Witte wijnen uit de liefhebberskelder
By in

Witte wijnen uit de liefhebberskelder

 

Rob van Kalmthout brengt witte wijnen op tafel uit 2016. En wat zo leuk is, allemaal uit eigen kelder. Van wijnboeren die hij bezocht. De vaste lezers weten wel, daar hou ik van! Kennismaken met de wijnmaker brengt een extra dimensie mee. En dat merken we meteen aan de ‘petit histoires’ die Rob met ons deelt. Over de filosoof wijnmaker. Over bezetenheid. Over niet meer wegkomen bij het proeven omdat passie gedeeld moet worden…


We proeven blind vier series. En ik merk meteen, het is niet mijn dag. De eerste serie proef ik drie keer mineraal getypeerde wijnen. Met een wijn waarvan ik denk dat het chardonnay is… En dan hoor ik Valerie over haar smaakindrukken bij de eerste wijn. Verdorie, ik check de When wine app, voor een excuus, maar nee, het is een vruchtdag, een uitstekende dag om te proeven, dus het is écht mijn dag niet. Enfin, uit de hele avond mijn volstrekt eigenzinnige keuze.

Uit DUITSLAND / ZWITSERLAND
proeven we blind Sylvaner, Gutedel en Petit Arvine.

SYLVANER 2016 MICHAEL TESCHKE

60 jaar oude stokken. Producent in Rheinhessen. Prachtig mineraal, chardonnay dacht ik, wat fruitimpressie die ik niet kan thuisbrengen. Hap sap zuren, mooie rondeur, hangt mooi na. Valerie determineert die fruitimpressie met sinaasappel, abrikoos, en marsepein met een klein beetje restzoet, smaak iets minder interessant dan ze verwacht, ook impressie van mango. Weet je, ik neem mijn hoed af voor deze interessante wijn.

SCHASSELAS / GUTEDEL 2016 ZIEREISEN

Het wijndomein ligt dicht bij Bazel. Abrikoos, klein stinkertje, iets hogere zuren, aangenaam. Annemiek benoemt mooie zuren en ruikt wat petrol. Valerie benoemt eucalyptus, mint, meloen, honing, milde zuren en lange afdronk.

ROUVINEZ 2016 PETIT ARVINE

Mineraal, kleine zwavel impressie, sappig, goed concentraat, veel body. Ik ben nogal onder de indruk van deze wijn. Leuk van zo’n curieuze druif.

Uit FRANKRIJK proeven we blind chardonnay, marsanne/rousanne en petit gros
manseng en camaralet.

DOMAINE BELLEGARDE 2016 JURANÇON

Gemaakt van petit manseng, gros manseng en camaralet. Lastige wijn en daarom zo interessant. Ik ruik krentjes, ietwat scherpe aandronk, bitters zijn dominant, spoelt de hele mond schoon, lijkt tannines te hebben? Drinken we misschien te jong drinken, wijn met een krasje en daarom heel interessant. Veel nieuwe impressies met wat lucht: vanille en mocca, snoepkraam, amandelspijs. Liselotte ruikt gedroogde rozijnen, ananas, merkt een licht oxidatieve toets, Noël benoemt uitbundige zuren, Willem Jan rijk tropisch fruit en Eric pakt alles samen met een associatie met Crêpe Suzette.

Uit ITALIË
proeven we blind Verdicchio, Garganega en Sauvignon Blanc.

VERDICCHIO DI JESI 2016 BUCCI

Een van de meest ondergewaardeerde wijnen volgens Rob. Liefelijk, sappig, met meer lucht ook abrikoos, een hap sap terras wijn in de beste zin van het woord. Ik vergeet van mijn levensdagen de Verdicchio niet die ik bij een lunch dronk op de Piazzo del Campo in Siena, bij een zonnetje dat alle jonge vrouwen die op het plein zaten een fotomodel allure gaf. Eric benoemt vanille, appel, kaneel, rozemarijn, fris strakke smaak, banaan en vrij hoog in alcohol. Willem Jan proeft iets ziltigs, Gerard prijst de citrustonen.

SAUVIGNON BLANC 2016 KURTATSCH KOFL SUD TIROL

Gerard benoemt een fonkelende kleur, geel tropisch fruit, stevige bitters en ronde zuren. Ik vind de wijn ronduit zwoel met een kruidige toets, mooie balans, goede bitters/zuren. In mijn ogen een fijne wijn voor bij Aziatisch eten. Eric benoemt bloemen, vanille en bitters. 

Uit SPANJE proeven
we witte grenache, macabeu/grenache/xarel-lo en grenache/macabeo.

ABRACADABRA 2016 TROSSOS DEL PRIORAT

Deze witte wijn van witte grenache en macabeo pakt me helemaal in. Ik ruik Turks fruit, honing, schitterende geur en balans, goed concentraat. Een krachtpatser met geweldige mooie balans. Laat ik maar eerlijk zijn: nooit eerder had ik zo’n waardering voor een wijn uit Priorat. De rode vind ik meestal te aanwezig en te zwaar. Deze is ook aanwezig, wow, maar op zo’n fijne, gebalanceerde manier. Claartje proeft hout, tropisch fruit en een iets te zoete aanzet. Maarten proeft een oxidatieve toon en vooral veel hout. Saskia benoemt leisteen.

Ja, een wat confronterende proeverij, voor de scribent, ik haalde de verschillen er niet zo goed uit. Maar zonder twijfel een machtig mooie tweede proeverij.

Woorden vinden voor de wijn
By in ,

Woorden vinden voor de wijn

Een grote Chenin Blanc uit Frankrijk volgens Peter, acquired taste?

Peter van den Besselaar begint met ons te attenderen op een – volgens hem – zeer lezenswaardig boek van Reinier Spreen, getiteld ‘De taal van smaak’. In theorie is smaak eenvoudiger te omschrijven dan geur. Smaak kent vooral zoet, zuur, zout en bitter. Geur heeft veel meer dimensies. Geur kun je je hele leven blijven leren. Geur neem je waar met je neus tijdens het ruiken (orthosanaal). Geur neem je ook waar in de mond tijdens het proeven. We noemen het dan aroma (retrosanaal). De auteur van het boek stelt dat smaak
een taal is die je kunt leren spreken en verstaan.

Ook wij spreken elke dinsdagavond over wijnen.
Het blijft lastig geur en smaak te omschrijven. We weten wel of een wijn ‘lekker’ is. Het benoemen van het ‘waarom’ lijkt lastiger. Typeren van geuren is aangeleerd en cultureel bepaald. Als een geur onbekend is, gaat de waardering omlaag.

  • balans
  • lengte
  • complexiteit
  • verfijning

We starten met een wijnquiz. Ook ik krijg een A4 met daarop de beschrijving van zeven één druifwijnen (monocépages). En passant worden twee wijnen ingeschonken. Achteraf wordt ook mij duidelijk dat de ingeschonken wijnen geen verband houden met de wijnbeschrijvingen op papier, maar dat de quiz op zich staat. Ik troost me bij de gedachte dat ik niet de enige ben die het verkeerd begreep. Ben je als lezer nu ook de draad kwijt? Noël had de bedoeling van de wijnquiz goed begrepen èn van ons allen de meeste antwoorden juist. Peter reikt hem een fles wijn uit als prijs.

We bespreken de eerste twee wijnen. Bernardus Monterey County, Chardonnay, Californië, 2017 wordt herkend als afkomstig uit de ‘nieuwe wereld’. Veel power zegt Maarten. Azienda Agricola Ronchi, Chardonnay, Langhe, 2015 positioneert Toos uitstekend in de ‘oude wereld’. Droger, hazelnoot en body zegt Kees. Ik ruik bloemen, witte perzik, mango. Heerlijk droog en rijk!

 
Idyllischer dan Savennieres in de herfst kan het niet worden

De glazen worden opnieuw ingeschonken. Wederom wit. Anderen zijn wat enthousiaster dan ik ben. Over de Domaine Patrick Baudouin, Savennières Bellevue, Chenin Blanc, 2015 zegt Just: ingetogen droger, boterbloemen, zuur en verse maïskolven ook in de smaak. Leila vindt deze wijn jong, fris, met wat tannines, vanille en mineraal. Over Savennières Clos du Papillon, Domaine de Baumard, Chenin Blanc, 2011 zegt ze dat die ronder is, met vlierbloesem en hout. Peter is enthousiast; zijn eerste ‘hartedief’ van de avond. Overigens zonder een spatje houtrijping.

Over naar rood. Weingut Zehe-Clauss, Spätburgunder, Rheinessen, 2015 is voor 90% transparant. Aardse tonen, beetje rood fruit, stoffige tannines met wat vanillesuikerzoet zegt Claartje. Ook anderen roemen de aardsheid. Ernaast staat Agricola Cozzo Mario, Madonna delle Rose, Nebbiolo Barbaresco, 2014. Donkerrood, alcohol, frambozen, onrijpe tannines, rood fruit, strenge bitters zegt Gerard. Willem-Jan voegt er geparfumeerd met kersen aan toe.

Volgens Hans is Laurent Perrachon, Morgon, Côte de Py, Gamay, 2017 donkerrood, eenvoudig, voorzien van kers, met een goede ‘body’ en balans. Enkelen positioneren de wijn ten onrechte iets zuidelijker: Rhône. Baronie Madeleine Couly Dutheil, Cabernet Franc, Chinon, 2014 wordt door Berry het label ‘liefhebberswijn’ toegekend. Waarom?: kersen, leer, vegetaal in neus, rijp in mond, veel tanninezuren. Peter geeft deze zijn predikaat: hartedief!

Als intermezzo schenkt Peter een curiositeit: Château Tour Pibran, Pauillac, 1983. Een flinke overgang naar oudere wijnen, duidelijk in kleur en geur. Een krijgertje, de smaak is jaren geleden beter geweest.

Moulin des Dames, Côtes de Bergerac, 2005 blijft lang hangen.
Zowel Kees als Willem-Jan vermoeden dat het een wijn op leeftijd is. W-J vult aan met fruit, stoffig, potlood, ceder, leer. Château Chasse Spleen, Moulis, 2003 beschrijft Kees als zwart rood, mat, drop, zacht, chocolade, teer, cederhout, braam, op leeftijd.

We sluiten af met twee prachtige ‘uitdrinkers’. Château de Jau, Rivesaltes Ambré, 2007 is bruin, met een neus van boterbabbelaar, sinaasappel; in de mond marmelade en peperkoek. Ook Annemiek benoemt de gebrande boter caramel en een bittertje. De Saussignac, Vendanges d’ Autrefois, Sémillon, 2011 is goudgeel en frisser. ‘Prachtig’ zegt Toos, met abrikoos, zoetzuur en mooi in balans.

Na een mooie avond vraag ik me af of wij nu wel de goede woorden hebben gevonden om de wijn te omschrijven. Misschien toch maar het boek erop na gaan slaan….

Proefnotities en verslag Eric Hoepelman

Verticaal van de Magiër van Madiran
By in ,

Verticaal van de Magiër van Madiran

Laurence en Alain Brumont

Madiran = Alain Brumont. Is niet zo, natuurlijk – er zijn meer wijnmaker
die de Tannat kunnen temmen – maar je zou ’t soms wel denken afgaande op de
wijnen die bij de BWS op tafel komen. Nou is dat niet erg, want meneer Brumont
maakt mooie wijnen, zowel van het familiechateau Bouscasse als van het later
overgenomen Montus. Voor een bredere
verkenning van de appellatie is het nu wachten op Berry (je wilde namen, Berry?
Hier heb je namen: Domaines Mouréou en Capmartin, Chateaux d’Aydie en
Laffitte-Teston). Vanavond gaan de de diepte
in en proeven we jongere en oudere wijnen van Brumont.

De eerste serie is wit. Daar had ik al op gehoopt, want een hele avond
alleen maar tannat is lastig. Twee droge Pacherenc du Vic Bilhs (de naam is
oud-Gascons en verwijst naar het Oude Land, Vic Bilh; Pacherenc is het
opbindsysteem van de wijnstokken), een van Bouscasse en een van Montus. De
meningen lopen wat uiteen over welke nu de meest volle dan wel de meest volle
is, en of ze nu wel of geen hout hebben gehad. Wel hout, maar wel groot (600
liter), met batonnage van de gistsporen. En de wijnen hebben zeker vulling.
Zelf vind ik de Montus de meest frisse – iets wat ik later ook proef bij de
Montus Prestige, trouwens. Liefhebbers- en zeker geen receptiewijnen zijn dit
allebei, met een stinkertje in de Montus, en een bittertje op het einde; de
Bouscasse heeft iets rokerigs, rijk fruit en een wat warme afdronk.

Drie series rood volgen, van de Bouscasse Vieilles Vignes, de Cuvee
Prestige van Montus, en in de laatste serie staan zijn nog prestigieuzere
wijnen. De BVV is een hele interessante mini-verticaal. Wat achteraf de jongste
wijn blijkt te zijn, de 2010, heeft mooi frambozenfruit, een naar paars
neigende kleur, en lekker sap. De oudste (2000) is een mooie seigneur, stal,
vlezig, donker fruit, met goede zuren en goed in balans. Daartussen staat de
2007, op dit moment duidelijk de minder wijn, met veel structuur (zuren,
tannines) maar weinig fruit en wat natte hond. Heeft deze wijn tijd nodig? 

De (Cuvee) Prestige zou volgens de bron van Noel in een internationale
stijl gemaakt zijn, in ieder geval ten opzichte van Bouscassewijnen. Toch
vallen me vooral de zuren op, die de wijnen fris houden. De meeste discussie
levert de 2002 op: veel proevers vinden dit een prachtige wijn, en van Wine
Spectator krijgt de wijn ook 91 punten; zelf heb ik na de spannende neus
(chocolade, noten, vanille) veel moeite met de wel erg stevige tannines. De drie
jaar jongere 1999 heeft ook veel, maar rijpere tannines, leer en stal, en is
mooi in balans. Deze wijn krijgt van Bob Parker 93 punten, net als de derde
wijn, de 1996, die wat gesloten is vanavond, met een thee-impressie en de nogal
aanwezige eerder genoemde zuren. Dit ‘afbraakzuren’ noemen zoals bepaalde leden
wel eens doen (niet vanavond) gaat veel te ver, maar nadert deze wijn wellicht
ondanks de mythische reputatie van Madiran, Tannat en Brumont, toch het einde
van zijn drinkperiode? Het zou mij niet verbazen.

De laatste serie alweer. Hier staat de XL, wat niet staat voor extra large
maar voor 40 maanden in nieuw groot hout (600 liter). Deze cuvee wordt terwijl
de wijn in het vat rijpt niet bijgevuld met wijn maar met kiezels om de
zuurstof niet te veel kans te geven. Deze wijn heeft de voorkeur van Noel en
scribent; veel andere proevers prefereren de andere twee jaargangen van single-vineyard
‘La Tyre’. De XL 1995 is de klassiekere wijn, met rozebottelachtig fruit, rijpe
tannines, krachtig, en met een lange afdronk; doet mij wat denken aan de 1999
Prestige.Les Tyres sont quelque chose de différent.Erg zoet in de
aanzet, vooral de 2001, da’s even schrikken. Maar ja voor 100 eurootjes wil je
natuurlijk wel wat krijgen. De 2010 is, vind ik, wat beter in balans: hier komt
een mooi sinaasappeltje om de hoek kijken, de wijn is ook wat fruitiger dan
zijn oudere zusje, veel van alles en als je daarvan houdt, of in de stemming
bent, een hele mooie wijn.

We drinken uit met een zoete Pacherenc, van druiven geoogst in december.
Mooie fruit (perzik, abrikoos), krentjes, caramel, niet te zoet, een mooi
bruggetje naar en wijn bij de kaasplank, waar een Baskische Brebis de hoofdrol
vertolkt.

Proefnotities en verslag Rob van Ginneken

Duo's blind geproefd, met een heldere opdracht
By in ,

Duo's blind geproefd, met een heldere opdracht

Gerard van Avendonk opent het voorjaarsseizoen 2019 van de Brabantse Wijnsociëteit. Onder bezielende begeleiding van Bernard, trakteert hij ons op zijn “Mijn Favorieten”! Daartoe zet hij ons, na de indrinkers, steeds twee geblindeerde wijnen voor van hetzelfde druivenras. Aan ons de schone taak de druif te herkennen en zo mogelijk de verschillen te duiden. Heerlijk, zo’n duidelijke opdracht. Voor bijna iedereen….

De mousserende Pulpo albarino, 2017, Rias Baixas heeft een klein stinkertje in de neus. Op de tong volgt tropisch fruit zoals mango en ananas, met ook wat friszure groene appel.

De tweede mousserende indrinker is Pagos de Galir, godello, Valdeorras Galicië, 2017. Witgeel met een roze gloed. Claartje proeft groentonen – en ik maar denken dat je die alleen kunt zien – in een harmonieuze wijn. Peertjes, zegt Paul. En wat voller dan de andere indrinker, meent Kees.

Al snel hierna doet zich een uitdaging voor. Bij het doorgeven van de wijnfles, ‘struikelt’ de fles over het niveauverschil tussen de twee tafels en schenkt gul de wijn over het toetsenbord. Snel ingrijpen voorkomt erger, maar de toetsen d en f hebben toch een slokje te veel genomen. Deze geven zich gewonnen en doen niet meer mee.

Twee keer grüner veltliner, beide van Domaine Wachau.
Volgens Just is de Smaragd 2016 zwoeler en zoetiger dan de Federspiel 2017.
Ook Annemiek vindt Smaragd filmend met vanille en sinaasappel; Federspiel heeft een mooi parfum van mineraliteit en ananas, met een bittertje op de tong.

Als derde komt nu de tweede serie… Logisch toch?

Riesling. Het eerste glas komt uit de Alsace en is Trimbach riesling reserve, 2016. Bloemen en licht petrol. Het tweede glas is Dr. Loosen, Wehlener Sonnenuhr, 2017. Volgens het etiket is deze riesling niet ‘trocken’, maar ‘dry’. Is de internationalisering aan de Mosel doorgedrongen of doorgeslagen? De wijn heeft houtlagering gehad en prikkelt -toch – nog wat op de tong.

Serie 4 bestaat uit twee keer nebiollo. Beide zijn, zoals gebruikelijk, behoorlijk transparant. Renato Rabbi Ochetti, Langhe, 2016 is helder rood. Kees: kersen, staal, elegant en veel fruit. Diederick voegt daar bonbons en yoghurt aan toe. De tweede, Asheri, Barolo, 2014, lijkt wel een gespleten persoonlijkheid! Paul vindt ‘m tanninerijk met bitters (en kersen en rozebottels). Kees vindt ‘m dan weer zacht (en ook rode kers, vol stevig en concentraat). Een mooie nebiollo, volgens Noël.

We schalen op naar tempranillo met respectievelijk 15 en 24 maanden opvoeding op vat. Vina Mayor Rebera del Duero, reserva, 2013 is roodpaars, ruikt naar bouillon, jam en anijs. Cune Rioja, gran reserva, 2012 is roodbruin, voller en ‘dieper’,
zwart fruit en was.

Gestoofde wangetjes in rode Madiran wijn

We eindigen met tannat. Garzon tannat reserve, 2015 komt uit Uruguay.
Een dichte donkere wijn met was, zwavel, en veel zwart fruit zoals bramen. Chateau Montus prestige, Madiran, 2000 is een ‘rijke’ wijn als een herfstbos met umani, laurier en jodium. Een lokaal gerecht hierbij zijn wangetjes gestoofd in rode Madiran wijn (klik hier voor het recept).

Als ik tenslotte aan Gerard en Bernard vraag wat de lievelingen van deze avond zijn, blijken beider voorkeuren complementair. Bernard kiest voor de Smaragd van Domaine Wachau en voor Dr. Loosen. Gerard geeft zijn twaalf punten aan de indrinker van Godello en aan Montus uit Madiran.

Gerard, dank voor jouw rondleiding langs jouw Favorieten! 

Proefnotities en verslag Eric Hoepelman 

Het effect van zuurstof, wijn uit de fles of uit de karaf?
By in ,

Het effect van zuurstof, wijn uit de fles of uit de karaf?

Precies zes
jaar geleden verkenden we het effect van zuurstof. Diederick Swagemakers heeft
een pracht proeverij in petto om dat nog eens te doen. Maar dan net even anders. We proeven vijf mooie
wijnen waarbij we steeds vergelijken: a) een fles die ter plekke open gaat en
b) een wijn die 36 uur eerder is gedecanteerd en teruggedaan in de fles. De
meningen lopen uiteen. Bij drie wijnen – de witte wijnen en één rode wijn – kiezen
de meeste proevers voor de gedecanteerde wijnen en bij twee rode wijnen voor de
flessen die ter plekke open gaan.

MOLCEO 2013 OTTELA LUGANA RISERVA

Wijn gemaakt van oude stokken trebianno met een jaar houtlagering op Italiaans
eiken. De meeste
proevers geven de voorkeur aan de gedecanteerde wijn waarin de geur inlevert
aan expressiviteit maar wint aan elegantie. In de ter plekke geopende fles zijn
de zuren héél pittig aanwezig, in de gedecanteerde fles veel zachter. Ik ruik brandnetel
 en buxus in deze heel levendige wijn.

CHABLIS 2011 LES CLOS JOSEPH DROUHIN

Wijn van chardonnay van de allermooiste Grand Cru uit Chablis. In de neus is deze wijn heel mooi
maar de smaak is wat vlak, zegt Rob over de ter plekke geopende wijn. In de
gedecanteerde wijn is het fruit juist weg uit de neus terwijl de smaak voller
in de mond is geworden, aldus Rob. De meerderheid van de proevers geeft de
voorkeur aan de gedecanteerde fles. Annemiek juist aan de ter plekke geopende
fles: een lastige wijn om te determineren met zoet tropisch fruit in de geur, anijs
op achtergrond en veel bitters en kruiden in smaak.

POMMARD 2012 EN TRUFFIERE VIEILLES VIGNES VINCENT GIRARDIN

De
meerderheid van de proevers geeft de voorkeur aan de gedecanteerde wijn: in de
geur stalluch, bloemrijk (rozen!), ook mineraal, bitters. Toos zegt dat de
gedecanteerde wijn meer tot zijn recht komt: frissere neus, power. Gemaakt van
pinot noir uiteraard.

PINTIA 2005 TORO

Gemaakt van
tinta de toro, zo noemt men tempranillo in de streek. Berry gaat helemaal los
op de geur: turf, aarde, bramen en zwart fruit. Ook nog cederhout, een
geweldige snuffelwijn, zegt hij, die sappige binnenkomt in de mond en zowel een
zoetje als nog wat tannine heeft.

De meeste
proevers geven de voorkeur aan de ter plekke geopende wijn, mijn persoonlijke
voorkeur is de wijn die lucht heeft gehad: een bredere geur, koffiebonen, veel
beschaafder smaak met mocca en goede zuren, goed afgerond en met een goede
balans. Valerie benoemt frisheid, cassis en peperigheid.

MONTUS 2000 PRESTIGE MADIRAN

Verstandelijk
gezien zou je hier verwachten dat de voorkeur van de meeste proevers uitgaat
naar de gedecanteeerde fles, want minder tannineus, maar dat is toch niet zo. Zéér fraaie wijn met
dakpannenkleur aan de rand, klassieke geur met ceder, laurier, aardse tonen,
zwart rood fruit, tabakstonen én leer. Je kan dat gerust een heel complexe geur
noemen, met een sappige aandronk, wijn met veel inhoud en kracht. Saskia noemt
unami.

Altijd als we zoeken naar eenduidigheid en
overeenstemming, blijkt toch dat de wereld van wijn vaak zo is als de echte
wereld: er bestaan verschillende zienswijzes. Ongelofelijke verschillen proefden we. Ik weet zeker dat op onze proeverijen de vraag ‘Wanneer heb je de wijn opengemaakt?’ veel gesteld zal blijven. Zuurstof en decanteren blijft een mooie thema waarvan ik hoop dat het weer terugkomt
. Diederick ook bedankt voor de fraaie
champagne vooraf en 20 jaar oude tawny achteraf.

Op piratenjacht
By in ,

Op piratenjacht

In principe proeven wij altijd thematisch. In een ‘serie’ staan dan drie vergelijkbare wijnen naast elkaar. Het kunnen dezelfde  druiven zijn, of hetzelfde jaar, enz. Wij determineren dan de overeenkomsten en de verschillen. Zo leren wij beter te proeven.

Diederick heeft vanavond andere plannen met ons. Hij zet – meestal – drie wijnen naast elkaar, waarvan er één uit de toon valt. Deze ‘piraat’ komt dan uit een ander land, of is van een andere druif. Of nog moeilijker: in een serie van drie wijnen komt er één uit een ander land en is er één van een andere druif. Ja, en zo’n uitleg geeft dan ook meteen aanleiding tot misverstanden: is er dan één van de drie uit een ander land en van een andere druif? Of, hoe zat het ook alweer? Ach ja, in feite zoeken we gewoon net als altijd naar de overeenkomsten en verschillen.

Mooie bijkomstigheid, of misschien wel de hoofdreden, van deze opzet is dat Diederick meer van zijn beste wijnen toch op de proeftafel kan zetten. Dat is dan ook wat we gaan ervaren, veel toppers.

De indrinker is een champagne van R & L Legras, Présidence, A.C. Chouilly-Champagne, Blanc de Blancs Grand Cru, 2002.
De dosage is 6 gram / liter. Willem-Jan herkent overrijpe appels, gist, toast, Madeira-tonen in de neus en boenwas. Peter zegt dat het een ‘belegen glas’ is. Het is een knappe wijn voor een 16 jaar oude champagne.

Daarna staan drie glazen witte wijn naast elkaar. Eén komt uit een ander land, maar welke? Gaandeweg blijken we drie keer Chardonnay te proeven, de eerste twee uit Frankrijk, de derde uit Spanje. Die laatste is dan ook de ‘piraat’, want komt uit een ander land.

De eerste is Domaine Jean-Marc Boillot, A.C. Montagny 1er cru/ Bourgogne, chardonnay, 2015. Mooi lichtgeel van kleur. Meerdere proevers vinden de wijn ‘mooi in balans’! Licht getoast hout, zacht, citrus, boter en op het laatst nog wat grapefruit.

De Maison Roche De Bellene, A.C. Montagny 1er cru/ Bourgogne, chardonnay, 2010 is meer goudgeel. De bitters zijn wat flinker, samen met perzik en tropisch fruit (Kees). Voor Diederick is dit één van zijn persoonlijke toppers van deze avond.

De Julián Chivite, Collecion 125, Navarra/ Spanje, chardonnay, 2007 is de piraat van deze serie. Deze komt immers niet uit Frankrijk, maar uit Spanje. Dehoutlagering is duidelijk herkenbaar. Ook ietwat bitters, naast boter en koekjesdeeg (Berry). In naam zou dit een uitstekende wijn moeten zijn; ik vind ‘m eerder ‘goed’.

Haut Sarpe

De eerste serie rode wijnen heeft als gemeenschappelijk kenmerk de druiven: bordeaux-blend. Château Haut Sarpe, A.C. Saint Emilion Grand Cru Classé/ Frankrijk, 70% merlot en 30% cabernet franc, 2009 heeft volgens Annemiek een bruin  randje, trekt mooie tranen in het glas en heeft zachte tannines. Martijn vindt de wijn iets te tertiair. Paul proeft bramen en kersen en vermoedt dat het merlot uit 2009 is. Raak! Diederick vertelt ons dat deze wijn ook nog eens een prima prijs-/kwaliteit-verhouding kent.

De tweede is de piraat. Het is een wijn uit Israël. Pelter winery, Galilee/ Israël, Trio: 70% cabernet sauvignon, 15%  merlot en 15% cabernet franc, 2015 is een zonnige wijn met een zoetje van limonade (Martijn). Donkerrood, vanille, hout,
rood fruit.

Pauillac Grand Cru Classé
Prachtige prijs/kwaliteit verhouding

Vervolgens weer een serie rood: alle drie Malbec. Chateau Lacapelle Cabanac, A.C. Cahors/ Frankrijk, malbec, 2006 is heel mooi. Martin ziet een bijna zwarte kleur, en proeft leer, drop en tabak. Willem-Jan voegt daar ‘peat’ van turfgestookte Irish whiskey aan toe, naast een aardse en zoete component. Berry vermoedt een côt van Cahors. Knap hoor!

François Lurton, Piedra Negra Gran Malbec, O.O.  Mendoza (Uco Valley)/ Argentinië, malbec, 2009 is frisser, met toch wat stal (Peter). Willem-Jan zegt ‘slagroom’ en ik snap dat. Gelardeerd met knap rood fruit.

Kaiken, Mai (the first), O.O. Mendoza (Lujan de Cuyo)/ Argentinië, malbec, 2007 is ook heerlijk! Toos ziet een   rood/paarse kleur, met truffel, en zacht, zoet, fris fruit.

Dan gaan we over naar een ‘los glas’. Het is een zeer rijke, warme wijn. Just: drop, zwarte bes, chocolade, braam, bosbes en
aards. Ook de zuren zijn er, maar storen niet. Peter vindt de wijn nog te jong, ceder, kracht, harmonieus, laurier, kruiden, en ook nog een ‘power’-staart van rood fruit, Het is Antinori, Guado Al Tasso, D.O.C. Bolgheri Superiore/ Italië, 65% cabernet sauvignon – 25% merlot – 10% cabernet franc, 2008.

We sluiten – bijna – af met een ter plekke geopende fles ….? Dat is aan ons. Voor mij is het vloeibare kastanjehoning met alcohol. Diederick verklapt dat het port is, maar wat voor port? Zelfs de kleur verraadt niet veel. Dat de port op leeftijd is is duidelijk. De vaste stofkorrels in de wijn zijn goed zichtbaar. Krentjes, sinaasappelschil, ietwat scherp en weinig frisse tonen meer. Diederick trakteert ons op Kopke, dry white porto, 1935 (bottled in 1980). En dan is het heel bijzonder; we drinken een 83 jaar oude, witte port!

Alsof het feest nog niet compleet is, doen we nog een uitdrinker. Weingut Am Kaiserbaum, Hammel-Hundinger,  Schwarzerde, Blanc de noir, Eiswein, 2007. “Eerst zoet en dan zuur” zegt Berry. “Prachtig!” repliceert Paul.

Ook voor mij was dit een memorabele proefavond, die ik nog lang zal koesteren.

Proefnotities en verslag Eric Hoepelman

Natuurwijnen | Dwarsdenkers | Querulanten op herhaling
By in ,

Natuurwijnen | Dwarsdenkers | Querulanten op herhaling

Catherine en Pierre Breton

Hans Lodewijkx brengt natuurwijnen van
dwarsdenkers op tafel. Querulanten op herhaling:Om de halve garen. De
buitenbeentjes. De rebellen. De onruststokers. De vreemde eenden in de
dagelijkse bijt. Degenen die het anders zien. Die niet gek zijn op regeltjes.
En geen respect hebben voor de stand van zaken. Je kunt ze napraten.
Tegenspreken. Ophemelen. Of omlaag halen. Het enige wat je niet kunt is: om ze
heen. Want zij brengen verandering. Brengen de wijnwereld verder. En waar
sommige mensen malloten zien, zien wij genieën. Omdat de mensen die gek genoeg
zijn, dat ze denken de wijnwereld te kunnen veranderen, degene zijn… die het
doen.

We hebben bijzondere wijnen op tafel. Dat blijkt uit de
commentaren die ik krijg op delectable (een soort facebook van wijn met vrienden
van over de hele wereld die proefnotities delen). De iconische Morgon van
Lapierre krijgt commentaren als Always fantastic.En: Way to go.  Over
Lunar chardonnay schrijft Ted Corvey: What a find. Been dying to try this. Love
this producer.
Ha, wij drinken dat op een doordeweekse dinsdagavond.

Sans Pagne 2016, Ludovic Chanson

Komt uit Montlouis, Loire, maar is vin
de france.Meestal een goed teken : de wijnbouwer lapt dan de regels
aan zijn laars. Precies: een querulant. Deze wijn is gemaakt van chardonnay en
sauvignon. Zoiets krijgen we niet vaak in het glas. Ik vind deze wijn ‘zonder
lendedoek’ meteen sympathiek. Het zou een lichte IPA kunnen zijn, zegt Willem
Jan. Mijn aantekeningen: appelsap, karton, aangenaam zoetje en een ijzerig
bittertje. Het zou warempel een cider kunnen zijn. Eigenzinnig glas.

Twee wijnen van Alvarinho worden door geen enkele proever
herkend. Een week voor het clubkampioenschap. Verdorie. De Soalheiro
Terramatter 2015
heeft een jaar meer fles en dat proef je. Straffe zuren, vind
ik, een echte eetwijn. Wel een die véél te bieden heeft: impressies van
brandnetel en buxus, ik hoor appel, amandel, boter, ananas, nog eens buxus,
drop, honingachtig en mandarijn. Kom er maar eens om, alles in één wijn.

Drie Oranje wijnen staan op tafel. De tien jaar oude Lunar 2008
Chardonnay
uit Slovenië wordt gemaakt door druiven te ontstelen en ongeperst in
het vat gedaan. De wijn blijft 240 dagen in contact met de schillen. Louter
positieve commentaren. Annemiek mooi geel, appelig, ruikt (positief)
zuurkoolvat, aangenaam glas. Just ruikt zowel ontbijtkoek als boterkoek,
narcis, bloesem en citrus. Mijn aantekeningen: abrikoos en appelperenstroop, enorm
veel bitters.

Morgon 2016 Lapierre

Herkenbaar gmay, zegt Toos, zuren en bitters mooi in balans, in
de geur framboos én aardbei. De wijn is iets meer gesloten dan een Beaujolais
Villages  2016 van Karim Vionnet die we
ernaast proeven. Uiterst frivole wijn met veel frambozen, wijn zoals wijn
bedoeld is: geeft véél plezier.

Eric beschrijft de volgende wijn qua geur nog neutraal tot
positief, maar bij de smaak trekt hij een grimasgezicht: vies! Ik val van mijn
stoel. We zien hier hetzelfde als in de querulantenproeverij in 2012: de
meningen lopen ver uiteen.

Bourgueil 2016 Trinche! Catherine & Pierre Breton

Deze wijn van cabernet franc heeft héle hoge zuren. Wie daar
doorheen kan proeven ervaart veel moois. Frivool en expressieve geur. Mooi
rijke en ronde smaak. Prachtig zoet fruit in de geur. Willem Jan benoemt
kersen. En misschien heel ver weg zit er nog wat paprika. Willem Jan slikt
álles in wat hij al jaren roept over cabernet franc. Want dit is razend lekker.
 

Les Temps de Cerises 2016 Axel Prüfer

Gemaakt van gelijke delen merlot en grenache, aangevuld met 20%
blend van carignan, cinsault en aramon. Uit de proefnotities komen zoveel
impressies naar voren dat we de wijn complex zouden kunnen noemen. In mijn
aantekeningen staat echter tikje eendimensionaal. Maar ook: sappig, vitaal,
mocca. Pioenroos! Enorm rijke en brede geur.

Peyrouzelles Causse Marines 2016 Patrice Lescarret

Het
etiket met de clownsneus. Gemaakt van een mix van druiven: braucol (=fer
sarvadou), syrah, duras, alicante, prunelart en jurancon. Deze wijn heeft een
klein rubbertje en veel kruiden. Best een hoge zuurgraad (veel natuurwijnen
hebben dat) en rondeur en sap. We proeven dit type wijnen te weinig, zegt Hans
Lodewijkx. 

Salade gresiers de canard, laat de lente maar komen

Domaine du Cros 2015 Lo sang del Pais,
Marcillac, Philippe et Julien Teulier

Gemaakt van fer sarvadou. Voor mij is dit – naast de Lunar
chardonnay – dé wijn van de proeverij. Vanwege een onverslaanbare
prijs/kwaliteit verhouding. Hier een doosje van en de lente kan beginnen. Met
wat hachee op regenachtige dagen. En salades als je al buiten kunt eten, zoals
met geconfijte eendenmaagjes. De wijn heeft mocca en een rijke geur en smaak.
Goede balans, heel karaktervol.

Catalonië uit Frankrijk én Spanje. Lekker en leerzaam.
By in ,

Catalonië uit Frankrijk én Spanje. Lekker en leerzaam.

Celler Capcanes

Eén streek, twee landen. Ideaal voor een
heel educatieve proeverij, Noël Geisen brengt die op tafel: Catalonië. Alleen
al het Spaanse gedeelte heeft een stuk of negen wijngebieden: van Penedés tot Costers
del Segre. Van Plà de Bagés tot Priorat. Het Franse gedeelte heeft onder meer
Côtes de Roussillon en de piepkleine gebieden Maury en Collioure. We leren veel
over Rivesaltes. Mijn persoonlijke selectie.

SIOS – Pla del Lladoner 2014

Hartendief van Noël, deze witte wijn uit Costers del Segre gemaakt
van chardonnay (55%) en viognier (45%). Frisse aantrekkelijke wijn met in de
bescheiden geur wat meloen en peer. Sappig. Hazelnoten.

Casa Gran del Siurana, Cruor 2008 Priorat

Gemaakt van garnacha (30%), cabernet sauvignon (25%), merlot
(20%), syrah (15%). Half transparante kleur, ik proef iets van cacao in de
prettige smaak.

Mas Amiel – Notre Terre 2009 Côtes de
Rousillon Villages

Gemaakt van grenache (50%), mourvèdre (5%), syrah (30%), carignan
(15%). Half transparante kleur, een geur die niet zo gemakkelijk is: boers en
kreupelhout. Sappige smaak, warm, bitter in de afdronk. Just ruikt vlees, leer,
tabak en koffie. De rode wijn heeft ook tonen van pure chocolade, zegt Just. Hartendief
van Noël.

Selectie van druiven bij Mas Alta, zó ontstaat kwaliteit!

La Crue Alta 2007 Bodegas Mas Alta, Priorat

Rode wijn gemaakt van 50% 100 jaar oude carignan, 35% 40 jaar oude
grenache noir en 15% cabernet. Achttien maanden houtgerijpt op voor 80% nieuwe
fusten. Top Priorat uit een topjaar. Dit is een heel karaktervolle wijn met een rubbertje in de geur en een
zweem van morellenkersen, veel cederhout, kruidig. Een rijke smaak met een
bittertje in de afdronk. Diederick noemt de Priorat frisser dan de Franse
Rousillon Villages. Just beschrijft de Priorat wijn uitbundig: rozijnen en
melkchocolade in de geur, die chocoladetoets komt terug in de smaak, net als
amarene kersen, bramen en een armagnac impressie.

“1/vb” 2006 Celler Capcanes,
Blanc de Negre, Montsant

Een witte wijn na het rood als opstap naar Rivesaltes. Gemaakt van
100% garnacha, dus wite wijn van blauwe druiven. De wijn uit 2006 is in 2013
gebotteld, dus heeft veel vatrijping gehad. Ik vind deze wijn dé trouvaille, de
vondst, van deze proeverij. Werkelijk prachtig. In de geur kandijsuiker en
marsepein. Goudgele kleur. Veel concentraat, kruidkoek en amandelnoten, mooie
bitters, erg lekkere wijn. Lijkt me geweldig bij foie gras. Zou de wijn ook bij
een geroosterd kippetje wel eens willen proberen.

Mas Amiel

Hierna proeven we vier soorten Rivesaltes. Deze wijn kreeg zijn
beschermde herkomstbenaming 82 jaar geleden, in 1936. Nu zijn er ruim 94
gemeenten waar de wijn vandaan mag komen. Het alcoholpercentage is altijd hoog,
ten minste 15%. De opbrengst per hectare is laag met 30 hectoliter per hectare.
De most moet minimaal een suikergehalte van 252 gram per liter bezitten. Er
zijn veel druivenrassen toegestaan: grenache noir (minsten 75% bij Grenat of
Rouge), grenache blanc, grenache gris, macabeu, malvoisie, muscat (maximaal
20%) en soms carignan, cinsault, listan en syrah.

Eclat Rivesaltes Ambré Hors d’Age,
Vignerons Tautavel Vingrau

Mahoniekleur. Ten minste vijf jaar gerijpt. Ik proef een mandje
met noten, krenten, enorm geconcentreerd en héél lang nahangend. Gemaakt van
macabeo, grenache blanc, grenache gris. 

Eclat Rivesaltes Tuillé Hors d’Age, Vignerons Tautavel Vingrau

Wijn gemaakt van 100% grenache noir. Rode kleur. Geparfumeerde
wijn, ik ruik ketjap (?), munt, volstrekt in balans en niet te zoet. Toos noemt
dit een charmante, fijne wijn.

Eclat Muscat de Rivesaltes 2012, Vignerons Tautavel Vingrau

Gemaakt van 80% muscat petit grains en 20% muscat d’Alexandrië. Ik
snap mensen niet, die dit niet lekker vinden. Muscat geur met
abrikoos, in de mond een goede balans, sappig, jong, prachtig.

Domaine Mounié, Nectar du Prieuré 1955 Rivesaltes,
cuvee de l’homme de tautavel

Gemaakt van grenache blanc, macabeo. Tja, wat moet je hiervan
zeggen. Je proeft pure historie. Gebottelde zonneschijn uit 1955. Het jaar dat
(schrik niet) de eerste televisie-uitzending was in ons land. Ook in datzelfde
jaar de eerste uitzending van Swiebertje. We verloren misschien iets van onze
onschuld, want het is óók het jaar van de eerste file (op een mooie
Pinksterdag). En het jaar dat de legendarische Citroën DS werd geïntroduceerd.
Ik zie een tikje groenzweem. Enorm geconcentreerd met een explosie in de mond,
rijke en verfijnde wijn met heel duidelijk vijgen en gebrande suiker,
ongelofelijk lang nahangend. Annemiek proeft koffie, moca, chocolade en noemt
de wijn – understatement? – lekker.

Hele fijne proeverij.

Land en druif determineren, op de tong, met spieken, met voorkennis
By in ,

Land en druif determineren, op de tong, met spieken, met voorkennis

Links jonge wijn, rechts oudere wijn

Het is een mooi
moment. De vraag. Claartje, ik heb eigenlijk geen goed beeld van jouw
voorkeuren? En Claartje die daar heel serieus op ingaat. “Ik hou ervan om het
onbekende te leren kennen.” We proeven blind en moeten land en gebied
determineren. Dan is het best fijn als je ongeveer weet wat te verwachten. Vaak
kennen we de voorkeuren van onze wijnvrienden. Een Bourgogne voorkeur. De
Duitsland liefhebber. Een Riesling adept. De Spanje kenner. Maar ja, Claartje
is niet goed te plaatsen. Mooi vind ik dat. 

Kijk, als je de
blinde wijnen niet kunt plaatsen omdat je de voorkeur van de organisator kent,
moet je goed opletten. De vorm van de fles kan iets verraden. Maar vooral wát
er nog boven de ingepakte fles te zien is. Het Chianti labeltje met de haan.
Enkele letters van de wijn. Want dan kun je vol overtuiging – niet met de ogen
knipperen – stoer zeggen wát het is. Op de Roald Dahl manier. 

Eric spiekt niet.
Te veel heer. Dus in de eerste serie beschrijft hij de wijnen keurig en
kleurig. Hij noemt bij iedere wijn twee à drie mogelijke herkomsten. Slim
natuurlijk. Want als het goed is, stijgt hij in de achting van de wijnvrienden.
De eerste wijn is meteen een hartendief van Claartje: A Coroa 2016 uit Valdeorreas,
Spanje. Dit gebied is de meest landinwaartse DO in Galicië, genoemd naar het
goud dat de Romeinen hier vonden. Een wijn gemaakt van Godello, een druif die
intense en minerale wijnen oplevert. Eric kan hem niet precies thuisbrengen
maar wel goed beschrijven: geelgroene kleur, bloemig bouquet met een
stinkertje. Lekker fruit en roombabbelaar. Mijn aantekeningen: viooltjes in de
geur, goede en veel zuren, fijne wijn met veel spel. De tweede wijn kan mij
enorm bekoren, al proeft ie lastig. Beige goud tint, vanille. Houtrijping, vrij
zoete aanzet, even schrikken, proeft als een demi-sec. Stevige wijn, duidelijk
met power. En best veel bitters. De wijn is gemaakt van garnacha blanca. Laag
zuurgehalte, zegt Hugh Johnsons wijngids. Kan onbetekenend zijn of verrassend
goed. Wat mij betreft, de laatste kwalificatie. De wijn: Igneus 2015 Priorat. 

In de volgende
serie een wijn die enkele leden resoluut afschrijven. Niet zo aardig. Wel
eerlijk als het je smaak niet is. Mijn idee: oordeel niet zo snel. De wijn kan
midden december heel anders proeven dan aan het eind van de lente op een mooi
terras, peinzend over het leven. Rendez vous 2015 uit de Côtes du Marmandais is
een verduveld aardige wijn. Zeker op dat terras. Gemaakt van de Abouriou, een
curieuze druif. Alleen daarom al: gééf die wijn het voordeel van de twijfel. Er
staat een gereputeerde Toscaanse wijn naast: Griffi 2011 van Avignonesi. Gemaakt
van sangiovese en cabernet sauvignon. Just determineert anijs en tabak. Ik ruik
kruiden, leer, tabak en proef een nog strenge wijn met fikse tannine. 

Péppoli 2012
Chianti Classico
is mineralig en ingetogen, een gedistingeerde wijn. Al kunnen
we Claartje dan niet meteen plaatsen qua wijnvoorkeur, ze geeft héérlijke
adviezen welke domeinen te bezoeken, met tips over architectuur. Zo worden we
ook naar de Provence gepraat, bij een wijn die erg bevalt maar lastig is te
plaatsen. Gemaakt van de wat ongebruikelijke combinatie cabernet sauvignon en
syrah: Château La Coste 2014, Cuvée Les Pentes Douces. Erg levendige wijn. Soepele en
prettige smaak met laurier, leer en pijptabak. 

Claartje valt
voor het etiket van Vallegarcia 2014, een wijn gemaakt van syrah. Geeft
tanninerijke, peperige wijn die goed kan rijpen. Noel gokt op aglianico. Toos
determineert dat peperige. Cees benoemt de geur die je herkent uit tientallen
wijnen als zweterig, boerencamembert. Noel noemt het selderij. Ik ruik een
brandnetels veld. De wijn is ondoorzichtig zwart. Deze wijn uit Castilla-La
Mancha heeft een zachte aandronk en is goed in balans. Er staat een
gereputeerde wijn uit Priorat naast: Clos Martinet 2015. Hartendiefje van
Claartje. Vrij hoog in alcohol. Een straffe smaak, mooi karaktervol. Met toffee
en mocca in de geur. En wat lijm, warempel. 

We sluiten af
met een incident. Zo mag je het toch wel noemen als de alcohol een van onze
beste proevers naar het hoofd stijgt en die beweert: ik zeg mijn lidmaatschap
op als deze wijn geen (….) is. Ai ai ai. Dát moeten we gewoon niet doen, zo
stoer zijn. Niet aan het begin van een proeverij. Zeker niet aan het eind van
een proeverij. Daarvoor hebben we toch voldoende lesjes bescheidenheid gehad.
Die dekselse Berry herkent op de tong een wijn die hij adoreert: Le Petit
Manincor 2013 uit de Alto Adige
. (Oke, oke, er waren ook wat letters op de capsule
te lezen) Een wijn met een bescheiden kroontje. Knipoog naar d’Yquem. Van petit
manseng. Die voortreffelijke zoete wijnen geeft. Ja, de wijn doet denken aan
trockenbeerenauslese. Want zóveel mooie zuren. De wijn is nergens plakkerig.
Geweldige balans. Abrikoos. Botytristonen. Een wow wijn. Een meditatiewijn. Een
Claartje wijn. 

Heerlijke
proeverij.

Werkenderwijs het nieuwe seizoen starten
By in ,

Werkenderwijs het nieuwe seizoen starten

We trappen
het nieuwe seizoen af, met een traditionele werkavond. We stellen het programma
samen. Ieder brengt een geblindeerde fles mee, verklapt aan Nello wat het is,
waarna hij ze weer meesterlijk op volgorde zet! Nello verheugt zich, na 35
jaar, op frisse woensdagochtenden. Wat zullen wij zijn inbreng, mening en visie
gaan missen. 

 

Seizoenstart met Champagne

Zuid
Afrikaanse verrassingen 

Een wijn van
de eerste serie is een witgele. We ruiken een stinkertje van buxus, en ook
ananas en grapefruit. De wijn is droog met stevige zuren en een bittertje. De
druif, Sauvignon Blanc, wordt herkend. De herkomst herbergt meer uitdaging. We
noemen bijvoorbeeld: Loire en zelfs Nieuw Zeeland (want een ‘stuivende neus’).
Het blijkt Ataraxia 2015 uit Zuid Afrika.

Jongste wijn

The Foundry
2015 uit Zuid Afrika
is gemaakt van Roussanne, waar meerderen van ons
(houtgelagerde) Chardonnay dachten te herkennen! En dat allemaal dankzij de
geelgroene kleur. Een geur en smaak van vanille, peer, peperig, boter en
amandel.

Ontkrachtende
terminologie, dat bestaat!

Oudste wijn

Bij de tweede
serie komen mooie beschrijvende termen voorbij. Zo zit in de Fontanilles 2014
van Domaine de 2 Ânes
‘rode bessenpitten’. Terwijl in de Cahors l’Authentique
2000 van Château Pineraie
‘Vaporub’ zou zitten. En de Toffee Chunk 2012 komt
‘uit Chili en wel een recent bosbrandgebied’, terwijl de wijn uit Zuid Afrika
komt. De termen ontkrachten de kracht van de uitstekende wijnen.

Lijm?
Italiaanse wijnen. 

Chianti maakt indruk

Iets later
komen we in de Chianti Classico aan. Beiden zijn van Sangiovese gemaakt. De
Valiano 2010, Gran Selezione 6.38, is dieprood. Mooie geur en smaak van
truffel, kreupelhout, paddenstoel, lijm en melkchocolade. De tweede, Castello
di Monterinaldi 2012
, is traag. Dat komt door de schildpad, die de wijnmaker
vol trots overal visueel doorvoert. De wijn is glanzend rood en een ietwat
bruine rand. We nemen waar: lychee, lijm/vernis, vuursteen, chocolade en bosvruchten.

Klassiek en
deftig

Mooiste wijn

De laatste
serie speelt zich af in Margaux. Château Paveil de Luze 2008 is bruinrood met
een rijke neus van zwarte bessen, licht hout en laurier. Zachte zuren en
tannine maken het een mooie wijn. De Château Marquis de Terme 2003 lijkt op een
herfstbos met mooi versmolten tannine en eucalyptus. Er vallen woorden als
“deftige” en “hoge” wijn….

PX en toch
heel fris 

We sluiten af
met Alvear Pedro Ximenez 2011. 100 Parker Punten wijn. In plaats van
donkerbruin is deze amberkleurig. “Heel gek dat ie niet brokkelt”, zo zoet is
de wijn. We proeven noten, rozijnen, melkchocolade, (riet)suiker en nagenoeg
geen zuren. 

Verslag en
proefnotities Eric Hoepelman