Werkavond: Rosé is net zo verschillend als de zomerdagen
By in

Werkavond: Rosé is net zo verschillend als de zomerdagen

Rafraîchissement, Precieus, Robuust, Ravissant, rosé is net zo verschillend als de zomerdagen.

We spreken van een zomerse dag als de temperatuur boven 25 graden is. Daar voldoet de dag van onze proeverij aan. Woon je op de Waddeneilanden dan maak je er gemiddeld maar een stuk of zeven mee. In de Bilt waar de metingen plaatsvinden, maak je er gemiddeld 26 mee. Als kan dat flink oplopen. In het extreem goede wijnjaar 1947 telde de Bilt er maar liefst 64! Regionaal is het record een serie van 29 in Noord-Brabant en Limburg tussen 12 juli en 9 augustus 2018. Ook al mopperen we erop, een dag met bewolking, soms een dag met enkele buien, het is héérlijk gevarieerd. Net zo gevarieerd als rosé wijn, de wijn die we bij uitstek associëren met de zomer. De kleur van de rosé varieert van bijna water, licht geel tot oranjebruin en nauwelijks als rosé herkenbaar. We proeven variatie die past bij de zomer. Het hóeft geen zomerse of zelfs tropische dag te zijn om rosé te drinken.

Rafraîchissement

Domaine de Marotte Cuvée Summum vin de France
Een mousserende wijn uit de Rhône, beslist niet de beste, maar wél heel sympathiek. Omdat Nederlandse wijnbouwers de wijn maakten, Daan en Elvire van Dijkman. Van ongewone druiven: 55% mourvèdre en 45% cinsault. Mooi aperitief, heel verfrissend.

Muratie Lady Alice Stellenbosch Rosé 2016
Hééél licht, ik schreef meteen op Blanc de Noirs. Gemaakt van Pinot Noir. Peer in de neus, goed concentraat, mooie zuren en lange afdronk. Vrolijk en fris, zegt Noël.

Weingut Drautz-Able 2019 Rosé
Opmerkelijke druivencombinatie: Lemberger en Schwarzriesling. Donker zalmrose. Sappig en verfrissend. Fudge proeft Eric. Rondeur. Levensgevaarlijk, staat in mijn aantekeningen. Drinkt zorgeloos als limonade.

Precieus

Deltetto Rosé
Gemaakt van Nebbiolo en Pinot Nero, afkomstig uit de Roero streek. 36 maanden sur lattes kreeg deze mousserende wijn, klein stinkertje, sappig en eetlustopwekkend. Verfijnd glas.


Whispering Angle 2019, Château d’Esclans, Côte de Provence
Deze wijn heeft veel karakter, kan ook enkele jaren rijpen, maar heeft jong een soepele aanzet en fraaie bitters. De hap slik reflex pakt me meteen: wijn om door te slikken en niet te spuwen. Eetwijn.


Auxey Duresses 2017 Dupont Fahn Cuvée Rosé
Oud goud kleurig, ziet naast de zalmachtige rosé nauwelijks als rosé uit. Reuk van een boerenerf, een lekker stinkertje, mineraliteit. Met een verfijnde smaak. Gastronomische wijn.

Robuust

Domaine de la Tour du Bon 2020 Bandol
Deze krachtige en verfijnde wijn is een blend van grenache, cinsault, mourvédre en clairette. Een rosé die kan een op een heel zonnige dag met bijvoorbeeld een plateau fruits de mer, met gegrillde vis. Maar evengoed op een bewolkte dag bij een gegrilld kippetje. Bij indisch eten. Aangename, mooie zuren, zegt Cees. Goede zuren, goed concentraat, mooie mineralen.


Ravissant

Viña Tondonia 2010 Rioja Rosé López de Heredia
Betoverend, zo mag je deze icoonwijn wel noemen. Bruinrode kleur. Expressieve geur met veel laagjes: overrijpe peer, moccaboontjes, oud hout. Sherry en cognac, zegt Claartje. Stinkertje. Hoge bitters met een prachtige expressie. Eigenlijk pas net op de markt gebracht. Acquired taste en een feestje om te proeven.

Verslag: Peter v/d Besselaar

Rhone doorproeven met ontdekkingen
By in

Rhone doorproeven met ontdekkingen

Diederick Swagemakers heeft zijn hart verpand aan de Rhônestreek. Hij zet ons drie witte wijnen voor, één bijzondere rosé en zeven rode wijnen. De proeverij is uitstekend gedocumenteerd én bij de wijnen vertelt Diederick persoonlijke ervaringen van bezoeken.

Domaine De Saint Cosme, ‘Les Deux Albion’ 2018

Een eenvoudige classificatie, maar de wijngaarden liggen tegen Gigondas aan. Principauté D’Orange. Gemaakt van 40% Viognier. 20% Marsanne, 30% Picpoul, 4% Clairette, 3% Ugni blanc en 3% Bourboulenc. Een heerlijk begin, ook al omdat ik écht veel impressies van de geur meekrijg. Die is heel expressief met jasmijn, nougat, banaan, warempel zelfs wat koffie en mocca. Stevige witte wijn, hap sap, met een bittertje en zuren die vooral in de afdronk zich manifesteren.

Saint-Joseph ‘Le paradis Saint Pierre’ 2016 Pierre et Jérome Coursodon

Gemaakt van 95% Marsanne en 5% Rousanne. De wijn kreeg een jaar houtrijping en dat is goed te proeven, tikje dominant, fijn als je dat lekker vindt. Rob ruikt perzik, mineraal en vanille. Veel karakter, goede balans met interessante afdronk. Een wijn om bij te eten, die kan wel wat hebben. Ik zoek op wat een mooie combinatie is: gebakken heilbot met kaassaus en knoflook. Waarvan akte.

Domaine Lafond Rosé L’esprit De Roc-Epine 2018

Uit het gebied dat de mooiste rosé van Frankrijk levert: Tavel. Gemaakt van 60% Grenache, 10% Cinsault, 10% syrah, 5% Carignan en dan zelfs nog: Clairette, Picpoul, Bourboulenc, Mourvedre. Er zijn maar 2.000 flessen van gemaakt, bij de wijn is geen sulfiet toegevoegd en dat maakt de wijn kwetsbaar. Een snuf houtopvoeding (4 weken, een derde van de wijn). Gekoeld voortreffelijk met warm weer, ik ruik nauwelijks iets, prettig zuurtje. Martijn benoemt tabak en zoethout.

De prettige ‘eenvoudige’ Côtes du Rhone (Domaine de Saint Cosme 2016) staat in mijn aantekeningen als een bek vol wijn met veel kracht en prettige zuren. Langer in het glas ontwikkelt zich een mooie kersimpressie.

Twee Gigondas domeinen bezocht Diederick, niet de minste, een met de charme van de traditioneel werkende wijnboer en een met hypermoderne installaties. Domaine de Raspail-Ay 2015 is voor veel proevers een bekende. Koffie, chocolade en veel kracht typeert Berry. Rijp fruit, menthol, etherisch typeert Noel. Hartendiefje van Diederick. Domaine de Santa Duc 2015 heeft Italiaanse dakpannenbruine kleur, geroosterde hazelnoot en een licht verbrande geur. Berry heeft positieve notities bij de constatering dat de wijn iets minder balans heeft: leer, ceder, nat hout, belegen, kersen en nog tannines.

In de derde serie stond een regelrechte verrassing.

Côte Rôtie ‘Brune et Blonde’ 2006 E. Guigal

Gemaakt van 96% Syrah en 4% Viognier. Deze wijn is een feestje om te drinken. Nadat ik mijn neus in het glas had gestoken, was de eerste aantekening: Deftig!

Een prachtige en harmonieuze geur met tonen van bospaddenstoelen, mocca en nougat. Eigenlijk niet zoveel te wensen. Marten typeert de wijn mooi met pruim en vijf, elegantie! Just proeft braam in de smaak en ruikt herfstbos, leer en tabak. Aan níets is te proeven dat deze wijn al veertien jaar oud is. Heeft bovendien nog potentieel.

Chateau Pesquié 2012 Cuvee Artemia ~ Ventoux

Gemaakt van gelijke delen Grenache en Syrah. Nooit eerder proefde ik zo’n serieuze en grootse Ventoux. Kardinaalpaarse rand en overduidelijk morellenkersen, die lekkere zwoele geur waardoor je meteen weet: Syrah. Peperig, expressief en rijk.

Uitgebalanceerd, fluwelig, heel soepel.

De afsluitende Rasteau uit 2015 Domaine de Beaurenard, Vin Doux Naturel, is er een waar menig proever voor wakker gemaakt mag worden: erg mooi door een fraaie balans met uitgebalanceerde zoetheid.

Heerlijke proeverij!

Witte wijnen uit de liefhebberskelder
By in

Witte wijnen uit de liefhebberskelder

 

Rob van Kalmthout brengt witte wijnen op tafel uit 2016. En wat zo leuk is, allemaal uit eigen kelder. Van wijnboeren die hij bezocht. De vaste lezers weten wel, daar hou ik van! Kennismaken met de wijnmaker brengt een extra dimensie mee. En dat merken we meteen aan de ‘petit histoires’ die Rob met ons deelt. Over de filosoof wijnmaker. Over bezetenheid. Over niet meer wegkomen bij het proeven omdat passie gedeeld moet worden…


We proeven blind vier series. En ik merk meteen, het is niet mijn dag. De eerste serie proef ik drie keer mineraal getypeerde wijnen. Met een wijn waarvan ik denk dat het chardonnay is… En dan hoor ik Valerie over haar smaakindrukken bij de eerste wijn. Verdorie, ik check de When wine app, voor een excuus, maar nee, het is een vruchtdag, een uitstekende dag om te proeven, dus het is écht mijn dag niet. Enfin, uit de hele avond mijn volstrekt eigenzinnige keuze.

Uit DUITSLAND / ZWITSERLAND
proeven we blind Sylvaner, Gutedel en Petit Arvine.

SYLVANER 2016 MICHAEL TESCHKE

60 jaar oude stokken. Producent in Rheinhessen. Prachtig mineraal, chardonnay dacht ik, wat fruitimpressie die ik niet kan thuisbrengen. Hap sap zuren, mooie rondeur, hangt mooi na. Valerie determineert die fruitimpressie met sinaasappel, abrikoos, en marsepein met een klein beetje restzoet, smaak iets minder interessant dan ze verwacht, ook impressie van mango. Weet je, ik neem mijn hoed af voor deze interessante wijn.

SCHASSELAS / GUTEDEL 2016 ZIEREISEN

Het wijndomein ligt dicht bij Bazel. Abrikoos, klein stinkertje, iets hogere zuren, aangenaam. Annemiek benoemt mooie zuren en ruikt wat petrol. Valerie benoemt eucalyptus, mint, meloen, honing, milde zuren en lange afdronk.

ROUVINEZ 2016 PETIT ARVINE

Mineraal, kleine zwavel impressie, sappig, goed concentraat, veel body. Ik ben nogal onder de indruk van deze wijn. Leuk van zo’n curieuze druif.

Uit FRANKRIJK proeven we blind chardonnay, marsanne/rousanne en petit gros
manseng en camaralet.

DOMAINE BELLEGARDE 2016 JURANÇON

Gemaakt van petit manseng, gros manseng en camaralet. Lastige wijn en daarom zo interessant. Ik ruik krentjes, ietwat scherpe aandronk, bitters zijn dominant, spoelt de hele mond schoon, lijkt tannines te hebben? Drinken we misschien te jong drinken, wijn met een krasje en daarom heel interessant. Veel nieuwe impressies met wat lucht: vanille en mocca, snoepkraam, amandelspijs. Liselotte ruikt gedroogde rozijnen, ananas, merkt een licht oxidatieve toets, Noël benoemt uitbundige zuren, Willem Jan rijk tropisch fruit en Eric pakt alles samen met een associatie met Crêpe Suzette.

Uit ITALIË
proeven we blind Verdicchio, Garganega en Sauvignon Blanc.

VERDICCHIO DI JESI 2016 BUCCI

Een van de meest ondergewaardeerde wijnen volgens Rob. Liefelijk, sappig, met meer lucht ook abrikoos, een hap sap terras wijn in de beste zin van het woord. Ik vergeet van mijn levensdagen de Verdicchio niet die ik bij een lunch dronk op de Piazzo del Campo in Siena, bij een zonnetje dat alle jonge vrouwen die op het plein zaten een fotomodel allure gaf. Eric benoemt vanille, appel, kaneel, rozemarijn, fris strakke smaak, banaan en vrij hoog in alcohol. Willem Jan proeft iets ziltigs, Gerard prijst de citrustonen.

SAUVIGNON BLANC 2016 KURTATSCH KOFL SUD TIROL

Gerard benoemt een fonkelende kleur, geel tropisch fruit, stevige bitters en ronde zuren. Ik vind de wijn ronduit zwoel met een kruidige toets, mooie balans, goede bitters/zuren. In mijn ogen een fijne wijn voor bij Aziatisch eten. Eric benoemt bloemen, vanille en bitters. 

Uit SPANJE proeven
we witte grenache, macabeu/grenache/xarel-lo en grenache/macabeo.

ABRACADABRA 2016 TROSSOS DEL PRIORAT

Deze witte wijn van witte grenache en macabeo pakt me helemaal in. Ik ruik Turks fruit, honing, schitterende geur en balans, goed concentraat. Een krachtpatser met geweldige mooie balans. Laat ik maar eerlijk zijn: nooit eerder had ik zo’n waardering voor een wijn uit Priorat. De rode vind ik meestal te aanwezig en te zwaar. Deze is ook aanwezig, wow, maar op zo’n fijne, gebalanceerde manier. Claartje proeft hout, tropisch fruit en een iets te zoete aanzet. Maarten proeft een oxidatieve toon en vooral veel hout. Saskia benoemt leisteen.

Ja, een wat confronterende proeverij, voor de scribent, ik haalde de verschillen er niet zo goed uit. Maar zonder twijfel een machtig mooie tweede proeverij.

Drie stijlen Bordeaux, om met vrienden van te genieten
By in

Drie stijlen Bordeaux, om met vrienden van te genieten

Martijn de Groot brengt drie stijlen Bordeaux op tafel. Met een knipoog. Want van drie continenten en drie decennia. Een klassieke proeverij, met een witte Chassagne-Montrachet vooraf en Sauternes als uitdrinker. Eigenlijk wijnen om met vrienden van te genieten, zoals Alfred Tesseron zegt. In mijn woorden: feestwijnen. Die we dus blind proefden.

 


De wijn gemaakt van 3 C’s: Château Musar uit de Bekaa Valei in Libanon 
Een moderne klassieker. Gemaakt van Cabernet Sauvignon, Carignan en Cinsault. Gaston Hochar maakte dit tot een cultwijn, met talloze links naar het Bordeaux gebied. Hij studeerde in Bordeaux bij de beroemde professoren Riberau en Peynaud. In de tweede wereldoorlog was Ronald Barton van Leoville Barton in Libanon gestationeerd en was een inspiratiebron voor de makers van Musar. Ik vind de wijn van Musar bijzonder omdat de wijn van jaar tot jaar enorm kan verschillen, dan eens Bordeaux stijl, dan eens Rhône-achtig en soms Bourgondisch.

De wijn gemaakt van 3 C’s: Château Musar uit de Bekaa Valei in Libanon
Een moderne klassieker. Gemaakt van Cabernet Sauvignon, Carignan en Cinsault. Gaston Hochar maakte dit tot een cultwijn, met talloze links naar het Bordeaux gebied. Hij studeerde in Bordeaux bij de beroemde professoren Riberau en Peynaud. In de tweede wereldoorlog was Ronald Barton van Leoville Barton in Libanon gestationeerd en was een inspiratiebron voor de makers van Musar. Ik vind de wijn van Musar bijzonder omdat de wijn van jaar tot jaar enorm kan verschillen, dan eens Bordeauxstijl, dan eens Rhône achtig en soms Bourgondisch.

Jaargang 2010 Roodbruin, cederhout in een warme neus, bramen ook, zachte aandronk, prettig en verfijnd. 

Jaargang 2001 Bruiner, een erg belegen Dame, klassiek met tertiaire tonen. Erg geconcentreerd, droge afdronk, hier moet je liefhebber van zijn. 

Jaargang 1999
Roodbruine kleur, zelfde geurimpressie als in de 2010, cederhout en rozenbottel.  In het glas ontwikkelt zich wat stallucht, lucht van een boerenerf, ja, zo’n Bourgogne achtige geur. Ge-wel-dig. Voortreffelijke balans en mooie lange afdronk. Musar moet je niet te vroeg drinken, zoveel is zeker, want dán komt de echte kwaliteit goed tot zijn recht. Mijn voorkeur en dé wijn van de proeverij. Hartendief van Martijn.

De échte Bordeaux: Château Pontet Canet, de éérste biodynamisch werkende Grand Cru Classé
Dit domein maakte als eerste grote Cru de overstap naar bio-dynamisch werken. Het lijken foto’s van een halve eeuw geleden, met paard de wijngaard in. Maar nee, da’s dus actueel. Gemaakt van Cabernet Sauvignon 60%,  Merlot 33%, Cabernet Franc 4%, Petit Verdot 3%. Pontet Canet is zijn classificatie als vijfde Grand Cru Classé ontstegen. Wijnen van deze allure, Pauillac, horen natuurlijk in de liefhebberskelder. Al waren het maar enkele flessen om kroonjaren mee te vieren. De liefhebber moet echter diep in de portemonnee tasten. 

Jaargang 2013
Ondoorzichtige kleur, roodbruine rand, kersen, zwarte bes en rozen-bottel. Prima balans, nog veel te jong, goed concentraat. Andere proevers ruiken munt, rozen en een medicinaal toets. Een Beest van een wijn, ontzettend lang nahangend.

Jaargang 2008
Klassiek, heel veel zwarte bes, meer confiture, chocolade en herstbos. Humus, veel tannines nog, een bek vol wijn, zou tikje meer verfijning mogen hebben. Hartendief van Martijn. 

Jaargang 2001
Mijn voorkeur, zeer expressieve neus, uitgelaten. Cederhout, vanille. Een krachtpatser met veel mooie zuren en goede balans. Berry benoemt leer, laurier en warmte. 

Seña, de cultwijn uit de Nieuwe Wereld die op 23 januari 2004 in Berlijn Lafite en Margaux achter zich liet. 

Gemaakt van  57% Cabernet Sauvignon, 20% Carmenere, 6% Cabernet Franc, 5% Petit Verdot, 12% Merlot (afhankelijk van het jaar) en 22 maanden gerijpt op Frans eikenhouten wijnvaten. Musar en Seña zijn wijnen die in de kelder horen van de avontuurlijke wijnliefhebber. Deze twee wijnen winnen nog steeds aan prestige en hebben inmiddels ook prijzen waarvan je menig Bordeaux Grand Cru Classé kunt kopen. En dat is terecht, want het zijn topwijnen. De prijzen gaan verder oplopen, want 2015 en 2018 van Seña kregen 100 punten van James Suckling.


Jaargang 2011
Mooie neus zeg! Combineert zwarte bessen/cassis met pure chocolade en sigarenkistjes-lucht, cederhout. Hele verfijnde smaak, liefelijk, verfijnd, erg mooi. 

Jaargang 2009
Stinkertje, een medicinaal toets. Kersenjam is in ruime mate aanwezig. Hoe zeer smaken verschillen, sommige proevers doen een moord voor deze 2009, terwijl ik écht denk dat er iets met de fles aan de hand was, niet zo uitgebalanceerd. 

Jaargang 2007
Mijn voorkeur en dé wijn van de avond. Een Bourgondische expressie in de geur, schitterend zwart fruit, verfijnde aandronk, rondeur, ge-wel-di-ge balans, een droomwijn, schitterend. Hartendief van Martijn.

Voortreffelijke proeverij Martijn!
Eric en Rob winnaars online quiz wijn en spijs
By in

Eric en Rob winnaars online quiz wijn en spijs

Annemiek Vermeijlen maakte een quiz over wijn en spijs. Dat we daar best nog van kunnen leren (of veel over kunnen discussiëren) bleek uit de scores. Via de zoom werd er gelachen, gesproken en gemopperd over de vragen en antwoorden. En dat was fijn, als je elkaar al lang niet ziet. Eric Hoepelman en Rob van Ginneken scoorden het hoogst. Proficiat!

Peter winnaar Bordeaux quiz
By in ,

Peter winnaar Bordeaux quiz

Peter van den Besselaar is winnaar van de Bordeaux quiz, Noël Geisen de goede tweede. Rob van Ginneken zette de quiz op na de winst een week eerder in de algemene wijnquiz van Valerie.  Pittige vragen. Je moet maar net weten, bijvoorbeeld, dat Chasse Spleen etymologisch iets te maken heeft met de blues. Fijn om elkaar zo weer te zien, allemaal met verschillende wijnen in het glas.
De jury beoordeelt de inzendingen.
Het zal helaas nog enige tijd duren voor we elkaar weer zullen treffen. Mogelijk komt er nog een nieuwe quiz.

Rob winnaar van wijnquiz
By in ,

Rob winnaar van wijnquiz

Rob van Ginneken is winnaar geworden van de digitale wijnquiz. Met een geweldige score, 47 van de 50 vragen goed.
Liselotte eindigde als tweede, een fijne runner up plaats. Wat was het fijn elkaar weer even te zien en het glas te heffen. Weliswaar virtueel, maar een geweldig goed initiatief van Valerie.
Mooi uitgevoerd, dankjewel! Een vloeibare prijs is met inachtneming van social distancing afgeleverd.

Biologische wijn is nu volledig geaccepteerd
By in ,

Biologische wijn is nu volledig geaccepteerd

Het is acht jaar geleden dat we een proeverij hadden die helemaal gewijd was aan biologisch werkende wijnboeren. In het verslag staat dat de wijnboeren ‘anders’ werken. Nu anno 2020 heeft het maken van wijn met respect voor de aarde breder navolging. Gerard van Avendonk brengt biologische wijnen op tafel. De wijnboeren maken wijn zonder het toevoegen van (veel) sulfiet en zwavel, ze maken gebruik van de gisten die zich bevinden in de schillen, ze spuiten niet of beperkt in de wijngaarden en laten de natuur hun gang gaan én ze grijpen niet in tijdens het wijnmaakproces (chaptaliseren en additieven toevoegen). De vitaliteit van de bodem, van de wijngaard, staat centraal bij biologische wijnbouw. Biodynamische wijnbouw gaat nog een stap verder door uit te gaan van gunstige cycli in de stand van de zon, maan, sterren en planeten. Alle werkzaamheden in de wingerd worden afgestemd op de antroposofische theorie van Rudolf Steiner die is uitgewerkt door Maria Thun.

 

Ook biologische wijn heeft een goed verhaal nodig. Wat vinden jullie hiervan? “De hele wijngaard wordt biologisch bewerkt sinds 2010, gecertificeerd sinds 2017. Er zijn wilde bloemen die nuttige insecten aantrekken. Nabij de wijngaard staan bijenkorven, de bijen zorgen voor de bestuiving. Ook lopen er kippen in deze Californische wijngaard. Afval wordt hergebruikt: druivenpulp wordt vermengd met stro, koeienmest en paardenmest van de eigen manege, appelpulp van een fruitconservenfabriek en zaagsel van een houtzagerij, het wordt gebruikt in de wingerd. De wijngaard wordt besproeid met een kruidenthee waarin brandnetel en duizendblad is verwerkt.” Kom daar maar eens om, zo’n verhaal.


Hóe proeft dat op de tong? De wijn is een hartendief van Gerard: Marimar Estate 2017 Don Miquel Vineyard chardonnay Californië. Er is duidelijk mineraliteit in de geur, een bittertje in de sappige smaak met goed concentraat. Toos benoemt meloen, ananas, hout en een vetje in de aanzet. Ook Willem Jan ruikt ananas, naast mango, hazelnoot, caramel in de mond. Fraai dus.

 

Twee geblindeerde lange nekken flessen doen ons denken in de richting van de Elzas. Beiden wijnen zijn van het huis Adam, met meer dan vier eeuwen traditie. Hier wordt gewerkt volgens de biodynamische leer van Rudolf Steiner. Beiden wijnen komen van de Grand Cru Kaefferkopf. De Riesling 2016 proeft naar appels, heel rins, goede balans met een piepklein zoetje. Just proeft méér: meloen, citrus, gras, in de smaak een klein amandelbittertje.

 

De Gewürztraminer 2016 is voor mij een van dé wijnen van de proeverij. Geweldige wijn! Kruidigheid, licht honing en mineralen in de geur, uitgebalanceerde smaak met proefbaar zoet. Just beoefent de kunst van het understatement: honing, lavendel, zoet die neigt naar  stroperigheid, wél in balans – en daar komt ie: ‘Ik kan me voorstellen dat mensen dit mooi vinden’.

Er volgen twee pinot noirs. Domaine de Vougeraie is de grootste bioloigsche producent uit de Cote d’Or. Al bijna twintig jaar gecertificeerd. Domaine de Vougeraie 2014 uit de Bourgogne legt het voor mij af tegen de rode versie van Marimar Estate 2014 La Masia pinot noir Don Miguel Vineyard Californië. Ja, dezelfde wijngaard van dat mooie verhaal hier boven.

=
Marimar Torres met dichter Cristina

Deze wijn van Torres heeft elegantie. Een lichte kleur, de wijn is frivoler, een fruitige impressie – frambozen! RobK benoemt vanille en pruim, aanvankelijk is de wijn in zijn ogen wat enkelvoudig. Annemiek benoemt roomboterbabbelaar, kruiden, mineralen en kers. Eric bekijkt het glas en benoemt de tranen, de benen van de wijn, en peper en donker fruit.


Vier rode Rhône wijnen krijgen we in het glas, zonder het te weten: Gigondas, Côtes du Rhone, Chateauneuf de Pape en Vacqueras.

Domaine de Restanque 2015 Gigondas is een hartendief van Gerard. Sinds 2012 gecertificeerd. Gemaakt van Mourverdre, Carignan en Syrah. Mijn aantekeningen:
kruidig, licht mocca, frivoler na beluchting, prettige framboosjes, sappige smaak, lichtvoetige en levendige wijn met een pepertje. Angelique benoemt de heldere kleur, het tranende glas, pepertje en steenfruit. Saskia proeft amarene kers, marsepein, vuursteen, pepertje, munt en earl grey thee.

Montirius Côtes du Rhone 2015 Secret Jardin
heeft een zoetige aanzet, tannine, potentieel, sappig zuurtje, heel licht kers, wat rode kool, kruidnagel, stevige smaak en bittertje in afdronk. Domaine Berthet Rayne 2017 Chateauneuf du Pape ruikt naar rode bessen, zegt RobG, is fruitig, jeugdig en aantrekkelijk. Montirius Vacqueras 2014 Le Clos heeft een bruine rand, duidelijk geouderd, marsepein. Een solide wijn met goed concentraat maar ook een tikkeltje saai. Valerie benoemt rozen, riool, hooi en paddestoel.


De Moscato Passito 2014 van Barberani komt uit het midden van Italië, Umbrië, en is gemaakt van ingedroogde druiven. Claartje benoemt lavendel, RobK prijst de lichtheid van de wijn, ik proef toffee en de hoge zuurgraad valt me op – een goed teken bij dessertwijnen, maar ruik ook iets chemisch in de neus dat ik niet kan thuisbrengen. Zéker niet bij een biologische wijn.

Een halve generatie terug mopperden we nog wel eens op biologische wijn, maar die lijkt nu volledig geaccepteerd. En meer main stream geworden. Het is een mooie ontwikkeling, die Gerard met de proeverij prachtig onderstreept.

Drie maal klassiek
By in ,

Drie maal klassiek

Ongetwijfeld onze vraag wat dan precies klassieke wijnen zijn, verwacht hebbende, had Peter van den Besselaar het alvast opgezocht. Daarvoor ging hij te rade bij het wijntijdschrift uit het land der Claret-drinkende upperclass – Decanter – en bij wellicht zijn meest klassieke columnist: Andrew Jefford. Het woord ‘vertrouwen’ staat centraal in zijn antwoord. En vertrouwen, dat komt zoals eenieder weet te voet en gaat te paard. Dat onze Franse bureaucraten van de INAO er 24 jaar over deden om een gebied als Duché d’Uzès de AOC status toe te kennen, moeten we dan ook niet bekritiseren maar toejuichen, aldus Jefford. Soit.

De enige witte wijn van de avond is een (non vintage) Champagne cuvée Renée van Tribaut-Schloesser die meteen – wat scribent dezes betreft in ieder geval – ietwat tekort wordt gedaan door de leden der BWS. De wijn heeft een mooie neus, met wat notigs, maar om dit nu zoals menigeen doet “belegen” te noemen, gaat te ver. “Getoaste brioche” noemt de nieuwe voorzitter het en dat is een fijne en passende kwalificatie. De helft van de basiswijn kreeg een houtopvoeding, en na de prise de mousse verbleef de wijn nog 6 jaar sur lattes. Zeker niet te lang voor deze wijn. Edoch: de oude voorzitter merkt op dat eerdere cuvées Rene wat jeugdiger overkwamen. Zulks een discussie laat zich schier onmogelijk oplossen, dat behoeft waarlijk een spoedig hernieuwd bezoek aan de firma Tribaut-Schloesser!

Welnu, hoog tijd voor de eerste van drie series van ieder drie klassieke wijnen. “Pinot Noir” klinkt unisono uit de kelen der BWS-leden. Maar zijn het alledrie klassieke pinots, Bourgognes derhalve? Men zou het wel denken, het thema van de avond indachtig.

Wijn 1 is licht granaatkleurig, enigszins gesloten in de neus, er heeft zich wat depot verzameld in het glas. De wijn, een Mercurey 1er Cru 2011 Clos du Roy van Domaine Chanzy, heeft een aangenaam zachte aan- en afdronk, maar mist wat smaakintensiteit. 

De volgende wijn heeft een robijnrood blosje op de wanen, is roodfruitiger, sappig, heeft zachte tannines – alhoewel ik ook een aantal keer ‘streng’ hoor vallen: Marsannay Trois Terres 2011 Vieilles Vignes van Domaine Jean Fournier

De derde wijn is niet ieders favoriet, wel die van onze voorganger deze avond, en is de meest uitgesproken wijn. Dit is typisch Pinot Noir of, zoals uw verslaggever van dienst heimelijk dacht, Spätburgunder. Later, in de automobiel op weg naar huis blijkt de bestuurder daarvan óók de wijn als zijnde van onze oosterburen gedetermineerd te hebben. Maar de smaken die wij beiden associeerden met de Schiefferbodems van bijvoorbeeld de Ahr bleken toch echt druifeigen (want: duidelijk verschillende terroirs qua bodems en klimatologisch). Het ging hier om een Vosne-Romanée 2012 van Domaine Gros Frère & Soeur. Denk verder: steen, haardvuur, mineraliteit en een fijn-elegant mondgevoel. Mooi om te zien dat een druif drie zo verschillende wijnen kan voortbrengen. En alhoewel de terroirdiversiteit dus niet zo extreem bleek als door sommigen gedacht: een uiterst noordelijke Côte d’Or is toch iets anders dan een wijn uit een van de topdorpen in dat gebied, en beiden verschillen weer van een Côte Chalonnaise als de Mercurey.

De volgende serie: drie opvallend dieprode wijnen. Ook deze serie laat zich relatief gemakkelijk duiden: waarlijk Bordeaux. We proeven linkeroever (klassiek!) Haut-Médoc, van huizen van een zekere ‘nobesse oblige’ statuur. 

De elegante en smakelijke (kers, hout, mooie smaakvoortzetting, proeft tegelijk koel elegant en sappig) Pauillac Réserve de la Comtesse 2011 wordt gevolgd door een Grand Cru Classé Château Cos Labory 2009 St Estephe. Die is wat gesloten, maar geeft in de tweede proefronde wat kruidigs, wat lijm, ook dit is een zachte wijn maar wel krachtiger en alcoholischer, meer smaakvol dan de Pauillac, met een mooie balans en structuur. 

Het hartediefje van Peter is wijn nummer drie, de Château Gloria 2009 uit St. Julien. Die heeft een vlezige, rokerige neus, met donker fruit en vanille en rijpe tannines. De wijn heeft nog wat jaren voor zich.

Dan wordt het onverwacht moeilijk. Is de derde serie nu Rhône (de wijnen hebben minder kleur en wat zoet, dus sommige proevers achten Grenache de mogelijk dominante druif), iets nieuwe werelderigs, of …? Het blijken drie Brunello de Montalcino, en de laatste is al  meerderjarig want uit 1999. La Poderina 2009 is bleek granaatrood, vrij gesloten, wel lekker sappig en in de afdronk blijft het zoetje hangen. Weinig tot geen Italië-associaties passeren de revu in de bespreking.

Wel vergelijkbare aantekeningen bij Il Poggione 2010. Die wijn kreeg volgens de proeverijdocumentatie van de heer Parker 97, van de WineSpectator 95 en van Jancis Robinson 17,5/20 punten. Het zijn zeker mooie wijnen maar men moge vraagtekens zetten bij of dit nu klassieke Brunello’s zijn. Zie voor geinteresseerden ook dit verslag van Fred Nijhuis.

Zeker niet klassiek qua verhaal is de derde wijn. Ze (ja, wijn is mannelijk, maar men leze verder!) toont bij goed proeven zowel qua boeket als op de tong haar gevorderde leeftijd, maar het stoort geenszins. De Prime Donne 1999 van Donatella Cinelli Colombini mag er zijn, het is een volle en rijke wijn. Donatella, telg van de Colombinifamilie (sinds 1000 nC) achter het Fattoria dei Barbi-domein, verliet dit bedrijf eind jaren 90 om voor zichzelf te beginnen. Ze kon geen wijnmaker vinden; die moest men jaren vooruitvastleggen. Gelukkig wisten ze bij de Oenologieschool van Sienna wel raad: vrouwelijke wijnmakers, die wilde geen enkel zichzelf respecterend wijnbedrijf in dienst nemen dus die waren in overvloede beschikbaar. Mitsdien wordt ook tegenwoordig deze beroemde cuvée nog gemaakt door een proefpanel bestaande uit louter vrouwen, waaronder verscheidene Masters of Wine. Zie foto boven dit artikel.

De uitdrinker van een klassieke proeverij dat is uiteraard een Sautern Riesling 2010 Auslese. Deze is van Willi Haag, en de druiven komen van de de gerenommeerde Brauneberger Juffer – Sonnenuhr. Petrol- en honingaroma’s; de hoge zuren, erg hoge zuren mag ik wel zeggen, maken dat de wijn eerder fris-fruitig dan zoet over de tong rolt. Een waardige afsluiter van deze klassieker!

Proefnotities en verslag
Rob van Ginneken