maar hey… je kan niet alles hebben. De uit Rome afkomstige Triple Tre Fontaine kon ik helemaal niet waarderen: een geur van lever en synthetische geur van wc opfrisser. Als je daar eenmaal aan denkt (denk niet aan de roze olifant in de kamer)… nou ja, ik hoef het niet uit te leggen, dan komt het met de smaak niet goed. 
 
We doen nog een heuse pepsi test met ’s werelds beste bier Westvleteren én het bier waarvan wordt gezegd dat het een vergelijkbare smaak heeft. Totáál niet, zegt Berry.
Andere vinden gelijkenis. Ik denk de zuren te herkennen van de Bernardus 12 en dat blijkt later correct. Een bier met expressieve geur, veel rondeur en heel aangenaam. Geweldig in deze tijd van het jaar, als je na een regenbui binnenkomt. Just typeert met pure chocolade, die hij verkiest boven melkchocolade. Maar ik vind melkchocolade lekkerder, zegt Rob, die inderdaad de voorkeur geeft aan het tweede flesje. Iets lichter van kleur, iets meer zoet in de smaak, ik vind de smaak harmonieuzer en verfijnder: Westvleteren!
 
Een fraai gerijpte Douro, Quinta do Noval 2009, is de afsluiter bij kazen, hausmacher worst en ham.
 
 
Rhone Villages: we zijn het volstrekt niet met elkaar eens – heerlijk!
By in ,

Rhone Villages: we zijn het volstrekt niet met elkaar eens – heerlijk!

 
Plan de Dieu wijngaarden

Wijnbeschrijvingen zijn persoonlijk en tijdgebonden. Ze zijn geen objectief verslag. Tot die
conclusie komt de hoogleraar in de linguïstiek Adrienne Lehrer na tal van experimenten. Nou, het stemt overeen met onze ervaringen. Zelf vind ik de proeverijen dat we meningen hebben die diametraal tegenover elkaar staan fantastisch. Zo’n proeverij was de Rhone Villages proeverij van Kees van de Wiel.

Er waren verschillende eye openers voor mij. Dat Clairette de Die ook van muscat gemaakt kan worden. Dat Rhone Villages altijd voor 50% uit grenache moet bestaan. Dat er maar 8 procent wit wordt gemaakt en dat dit afneemt. Dat de maximale opbrengst van Rhone Villages 38 hectoliter per hectare is. We proefden twee rosé, twee witte wijnen, zes rode en een uitdrinker.

Domaine Lafond 2016 Tavel Rosé

Ik heb altijd geleerd dat Tavel de beste rosé van Frankrijk is, maar die positie zijn ze wat mij betreft toch echt al langere tijd kwijt. Er komen prachtige rosés uit de Provence (oa Bandol). Maar deze mag er zijn. Op domaine Lafond worden oogstmachines gebruikt, maar daarna de druiven met de hand uitgekozen. De druiven zijn ontsteeld, maceratie gedurende 24 of 48 uur afhankelijk van het jaar, persen en fermentatie bij lage temperatuur (16 ° C tot 20 ° C) gedurende 8 tot 10 dagen. Toos ruikt pepers in deze wijn van grenache, syrah en cinsault. De wijn stinkt een beetje (positief) naar vuursteen. Veel mineraliteit. Een lekker bittertje maakt deze Tavel tot een echte eetwijn. Het mag bij asperges zegt de eigenaar. Aziatisch eten en sushi lijken mij ook prima combinaties.

Domaine les Goubert 2018 Sablet Blanc

Hartendief van Kees. Eigenaar Jean Pierre Cartier heeft geen wijnbouw-opleiding, hij laat zich leiden door familietradities maar gaat experimenten niet uit de weg. De wijngaarden liggen verspreid over de vijf dorpen Gigondas, Beaumes de Venise, Lafare, Sablet en Seguret; ze liggen grotendeels op de hellingen. Gemaakt van clairette, rousanne en viognier. Rob benoemt groene thee en frisse zuren. Piepjonge wijn. Weinig geur op dit moment, al determineer ik wat meloen en peer. Volle smaak met amandelen. Hoge bitters, schreeuwt wat mij betreft om eten. 

Domaine Jean David 2015 Côtes du Rhône Villages Séguret

Biowijn. Voor mij dé wijn van de proeverij. Maar andere proevers hebben minder waardering. Een heerlijk brede en expressieve geur met morellenkersen. Rijke geur, chocolade en cacao. Beer van een wijn, met tannines die nog trekken in de mond. Rob benoemt de complexiteit, leer en bos. Het zou niet moeten mogen, maar de andere wijn van hetzelfde domein Jean David Le Beau Nez 2014 Côtes du Rhône Villages Séguret vond ik te zuur en bitter, ook in de neus een mufje, geen waardering want niet correct. 

Domaine Calendal Côtes du Rhône Villages Plan de Dieu 2014

Hartendief van Kees. Gemaakt van grenache en mourverdre. Oenoloog Philippe Cambie startte samen met studievriend Gilles Ferranin 2004 Domaine Calendal. Eerst een klein perceel met oude stokken (1,5 hectare), maar inmiddels uitgebreid. De druiven worden op Domaine des Escaravailles gevinifieerd. Calendal is de naam van de visser uit een gedicht van Frederik Mistral; het etiket is getekend door Gilles’ dochter. Noel is onder de indruk: half transparant, een heel fijn en mooi ontwikkeld glas wijn. Mijn aantekeningen: geurig, ik ruik boerderijrozen, ook wat cacao. Goed op dronk, prettig drinkbaar, sappig. 

Gilles Ferran

 

Domaine des Escaravailles Les Hautes Granges 2013 Côtes du Rhône Villages Roaix

Gemaakt van syrah. Escaravailles is de Provençaalse term voor kever; de bijnaam die de lokale bevolking gaf aan de in zwarte gehulde monniken die vroeger de heuvels van Rasteau bewerkten. Aangekocht door grootvader Jean-Louis Ferran in 1953. Gilles Ferran, derde generatie, nam na zijn studie oenologie in 1999 het bedrijf over. Het domein omvat 65 hectare: 40 ha in Rasteau en 25 ha wijngaarden in de nabijgelegen dorpen Cairanne, Roaix, Villedieu en St-Roman. De wijngaarden worden duurzaam bewerkt met ploegen en organische mest; de oogst wordt handmatig geplukt en het fruit zorgvuldig geselecteerd. Liefelijke geur, heel veel kracht, prettige zuren die heel veel levendigheid brengen. Eetwijn.

Fijne proeverij.

Terechte prijzenpakkers
By in ,

Terechte prijzenpakkers

Antinori maakt prijswinnende…. syrah

 

 

De prijswinnaars die Gerard van Avendonk ons vanavond voorzet hebben allemaal een hoogste beoordeling van 91 tot 99 punten gehad van bekende beoordelaars. Daar zal ieder z’n bedenkingen bij hebben en zeker z’n vooroordelen. Parker houdt van dikke wijnen om maar eens wat te noemen. Is dat terecht? Om maar eens met de deur in huis te vallen, we hebben genoten. De hele proeverij door. Er viel véél te ruiken, te proeven en te genieten. Een serie topwijnen die dankzij een perfecte opbouw volledig tot zijn recht kwam. De poedelprijs bleef onuitgereikt. Winnaars onder elkaar. Met steeds twee toppers tegenover elkaar.

1.1 Jean Baptiste Adam pinot gris 2014 Letzenberg. 13% James Suckling 97 punten.

Eric benoemt een geur van mandarijn sinaas met daar bovenop nog honing en caramel. Een duidelijk aanwezig zoetje dat Toos typeert als grapefruit zoet.

1.2 Domäne Wachau riesling smaragd 2016 Singerriedel. 13,5%. Falstaff 93 punten.

Onze snipverkouden voorzitter determineert meteen een Riesling. Zijn formule: bitter + mandarijn = Riesling. En zo is het maar net. Ik zou graag nog petrol en parfum toevoegen aan de formule. Ach, een scheikundige prijswinnaar zal ik nooit worden. Toos geniet ondertussen van de intense neus en de diepgang.

2.1 Garzon albarino 2016. Single vineyard. Uruguay.14,5 % Descor Chados 94 punten.

Een van de favorieten van Gerard, zijn hartendief. De prijswinnaar onder de
prijswinnaars zogezegd. Hoe komt dat? Zijn het de mooi, late zuren, de  banaan, het frisse citrusfruit, het vleugje oud hout? Berry weet raad met deze sappige en frisse Uruguayaan. Van mij krijgt ie nog een vleugje noot en wat vettigheid toegedicht. Een fraai en complex glas.

2.2 Adriana vineyards white stones chardonnay 2014. Argentinië CatenaJames Suckling 99 punten.

Heerlijk sappig, dit favoriete huis van Gerard. Wat kruidig in de neus, een beetje hars en in mijn neus komt een vruchtencocktail naar boven. Appel, cactusvijg, sinaasappel. Tjonge, wat veel! Om in de mond over te gaan in lychee, citrus, peer, een klein kiezeltje en frisse onderliggende citruszuren. Voor mij een van de hoogtepunten van de avond. 

3.1 Zonin valpolicella ripasso superiore 2015. 14%. Decanter 96 punten.

Decanter waardeert deze ripasso hoog. Jan-Willem gaat daar niet volledig in mee. Hij ontdekt melk, paprika, wat koffie en een kersje. Met in de smaak laurier, drop en pinot noir bitters. Dat laatste herken ik. Het ietwat weeïge zoetje, het duidelijk aanwezige rode fruit –vooral de framboos- en het verdwaalde aarbeitje zetten ook mij op het verkeerde been. De lente is begonnen! noteer ik. Dat zal ik toch niet bij iedere Ripasso hebben?  

 

 

3.2 Vidal-Fleury côte-rôtie 2015 brune et blonde.13,5% Wine spectator 93 punten.

De druiven zijn afkomstig van twee beroemde hellingen gelegen boven het stadje Ampuis, Côte blonde en côte brune. Côte blonde heeft een granieten bodem en zorgt voor elegantie. Côte brune heeft ijzer en geeft deze wijn stoere kracht. Willem Jan bespeurt in de verte weer wat melk, dit keer ruim overtroffen door kersen en bramen. Hij proeft drop, laurier, vanille en een zoetje. Hij is steviger dan z’n voorganger, in alles. Meer fruit, dikker sap, een beetje koffie. En veel en veel te jong om al te drinken.

4.1 Bramsole cortona syrah la Berccesca 2012. doc Cortona 14% Falstaff 94 punten.

Bramsole betekent verlangen naar de zon leren we. Nou, ik verlang vooral naar meer van deze wijn. Er komen veel Bordeaux associaties langs. Cabernet sauvignon, eucalyptus, aards, kersen, bosbes. Heerlijk zegt Eric en dat ben ik helemaal met hem eens. Wat aards, een beetje rook, anijs, een beetje koffie, een verstopt dropje (topdrop neem ik aan bij deze prijswinnaars). Het houdt niet op.

4.2 Giacomo Fenocchio barolo docg 2011. 14,5% James Suckling 95 punten.

Alweer een voltreffer. We gaan zo langzamerhand denken dat de prijsproevers gelijk hebben. Verrassend in de sociëteit die meer bekend staat om nooit hetzelfde proeven en onze aangeboren afkeer van het volgen van een ander zijn smaak. Noel herkent direct de nebbiolo. Toos ruikt rozen en sinaasappel. We proeven verder thee, drop, kers, anijs, caramel, hele fraaie zuren en Eric vindt nog een rode biet in zijn glas. Hij hapt er gretig in.

 

5.1 Barone ricasoli Casalferro 2013. Castello di Brolio. 14%. Robert Parker: 91 punten en 93 punten.

Die Robert toch. Krijgt hij deze wijn twee keer voor zijn neus. Vast zonder dat hij het doorhad. Twee punten verschil. Er zijn eindexamens om minder over gedaan. Wat dat betreft is hij welkom bij onze club. Paul proeft een warme wijn, met espresso –die hoort ook warm te zijn-, cassis, kersen en bramen. Met een toefje pure chocola op de koop toe. Annemiek treft aardig wat zuur. Daar ga ik in mee, al noem ik het anders. Fris fruit, een zuurtje, wat bessigs. Met een neus van teer, sigaar en cederhout. Een vol glas, een mooi glas. Wat mij betreft mag Parker het nog twee keer proberen.

 

 

5.2 Antinori Tignanello 2014. Toscane 13,5%. James Suckling 94 punten.

Deze super tuscan is ook geprijsd als een super tuscan. En terecht. Deze hartendief van Gerard sluit de series rood af. Met een knal. Weer warm, concentraat, chocola en cederhout zegt Paul. Ja. Naast hoestdrank, nu eens positief gebruikt, zwarte bes, kruidkoek en wat aardsheid. Met een vlezige smaak in het begin, waar de paddenstoel langzaam verdwijnt als de zachte zuren verschijnen. Als Assepoester zonder haar glazen muiltje verdwijnt wel de wijn, maar niet de herinnering.

6.1 Lustau East India solera.  20%. Robert Parker 96 punten.

Een bijzondere blend van 80% olorosso secco en 20 % px als afsluiter van dit heerlijk avondje. Een rijke wijn. Zoet met zuren, sherrytonen met dadels. Caramel met een beetje honing. Een toetje dat niet meer nodig was. Gerard heeft uitgepakt en wij hebben genoten. De echte prijswinnaars zijn wij.

Verslag en proefnotities Just Krijn

Wijn en spijs combinaties ontregelen onze ideeën
By in ,

Wijn en spijs combinaties ontregelen onze ideeën

 

Berry Marinussen en Eric Hoepelman slaan de handen ineen om ons wijn en spijs combinaties te laten proeven. Hulde! Want tsjonge jonge, daar is véél voorbereiding en zelfs wat stress bij komen kijken. Voor de proeverij zijn we te gast in het maison du vin. En laten we meteen vaststellen: het is een voortreffelijke avond. Wie dacht kleine hapjes te krijgen, komt bedrogen uit. De porties zijn gróót (als er dan toch van enige kritiek sprake mag zijn, is het deze). De kwaliteit is hoog. Berry en Eric hebben het koken in de vingers.

Montaudon Chamapagne Brut

Gemaakt van Pinot noir (50%), Pinot meunier (20%), Chardonnay (30%) met heel
licht brioche in de geur, friszure aanzet met appeltjes, fijne afdronk met
granny smith, true to type. Fijn begin.

VITELLO TONATO voorgerecht van kalfsmuis met tonijnsaus en kappertjes

We proeven wit én rood blind bij het gerecht dat vlees en vis combineert. De Grüner Veltliner Prechtl 2015 Leitstall Reserve heeft licht vanille, een milde aandronk en zelfs wat zalvends. De combinatie met wit is harmonieus. Rood blijkt een Domaine du Pasquier 2014 Gamay uit Savoie. De wijn is licht kruidig, milde aandronk, heel lichte wijn, heel fruitig, prettig. Ik geef de voorkeur aan deze spannende combinatie met rood. Op advies van sommelier Wouter de Bakker, aldus Eric.

 

RISOTTO TARTUFFO een risotto met truffel

Ja, je voelt hier op je klompen aan dat daar Italiaanse wijnen bij staan. Ik vond ze verdorie allebei een beetje moeilijk als je ze zó proeft. De eerste wijn een wat moeilijke neus en de tweede streng met veel bitters. Dan proef ik de wijn bij het verrukkelijk rijstgerecht en zie… een wondertje, mijn waardering schiet omhoog. Wijn 1 is Brunello di Montalcino 2010 van Banfi en die combineert fraai, maakt de wijn mild en heel rond. Wijn 2 is Barolo 2010 van Fontanafredda. De geur wordt mooier en elegant met meer lucht, verfijnd ook, de wijn geeft iets meer spel bij het gerecht, dat vind ik de interessantste combinatie.

We proeven een vierenveertigjaaroude Barbaresco 1973 Luigi Bosca zomaar als tussendoortje.
Claartje benoemt drop, rozijnen en een putjessmaak. Just benoemt bosvruchten, bramen en eenzoetje in combinatie met zuren die de wijn erg goed in balans houden.

GECONFIJT EENDEBOUTJE IN RODE WIJNSAUS MET CHIPS EN PUREE VAN PASTINAAK

Twee rode wijnen die elkaar in combinatie met het gerecht niet zoveel ontlopen. Wijn 1 Confidences de Prieure de Lichine 2009 Margaux heeft een klassieke neus en prettig rood fruit in de smaak, Toos is lyrisch over de wijn: vol fruit, kruiden, mooi zoetje met goede balans van zuren en bitters. Wijn 2 Gigondas 2010
Domaine Santa Duc
heeft een heel geurige en brede neus en een pittige smaak.
Dit is een wijn met veel spel.

KUNG PAO KIP, een klassiek Sichuan gerecht van kip met nootjes

Wijn 2 Gewurztraminer 2009 Hugel Vendanges Tardives is een prachtige wijn die ik dolgraag drink en zeer waardeer, máár… de combinatie met het Chinese gerecht werkt niet goed. Wijn 1 Riesling 2003 Auslese Dr. Pauly-Bergweiler, Bernkasteler alte Badstube am Doctorberg komt van een van de mooiste wijngaarden aan de Moezel.
Nu veertien jaar oud en daardoor heel mooi petrol tonen in een geur waar je aan kan blijven ruiken. Roomboter babbelaar én mineralen, heel mooi, de combinatie met het pittige gerecht is prachtig.

TOAST EENDELEVERMOUSSE MET UIENCONFIT

Ook hier een ontregelende combinatie. Op papier is Château Guiraud 1997 Sauternes Premier Cru een ideale combinatie. De wijn is harmonieus, Kees ruikt sinaasappel, hazelnoot en drop. Annemiek noemt de wijn mooi om te drinken met sinaasappel en citrus. Annemiek benoemt dat de wijn bitter gaat proeven met de mousse. Wijn 2 is bij toeval in de proeverij gekomen, zegt Berry, omdat Eric en Berry verrast zijn door het samenspel.

Rivesaltes Ambré 2007 van Vignerons des Alberes is een vin doux naturel die ineens véél meer geeft bij de mousse. Ik ruik mocca en chocolade, een heel brede smaak met wat rozen. Een frisse geur. Waanzinnig mooi in combinatie.

Dít is een eetwijn, horen we geregeld tijdens proeverijen. Tijdens deze proeverij proeven we enkele wijnen die duidelijk winnen aan kwaliteit bij het eten. De meningen lopen – zoals altijd – uiteen. De ene proever waardeert de harmonieuze combinatie, als wijn en gerecht in balans zijn. Andere proevers geven er de voorkeur aan als de combinatie spannend is, interessant blijft bij het proeven/eten. Beste lezers, dat is de charme van onze sociëteit. Alles mag.

Voortreffelijke en memorabele proeverij.

Mooie Maidenproeverij: Nieuwe versus Oude wereld
By in ,

Mooie Maidenproeverij: Nieuwe versus Oude wereld

Mount Difficulty

Twee weken geleden nam Nello, de Nestor van de
Brabantse Wijnsociëteit, afscheid met een mooie wedstrijdproeverij. Diederick Swagemakers,
onze Benjamin en pas sinds kort lid, scoorde in die wedstrijd meteen sterk met
een mooie derde plaats. Voor zijn maiden-proeverij kiest Diederick het thema
“Oude versus nieuwe Wereld”. We zijn benieuwd. 

1a. 2015, Belondrade Apolonia, IGP Vino de la Tierra de Castilla y León,
Verdejo

1b. 2015, Belondrade Y Lurton, DO Rueda, Verdejo

Serie 1 opent met twee forse witte wijnen van
dezelfde druif en hetzelfde jaar. De eerste heeft een iets harsige neus, een
mooie zwoele aanzet maar ook forse zuren en alcohol die je voelt op je
tandvlees. De tweede is ondanks het ruime hout meer in evenwicht met een fijne
zoet-zuur balans. Het zijn allebei vette Verdejo’s uit 2015 van Belondrade,
respectievelijk de Apolonia (IGP Vino de la Tierra de Castilla y León) en de
Belondrade Y Lurton (DO Rueda). Moeilijk om blind te herkennen, geen duidelijke
Verdejo-kenmerken (kruidig, zweetneusje, noot, grapefruit, bittertje).
Misschien speelt het een rol dat de Didier Belondrade en zijn (ex-)vrouw
Brigitte Lurton Franse roots hebben. Hoe dan ook, het zijn mooie wijnen die
door de proevers breed gewaardeerd worden.

 2a. 2014, Domaine Michelot, Meursault ‘Sous la
Velle’, Chardonnay

2b. 2014, Marisco Vinyards, The King’s Bastard, Marlborough, Chardonnay

2c. 2014, Tenuta Rapitala, IGT Siciliane, Chardonnay GC

Serie 2 was duidelijk herkenbaar als Chardonnay
(2014). De rokerige Meursault ‘Sous la Velle’ van Michelot was in verhouding
licht gebouwd en kort. Hij had mogelijk nog last van de vorige gang. Ik vond de
bloemige neus van The King’s Bastard (Marisco Vinyards, Marlborough)
aantrekkelijk, net als de fijne zuren en de ronde mondvullende smaak. Kort en
peperig in de afdronk maar toch een fijne nieuwe wereld wijn. De Chardonnay van
Tenuta Rapitala (Sicilië) was ondanks zijn groene spinazie-neus wel verfijnd en
elegant, maar winnaar bij de Chardonnay was in mijn ogen de Nieuwe Wereld
Bastard van Marisco.

3a. 2012, E. Guigal, Condrieu, Rhône, Viognier

3b. 2012, Marisco Vinyards, The Exemplar, Marlborough, Viognier

In Serie 3 (Viognier, 2012) werd de vlakke
Condrieu van Guigal overtuigend verslagen door de expressieve “The
Exemplar” van Marisco Vinyards. Goudgeel, iets natte wol in de neus maar
vooral perzik, muskaat, iets evolutie, vuursteen. In de mond flinke zuren, dik
viscoos, sappige perzik, beetje prikkelig achterin, “knetterlekkere
dubbeldrank” volgens Paul en voor Berry was dit “de eerste Viognier
ooit die ik lekker vind”. 

4a. 2012, Alvi’s Drift, Drift Red Fushion,
Worcester / Zuid-Afrika, Cabernet Sauvignon & Pinotage & Shiraz &
Petit verdot

4b. 2012, Chateau Taillefer, Pomerol / Bordeaux, Cabernet Sauvignon,
Merlot

4c. 2012, Tenuta Rapitala, Hugonis, IGT Siciliane, Cabernet Sauvignon &
Nero D’avola

In de de rode serie 4 (Cabernet Sauvignon
gedomineerde wijnen, 2012) werd de toon gezet met een herkenbaar
Zuid-Afrikaanse wijn (Alvi’s Drift, Drift Red Fushion, Worcester), veel
pruimen, bramen, koffie, drop in de neus, een zachte aanzet met dezelfde smaken
maar vrij scherp achterin met harde tannines. Op positie 2 was de Pomerol van
Chateau Taillefer was duidelijk de koude wijn, streng, smal, kersen, koffie en
bramen maar nog lang niet rijp. In tegenstelling tot de prachtige derde wijn in
de serie die al volledig op dronk was: de Hugonis van Tenuta Rapitala (IGT
Siciliane, CabS & Nero D’avola). Diep donker rood, zwart hart, iets
evolutie in de rand. Mooie neus, al iets belegen maar toch vrolijk met bramen
en bessen. Heel sappig wijn, cassis, fijne afdronk, duidelijk nog tannines. In
mijn proefnotitie schrijf ik “bijna Italiaanse zuren, Bolgheri?” en
dan is het toch een heel zuidelijke wijn. Mooi gemaakt. Is dit nog Oude Wereld?

5a. 2010, Roland Thevenin, AOC
Gevrey-Chambertin, Pinot Noir

5b. 2010, Mt. Difficulty, Target Gully, Central Otago (N-Z)

Het is gewaagd om na CabS nog Pinot Noir in te
zetten. Toch blijven de Gevrey-Chambertin van Thevenin en de Mt. Difficulty van
Target Gully (Central Otago NZ) prima overeind. Beide wijnen worden duidelijk
herkend. De Gevrey-Chambertin is voor een 2010 wel lichtgebouwd, helder van
kleur met in verhouding al veel ontwikkeling. Met zijn flinke zuren frist hij
ons wel weer op na de CabS. De Target Gully doet heel bio aan. Donkerder rood,
diffuus, ongefilterd, veel stal in de neus, volle jammige aanzet met minder
zuur, meer ontwikkeling. Fijne wijnen met een vrolijk plusje voor de Oude
Wereld wijn.

Bij de kaas proeven we Quinta do Noval Silval
Vintage 2005 die nog piepjong fruitig aandoet.

Als hartediefjes kiest Diederick de Belondrade Y
Lurton (heerlijk bij de kaas!), de Marisco’s en de Rapitala CabS.En wint dan Oude of Nieuwe Wereld? Onder de streep staat een smakelijke
proeverij met een interessante line-up waarin de klassiekers vaak rechts
gepasseerd werden door de nieuwelingen… Mooie maidenproeverij!

Proefnotities en verslag Noël Geisen

Wie van de drie? Wil de monocepage opstaan?
By in ,

Wie van de drie? Wil de monocepage opstaan?

Oude stokken leveren mooie wijn: Alto Moncayo

Martijn de Groot gaat
ons drie series van ‘drie grote druiven’ voorzetten. Iedere serie bestaat uit
één monocepage en twee blends met dezelfde druif. Ook bestaat iedere serie uit drie
landen. Niet geheel toevallig stammen deze landen uit zijn eerdere proeverijen
waarbij we een ‘ronde’ maakten:  (Giro) Italië, (Tour) Frankrijk en
(Vuelta) Spanje.

Om onze smaakpapillen
weer op scherp te zetten starten we met een ‘indrinker’. Het is Berlucchi,
Cuvee Imperiale 2014
, een Franciacorte uit Corte Franca in het hart van de
Franciacorte regio, gemaakt van Chardonnay en Pinot Noir. We proeven friszure
appeltjes, eikenhout en een prominente mousse.

Na deze intro mogen wij
echt aan de bak! Martijn geeft ons bordjes waarmee we na elke ronde stemmen. Welke druif is het? Uit welk land komt dit glas? En geheel in de stijl
van ‘Wie van de drie’ (https://youtu.be/Ckahk2E0GOQ): wil de echte monocepage opstaan ?

De eerste serie blijkt
om Viognier te gaan. De monocepage is Cinerino, Marziano Abbona, 2013
uit Piemonte. Gemiddelde leeftijd van de stokken is 20 jaar. De wijn heeft
zeven maanden gerijpt op Frans eiken en Acacia vaten. De vanilletonen zijn dan
ook overduidelijk aanwezig. Rijk aroma van honing, witte bloemen, brandnetel en
citrus.

De blends zijn Coudoulet
de Beaucastel, 2015
en Aigua de Llum, Vall Llach, 2014. De eerste is
de beroemdste wijn van Châteauneuf-du-Pape. Deze witte Coudoulet is een blend
van Marsanne 30%, Viognier 30%, Bourboulenc 30% en Clairette 10%. De druiven
blijven voor acht maanden in houten vaten en RVS tanks voordat de wijn wordt
geblend. In de neus is de wijn bloemig met tropisch fruit. De smaak is
aangenaam.

De tweede blend, Aigua
de Llum
, is een echte rariteit van het grote huis Vall Llach in de priorat.
Slechts 986 flessen deze jaargang. 60% Viognier, 35% Garnacha Blanca en 5%
Macabeu, Moscatel en Mersaguera. De helft van de druiven gaat in nieuw Frans
eiken vaten, de andere helft in RVS tanks. In de neus rijpe vruchten als
ananas. In de mond mooi geïntegreerde zuren. Een frivole wijn!

Ribera del Gudiana met káársrechte rijen wijnstokken

De tweede serie betreft Cabernet
Sauvignon
. Niet dat we daar van meet af aan eenduidig over zijn, maar toch.
De monocepage is Vaso de Luz, Reserva, Ribera del Guadiana 2009. Hans vdH en ik ruiken
‘Velpon’. Anderen nemen zwart fruit, vijgen en drop waar. Een mooie wijn!

Château d’Issan in Margaux

De blends zijn Château D’Issan, Grand Cru Classe, 2007 en Guidalberto,
Tenuta San Guido, 2008
.De eerste is een typische Margaux, ruim een jaar gerijpt op deels nieuw
eiken vaten. 63% Cabernet Sauvignon en 37% Merlot. Noël ziet een donkerrode,
half transparante wijn. Peter en Berry ruiken ceder. Daarnaast ruikt Berry
zwarte bes en groene paprika en benoemt de ‘Bordeaux-neus’. Paul herkent tabak,
leer en bramen. Ik vind het een rijke wijn met houttonen. 

De tweede blend, Guidalberto,
Tenuta San Guido, 2008
, is een ‘hartedief’ van Martijn. Naar verluid is het
een typische Maremma wijn. 60% Cabernet Sauvignon en 40% Merlot. Ook ruim een
jaar houtgelagerd. Ik ruik en proef dadels. Diederik zegt chocolade en bessen.
Anderen benoemen: ceder, rood fruit, lijm, toffee, tabak, koffie, cacao en
droppig. Ook dit is een heerlijke wijn.

Mooi hoor, de wijngaard van Alto Moncayo

De derde serie van drie
blijkt Grenache te zijn. De monocepage is Alto Moncayo, Garnacha,
2011
. Martijn vindt dit een ‘hartedief’ en van mij krijgt hij helemaal
gelijk! Deze Garnacha komt uit de D.O. Campo de Borja ten zuidoosten van Rioja.
Komt van 40 tot 70 jaar oude stokken die op 500 tot 800 meter hoogte staan.
Berry heeft het over ‘vloeibaar hout met morelkers’…

De blends zijn Le Bossu, Château du Trignon, 2011 en Barrile,
Contini, Isola dei Nuraghi, 2013
.De eerste komt uit Vacqueyras en is gemengd met Syrah en heeft een zeer
beperkte houtrijping gekregen. Als ik de wijn ruik denk ik aan vroeger, wanneer
mijn moeder haar haren werden voorzien van permanent vloeistof. Gelukkig ruikt
Gerard rood fruit en Boele wat meer aardse geuren en paprika. Peter onderkent
dan weer stal, peper, piment en espresso. 

De tweede blend komt van
Sardinië waar Grenache onder de naam Cannonau bekend staat. Naast een beetje
Cannonau bevat de wijn 90% Nieddera. De wijn heeft een klein jaar op hout
gerijpt. Ik ruikt kruisbes en lijm en proef ‘groen’, nootmuskaat en gezoete
gember. Kees daarentegen tabak en zwarte kers.

We sluiten af met een
‘uitdrinker. Het is Korlat, Vinarija Benkovac, 2011, een
Merlot-monocepage uit Dalmatië, twee jaar op eiken gerijpt. Ik ruik
ijzer en proef gedroogde pruimen met
wat bitters. Al snel komt dan de film Sideways ter sprake: “I’m not drinking f
***** Merlot”.

Verslag en proefnotities
Eric Hoepelman

Leren en genieten van wijnen uit Noord Rhône
By in ,

Leren en genieten van wijnen uit Noord Rhône

Bij een
verrukkelijk glas Saint Peray is het prettig leren over Noord Rhône. Er zijn
acht beschermde herkomstgebieden en vier druiven, geeft Eric Hoepelman aan. We
proeven met visuele ondersteuning en uitstekende documentatie. Die druiven,
syrah, viognier, marsanne en roussanne, dat is te overzien. Zou je denken. Maar
je moet die witte wijnen toch wel geregeld proeven om ze te herkennen. Het is
niet alleen de druif die bepalend is voor de smaak, maar talloze factoren
spelen een rol. De leeftijd van de wijnstokken, het tijdstip van oogsten, de
bodem van de wijngaard, wel of geen houtrijping, de interventies van de wijnmaker.
Da’s nou precies wat onze wijnstudie zo mooi maakt. 

 

Wijnen van
marsanne, die drink ik niet vaak. En ik herken ze niet. Uiterst nuttig dus om
die te proeven. Eric zet ons twee witte Crozes Hermitages en twee witte Saint
Joseph voor. Wáár is marsanne aan te herkennen? Volgens Oz Clarke: een jonge
marsanne smaakt wat mineraal, vaak naar citrus en perziken. Na verloop van tijd
ontwikkelt zich een rijk palet van kamperfoelie en jasmijn, acacia, honing en
misschien een vleugje abrikozen en kweeperen. De wijn is aromatisch, olie- en
nootachtig en zwaar. 

Goede
wijnmakers brengen een wijn van marsanne die zwaarte en complexiteit bezit én
het vermogen om te rijpen. Een gerijpte marsanne past bij machtig voedsel. Tijd
voor de proef op de tong. 

Crozes
Hermitage 2015 Delas Blanc

De maximale
opbrengst is 45 hl/ha, aldus Eric. Toos noemt de wijn elegant en prachtig, met
als proefnotities meloen, ananas en tropisch fruit. Mijn aantekeningen: licht
floraal, sappig, eenvoudig en prima. 

Saint Joseph
2014 Delas Blanc

Hier een
lagere maximale opbrengst, 37 hl/ha. Hoge zuren, stevige wijn, zegt Toos.
Peperig, een moeilijke neus. Mijn aantekeningen lijken als twee druppeltjes
water op de Crozes Hermitage: licht floraal, prettig, fris, eenvoudig, prima. 

Saint Joseph Blanc
2011 Emanuel Darnaud

Een meer
gerijpte wijn, de duurste uit de serie, krijgt veel bijval. Goed in
evenwichtig, zegt HansH. Kees benoemt gedroogde abrikoos, een bloemige neus,
fijne wijn. Romig staat in mijn aantekeningen, en ook: vette wijn, dik,
vanille/veel hout. Dit is de aangenaamste wijn van de marsannes. 

Van de
kenmerken waar je marsanne aan herkent, is ‘zwaar’ misschien wel de
duidelijkste. En dan is dat nog heel relatief, zwaar in vergelijking met een
lichtere wijn zoals een Muscadet of Sancerre. 

De overstap
naar syrah wijnen maken we met twee Saint Joseph waarvan de volgende een
hartediefje van Eric is. 

Saint Joseph 2011 vieilles vignes, Bernard Faurie

Deze wijn
brengt de tongen goed los, de meningen zijn een beetje verdeeld. Kroten is de
omschrijving van de twee Hans-en. De geur is heel aanwezig en expressief, zegt
Diederick. Sigaar, rokerig, zegt Claartje. Teer, granaatappels, tabak, veel
hout, leer en rokerige geur, aldus Gerard, die de smaak beschrijft als complex
met bitters, aangenaam. Ik vind de neus feestelijk en expressief: wat vanille
maar vooral morelkersen, heel karaktervolle wijn met goede zuren en balans.Hartendiefje van Eric.

Hierna
proeven we vijf Côte Rotie wijnen. Van 5 jaar jong tot 31 jaar oud.
Ongelofelijk fijn om zo’n reeks te proeven. Hugh Johnsons wijnatlas leert dat
het Marcel Guigal was die in de jaren tachtig van de vorige eeuw Côte Rotie
roem bracht. Daarvoor waren de betoverende wijnen vooral bekend onder een kring
van heel kleine liefhebbers. Wel de liefhebbers die dan precies van wanten
wisten. 

Wáár
herkennen we syrah aan? Jonge syrah ruikt naar exotische bloemen, anjers en
viooltjes, wat voor een rode wijn opmerkelijk is. Ook smaken van rokend hout,
twijgjes rozemarijn op het vuur, frambozen, bramen en zwarte bessen. Côte Rotie
is aromatischer dan Hermitage en ook iets rokeriger. Door rijping krijgt syrah
tonen van wild en leer, een chocolade achtig karakter en vleugjes viool en
tabak. 

Côte Rotie  2011
Le Vins de Vienne

Hartendiefje
van Eric. Rozen ruikt HansH. Bekoorlijke wijn, zegt Rob, en ook: fijne
wijn  met vanille, animaal, lijm, complex
en elegantie. 

Wijnen van
Guigal, Côte Rotie Brûne et Blonde de Guigal

Jaargang 2012

Het
understatement van de avond, komt van HansH, een “behoorlijke” wijn. Paul ruikt
koffie. Als je een wijn tien jaar kunt laten rijpen in de kelder, dan is dit
een fijne aankoop. Rijke en diepe geur, complex met chocolade, peper, floraal.
Hoge Wijn. Ik ruik niet een paar bloemetjes maar hele bloemenvelden. Goede
balans, mooi verweven hout, veel potentieel. 

Jaargang 1998

Tja, 19 jaar
oud, dit wil je meteen drinken, toch? Oef, dan is het schrikken van de neus,
een belegen toontje, olijven, oxy. Als de smaak nog maar goed is? En dan BOF,
in de mond krijg je een wijn met nog te veel tannines en kracht. Ik vind dit te
jong. Geur en smaak detoneren dus een beetje. Maar erg fraaie wijn. 

Jaargang 1994

Veel proevers
zeggen wat moeite te hebben met deze wijn. Dat komt dan door zijn
ontoegeeflijke smaak. Die kan met zijn 23 jaar écht nog wel langer rijpen.
HansL prijst de levendige zuren en ruikt gekookte aardbei. Maar beste lezers,
als je deze wijn dan in het glas krijgt: r u i k e n en nog eens r u i k e n.
Want wat is dit een mooie geur: kruidig, peper, romig en melkchocolade,
cederhout en floraal. Complex, om eindeloos te ruiken.

Jaargang 1986

Guigal
excelleert in dit jaar, dat verder nogal magere en weinig charme bezittende
wijnen heeft gebracht, zegt Jancis Robinson. En die dame kan proeven. Dat
blijkt wel. Voor mij is dit de wijn van de avond en waarschijnlijk komt de wijn
in de top van het seizoen. Tuilé kleur. Stinkertje. Amandel. Levendig. Peper.
Mooie geur, gevolgd door een vitale smaak en goed op dronk. Nu à Point zelfs.
Deze belegen dame heeft óók nog een mooie fruitimpressie. Indrukwekkend glas
van 31 jaar oud.Uiteraard: hartendiefje van Eric.

Fijne avond,
Eric, bedankt!