Blindproeven van een breed spectrum wijnen uit Rheinhessen en Pfalz
By in

Blindproeven van een breed spectrum wijnen uit Rheinhessen en Pfalz

Het zijn de twee grootste wijngebieden van Duitsland: Rheinhessen en Pfalz.
de kerk van Forster Kirchenstück

Maarten Drop bezocht wijnboeren op zoek naar pareltjes in de twee grootste wijngebieden van Duitsland. En wij genieten mee – blindproevend. En dan weet je niet dat je weissburgunder, silvaner, riesling, st. laurent, spätburgunder, portugieser of chardonnay in het glas hebt. Maarten kiest voor een breed spectrum van wijnen.

Sektkellerei Andres & Mugler, Cuvée Elena Brut 2015
Gemaakt van chardonnay, auxerrois en schwarzriesling. De wijnbouwers besloten in 1989 om samen sekt te gaan maken. Zo’n drie decennia later is dat een ware charmeur, met maar liefst 40 maanden ’sur lie’. Hele rijke geur met bloemetjes, kokos, vanille, peer en meloen. De smaak is hoog in de zuren.

Ron adviseert ceviche van forel in grapefruit met wat venkel gestoofd in amandelmelk.

Weingut Weinreich, Bechtheimer weissburgunder trocken 2015

Een heel serieus glas, dat ik ten onrechte voor riesling aanzie. Dat komt door de mineralige neus met een botertje, later kruisbes. Met flinke body, een heel serieus glas. Ik vind het een eetwijn.

Rons eetadvies is snoekbaars rivierkreeft met bleekselderij in deze wijn gestoofd.

Andreas Durst als garagist aan het werk

Andreas Durst, silvaner A+ 2016
Hartendief van Maarten. Wijn heeft soms een verhaal nodig, Maarten vertelt over de wijnfotografie van Andreas Durst, die besluit ook zelf wijn te willen gaan maken. Dat er vergeten wijngaardjes zijn met knoeperoude stokken. Waar Andreas wijn van mag maken. Ik hou van wijnen met die verhalen. De stokken van deze wijn zijn 70 jaar oud. Fonkelend goudgeel met enorme mineraliteit en kruiden. Valerie benoemt een stinkertje en milde zuren. Willem Jan zegt dat geur en smaak detoneren. Kees is gecharmeerd van de concentratie.

Rons eetadvies forel met bruine amandelen en citroenboter.

Weingut Weinreich, Hasensprung riesling trocken 2017
Van de drie rieslings springt deze er voor mij uit. Gerard proeft wat petrolimpressie, ruikt tropisch fruit. Eric benoemt olie en asfalt. Niets van dat in mijn aantekeningen, maar wel expressieve geur, mineraliteit en kruidigheid. Hoog in de zuren uiteraard en enorm concentraat.

Rons eetadvies lamsrolade met citroenthijm en jus met gemberkruidkoek.

Proeven bij Dengler-Seyler in Maikammer

De rode wijnen zijn allemaal fraai.

Weingut Dengler-Seyler, spätburgunder Maikammer 2014
Fraai uitgerijpt. Toos ruikt kers en mint. Ik ruik vooral toffe, pruimen en tabak. Lekker soepele smaak met een afdronk met een scherp randje.

Rons eetadvies eendeborst gepofte knoflook, jus met sinaasappel en port.

Andreas Durst, P portugieser uralte Reben 2016
De neus neemt mij volkomen voor deze wijn in, zo mooi: kruiden en amarenekersen. De smaak is prettig frivool, tikje kortaf. Liselotte ruikt framboos en paprika. En wat bosgrond. De wijnstokken voor deze wijn zijn meer dan 100 jaar oud.

Rons eetadvies wildzwijnbout met gremolata.

kelder Bernart

 

Weingut Bernhart, sankt laurent ‘S’ 2017
Hartendief van Maarten. Mooie wijn met wat stallucht, geparfumeerd. Naast de portugieser is deze wijn wat beter in balans, wat volwassener. Liselotte benoemt specerijen en rokerigheid. Toos de fruitneus en mooie aanzet en balans.

Rons eetadvies parelhoenfilet, rode radicchio met balsamicoazijn

Weingut Bernhart, Spätburgunder Sonnenberg ‘KT’ 2016 (Grosses Gewächs)
Mijn wijn van de proeverij. 18 maanden houtrijping. Toos benoemt kersen, kruiden en aangename balans. Liselotte framboos, mint en eucalyptus. Mijn aantekeningen: schotse pijptabak in de geur, lekker! Soepele, harmonieuze smaak. Verfijning, elegantie én kracht verpakt in de elegantie van een ballerina.

Rons eetadvies hertenbiefstuk met mosterdkruidenkorst en rozemarijn braadjus.

Fijne proeverij.

Verslag: Peter v/d Besselaar

De gedronken wijnen

Knipogen naar het nieuwe seizoen
By in

Knipogen naar het nieuwe seizoen

Wijnen uit zeven landen staan op tafel in de werkavond: vijf Franse, drie Italiaanse, twee Duitse, twee uit Oostenrijk en een wijn uit Zuid Afrika, Spanje en Portugal. Er staan ontdekkingen bij. Maar ook verschillende knipogen naar de thema’s van proeverijen in het nieuwe seizoen.

Er staan twee Grüner Veltliners op tafel.

Grüner Veltiner Huber 2019 Traisental

Gemaakt van druiven die komen van stokken tussen 5 en 60 jaar oud. Fris, kruisbes, kruidig en floraal, milde zuren.

Grüner Veltliner Martin Obenaus 2017 – G – Granbarrel

Im Granitsteinfass gereift, zegt het rugetiket. Op de foto staat Martin Obenaus naast zo’n stenen wijnvat. Opmerkelijke wijn, goudgele zweem, rijpe peer en hooi (niet gek dat de wijn voor chenin blanc wordt aangezien). Earl Grey thee, forse wijn, krachtig en karaktervol. Willem Jan benoemt een oxidatieve toon, zwoelheid, een interessante wijn is zijn conclusie.

 

Nobile de Montepulciano 2015 Messagero

RobK benoemt de goede balans van de wijn: licht animaal. Rijke wijn met rood fruit in de geur, ceder, tabak, de smaak is aangenaam, stevig en warm. Hap sap wijn. Uit het mooie Toscane.

Il Favot 2015 Langhe Nebbiolo Poderi Aldo Conterno

De druiven vergisten in RVS tanks gedurende 6-8 dagen, met schilcontact. De wijn rijpt daarna eerst in RVS en vervolgens enkele maanden in kleinere, eikenhouten vaten. Proefnotitie: Roodbruine en vrij transparante kleur. Ik ruik de karakteristieke rozen. Erg mooie geur, heel elegante wijn. In de smaak de voor Piëmonte karakteristieke bitters, ik vind dat altijd wat ontoegeeflijk én karaktervol. Mooie wijn.

Baía de Troia 2018 Castelão Casa Ermelinda Freitas

De druiven voor deze wijn komen van 60 jaar oude wijnstokken, ze zijn handmatig geplukt. Autochtone druivensoort: castelão. De wijnstokken krijgen 300 zonuren per maand met temperatuur die soms kan oplopen tot 45 graden. 12 maanden gerijpt in nieuwe Franse eikenhouten vaten. Rijke geur, zwartrood fruit, zwoel, zoete aanzet, chocolade in de smaak.

Auxerrois 2015 Auslese Weingut Cuntz & Scheu

Een curieuze uitdrinker, we drinken niet zo vaak Auxerrois en al helemaal geen met het predikaat Auslese. Afkomstig van de Schweigener Sonnenberg. Frisse en soepel aangename wijn met medium zoetheid.

 Proeverij 8 sept 2020
Proefnotities Peter van den Besselaar

 

                    

Overzicht van alle gedronken wijnen

Witte wijnen uit de liefhebberskelder
By in

Witte wijnen uit de liefhebberskelder

 

Rob van Kalmthout brengt witte wijnen op tafel uit 2016. En wat zo leuk is, allemaal uit eigen kelder. Van wijnboeren die hij bezocht. De vaste lezers weten wel, daar hou ik van! Kennismaken met de wijnmaker brengt een extra dimensie mee. En dat merken we meteen aan de ‘petit histoires’ die Rob met ons deelt. Over de filosoof wijnmaker. Over bezetenheid. Over niet meer wegkomen bij het proeven omdat passie gedeeld moet worden…


We proeven blind vier series. En ik merk meteen, het is niet mijn dag. De eerste serie proef ik drie keer mineraal getypeerde wijnen. Met een wijn waarvan ik denk dat het chardonnay is… En dan hoor ik Valerie over haar smaakindrukken bij de eerste wijn. Verdorie, ik check de When wine app, voor een excuus, maar nee, het is een vruchtdag, een uitstekende dag om te proeven, dus het is écht mijn dag niet. Enfin, uit de hele avond mijn volstrekt eigenzinnige keuze.

Uit DUITSLAND / ZWITSERLAND
proeven we blind Sylvaner, Gutedel en Petit Arvine.

SYLVANER 2016 MICHAEL TESCHKE

60 jaar oude stokken. Producent in Rheinhessen. Prachtig mineraal, chardonnay dacht ik, wat fruitimpressie die ik niet kan thuisbrengen. Hap sap zuren, mooie rondeur, hangt mooi na. Valerie determineert die fruitimpressie met sinaasappel, abrikoos, en marsepein met een klein beetje restzoet, smaak iets minder interessant dan ze verwacht, ook impressie van mango. Weet je, ik neem mijn hoed af voor deze interessante wijn.

SCHASSELAS / GUTEDEL 2016 ZIEREISEN

Het wijndomein ligt dicht bij Bazel. Abrikoos, klein stinkertje, iets hogere zuren, aangenaam. Annemiek benoemt mooie zuren en ruikt wat petrol. Valerie benoemt eucalyptus, mint, meloen, honing, milde zuren en lange afdronk.

ROUVINEZ 2016 PETIT ARVINE

Mineraal, kleine zwavel impressie, sappig, goed concentraat, veel body. Ik ben nogal onder de indruk van deze wijn. Leuk van zo’n curieuze druif.

Uit FRANKRIJK proeven we blind chardonnay, marsanne/rousanne en petit gros
manseng en camaralet.

DOMAINE BELLEGARDE 2016 JURANÇON

Gemaakt van petit manseng, gros manseng en camaralet. Lastige wijn en daarom zo interessant. Ik ruik krentjes, ietwat scherpe aandronk, bitters zijn dominant, spoelt de hele mond schoon, lijkt tannines te hebben? Drinken we misschien te jong drinken, wijn met een krasje en daarom heel interessant. Veel nieuwe impressies met wat lucht: vanille en mocca, snoepkraam, amandelspijs. Liselotte ruikt gedroogde rozijnen, ananas, merkt een licht oxidatieve toets, Noël benoemt uitbundige zuren, Willem Jan rijk tropisch fruit en Eric pakt alles samen met een associatie met Crêpe Suzette.

Uit ITALIË
proeven we blind Verdicchio, Garganega en Sauvignon Blanc.

VERDICCHIO DI JESI 2016 BUCCI

Een van de meest ondergewaardeerde wijnen volgens Rob. Liefelijk, sappig, met meer lucht ook abrikoos, een hap sap terras wijn in de beste zin van het woord. Ik vergeet van mijn levensdagen de Verdicchio niet die ik bij een lunch dronk op de Piazzo del Campo in Siena, bij een zonnetje dat alle jonge vrouwen die op het plein zaten een fotomodel allure gaf. Eric benoemt vanille, appel, kaneel, rozemarijn, fris strakke smaak, banaan en vrij hoog in alcohol. Willem Jan proeft iets ziltigs, Gerard prijst de citrustonen.

SAUVIGNON BLANC 2016 KURTATSCH KOFL SUD TIROL

Gerard benoemt een fonkelende kleur, geel tropisch fruit, stevige bitters en ronde zuren. Ik vind de wijn ronduit zwoel met een kruidige toets, mooie balans, goede bitters/zuren. In mijn ogen een fijne wijn voor bij Aziatisch eten. Eric benoemt bloemen, vanille en bitters. 

Uit SPANJE proeven
we witte grenache, macabeu/grenache/xarel-lo en grenache/macabeo.

ABRACADABRA 2016 TROSSOS DEL PRIORAT

Deze witte wijn van witte grenache en macabeo pakt me helemaal in. Ik ruik Turks fruit, honing, schitterende geur en balans, goed concentraat. Een krachtpatser met geweldige mooie balans. Laat ik maar eerlijk zijn: nooit eerder had ik zo’n waardering voor een wijn uit Priorat. De rode vind ik meestal te aanwezig en te zwaar. Deze is ook aanwezig, wow, maar op zo’n fijne, gebalanceerde manier. Claartje proeft hout, tropisch fruit en een iets te zoete aanzet. Maarten proeft een oxidatieve toon en vooral veel hout. Saskia benoemt leisteen.

Ja, een wat confronterende proeverij, voor de scribent, ik haalde de verschillen er niet zo goed uit. Maar zonder twijfel een machtig mooie tweede proeverij.

Drie maal klassiek
By in ,

Drie maal klassiek

Ongetwijfeld onze vraag wat dan precies klassieke wijnen zijn, verwacht hebbende, had Peter van den Besselaar het alvast opgezocht. Daarvoor ging hij te rade bij het wijntijdschrift uit het land der Claret-drinkende upperclass – Decanter – en bij wellicht zijn meest klassieke columnist: Andrew Jefford. Het woord ‘vertrouwen’ staat centraal in zijn antwoord. En vertrouwen, dat komt zoals eenieder weet te voet en gaat te paard. Dat onze Franse bureaucraten van de INAO er 24 jaar over deden om een gebied als Duché d’Uzès de AOC status toe te kennen, moeten we dan ook niet bekritiseren maar toejuichen, aldus Jefford. Soit.

De enige witte wijn van de avond is een (non vintage) Champagne cuvée Renée van Tribaut-Schloesser die meteen – wat scribent dezes betreft in ieder geval – ietwat tekort wordt gedaan door de leden der BWS. De wijn heeft een mooie neus, met wat notigs, maar om dit nu zoals menigeen doet “belegen” te noemen, gaat te ver. “Getoaste brioche” noemt de nieuwe voorzitter het en dat is een fijne en passende kwalificatie. De helft van de basiswijn kreeg een houtopvoeding, en na de prise de mousse verbleef de wijn nog 6 jaar sur lattes. Zeker niet te lang voor deze wijn. Edoch: de oude voorzitter merkt op dat eerdere cuvées Rene wat jeugdiger overkwamen. Zulks een discussie laat zich schier onmogelijk oplossen, dat behoeft waarlijk een spoedig hernieuwd bezoek aan de firma Tribaut-Schloesser!

Welnu, hoog tijd voor de eerste van drie series van ieder drie klassieke wijnen. “Pinot Noir” klinkt unisono uit de kelen der BWS-leden. Maar zijn het alledrie klassieke pinots, Bourgognes derhalve? Men zou het wel denken, het thema van de avond indachtig.

Wijn 1 is licht granaatkleurig, enigszins gesloten in de neus, er heeft zich wat depot verzameld in het glas. De wijn, een Mercurey 1er Cru 2011 Clos du Roy van Domaine Chanzy, heeft een aangenaam zachte aan- en afdronk, maar mist wat smaakintensiteit. 

De volgende wijn heeft een robijnrood blosje op de wanen, is roodfruitiger, sappig, heeft zachte tannines – alhoewel ik ook een aantal keer ‘streng’ hoor vallen: Marsannay Trois Terres 2011 Vieilles Vignes van Domaine Jean Fournier

De derde wijn is niet ieders favoriet, wel die van onze voorganger deze avond, en is de meest uitgesproken wijn. Dit is typisch Pinot Noir of, zoals uw verslaggever van dienst heimelijk dacht, Spätburgunder. Later, in de automobiel op weg naar huis blijkt de bestuurder daarvan óók de wijn als zijnde van onze oosterburen gedetermineerd te hebben. Maar de smaken die wij beiden associeerden met de Schiefferbodems van bijvoorbeeld de Ahr bleken toch echt druifeigen (want: duidelijk verschillende terroirs qua bodems en klimatologisch). Het ging hier om een Vosne-Romanée 2012 van Domaine Gros Frère & Soeur. Denk verder: steen, haardvuur, mineraliteit en een fijn-elegant mondgevoel. Mooi om te zien dat een druif drie zo verschillende wijnen kan voortbrengen. En alhoewel de terroirdiversiteit dus niet zo extreem bleek als door sommigen gedacht: een uiterst noordelijke Côte d’Or is toch iets anders dan een wijn uit een van de topdorpen in dat gebied, en beiden verschillen weer van een Côte Chalonnaise als de Mercurey.

De volgende serie: drie opvallend dieprode wijnen. Ook deze serie laat zich relatief gemakkelijk duiden: waarlijk Bordeaux. We proeven linkeroever (klassiek!) Haut-Médoc, van huizen van een zekere ‘nobesse oblige’ statuur. 

De elegante en smakelijke (kers, hout, mooie smaakvoortzetting, proeft tegelijk koel elegant en sappig) Pauillac Réserve de la Comtesse 2011 wordt gevolgd door een Grand Cru Classé Château Cos Labory 2009 St Estephe. Die is wat gesloten, maar geeft in de tweede proefronde wat kruidigs, wat lijm, ook dit is een zachte wijn maar wel krachtiger en alcoholischer, meer smaakvol dan de Pauillac, met een mooie balans en structuur. 

Het hartediefje van Peter is wijn nummer drie, de Château Gloria 2009 uit St. Julien. Die heeft een vlezige, rokerige neus, met donker fruit en vanille en rijpe tannines. De wijn heeft nog wat jaren voor zich.

Dan wordt het onverwacht moeilijk. Is de derde serie nu Rhône (de wijnen hebben minder kleur en wat zoet, dus sommige proevers achten Grenache de mogelijk dominante druif), iets nieuwe werelderigs, of …? Het blijken drie Brunello de Montalcino, en de laatste is al  meerderjarig want uit 1999. La Poderina 2009 is bleek granaatrood, vrij gesloten, wel lekker sappig en in de afdronk blijft het zoetje hangen. Weinig tot geen Italië-associaties passeren de revu in de bespreking.

Wel vergelijkbare aantekeningen bij Il Poggione 2010. Die wijn kreeg volgens de proeverijdocumentatie van de heer Parker 97, van de WineSpectator 95 en van Jancis Robinson 17,5/20 punten. Het zijn zeker mooie wijnen maar men moge vraagtekens zetten bij of dit nu klassieke Brunello’s zijn. Zie voor geinteresseerden ook dit verslag van Fred Nijhuis.

Zeker niet klassiek qua verhaal is de derde wijn. Ze (ja, wijn is mannelijk, maar men leze verder!) toont bij goed proeven zowel qua boeket als op de tong haar gevorderde leeftijd, maar het stoort geenszins. De Prime Donne 1999 van Donatella Cinelli Colombini mag er zijn, het is een volle en rijke wijn. Donatella, telg van de Colombinifamilie (sinds 1000 nC) achter het Fattoria dei Barbi-domein, verliet dit bedrijf eind jaren 90 om voor zichzelf te beginnen. Ze kon geen wijnmaker vinden; die moest men jaren vooruitvastleggen. Gelukkig wisten ze bij de Oenologieschool van Sienna wel raad: vrouwelijke wijnmakers, die wilde geen enkel zichzelf respecterend wijnbedrijf in dienst nemen dus die waren in overvloede beschikbaar. Mitsdien wordt ook tegenwoordig deze beroemde cuvée nog gemaakt door een proefpanel bestaande uit louter vrouwen, waaronder verscheidene Masters of Wine. Zie foto boven dit artikel.

De uitdrinker van een klassieke proeverij dat is uiteraard een Sautern Riesling 2010 Auslese. Deze is van Willi Haag, en de druiven komen van de de gerenommeerde Brauneberger Juffer – Sonnenuhr. Petrol- en honingaroma’s; de hoge zuren, erg hoge zuren mag ik wel zeggen, maken dat de wijn eerder fris-fruitig dan zoet over de tong rolt. Een waardige afsluiter van deze klassieker!

Proefnotities en verslag
Rob van Ginneken

Traditionele wijnlanden, mooie wijnen
By in ,

Traditionele wijnlanden, mooie wijnen

Bodega Lopez Ristobal

 
 

Na een aantal keren nieuwe wereld wordt het tijd om weer eens oude wereld te proeven. Niet omdat we niet genoten hebben, maar omdat Claartje Grielis gewoon zin had om nog meer te proeven. Daarbij neemt ze ons mee op reis door Europa, plaatsen die ze zelf bezocht heeft en alle wijnen zijn ter plaatse gekocht.

We beginnen de reis in Spanje, Catalonië. 
De indrinker Codorníu Gran Codorníu vintage 2015 Pinot Noir, van het oude Spaanse huis Codorníu in de wijnstreek Cava DO Catalonië. Het heeft een mooie roze-oranje kleur, fijne mousse, framboos, aardbei en mineralen in de neus, fris, bittertje en fruit, zacht en mineralen. Velen vinden de afdronk fijn. Dat bittertjes best lekker kunnen zijn, net als de zuren en zoetjes laat deze cava zien.

Dan gaat de reis verder, nu dichter bij huis, Duitsland waar drie plaatsen aangedaan worden aan de Ahr, Saar en Mosel. Drie verschillende wijnen, de eerste is licht geel en volgens Paul groene appels, fris, strak droog, mineraliteit, strak in zuren en beperkte complexiteit, Het blijkt een blend te zijn van Weisburgunder, Grauburgunder en Riesling: Schlossgut Diel, Diel de Diel 2017. De tweede wijn is bleek licht geel, stinkertje (petroleum) in de neus. Zoete geur exotisch fruit lychee in de mond. 

 
imposant: Schloss Lieser

Saskia denkt dat wijnen één en twee riesling zijn maar nummer drie is anders: munt, biergist en hoog in de zuren en bitters zijn ook aanwezig, ze drinkt liever twee, drie is niet haar smaak. De tweede wijn is bij de meesten favoriet, terwijl wijn drie bij Claartje en Toos de favoriet is. Beide wijnen zijn Riesling, de tweede Riesling Kabinet 2016 Van Volxem Bockstein en de derde Riesling Schloss Lieser 2018 Thomas Haag. Hier blijkt dat 2018 een moeilijk jaar is en dat de wijnen te weinig zuren kunnen hebben. Ondanks dat is het een heel mooie wijn.

Dan gaat de reis weer verder. Iedereen denkt met de twee rode wijnen in een warmer land te zijn beland door het proeven van veel gekookt fruit. Diep robijn rood, zwart bramen gestoofd fruit, karnemelk, eucalyptus, niet teveel alcohol, mooi in balans, niet te veel tannine bij de eerste. Volgens Eric diep fruit, bramen, hoger in de neus meer inkt, blauwe bes, en het blijft lang hangen. De tweede wijn is roder, champignons, cassis en een zoetje maar ook zuren.

Beide wijnen hebben eucalyptus en munt in de neus maar de tweede is meer uitgesproken, mooie zuren in balans en veel smaak concentratie en fijne tannine. Zitten we in Zuid Italië of in Bordeaux? Rhone, Spanje, Haut Medoc, van alles is genoemd, maar……. beide geblindeerde wijnen komen uit Oostenrijk. Ze zijn van Leo Hilliger uit Burgenland, de eerste 100% St Laurent, 12 maanden op hout. Druiven staan op leem en kiezel in Burgenland, tegen de Hongaarse grens. De tweede wijn is een blend van Shiraz, Zweigelt en Merlot uit 2016. Deze heeft ook houtrijping en daarna nog een keer flesrijping. Iedereen is op het verkeerde been gezet met deze twee mooie wijnen uit Oostenrijk!!

Na Oostenrijk gaan we weer terug naar Spanje, maar dan meer naar het westen: Rioja Alta. Twee geblindeerde rode wijnen die de meesten ook weer op het verkeerde been hebben gezet. Volgens Maarten bevat de eerste wijn veel donkerfruit houttonen, in de smaak geïntegreerde tannine en complexe afdronk. Is het een Bordeaux? Is het Cabernet?
De tweede wijn is diep, minder verkleuring, geur tertiair, bouillon maggi maar is later minder aanwezig. Minder rijpe plakkende tannine, meer donker fruit in smaak, ceder laurier, en een lange afdronk.
Eerste wijn mooi om te drinken, de tweede is om te laten liggen. Toos vindt de tweede een moeilijke wijn. Velen denken aan de lessen van Hans: Italië! Bij de eerste wordt voornamelijk aan Nebbiolo, gedacht vanwege teer, leer, mooie wijn en zacht en romig, geïntegreerd, en een prettig mond gevoel.
Tweede is lastiger, cassis, zwarte, kers potlood drop, uit Toscane? Echter de tweede wijn komt uit 2009 en is een Tempranillo uit het Spaanse Ribera del Duero , 14 maanden op vaten gelegen van de Pago de Manvirgo wijngaard (85 jaar oude stokken en kalkrijke grond) van het huis Lopez Cristobel Bagús. En is dus inderdaad ouder dan dat hij lijkt. Door de contrasten van hard maar ook zacht was het moeilijk in te schatten dat de eerste een Rioja was van Viňa Ardanza Reserva 2007. Deze wijn wordt alleen in goede jaren gemaakt zoals deze uit 2007, dat wil zeggen: mediterraan jaar als de wind dan uit het noorden komt.

De reis gaat verder. Weer wordt er getwijfeld over het land waar de laatste twee rode wijnen vandaan komen. Is het Frankrijk of Italië? Volgens Eric heeft de eerste wijn wat boter en na een tijdje oude boter in de neus, is hard en peperig. In de mond stevig, hout, harde wijn maar ook wat fris. De tweede, bruin, neus maggi aards, weinig fruit in mond ook aards. Saskia, is het gedeeltelijk met Eric eens, was eens mooier, bouillon en lavas maar ook nog wat fruit in mond. De tweede roept wat vraagtekens op, het is een heel mooie wijn, maar was deze ooit mooier of gaat deze nog mooier worden? Na verloop van tijd krijgt deze wijn ook een mooiere afdronk en volgens Willen-Jan zelfs jammig en zoet in de neus. Paul heeft andere proefnotities, bij de eerste verse kersen, een sangiovese op nieuwe hout. De tweede is een Toscaanse wijn, Carbernet met Merlot, blend die krachtig is en jodium heeft, hij vindt het een hele mooie wijn. Zelf vind ik in de eerste wijn ook de anijs tonen duidelijk naar voren komen. Beide wijnen komen inderdaad uit Italie, de eerste wijn is een Villa Antinori Chianti Classico Riserva uit 2012 (Marchesi Antinori) en de tweede een Brunello di Montalcino Riserva 2007 (Conti Constanti). Deze tweede wijn wordt alleen gemaakt in de mooiste jaren. Je kunt deze drinken tussen 2018 en 2030, dus hij is net op dronk. 

We eindigen de reis in Oostenrijk, de uitdrinker is donker geel, mooie perzik geur, muscat, hazelnoot, bittertje maar ook zoet. Kracher specialiseert in zoete wijnen. Deze Beerenauslese is gemaakt van 60% Welsriesling en 40% Chardonnay. Het wijnhuis Kracher ligt in het Seewinkel gebied in het Oostenrijkse Burgenland. Door de verdampende periodes van het Neusiedler Meer, mistige avonden en het warme Pannonische klimaat, is het continu warm en vochtig en kan de Botrytis Cinera zich goed ontwikkelen, wat de basis is voor deze Trockenbeerenauslese.

Een paar zoete wijnen doen het heel goed in de hele wereld. Net als Château d’Yquem, dat de meest bijzondere wijnen in de wereld maakt en op de hoogste heuvel in Sauternes ligt met wijngaarden in een bijzonder eigen microklimaat. In 2012 is er een wedstrijd geweest tussen het huis d’Yquem en Kracher, lees hier de notities. De Kracher is een factor 20 goedkoper.

Een mooie reis door Europa en iedereen snapt waarom Claartje deze wijnen uitgezocht heeft.
Prachtige wijnen, we hebben genoten van het proeven.

Proefnotities en verslag Annemiek Vermeijlen

Woorden vinden voor de wijn
By in ,

Woorden vinden voor de wijn

Een grote Chenin Blanc uit Frankrijk volgens Peter, acquired taste?

Peter van den Besselaar begint met ons te attenderen op een – volgens hem – zeer lezenswaardig boek van Reinier Spreen, getiteld ‘De taal van smaak’. In theorie is smaak eenvoudiger te omschrijven dan geur. Smaak kent vooral zoet, zuur, zout en bitter. Geur heeft veel meer dimensies. Geur kun je je hele leven blijven leren. Geur neem je waar met je neus tijdens het ruiken (orthosanaal). Geur neem je ook waar in de mond tijdens het proeven. We noemen het dan aroma (retrosanaal). De auteur van het boek stelt dat smaak
een taal is die je kunt leren spreken en verstaan.

Ook wij spreken elke dinsdagavond over wijnen.
Het blijft lastig geur en smaak te omschrijven. We weten wel of een wijn ‘lekker’ is. Het benoemen van het ‘waarom’ lijkt lastiger. Typeren van geuren is aangeleerd en cultureel bepaald. Als een geur onbekend is, gaat de waardering omlaag.

  • balans
  • lengte
  • complexiteit
  • verfijning

We starten met een wijnquiz. Ook ik krijg een A4 met daarop de beschrijving van zeven één druifwijnen (monocépages). En passant worden twee wijnen ingeschonken. Achteraf wordt ook mij duidelijk dat de ingeschonken wijnen geen verband houden met de wijnbeschrijvingen op papier, maar dat de quiz op zich staat. Ik troost me bij de gedachte dat ik niet de enige ben die het verkeerd begreep. Ben je als lezer nu ook de draad kwijt? Noël had de bedoeling van de wijnquiz goed begrepen èn van ons allen de meeste antwoorden juist. Peter reikt hem een fles wijn uit als prijs.

We bespreken de eerste twee wijnen. Bernardus Monterey County, Chardonnay, Californië, 2017 wordt herkend als afkomstig uit de ‘nieuwe wereld’. Veel power zegt Maarten. Azienda Agricola Ronchi, Chardonnay, Langhe, 2015 positioneert Toos uitstekend in de ‘oude wereld’. Droger, hazelnoot en body zegt Kees. Ik ruik bloemen, witte perzik, mango. Heerlijk droog en rijk!

 
Idyllischer dan Savennieres in de herfst kan het niet worden

De glazen worden opnieuw ingeschonken. Wederom wit. Anderen zijn wat enthousiaster dan ik ben. Over de Domaine Patrick Baudouin, Savennières Bellevue, Chenin Blanc, 2015 zegt Just: ingetogen droger, boterbloemen, zuur en verse maïskolven ook in de smaak. Leila vindt deze wijn jong, fris, met wat tannines, vanille en mineraal. Over Savennières Clos du Papillon, Domaine de Baumard, Chenin Blanc, 2011 zegt ze dat die ronder is, met vlierbloesem en hout. Peter is enthousiast; zijn eerste ‘hartedief’ van de avond. Overigens zonder een spatje houtrijping.

Over naar rood. Weingut Zehe-Clauss, Spätburgunder, Rheinessen, 2015 is voor 90% transparant. Aardse tonen, beetje rood fruit, stoffige tannines met wat vanillesuikerzoet zegt Claartje. Ook anderen roemen de aardsheid. Ernaast staat Agricola Cozzo Mario, Madonna delle Rose, Nebbiolo Barbaresco, 2014. Donkerrood, alcohol, frambozen, onrijpe tannines, rood fruit, strenge bitters zegt Gerard. Willem-Jan voegt er geparfumeerd met kersen aan toe.

Volgens Hans is Laurent Perrachon, Morgon, Côte de Py, Gamay, 2017 donkerrood, eenvoudig, voorzien van kers, met een goede ‘body’ en balans. Enkelen positioneren de wijn ten onrechte iets zuidelijker: Rhône. Baronie Madeleine Couly Dutheil, Cabernet Franc, Chinon, 2014 wordt door Berry het label ‘liefhebberswijn’ toegekend. Waarom?: kersen, leer, vegetaal in neus, rijp in mond, veel tanninezuren. Peter geeft deze zijn predikaat: hartedief!

Als intermezzo schenkt Peter een curiositeit: Château Tour Pibran, Pauillac, 1983. Een flinke overgang naar oudere wijnen, duidelijk in kleur en geur. Een krijgertje, de smaak is jaren geleden beter geweest.

Moulin des Dames, Côtes de Bergerac, 2005 blijft lang hangen.
Zowel Kees als Willem-Jan vermoeden dat het een wijn op leeftijd is. W-J vult aan met fruit, stoffig, potlood, ceder, leer. Château Chasse Spleen, Moulis, 2003 beschrijft Kees als zwart rood, mat, drop, zacht, chocolade, teer, cederhout, braam, op leeftijd.

We sluiten af met twee prachtige ‘uitdrinkers’. Château de Jau, Rivesaltes Ambré, 2007 is bruin, met een neus van boterbabbelaar, sinaasappel; in de mond marmelade en peperkoek. Ook Annemiek benoemt de gebrande boter caramel en een bittertje. De Saussignac, Vendanges d’ Autrefois, Sémillon, 2011 is goudgeel en frisser. ‘Prachtig’ zegt Toos, met abrikoos, zoetzuur en mooi in balans.

Na een mooie avond vraag ik me af of wij nu wel de goede woorden hebben gevonden om de wijn te omschrijven. Misschien toch maar het boek erop na gaan slaan….

Proefnotities en verslag Eric Hoepelman

Grote diversiteit in pinot noir uit oude en nieuwe wereld
By in ,

Grote diversiteit in pinot noir uit oude en nieuwe wereld

 
Lichte kleur? Pinot Noir!
Pinot noir als thema geeft altijd interessante proeverijen. Een ‘moeilijke’ druif* die afhankelijk van waar ze groeit, en van de hand van de wijnmaker, heel verschillende wijnen oplevert. En dat zien en proeven we ook op de proeverij van Gerard van Avendonk, met wijnen uit acht verschillende landen. 
 
We vangen aan met een indrinkbubbel. Het is een witte wijn, maar gezien het thema vermoeden we een Blanc de Noirs en dat klopt: het is de Cordillera Brut van Miguel Torres, uit Chili. Een fijne bubbel, veel citrus en appelfruit, door velen herkend als een nieuwe wereldwijn vanwege het zoetje. Ik vind zelf dat de wijn voldoende zuren heeft, maar wel wat meer body kan gebruiken.
 
De eerste series bestaan uit vier hele lichte wijnen, alle uit 2016. In de eerste serie meteen het contrast tussen in dit geval een typische pinot noir neus (ik dacht zelf aan een Duitse) van de Bulgaarse wijn (de ‘Soli’ van de niet heel Bulgaars klinkende wijnmaker Edoardo Miroglio) en een veel fruitiger (frambozen, rozebottel) wijn die wél Duits bljkt te zijn: Spätburgunder Trocken van Dagernova uit de Ahr. De tweede serie wijnen: de luguber genaamde ‘Galgenberg’ waar in het Weinviertel tot in de 19e eeuw misdadigers werden opgehangen, maar nu een door kersen gedomineerde, en voor een pinot noir vrij paarse wijn wordt gemaakt, een sappig glas. Uit Frankrijk komt de pinot van Trimbach, stoffig rood fruit heeft deze, een verfijnde afdronk met mooie tannines.
 
Het gas gaat erop en de wijnen worden geconcentreerder, met stijgende houtinvloed ook. Een van mijn favoriete wijnen is de pinot noir 2016 uit de Terroir Hunter serie van Undurraga, met volgens het etiket tonen van kers en aardbei.
Ik val juist voor de niet-fruittonen van wildjus en rook, en op de mooie smaakvoortzetting en -intensiteit. Er zijn wat bitters en wat warmte maar alles prima in balans; de tannines beloven een mooie toekomst. Frambozenjam in de wijn die volgt, met sap en fijne zuren, lekker om nu te drinken, is de Givry, ook uit 2016, van handelshuis Chanson.
 
Onder wijndrinkers gevleugeld geworden woorden…
Dan een serie van twee Amerikanen uit 2015: uit het koele Russian River komt de De Loach. Een klein stinkertje heeft deze wijn, ik schrijf er verder geen uitgebreide proefnotitie bij maar wel dat ik hem goed in balans vind, voor mij een van de belangrijkste kwaliteitsindicatoren. De Bernardus van de onlangs overleden Ben Pon uit het veel zuidelijker gelegen Carmel is aards, heeft vrij veel vanille en een zoetje.
 
Bin 23 pinot noir van topniveau uit Australië
In de laatste serie heeft de Mas Boras 2014 helaas kurk, alhoewel menig proever er de kwaliteit van deze wijn nog wel doorheen proeft. De Bin 23, 2016, van Penfolds wordt pas sinds de oogst van 2009 gemaakt in de koele Adelaide Hills. Hij is wat gesloten, met voor mij al wat tertiairs in de neus, frambozen in de verte. Volgens Peter moet de wijn juist nog op dronk komen. De website geeft aan dat de wijn beter zal worden met de tijd, maar ook een relatief kort drinking window voor zo’n kwaliteitswijn: tot 2022. Leuk om van deze wijn een doosje te hebben om de wijn te volgen, maar dat is dan wel een kostbaar experiment @ 59 euro per fles.
 
Een mooi avondje diversiteit!
 
Proefnotities en verslag Rob van Ginneken 
 
* Mocht de lezer Sideways nog niet gelezen of gezien hebben: doen! Pinot
noir in een belangrijke bijrol, verder gewoon een heel goed boek en superfilm.
Californische en Canadese wijnen ‘challengen’ Franse wijn. Met succes!
By in ,

Californische en Canadese wijnen ‘challengen’ Franse wijn. Met succes!

Het is een weemoedig gevoel. Terug willen naar de  eerste drie jaar dat je wijn leerde kennen. Wat was dat een mooie tijd. Iedere fles is spannend. En vaak een belevenis. Toos Dusee brengt Canada en Californië op tafel. Canada! Dat brengt het gevoel terug dat je helemaal niet weet wat je gaat proeven. Dat is ook zo, omdat we geblindeerde flessen proeven. Ik heb het nog nooit geproefd, Canada, zegt Toos. Zijn er verrassingen? Ja, wat mij betreft wel.


Schramsberg Blanc de Noir brut 2014

Mooie bubbel met appeltjes, citrus en jasmijn in de geur. Heel mooie zuren, fraaie en elegante aperitiefwijn uit Californië van 90% pinot noir en 10% chardonnay. Het is een oud domein, opgestart in de 19e eeuw door de Duitse immigrant Jacob Schram.

In de eerste serie staat de Canadese Riesling in de schaduw van de Saar Riesling.


Riesling Rotschiefer 2016 Kabinett Van Volxem

Stevige mineralen zijn verpakt in een duidelijk frivolere smaak met méér citrus, méérconcentraat en méér karakter. Hoge zuren. Nou ja, dit is topniveau in de wereld, ga er maar aan staan om daarmee te concurreren… véél te jong, zegt Rieslingkenner Berry. Hij mag gelijk hebben, maar nú is de wijn al erg aangenaam.
Chardonnay uit 2017 blijkt na onthullen de druif van de wijnen uit de tweede serie. De meningen van de proevers lopen wat uiteen. Ik zie tot mijn verbazing dat ik de Franse Bourgogne (Rully 2017 Van Joseph Drouhin) de laagste score heb gegeven. Knap dat de Amerikaanse en Canadese wijnmakers dit voor elkaar boksen.


Landmark Vineyards Chardonnay 2017 Sonoma County

Love it or hate it. Vet en krachtig. Stoer met véél hout. Stallucht en mineralen. Overschaduwt de Bourgogne in Bourgogne stijl.


Jackson Triggs Chardonnay 2017 Niagara Peninsula

Mango in de geur. Lakritz. Sappige smaak met mineralen, hangt lang na. Vooral vrolijk. Overtuigender dan de Franse wijn.

Pinot Noir lacht ons toe in de glazen van de derde serie. Na onthullen blijk ik de Bourgogne Haute-Côte de Nuits de laagste cijfers te hebben gegeven. Het is de wijn met de leukste typefout in een proeflijst: Hautain Côtes de Nuits.


Henry of Pelham Pinot Noir 2017 Niagara Peninsula

Transparant. Snoepjes geur met mineralen. Kersen en leer, zegt Valerie. Mooie balans.


Birichino Pinot Noir 2016 Central Coast

Transparant. Mineraal en steenfruit in de geur. Sappig met een tikje frivoliteit.

Zó lichtvoetig als de wijnen in de derde serie, zo ondoorzichtig zwart zijn de wijnen uit de vierde serie. Een Bordeaux blend. Een Zinfandel.


Ravenswood 2013 Pickberry Single Vineyard Sonoma Mountain

Zes jaar oud, wát een potentieel. Eric ruikt cassissiroop. RobK ruikt de klassieke Bordeaux geuren in deze wijn die is gemaakt van Cabernet, Merlot, Petit Verdot én Malbec: tabak, ceder, laurier en zwarte bes. Ondoorzichtige zwarte kleur, lang
nahangend en veel potentieel. 20 maanden houtrijping, waarvan 40% nieuw.

Seghesio wijngaarden


Sonoma Zinfandel 2017 Seghesio Sonoma County

Ondoorzichtig zwart. Morelkers, leertonen, chocolade. RobK proeft gedroogde vijgen, pruimen en veel warmte. Eric typeert de wijn met een rubbertje en hoog alcohol-gehalte. Mijn aantekeningen: bittertje en veel charme in de smaak. Vrolijk ook.


Wie Canada noemt, denkt meestal aan ijswijn. We sluiten de proeverij af met een prachtig exemplaar. Jackson Triggs Vidal Icewine 2015 is adembenemend: mooie balans, hoge zuren, abrikoos en jammig.

Prachtige accommodatie van Jackson Triggs

Fijne proeverij.

Wijnen die voor zichzelf moeten spreken
By in ,

Wijnen die voor zichzelf moeten spreken

Steillagen in de Ahr
Wijnhistoricus Ingo Wewer is op uitnodiging van Paul Heemskerk te gast bij de Brabantse Wijnsociëteit. “Ik ondersteun kleine wijnboeren die geen marketingkracht of -budget hebben voor zichzelf”, zegt Ingo. Hij verkoopt wijnen met een verhaal. Nou, dat moet je net aan onze leden vertellen. “Met welk verhaal verkoop je deze wijn dan?”, vraagt Hans bij een weissburgunder die zijn goedkeuring niet kan wegdragen – gezien zijn gelaatsexpressie. Ingo geeft wat mij betreft het enige juiste antwoord: “Ik laat de wijn proeven.” Zo is het maar net. De wijn moet éérst aangenaam smaken en daarna is het verhaal interessant. Ingo heeft zich gespecialiseerd in Duitsland, Oostenrijk en Italië. 
Bij de eerste twee wijnen geef ik de voorkeur aan de tweede, zoals veel proevers. Het is een interessant experiment: dezelfde wijngaard, hetzelfde jaar, dezelfde druif, dezelfde wijnbouwer. Het verschil zit in de opvoeding van de wijn. De Riesling komt uit Neckartzimmern Würtemberg. Vulkanische bodem, steil, löss met veel klei in de bodem en een goede afwatering. Weinbau Pavillon maakte van de 2015 een spätlese trocken.
 

Met houtopvoeding – bescheiden geur, wel karakter maar moeilijk definieerbaar, wat bitter en wat zuur. Cees benoemt de zoete aanzet, peer, perzik. Toos ruikt peper, Leila zegt dat de eerste wijn wat zoeter proeft. De wijn heeft een half jaar op hout gelegen, gastronomisch breed inzetbaar, zegt Ingo.

Zonder houtopvoeding – petrol, goede zuren, herkenbaar riesling, ook concentraat, lychees en jasmijn, lekker expressief. Leila zegt deze wijn veel frisser te vinden en Annemiek roemt het vele fruit.  

We proeven Riesling uit de Nahe, Friulano uit Friuli, Weissburgunder uit Burgenland. Wijnen die aangenaam proeven zonder per se blijvend indruk te maken.

Indruk maken doen de steile hellingen in de Ahr zeker wel. Producent Dagernova staat ook open voor experiment en heeft twintig jongewijnbouwers de vrije hand gegeven om in deze moeilijk te bewerken wijngaarden wijn te maken.

MISSION STEILLAGE 2018 Blanc de Noirs  

Witte wijn van Spätburgunder, het ziet eruit als een lichte rosé. Banaan, hint van passiefruit, tropisch, mooie uitgebalanceerde smaak, goede zuren, drinkt aangenaam.

MISSION STEILLAGE  2017 Spätburgunder 

Hele lichte rode wijn, ideaal voor de lunch of hele hete dagen. Productie van 6000 flessen per jaar. Lichte kleur, goede balans, speels, frivool. Noël is er ook content mee: helderrood, oranjerand, besjes, natte wol, pruimige aanzet.

SAN BIAGIO 2017 Verduno Pelaverga 

Zó, wat ben ik trots op RobK. Ingo zegt dat deze wijn van zo’n curieuze druif is gemaakt dat we die wel niet zullen kennen. RobK neust wat, proeft wat en zegt met een stalen gezicht: Pelaverga, denk ik. Pelaverga! Een curieuze druif uit Piemonte. Frisse aardbeien met een erg zure aanzet, halftransparant, bittertje in afdronk. Rob zegt dat deze Piemontese wijn een prettige wijn is om de zomer door te komen. Lekker glas.

Na een Refosco met prachtige geur maar ook verrassend zoete smaak (deels ingedroogde druiven) komt de gigant uit Piemonte.


SAN BIAGIO 2013 Barbaresco  
Van Nebbiolo gemaakt. De druif waar de wijnbouwers meer mee kunnen verdienen dan Pelaverga – de boeren die wijn maken van de curieuze oude druif zijn te prijzen. Oranje dakpannenkleur aan de rand, geurig, mineraal, lijm, smaak met een bite. Verfijnd glas wijn. Met veel potentieel.  

MARTE 2013

Gemaakt van 80% Sangiovese, 10% Cabernet Sauvignon en 10% Merlot. Een emotionele wijn, zegt Ingo, want de eerste wijn die hij ging importeren. En verdorie, de wijnbouwer stopt met de productie. Ik ruik een stevige geur en denk door kruidigheid aan Syrah?
De smaak is moeilijk, een duidelijke oplegwijn die zich nog moet openen. De wijn kreeg 18 maanden barrique rijping. Valerie prijst de zwoele geuren zegt dat de tannines duidelijk tandplak op de tanden geeft.  

VIN JAUNE 1998 Jean Louise Mandrillon

Prachtige geur met een heel notenmandje, amandelen, walnoten, hazelnoten, heel diep, mooie balans, verfijnd. Willem Jan roemt de verfijning en subtiliteit, ruikt koffie en caramel in de aanzet en benoemt de eindeloze afdronk in de mond.  


Het effect van omgevingslicht op geur en smaak van wijn
By in ,

Het effect van omgevingslicht op geur en smaak van wijn

Een ietwat surreële proeverij, een muziekje uit de jaren 70 had er goed bij gepast. Over de tafels ligt een snoer ledlampjes, die gedurende de proeverij van kleur wisselt tussen wit, rood, blauw en groen, en daarmee de hele ruimte ook toonzet in die kleur. Beïnvloedt het onze beschrijvingen en waardering van de wijn? Annemiek zou Annemiek niet zijn als ze dat van te voren al niet had uitgezocht, door het napluizen van wetenschappelijke papers.
Wat zeggen die? De details zijn natuurlijk voor de leden van de BWS, maar voor de mee-lezers: de kleur van het omgevingslicht lijkt inderdaad van invloed te zijn op de gepercipieerde smaak van de wijn. De empirie van deze proeverij is wel dat dat per persoon nogal verschilt: bij menigeen geeft rood licht inderdaad de in onderzoek gevonden perceptie van zoetere wijnen, maar sommige proevers proeven bij blauw licht steviger bitters in de wijn, terwijl dit volgens de wetenschappelijk experimenten juist bij groen licht zo zou moeten zijn. Ook zijn de BWS leden lichtelijk unheimisch bij de kleur blauw, daar waar de proefpersonen in een van Annemiek’s onderzoeken deze kleur juist als het prettigst ervoeren – misschien waren het Italianen (Zampini et al, 2007)? Overigens blijkt zowel in de theorie als ook in deze proeverij de mate waarin men de kleur ervaart als prettig, of rust-, of juist energiegevend, niet te correleren met hoe men de wijnen beoordeelt.

Wat zat er dan in de glazen? Niet iedereen herkende een droge en een halfdroge Riesling uit Duitsland. Veel werd Gewürztraminer genoemd, de proeverij van Willem-Jan van 2 weken terug heeft indruk gemaakt! Die twee wijnen, van Kallfells, proefden we in iedere serie (bij alle vier kleuren). Meer specifiek ging het om de Königslay-Terrassen Trocken en Feinherb, met resp. 7.9 en 19,2 gram restsuiker. Het lijkt er dus inderdaad op dat de scores (Annemiek vroeg om maar liefst 10 scores voor ieder van de 2 wijnen) verschillen per serie. Persoonlijk zou ik het interessant vinden om de resultaten af te zetten tegen eenzelfde experiment (dus steeds dubbelblind dezelfde 2 wijnen) in juist een constant blijvend omgevingslicht. Verschillen de scores dan nog steeds (significant) per serie? 

We doen ook een serie rood. Rode wijnen zijn in de experiment waarnaar Annemieke verwijst niet wetenschappelijk getest; toch eens kijken wat wij er van maken. De wijnen blijken twee Carmenères, wat mij betreft een vaker wel dan niet nogal uitgesproken groenige (pun not intended) druif met paprikatonen. De producent is Viña Falernia, het terroir Elqui Valley. De luxe-cuvée Pedriscal is enorm houtgedomineerd.
Hier moet je van houden, scribent dezes doet dat niet, maar enkele leden wel; Saskia vindt beide wijnen heerlijk – in welke kleur licht dan ook.

De uitdrinker is weer de Königslay-Terrassen, maar dan dit keer de Beerenauslesee, met maar liefst 155 gram restsuiker en 1,5 keer de zuren van de eerdere versies. De mooiste wijn van de avond, in ‘gewoon’ TL licht – met nog enkele minuten een wat rozig nagloei-effect.

Verslag en proefnotities Rob van Ginneken