Authentieke of antieke druiven? We proeven beiden: Gaillac van de Plageoles.
By in ,

Authentieke of antieke druiven? We proeven beiden: Gaillac van de Plageoles.

Gaillac is
een gebied in Zuid West Frankrijk, langs de Tarn. Het ligt tussen Bordeaux en
de Languedoc. Hugh Johnson schrijft dat er een eclectisch aanbod aan wijnen
beschikbaar is. Eclectisch, dat staat voor véél verschillende wijnen en
wijnstijlen. Dat komt door ‘authentieke en antieke’ druivensoorten, het thema
van de proeverij van Cobie Goutsmits. Robert en Bernard Plageoles promoten
lokale druivensoorten. Soms kent een gebied een kartrekker die de héle streek
in de belangstelling krijgt, zoals Deiss in de Elzas, Chaves in Hermitage en
Brumont in Madiran. De Plageoles hebben die rol in Gaillac, Johnson noemt hen
enfants terribles en ultra-traditionele producten. De druiven in Gaillac
proeven we eigenlijk nooit: Ondenc, Prunelart, Mauzac, Verdanel. 

De wijnen
worden op natuurlijke wijze bereid: geen industrieel gist, geen chaptalisatie,
minimale beheersing van temperatuur tijdens de gisting, nauwelijks filtering
van de wijnen. Ik ben altijd blij als we curieuze druiven proeven, wég van de
eeuwige sauvignon, chardonnay en cabernet. Dit zijn karaktervolle wijnen, échte liefhebberswijnen. 

Op de foto Bernard Plageoles

Alle wijnen
zijn blind geproefd, dus we weten niet wát we in het glas hebben als we
commentaar geven. 

Mauzac
Nature, mousserende wijn van het jaar in zijn klasse

Troebelig,
zegt Toos, die associaties heeft van steen en noten, hoog in de zuren. Noël
benoemt veel bitters en mist wat fruit. Mijn aantekeningen: appel! Een klein
zweetluchtje, heel bruisende mousse en flink wat bitters. 

Witte droge wijnen

Mauzac 2014 Côtes du Tarn, Mauzac Vert

Kees benoemt
een lichte oxy toon, vooral perzik. Just benoemt een olie-associatie en
sinaasappel. Mijn aantekeningen: hint van ananas, grapefruit, bittertje en
citrus, karaktervol glas wijn. 

Ondenc 2014

Just is
enthousiast: hij ruikt pistache, cacao, een honingaccent en drop. Kees benoemt
boenwas, veel fruit, stevig, bloemig en vol. Mijn aantekeningen: pfff,
moeilijke wijn, bepaald geen allemansvriend, ik ruik wat oude sokken,
zweetlucht, olijven, en besluit dan door de oxytoon dat de wijn me aan Jura
doet denken. Noten zitten ook in het smaakpalet. En zoals de proevers weten
zoek ik altijd een moment om te drinken, een gerecht om te combineren. Dit is
een mooie wijn bij een comté kaas. 

Verdanel 2012

Kees benoemt petrol. Just ruikt een
orgie van geuren: oude vis, zeep, peer, badzout. Mijn aantekeningen:
fascinerend! Ik ruik wierrook, de smaak heeft veel amandelbitters. Karaktervol!

Rode wijnen 

Duras 2013

Verpletterend fraaie geur! Daar is
werkelijk van alles in te ruiken: gedroogde groene kruiden en morelkers, zegt
Eric. Peper, zegt HansH. Bosbes en snoepjesfruit, zegt HansL. Ik ben zwaar
onder de indruk van de geur: herfstbladeren, toffee, bramen en rood zomerfruit.
De smaak is dan véél lichter dan je zou verwachten, aangenaam, dat wel. Een
ideale lunchwijn, als je ’s middags nog moet werken, winkelen of wandelen. 

Duras 2010

HansH kan een wijn altijd prachtig
compact verwoorden: mooi glas, veel body en tannines. Noël benoemt een
prikkelige smaakbeleving. HansL laurier en tabak. Ik ruik kruiden en
morellenkersen, oud hout ook. De smaak heeft veel zoet in de aanzet. Echt een
wijn voor bij een herfstig ribstuk met veel vet aan de rand. 

Prunelart 2011

Ook bij deze wijn komen er
bijzondere associaties: ijzer, sigaar/tabak, pruimenjam (Eric), hoestdrank,
tijm, jodium (HansL). Mijn aantekeningen: veel hout dat het fruit domineert,
wierrook, lijm, wat chocolade. Á point, hoeft niet meer te rijpen. 

Zoete wijnen

Muscadelle 2012

De zoete wijnen vind ik een
ontdekking. Deze vette wijn is niet plakkerig/sticky ook al zijn er niet heel
veel zuren. Mooi zoet met geuren van kandijkoek, honing en perzik.

Vin de voille 1997 van Mauzac  

Zeven jaar op vat gelagerde wijn, zonder bijvulling. Daardoor heeft zich een bacterie- en gistlaag gevormd boven de wijn (precies zoals in Jerez en de Jura) die de wijn van zuurstof afsluit. Prachtige wijn, zeer
geconcentreerd, amandel en andere noten in de geur. Droog en prachtig. Ideale
bondgenoot van mooie charcuterie en tapas. Voortreffelijk glas. 

Echt een mooie proeverij voor
verwende wijndrinkers die al van alles kennen en hebben gedronken, maar zelden…
Gaillac!

Berry’s Bijzondere Bottle Battle
By in ,

Berry’s Bijzondere Bottle Battle

Berry
Marinussen heeft een proeverij met The Battle als titel. Flessen, wijnmakers,
die met elkaar de degens kruisen (figuurlijk) om te beoordelen wie wint. Geen
riesling?, vraagt iemand bij de uitdrinkers vol verwondering. Nee, want dat
verwacht iedereen van mij, zegt Berry. Hij heeft niet een gemakkelijke weg gekozen, veel voorbereiding in de
proeverij gestoken. Er staat één Duitse wijn op tafel, want het bloed kruipt waar het niet gaan kan, de indrinker: Silvaner Alte Reben
2012 uit Rheinhessen van Gröhl.
Ik piekerde me suf wát het kon
zijn, je streept dan druif voor druif door, alleen niet aan de silvaner
gedacht.Sappige wijn, veel zuren, bitters duidelijk
aanwezig, in 2e instantie ook fijne bloemetjes.

We proeven
vier rode wijnen blind naast elkaar, steeds aangeraden, de persoonlijke
favorieten van vertrouwde wijnhandelaren
. Daarna Bourgogne naast Barbaresco
(lichtgekleurde wijnen), Madiran naast Cahors (zwartgekleurde wijnen) en daarna
drie dessertwijnen – zonder de te verwachten riesling. Het is een fijne
proeverij, Berry’s bijzondere bottle battle. Leerzaam én om te genieten. 

Favorieten van wijnhandelaren

La vieille Eglise 2013 Côtes du Marmandais

Krijgt 6,4
als rapportcijfer van de proevers. Paarsdonker, kleine neus, besjes. Willem Jan
proeft kers, ceder, paprika en oordeelt de wijn wat dun. Eric benoemt cassis,
zoet, beetje hout, drop, zoethout, stevig zuur, mondvullend, aanhoudend
bittertje, spannende wijn.

Fausto 2014
Marken

Krijgt 6,5
als rapportcijfer van de proevers. Gemaakt van Sangiovese en Montepulciano.
Biologische wijn, sappige smaak, karaktervol opdondertje. Eric benoemt krachtige
siroop, botertje, laurier. Willem Jan ruikt roos, cerise, fruitella, ruikt
zacht, kers, laurierachtig drop,

Poggio alla
Guardia 2012 Toscane

Krijgt 7,5
als rapportcijfer van de proevers. Sangiovese. Bruine rand, lekkere neus,
aangename mineraliteit en kruidigheid, verleidelijke wijn, goede zuren, fijne balans,
levendig. Eric benoemt zweet, aceton, peper, kruidnagel, rondeur, tandplak, droge
cacao. Willem Jan proeft kers, thee, leer, sinaasappelschil, aceton/medicijnen
op achtergrond, stevige nasmaak. 

Saint Cosme
2014 Cotes du Rhone

De wijn die
de meeste mensen als lekkerste duiden krijgt rapportcijfer 7,6. Willem Jan
geeft aan een volle neus met zoete vruchten, kers, jam, framboos, toontje
chocolade, behoorlijk zoet met zuurtje, plak, mag nog even. Eric noemt de geur wonderlijk:
boter, tropisch fruit, mango, ananas, banaan. Mijn aantekeningen van deze wijn van
Syrah: paarsrode rand, bloemrijke geur, erg fraai, morellenkers, volkruidige
aandronk, goede zuren, heeft een prettige smoothness, rondeur, goed sap.

Twee
lichtgekleurde wijnen

Gevrey Chambertin 2009 Les Crais, Christian Ninot et
Fils

Hartendief
van Berry. De meerderheid van de proevers kiest voor deze wijn. Uit de lichte
kleuren in het glas is het evident dat we hier te maken hebben met een druif
zoals de pinot noir of nebbiolo, blijken ze het beiden te zijn! Geouderde
kleur, lichtbruin, belegen tonen, licht rozen, aantrekkelijk spel, goede zuren,
hap sap, verveelt niet, ideale lunchwijn. Claartje is kritisch (natte doek,
dun), Rob heel positief (granaatrood, potloodslijpsel, stal, mooie balans,
lekker), HansL idem (stallucht, zoete smaak) en Willem Jan staat op het
verkeerde been door de mooie rozen in de geur. 

Barbaresco
2009 la Spinetta

Nebbiolo. Geouderde
kleur, lichtbruin, geprononceerde geur, mineraal, wat straffere smaak met meer
tannines, bitters, karaktervol. Claartje is nu milder (groene kruiden, basilicum/peterselie,
drop en koffie, bitters), Rob noemt de wijn eerder interessant dan mooi,
terwijl HansL zwarte bessensiroop determineert en een redelijke balans.

Twee
donkergekleurde wijnen

2001 Montus
veillle vignes Madiran

Inkt,
koemest, amarenekersen, zoete aanzet, zwarte bessen, bek vol wijn, snufje stal,
zegt HansL. Eric doet de wijn denken aan truffelrisotto. Rob noemt deze wijn
wat complexer dan de volgende. Mijn aantekeningen: diepzwart, houttonen
domineren. Karaktervol, sappig, tandplak, moeilijke wijn nu! ceder, goede
zuren, interessant, goed onderliggend fruit, stoofpotjeswijn. Duidelijk
voorkeur van de meeste proevers.

2000 Le Cedre
Cahors

Hartendiefje
van Berry. Diepzwart, gestoofd fruit, pruimen, ik vind de wijn een tikje
eendimensionaler, drinkt wel soepel. HansL benoemt caramel, amarenekersen,
zoete aanzet, meer tegenwicht zuren, fruit om op te kauwen, bazooka kauwgum,
het ‘gemaakte’  proeft Hans terug.

Dessertwijnen

Berry heeft
een Loupiac 2004 (doet aan een kleine Sauternes denken), een Siciliaanse
Passito 2012 (ik kreeg een visioen van Bianca Castafiore) én de altijd zeldzame
Bonnezeaux, de ultieme wijn uit de Coteaux de Layon. Die vonden de meeste
proevers dan ook het lekkerste.

2005 Chateau de Fesles Bonnezeaux

Turks fruit!Hooi,
boter, excellente balans, bittertje. Vol van leven, kan nog heel lang mee,
stroperige viscositeit, mooi spel. Herkenbaar Loire. Chenin Bloanc. Rob benoemt honing, dikke
wijn, smaak blijft achter bij neus. HansL: marsepein, geconcentreerd, mooi rond
zacht romig maar klein zuurtje te ver weg. 

Heerlijke
proeverij.

Rustiek of elegant?  Wel een goede vraag, maar niet om te determineren
By in ,

Rustiek of elegant? Wel een goede vraag, maar niet om te determineren

Handmatige selectie bij Château La Reyne in Cahors

Blindproeven
om wijnen te determineren is steeds moeilijker geworden. De technologie helpt
wijnmakers om steeds betere wijnen te maken. Binnen een herkomstgebied hebben
wijnen vaak niet één dominante smaakstijl, maar komen verschillende stijlen
voor. Een Saumur Champigny uit de Loire kan een uiterst fruitige en frivole
wijn zijn om binnen een, twee jaar te drinken; er zijn ook Saumur Champigny
wijnen die jong ontoegankelijk zijn en pas na vijf à zeven jaar hun charmes
gaan tonen. Peter van den Besselaar nam een indeling uit het boek Smaak van
Peter Klosse als uitgangspunt voor een proeverij rustiek of elegant? De
rustieke wijnen kenmerken zich door een groffe structuur, terwijl de elegante
wijnen een verfijnde structuur hebben. Proeven 
we dat terug? 

Hij
selecteerde wijnen die rustiek zouden moeten zijn, van malbec, grenache,
carignan en mourvedre:

Château la
Reyne 1998 Cahors

Château la
Reyne 2003 Cahors                                          

Château
Raspail 2010 Gigondas                             

Mas Belles
Eaux 2010 IGP de Caux Languedoc

Mas de Martin
2010 Ecce Vino Languedoc              
          

Daarnaast
proeven we blind wijnen die elegant moeten zijn, van merendeels cabernet
sauvignon, cabernet franc en sangiovese.

Château
Sociando Mallet 1990 Haut Medoc                      

Château
Gloria 2003 Saint Julien                            

Frederic
Mabileau Saint Nicolas de Bourgueil 2005 Cuvee Eclipse

Tenuta Il
Pallazo 2010 Chianti Riserva                                

Na de onthulling
van de flesen blijkt dat de vijftien proevers dezelfde wijn, Château La Reyne
Cuvee Excellence, van 100% malbec zowel de meest rustieke als de meest elegante
wijn noemen. Volgens de theorie kan dat niet, maar het gebeurt dus wel.
Ook de
tweede plaats in de Top 3 elegante wijnen gaat naar een wijn die rustiek zou
moeten zijn: Mas Belles, gemaakt van 100% carignan. De elegant bedoelde Saint
Nicolas de Bourgueil van 100% cabernet franc komt bij de meest rustieke wijnen
van de avond, volgens de proevers. Conclusie: er bestaat geen collectief gevoel
bij de proevers over de terminologie.

Top 3
Rustieke wijnen volgens de proevers

14 pr   Château la Reyne 2003 Cahors                                          

11 pr   Mas de Martin 2010 Ecce Vino Languedoc Gres
de Montpellier

11 pr   Frederic Mabileau Saint Nicolas de Bourgueil
2005 Eclipse

Top 3
Elegante wijnen volgens de proevers

11 pr   Château la Reyne 1998 Cahors

10 pr   Mas Belles Eaux 2010 IGP de Caux Languedoc

8 pr     Tenuta Il Pallazo 2010 Chianti
Riserva                                

Château
Gloria 2003 Saint Julien

Voor mij de
mooiste wijn van de avond, hartendief! Willem Jan benoemt een dakpannenbruine
kleur, laurier en andere kruiden in de geur, chocolade, koffie en kersen, goede
balans. Je blijft graag aan deze wijn ruiken, zegt Noël. Heerlijk complex, een
wow-wijn, zegt Gerard, die de wijn onder meer kwalificeert met zwart fruit,
stevige bitters. Mijn aantekeningen: cederhout in de neus, voornaam, zwarte
kersen en lichte stalimpressie. Sappige wijn, elegant. 

Château La
Reyne, Cuvee Excellence, Cahors

Martijn krabt
zich nog eens achter de oren, na het blindproeven van de 1998, die hij aanzag
voor een jonge Spaanse wijn, met wat leer in de geur. Henk benoemt een neus met
mest, smaak met bessen, oordeelt de zuren aan de hoge kant. De wijn is op
dronk, sappig en heeft mooie kruiden en mocca in de geur. Na de proeverij
blijkt dat deze 17 jaar oude wijn als meest elegant wordt gezien.

De 2003 heeft
een ongekend laag rendement van 10hl/ha. Rijke neus met chocolade en kersen,
vrij strakke smaak. Werd door de proevers wel herkend als malbec, maar dan in
de nieuwe wereld geplaatst. Deze wijn is de meest rustieke van de proeverij, is
het oordeel. Paardenstal, as en paprika in de geur, zegt Willem Jan, die de
wijn als grof betitelt, kersen en paprika proeft. 

Domaine
Frederic Mabileau 2005 Saint Nicolas de Bourgueil, cuvee Eclipse

Martijn
benoemt drop en laurier, Kees laurier, jodium en fris fruit. Een complexe wijn,
zegt Kees. Alle proevers geven de voorkeur aan de Mas de Martin 2010 Ecce Vino
van 100% mourvedre, die ernaast staat, waar deze Loirewijn is gemaakt van 100%
cabernet franc. Peter noemt de wijn een van de parels uit zijn kelder, hij
geeft er de voorkeur aan boven de Languedoc wijn. Vuursteen en mineralen in de
geur, koffie en espresso, een lichte stallucht. Goed concentraat en rondeur.

Château Raspail
2010 Gigondas

Eric benoemt
leer in de geur, een zachte smaak, de wijn zorgt voor tandplak. Lekker, is zijn
eindoordeel. Just benoemt cacao en koffie in de zwoele geur, pure chocolade en
kersen. Wat zwarte bessen. Rob noemt deze wijn dé wijn van de avond. De wijn
heeft duidelijk nog toekomst door de aanwezige tannines. Kersen in de smaak,
hap sap concentraat, veel rondeur in de mond. Een frisse afdronk. 

De vraag of
een wijn elegant of rustiek is, is een valide vraag maar helpt ons niet bij het
determineren van de wijnen. Toch even navraag gedaan bij Peter Klosse, die zo
aardig was om snel te reageren. “Het heersende denken gaat over smaakstijlen en
ik heb regelmatig betoogd dat je niet moet kijken naar rassen of herkomst, maar
naar het uiteindelijke resultaat: wat er in het glas zit of op een bord ligt. Al
bij het schrijven van het boek Smaak bleek dat de termen rustiek en elegant
niet echt bruikbaar zijn omdat de termen door mensen heel verschillend
geïnterpreteerd worden.”
Waarvan akte. We zullen bij het perfectioneren van ons
proefvermogen beter terugvallen op de smaakstijlen.

Evolutie volgens Brumont: Bouscassé en Montus
By in ,

Evolutie volgens Brumont: Bouscassé en Montus

Alain Brumont
erft Bouscassé in 1979 en koopt Montus in 1980. In 1985 introduceert hij de
cuvée Prestige van Château Montus, die door kenners al snel de “Petrus van de
Madiran” wordt genoemd. Ambities realiseren vergt inspanningen. Vraagt om
ervaring. Originaliteit. En ja, ook een dosis geluk. Als hij in 1991 tot Beste
Wijnbouwer van de jaren Tachtig wordt benoemd door Gault Millau is zijn ster
snel rijzend. De cuvée Prestige blijft overeind naast fameuze Grand Crus,
sterker: de wijn wint gerust in blinde proeverijen. Château Montus staat sinds
begin jaren negentig regelmatig op tafel bij de Brabantse Wijnsociëteit en veel
leden leggen geregeld wat flessen Madiran in de kelder. Die kun je gerust in
een hoekje wegstoppen, want de stoere tannat druif laat zijn échte kwaliteiten
pas na een jaar of tien zien. Noël Geisen brengt Bouscassé en Montus in een
verticale proeverij, met een twintig jaar oude wijn als oudste en vier
verschillende 2010 als jongste wijn. Twaalf keer Madiran proeven. Dat is keihard
werken.

 

Château
Bouscassé 2006

Gemaakt van
50% tannat, 26% cabernet sauvignon en 24% cabernet franc. Kees benoemt zwarte
kers, pruimen, laurier en koffie. Mijn aantekeningen: kruidig, evenwichtig, sappig
met goede zuren, een stevig glas dat lang blijft nahangen. Stoofpotjeswijn. 

Château
Bouscassé 2010

Gemaakt van
50% tannat, 26% cabernet sauvignon en 24% cabernet franc. Hier uiteraard
tannines, stroefheid. Toos benoemt sinaasappel en rozen in de geur, ik vind de
wijn al verrassend toegankelijk: rondeur, hap sap, een rijke neus met vanille.
Beloftevolle wijn. 

Château
Bouscassé Vieilles Vignes 1998

Just is een
en al bewondering voor deze wijn: een corona in een prachtige cederhoutenkist,
braam, bosbes, rood besje, chocolade, heerlijke wijn. Ik vind dat we hier
duidelijk een klasse hoger proeven: kreupelhout, een duidelijke oude stallucht,
daar hou je van of juist niet, ik adoreer dat, heel evenwichtig en schitterend
op dronk. 

Château
Bouscassé Vieilles Vignes 2007

Chocolade in
de neus, maar ook wat groener, kersen en koffie, aldus Just. Ik vind de neus
wat zwoeler, duidelijk concentraat in de smaak, een dikke krachtpatser. 

Château
Bouscassé Vieilles Vignes 2010

Paarse rand
en een verfijnde neus met vanille. Als een wijn jong al héél lekker is, komt
het later ook wel goed met het ouderen, zegt Paul terecht. Dit is een elegante
wijn, zegt Nello. Een marsepeinzoetje, bonbonblok, kers en amandelspijs, aldus
Just. Ik ruik wat ijzer/roest, pruimen, ben vooral onder de indruk van de
aristocratische neus, de smaak is een krachtpatser in een fluwelen handschoen. 

Château
Montus Cuvée Prestige 1996

In de serie
met vier Cuvée Prestige wijnen is iets wonderlijks aan de hand, na de 2010 (die
Noël achteraan heeft gezet) kun je de oudere jaargangen niet goed meer proeven.
In deze mate heb ik dat nog nooit meegemaakt, zegt Nello. Hij benoemt
rokerigheid, tabak, fijne zuren en een sterke doordrinkreflex. Spannende wijn,
is de conclusie. De wijn is mooi op dronk, kreupelhout en herfstbos in de neus,
wijn met veel finesse. Moet gedronken worden, zegt Claartje.

Château
Montus Cuvée Prestige 1998

Deze wijn kan
nog mooier worden, zegt Claartje. Deze wijn krijgt van de meeste proevers de
voorkeur om nu te drinken: donkere kleur, bruine rand. Een geur van as, ook
tabak, pijptabak met Schotse caramelgeur, veel kracht en een uitstekende
balans. Krachtig en sappig. 

Château
Montus Cuvée Prestige 2001

Ceder en
brioche, benoemt Nello. Zwart met bruine rand. Veel ramen van de kathedraal
zichtbaar na walsen, dus pittig in alcohol. Jammig en vuursteen. Custardcrême,
zegt Nello. Ik ruik wat cacao en eucalyptus, moet nog langer liggen om zich
helemaal te geven. 

Château
Montus Cuvée Prestige 2010

Voor mij is
dit de mooiste wijn van de proeverij, de wijn met veel potentieel en inhoud.
Een chocoladewinkel in de neus, zegt Kees. De geur is aristocratisch, cederhout
en vanille naast het fruit. Fluwelen aandronk en wéér een enorme rijkheid in de
smaak. Een wijn om groots feest mee te vieren. 

Château
Montus XL 1995

We proefden
deze wijn enkele keren eerder, oa in 2009. Willem Jan is onder de indruk: een
aangename geur, impressies van thee. Goede balans. Prettig bitter, zegt Gerard,
die ook wat gekookte groente determineert. Ik vind de geur nu na twintig jaar
vooral mineralig, vuursteen, terroir. Een heel aristocratische wijn, hoewel ik
toch de voorkeur geef aan de Cuvée Prestige. Een ballerina met gespierde dijen,
visualiseert Nello.

Château
Montus La Tyre 2002

Véél
zwaarder, zegt Just. Een zoete aanzet met kersen en heel prettig drinkbaar,
aldus Gerard. Mon Cherie en lijm, zegt Berry. Ik ruik en denk aan een
bloementuin in de namiddag, enorm concentraat, een heel stevige wijn die wat
meer finesse en charme zou mogen hebben.  

Château
Montus La Tyre 2010

Een zoete
geur, zegt Gerard. Met granaatappel in de smaak. Nog een jonkie. De geur is
heel open, kersen in de neus. Aristocratisch. Ook in deze wijn komt terug wat
we zien bij álle 2010, ze zijn metéén lekker en verrassend drinkbaar. De
karakteristiek van hele grote jaren.

Een
memorabele proeverij, Noël bedankt!

Technisch wijnproeven: hoe doe je dat?
By in ,

Technisch wijnproeven: hoe doe je dat?

Wijngaarden Sardinië waar de Turriga wordt geoogst

“De wijn is
droog, ik mis in deze wijn zuren”, zegt een proever. “Hoe kun je dat nou
zeggen? Het is een wijn met véél zuren”, zegt een ander. Wát proeven we? En hoe
benoemen we dat? Technisch proeven staat centraal in de proeverij van Rob van
Ginneken. Hij zet in een serie een simpele wijn naast een topwijn. Beiden zijn
lekker. Maar hoe brengen we het kwaliteitsverschil onder woorden. De simpele
wijn kost vijf-en-halve euro, de topwijn zeven tot acht keer zoveel.

In veel van
onze blindproeverijen staat het determineren van de druif en streek centraal,
welke wijn hebben we in het glas? In deze proeverij doet dat er niet toe. Bij
technisch proeven staat het benoemen van wat we proeven op de tong centraal. Gelukkig helpt Rob ons met het ezelsbruggetje BLICE. Benoem wat je proeft aan
de hand van:

Balans: zijn
alle smaak-, geur en structuurcomponenten in de wijn goed in balans? Dus: smaakt het zoals het ruikt?
Zoet-zuurbalans? Houden tannines en fruit elkaar in evenwicht. De balans is een
totaal beoordeling, een ‘holistische’ beoordeling. Als iets aan de wijn
negatief is uit te leggen, op een vervelende manier (zuren, hout, geur belooft
meer dan smaak waarmaakt, etc.) is er geen balans.

Lengte: een
hogere wijn onderscheidt zich van een eenvoudige wijn door de lange afdronk.

  

Intensiteit: de
hoeveelheid geur en smaak. Die is natuurlijk ook afhankelijk van de herkomst.

Complexiteit:
de diversiteit van geur en smaak. De smaakcomponenten van een eenvoudige wijn
zijn enkelvoudig, een kwalitatief hogere wijn verrast omdat we steeds nieuwe
geuren en smaken ervaren. 

Expressie: is
de wijn representatief voor zijn druivensamenstelling en herkomst? 

Cape Point 2013
Sauvignon Blanc Zuid Afrika

Opmerkelijk
mooie indrinker om de mond te laten wennen aan wijn. Vrij goudgele kleur, zegt
Noël, citrus in de neus, hij herkent de sauvignon blanc, een mooi glas,
wellicht wat alcoholisch. Die alcohol daaraan kunnen we dan weer herkennen dat
de wijn niet uit de Oude Wereld komt, maar dan moet je dat wél ervaren. Mijn
aantekeningen zeggen niets over de alcohol, lees maar: mineralen! Buxus.
Bloemig en jasmijn. Hoge zuurgraad en fraaie bitters, licht vanille en hangt
ook wat na. Mooi glas. 

Het contrast
met een vlakke vinho verde die we daarna proeven is evident. De eerste
indrinker heeft véél te bieden, de Portugese wijn is eendimensionaal.Dan volgt een
leuke serie met twee chardonnay wijnen uit Bourgogne en Stellenbosch Zuid
Afrika en een wijn gemaakt van Viura en vergist op Franse vaten uit het Spaanse
Rioja. Een minstens zo boeiende rode serie met twee klassieke Bordeaux wijnen
naast een Madiran. Daarna twee topwijnen naast een ‘gewone’ wijn uit Italië. Om
met een Madeira te eindigen. 

Rustenberg
Chardonnay 2012 Stellenbosch  Zuid Afrika

Een dijk van
een wijn. Kees ruikt amandelbitters, geroosterd brood en noemt de wijn elegant.
Ik ruik vooral véél vanille/hout in de expressieve geur met duidelijk
boterexpressie. Dit is duidelijk Nieuwe Wereld, nu proef ik het óók: veel
kracht en véél alcohol. De wijn is hoog in smaakintensieit. Omdat de bitters
vrij porminent naar voren komen, vind ik dit vooral een eetwijn. 

Château
Bouscassé 2009 Madiran

Deze wijn
steelt voor mij de show naast twee klassieke Medoc wijnen (Coufran 2005 en
Picard Saint Estephe 2009). De wijn is nu eens niet gemaakt van 100% Tannat
zoals Alain Brumont dat vroeger deed; dat resulteerde in wijnen die je rustig
een jaar of tien weg kon leggen voor je ze gaat drinken. Tannat is nog goed
voor 50% in deze wijn, een kwart is Cabernet Sauvignon en een kwart is Cabernet
Franc. Expressieve geur met veel fruit, geparfumeerd, Twan ruikt iets stoffigs,
stal en kers, Nello ruikt koffie en cacao. Toos zegt dat de wijn heel goed in
balans is. De aandronk is zacht, de smaak zelfs liefelijk, met nog altijd wat
tannine en goede bitters in de afdronk. Fijne wijn!

Primitivo
Salento 2012, Tempo al Vino

En nu komt
het erop aan. Laat uit je proefnotities duidelijk het kwaliteitsverschil
blijken, schrijft Rob in de documentatie van de proeverij. Deze wijn is
aangekondigd als ‘gewone’ wijn naast twee toppers. Berry benoemt fruit,
kruiden, klei en noemt de wijn behoorlijk zoet. Paul herkent die zoet aanzet en
mist wat zuren. De wijn heeft een expressieve geur, een heel open neus met
impressies van morelkers, pruimen, kruiden, heel aanlokkelijk met een klein
stinkertje. De smaak heeft een zoetje, rondeur, is sappig en een hoge
doordrinkfactor. Echt een leuke wijn. We hebben vaak discussie of bij het
technisch proeven je ook mag zeggen: dit is een wegsloeberwijn, dit is een
eetwijn, dit is een doordeweek-wijn, dit is een weekend- of zondagse fles. Van
mij mag bij BLICE de gelegenheid ook worden benoemd. De volgende twee wijnen zijn tot acht
keer zo kostbaar. Dat maakt dat de Primitivo een overtuigende prijs/kwaliteit
verhouding heeft. De volgende flessen zijn – met mijn drinkgewoontes en budget
– zondagse- of feestflessen.  

Tasca d’Almerita
2006, Contea di Scafani Rosso del Conte

Claartje
heeft louter superlatieven voor de wijn: expressief en elegant, een rijke
intensiteit, mooi verweven zuren en mooie balans. Berry typeert de wijn als
Oude Wereldwijn, een ‘koude’ wijn met jodium, drop, cederhout. Mijn
aantekeningen: Rijke geur met veel smaakcomponenten: espresso, leer, tabak,
aangename zuren in de smaak, ook iets ‘strengs’ en een goede balans. De wijn is
gemaakt van Nero d’avola.

Turriga 2007,
Isola dei Nuraghi Rosso

Wij gemaakt
op Sardinië, staat bekend als de beste wijn van het eiland, gemaakt van vooral
Cannonau (in dit jaar 90%), aangevuld met Sardijnse druivensoorten zoals Malvasia,
Carignano en Bovale. De wijn is nu zeven jaar oud en misschien nog wel te jong
om te drinken, ik vind de wijn nog wat gesloten. Je proeft al wel duidelijk het
potentieel. De geur heeft kruiden, veel rondeur in de smaak die veel biedt,
maar nog wel een ‘what you see is what you get’ karakter heeft. De wijn gaat nog winnen aan kwaliteit. Lange afdronk,
daarmee verraadt de wijn dat het een Hoge Meneer is (met een Naakte Mevrouw uit
de oudheid op het etiket). Paul benoemt koffie en truffel, en noemt de wijn
zeer tanninerijk. Berry benoemt ceder en vanille, veel hout. Nu nog een
beloftevolle wijn.

Technisch
proeven. Het is nuttig en nodig om daar ieder seizoen opnieuw bij stil te staan.
Als wij ons motto “Beter wijnproeven, Meer genieten” waar willen maken. Dank
Rob!

Dessertwijnen, we zijn er nog niet klaar mee...
By in ,

Dessertwijnen, we zijn er nog niet klaar mee...

Bacchus door Caravaggio

Wat Rafaël,
Rembrandt en Caravaggio zijn voor de kunst met een grote K, dat zijn Sauternes,
de edelzoete Duitse wijnen en Tokaji voor dessertwijnen. Al eeuwenlang genieten
koningen, edellieden en rijke koopmannen van deze hemelse wijnen. We hebben ook
nog Leonardo da Vinci, als we de versterkte wijnen meenemen, dan eist Port
natuurlijk die plek op. Berry Marinussen had twee van deze vier wijnen in zijn
proeverij, ze maakten indruk. Andere wijnen zijn ‘uitdagers’ van de klassieke
gebieden. Berry zette Coteaux du Layon, Jurançon, Saussignac, Noble Semillon
uit Chili en Zuid Afrikaanse wijn in. De twee hartendiefjes van Berry waren een
Moezel Auslese en de Jurançon Doux. We zijn nog niet klaar met dit thema, zoveel
is duidelijk. Hieronder de mooiste wijnen van de proeverij.

 

Domaine Castera 2000 Cuvee Privilege Jurançon

Hartendiefje van Berry.Wijn gemaakt van gros manseng. Goudgele kleur. Jan ruikt
mierikswortel, Martin een truffelimpressie, Willem-Jan amandel en caramel. Mijn
neus ruikt overrijpe banaan en honing, de wijn hangt na, heeft ook zuren. Leuk
glas.

Vendanges
d’Autrefois 2006 Saussignac

Piepklein
gebied in de Dordogne. Echt een liefhebberswijn, wie Saussignac in de kelder
heeft, is een bofferd. De kleur is goud met die mooie oudgoudzweem, de complexe
neus biedt onder meer toffe, honing en… nougat. Ook mandarijnenlikeur. Dit is
een Rubensiaanse wijn, lekker dik en rond. Botytris in de neus en werkelijke
uitstekende balans. Mooi glas.

Viu Manent
2011 Semillon Noble, Chili

Wijn uit de
valei van Colchagua. Veel proevers denken aan sauvignon, maar het is als we de
fles mogen geloven 100% semillon. Hans ruikt grapefruit, Gerard komkommer en
groene paprika! Ik ruik tropisch fruit en brandnetel, ja, ook ik denk aan
sauvignon. Later ruik ik zweetvoeten en passiefruit. In mijn aantekeningen
staat: schitterende balans. En dat in combinatie met elegant, die is
overduidelijk een hele mooie uitdager van de gevestigde orde.

Weltevrede
2006 Ouma se wijn, Robertson Valley, Zuid Afrika

Witte wijn
van muscadelle, Kees ruikt mango en belga kauwgum, ik ruik honing met een hint
van lavendel. In smaak vijgen, vijgen en nog eens vijgen! Ook wat rozen in de
neus, in combinatie met uitstekende balans en elegantie maakt dit een heel
fraai glas.

Niepoort Late
Botteld Vintage 2007, Portugal

Berry schenkt
dit graag en dat is te snappen. Rob benoemt de neus als een tikje medicinaal en
de smaak als lekker intens. Ik moet denken (we proeven blind) aan een grenache,
lekker donkere kleur, veel smaak met associatie van chocoladebitters, fijn
glas.

Bopparder
Hamm Mandelstein 2010 Riesling Aulsese, Matthias Müller, Mittelrhein

Fantastisch
glas, voor mij een van de beste wijnen van de avond. Goudgeel. Expressieve
neus: tropisch fruit, perzik en ananas. Prachtige zuren in de aandronk, ook
weer perzik. Citrus nahangend. Erg fraaie wijn! Rob benoemt de wijn als intens,
met duidelijk honing en zelfgemaakte appelmoes. Dit is een schitterend glas uit
een topjaar.

St. Urbanshof
2010 Bockfein Ockfen, 1er Lage, Riesling Auslese, Mosel

Hartendiefje
van Berry. Gele kleur en helder. De neus is wat mij betreft gesloten, ik ruik
niet veel. Sebastian ruikt caramel en toffee, Paul ananas. Deze wijn is iets
minder dik dan de Mittelrhein Auslese, zuren in de aandronk, veel citrus en
spel. Ik krijg het niet over mijn hart om deze wijn uit te spuwen. P r a c h t
i g   glas. Dit is een goed voorbeeld van
een wijn die duidelijk maakt waarom edelzoete Duitse wijnen al decennialang, eeuwenoud, een grote reputatie hebben.

Heerlijke
proeverij. 

LIBERTÉ, EGALITÉ, FRATERNITÉ
By in ,

LIBERTÉ, EGALITÉ, FRATERNITÉ

Moulis – Château Poujeaux

Met de titel “liberté, egalité, fraternité” verraadt Just Krijn
vooraf niet veel over het eigenlijke thema van zijn proeverij. Frans ligt voor
de hand maar dan? Just heeft de proeverij samengesteld tijdens zijn laatste
(vlieg)vakantie in Frankrijk. Maar tegenwoordig mag je geen vloeistoffen meer
meenemen in de handbagage. Dus hups alle kleren in de al uitpuilende handbagage
en alle wijn in de koffer… De flessen zijn heel aangekomen en staan nu op de
proeftafel.

 

Liberté

Just gebruikt een “vrije” interpretatie van het thema “Liberté”:
de indrinker is geen wijn maar een cider. Zoals de proevers onmiddellijk
concluderen na alleen maar geroken te hebben. De goudgele, bijna oranje Cidre
“Les Goelleries – Brut” (huiscider van Leclerc)
is meteen herkenbaar door zijn
frisse maar forse appelmoesneus. De appelsmaak is verfrissend. Leuk om weer
eens te drinken!

 

Egalité

Just zet twee witte wijnen neer onder het thema “Egalité”
met als interpretatie: het zijn beide koopjes (Tursan “Secret
Eugenie Blanc”

en een Graves “Esprit de Graman”. Beide wijnen bevatten een
flink deel Sauvignon Blanc (30% resp. 40%) en dat is te ruiken. Wit fruit,
kruisbes, een beetje zweterig, duidelijk herkenbaar. Maar in de smaak zijn ze
totaal verschillend. De Tursan (30% Gros Manseng, 40% Baroque) is tamelijk fors
in de zuren en in de bitters. De aanzet van de Graves is zacht-zwoel en de
zuren komen pas later binnen (40% Semillon, 20% Muscatel. De voorkeur van de
proevers is zoals gebruikelijk weer verdeeld in een zuur en een zwoel kamp… In
de volgende serie “rode egalité koopjes” staat 2x Tursan’s rood met hoofdrollen
voor o.a. Cab Franc en Tannat. De proevers hebben wat moeite met de volgens
Just “typische hardheid” van rode Tursan. En de derde “egalité”serie laat zien
dat het ook anders kan. Just zet twee knap gemaakte Baskische wijnen neer.

De
“Mendia Rouge Irouleguy 2011” is halftransparant purper, framboos en lactisch
in de neus maar smakelijk als een warme jammige pinot. Niet complex, maar de lichte
zuren en de laurierdrop in de afdronk maken dat de wijn niet log wordt. Zo zie
je hoe met moderne methodes een jong drinkbare tannat/cabfranc wijn gemaakt kan
worden! De tweede wijn uit de serie is de “Cuvee Pantxo Ameztia Irouleguy 2010”,
een stuk complexer en geen allemansvriend. Flinke stal in de neus. Jan-Willem
proeft potlood en lijm, Gerard signaleert de stevige bitters. Zowel de eerste
als de tweede wijn uit deze “moderne” serie wordt goed gewaardeerd.

Fraternité

De wijnen in dit thema worden meteen als Bordeaux herkend.
Claartje benoemt in de roodbruine, halftransparante wijn de typische geuren en
smaken als eucalyptus, rook, laurier, drop, rood fruit en een zachte rondheid.
Het blijkt een 5e Cru Pauillac: Château Pedesclaux 2006. Een mooie
elegante wijn en hartediefje van Just. De tweede wijn in de serie is een
Pomerol: Clos René 2006. Proeven blijft moeilijk, ik heb deze wijn een paar
dagen geleden nog in het glas gehad maar geen schijn van kans dat ik hem
herken… Ook de Pomerol heeft iets evolutie in de kleur. De neus is kleiner dan
de Pauillac, de aanzet is fraai rond met veel lakritz en een mooie afdronk in
een herfstige stijl. De zuren zijn nog zeer duidelijk aanwezig.  Komt misschien door het flinke aandeel Cab
Franc en Malbec.

In de laatste serie staan Château Poujeaux 2008 en 2006. De
gelijkenis (fraternité…) tussen de wijnen valt op: donkerrood met een bleke
rand, beetje jodium, laurier, kers in de neus. Elegante, iets zure aanzet, rood
fruit, tanninerijk. Maar de 2008 (hartendiefje van Just) wordt beter
gewaardeerd: meer body en meer zuur dan 2006. Het valt overigens wel op dat de
2006 bdx-wijnen allemaal vrij snel rijpen…

 

De uitdrinker krijgt extra credits van de proevers: een
bijzonder fijne Pacherenc du Vic-Bilh “Pacherenc de la Saint Martin Vin
Moelleux” 2011
. Goudgeel glanzend met een groen zweem, jonge neus,vendage
tardive achtig type, grapefruit in de smaak, niet overdadig zoet. Heel fijn. De
gebruikte druiven zijn typisch voor Sud-Ouest: Arrufiac, Courbu, Manseng,
Semillon. Je drinkt het niet elke dag 😉

Het was een fijne avond met interessante overeenkomsten
binnen de series, elegante wijnen en een interessante interpretatie van het
adagium van de Franse Revolutie.

 

Verslag en proefnotities Noël Geisen

 

Herken druif en land
By in ,

Herken druif en land

Villa Maria in Marlborough

Dimph
Oerlemans componeert een blindproeverij waarin we steeds druif en land
determineren. We kennen het gevoel achter drie glazen: van puzzelend tot
radeloos. En het gevoel als je op papier de proeverij ziet: bewondering voor de
samenstelling. We proeven vijf series met vintage port 1995 toe.

Eerste serie: Elzasser riesling, Chablis chardonnay en
Montagny chardonnay

 

Chablis 2010 Grand Cru Les Clos, domaine Pinson

Mooie neus,
door enkele proevers wat houtgedomineerd genoemd. Ik ruim erg mooie viooltjes,
Kees wat hazelnoot en vanille. Na het genieten van de neus valt in de smaak een
botertoon en wat bitter op. De mooiste wijn van de serie én het hartendiefje
van Dimph.

Tweede serie:
Barbera d’Asti en cabernet franc uit Chinon

Wat kan dat
lekker zijn, de eerste rode wijn na een witte serie. Vooral als ze romig, mild
en fluwelig zijn, van die liefelijke wijnen.

De verschillende terroirs van Domaine de la Morandiere

Chinon 2010,
Domaine de la Morandiere

Vieilles
Vignes. Ik herkende de cabernet franc niet, dacht aan een merlot. Door die
enorme romigheid, kers in de neus, cederhout, mooi! De kleur is nog mooi paars.
Zachte aandronk, mild, allemansvriend.

Barbera
d’Asti 2009, Elio Perrone

De wijngaard
is in 1932 aangeplant, staat in de documentie, dus ook oude stokken. Ik val als
een blok voor deze wijn, waarbij ik in de neus niet veel meer ruik dan nieuw
hout (wel lekker hoor). Fluwelige aandronk, ik proef hoge zuren en chocolade en
cacao.

Derde serie:
nebbiolo uit Piemonte en malbec uit Cahors

Cahors 1997, Clos Triguedina, Prince Probus

Hartendief van Dimph.Ik wrijf nog eens even goed in mijn ogen bij de
aantekeningen, maar het staat er echt: kindermoord. Gefopt! Dit is nu de tweede
week achter elkaar dat we gerijpte wijn proeven en die niet echt herkennen.
Twan noemt de neus ingetogen, maar haalt er véél impressies uit: tabak, kers,
caramel en cederhout. Dat is ook Willem Jan gelukt, die kers, steen, rabarder,
champignons/morilles determineert. Zelf ruik ik chocolade, mocca en cacao in de
zwartgekleurde wijn. Ik lees verder: “een bek vol wijn, teer, trekt enorm, een
nog straffe wijn.”

 

Vierde serie:
tempranillo uit Ribera del Duero en malbec uit Cahors

Ribera del
Duero 2009, Bagús

Een mollige
wijn met leer, gestoofd fruit, vrij zacht, zegt Just. De kleur heeft een paarse
rand. In de neus mineraal, ingekookte kers en ook truffeltonen. Soepele aanzet
maar een karaktervolle smaak. Duidelijk een wijn met nog toekomstpotentieel.

Vijfde serie:
pinot noir uit Marlborough Nieuw Zeeland en syrah uit Australië.

Met het oog
op prijs/kwaliteit een interessante serie want de tweede wijn is drie keer zo
duur als de eerste.

Marlborough
2010, Villa Maria

Frank
determineert de wijn in heel interessante bewoordingen en kritisch: deze wijn
probeert karakter te hebben, maar haalt het in mijn ogen net niet. Rick: soepel,
vanille, zoetje, peper en hout. De pinot noir is te raden, nee vast te stellen
aan de hand van de lichte kleur. De neus is zéér pinot noir, maar hoe definieer
je dat nou? Cederhout ook. Mijn aantekeningen: rondeur, gewoon erg lekkere
pinot, hangt na. Ik geef de voorkeur aan deze wijn uit Nieuw Zeeland boven die uit Australië.  

Adeliade Hills 2008, Long view, the Piece Shirah

Dit is dan
Franks wijn: aangenaam, aardbei en subtiel, benoemt hij. De neus heeft iets
‘raars’ zegt Toos, Noël noemt het zwavel. Rick ruikt snoepjes, laurier en
eucalyptus. Ik ruik wat cacao in een vette neus die ik onterecht voor Chili
aanzie. De smaak is mij te straf.

Een heerlijke
proeverij waarbij ik helaas vaak ontnuchterend slecht druiven en landen herken.

Werkavond voorjaarsseizoen 2013
By in ,

Werkavond voorjaarsseizoen 2013

 
Wijngaarden in Navarra

De jongste wijn is twee jaar oud, de oudste wijn is veertig jaar oud. We proeven van dicht bij huis tot de andere kant van de wereld.

Gestolen Fiets 2011 Douro, Niepoort

Je tekent de Koningin die zich prostitueert. Dat kan natuurlijk niet. Dan heb je een beschuldiging van Majesteitsschennis aan de broek. We schrijven 1966. Willem Holtrop is de tekenaar. Die in 1968 definitief naar Parijs verhuist. Aan Willem is nu de  meest prestigieuze prijs voor striptekenaars toegekend: de Grand Prix d’Angoulême. Niepoort heeft Willem gevraagd het etiket te tekenen voor de wijn die Gestolen Fiets heet. Sebastian noemt de wijn bloemig, Kees ruikt citrus en Paul abrikoos en perzik. Zelf ruik ik wat mineralen, mooie zuren en een sappige smaak. Wijn met een verhaal.

Chardonnay 2010 Ronchi, Langhe

Eigen import van Sebastian uit Piëmonte. Goudkleurig. Paul roemt de mooie geur en structuur, het botertje en de geconcentreerde en complexe smaak. Kees benoemt banaan en geroosterd brood. Ik vind de wijn vet, mooie vanille neus, goede zuren en een flink bittertje. Stevig glas wijn.

Adam 2010 Grand Cru Kaefferkopf

 De wijn die discussie oproept over de druif.
Sebastian benoemt citrus, mineraal en exotisch. Een neus met rozen en viooltjes! Kruidig. En dan proef je: een ongelofelijk mooie balans, verfijnd met een mooi zoetje. Zo’n prachtige wijn die ik – oeps – doorslik voor ik er erg in heb, dus een hoge slikfactor. Onmiskenbaar gewürztraminer. En dan komt de verrassing: met een vijfde riesling. Schouderklopje voor Paul, die dat proeft. Voor mij de mooiste witte wijn van de avond.  

Di Fillipo Villa Conversino 2011 Umbrië

Oranjekleurig, een wijn voor 30 april. Kleine neus. Goede balans,  harmonieus met een bittertje, ik vind dit wel een gastronomische wijn, deze rosé. Gemaakt van sangiovese en merlot, de maker is uitgeroepen tot de beste bioboer van Italië. Goede balans en een duidelijk en prettig bittertje.

Seifried Pinot Noir 2008, Nieuw Zeeland

Cederhout en verfijnde neus. Evident pinot noir, Sappig, kracht, souplesse  en verfijning.

Climbing 2010, Orange Australië

Wijn gemaakt van syrah, van hoog gelegen wijngaarden, vandaar de naam. Neus met laurier, morelkers, zwoel. Henk ruikt bessen en vanille, van hem mag de wijn nog even liggen, doet hem denken aan Rhone. Claartje ruikt een ietsje verbrande neus. De wijn heeft veel inhoud, het is geen allemansvriend, de wijn heeft lucht nodig en toont dan wat prettige souplesse.

Château Franc Bigaroux 2005, Saint Emilion Grand Cru

Kees ruikt mocca, Henk noemt de wijn fris met een bittertje. Ik ruik in de duidelijk klassieke neus kers en laurier. De wijn mag zeker nog liggen of belucht worden, het is in het begin een bekkentrekker, stevige smaak, een powerhouse, prettig glas met goede balans, klassieke Bordeaux.

Reserve des Tuquets 2009, Madiran

Henk ruikt fruit en stevig hout, benoemt de goede zuren en het evenwicht in de wijn. De neus vind ik erg mooi: rijk, vaak een teken van het gebruik van nieuw hout. In de neus ook chocolade en kersen, lekker! Wijn met goed concentraat.

Zenato 2009, Valpolicella Ripassa

Just ruikt een gebrand rubbertje, geconcentreerd zoethout en confiture. Mijn aantekeningen: sigarenneus, soepele smaak, veel fruit! Bittertje en rondeur in een uitermate sappige wijn.

Les Amouniers 2008 Châteauneuf du Pape

Wijn gemaakt van grenache, syrah en mourverdre. Evenwichtig. Rondeur  en verfijnde smaak, drop en laurier, bittertje.

Real Irache 1973, Navarra Gran Reserva

We weten natuurlijk niet dat we een veertig jaar oude wijn in het glas hebben (geblindeerde fles). Sebastian prijst de goede balans, Willem-Jan benoemt de kruidigheid, Toos noemt de wijn belegen en ‘heeft zijn beste tijd gehad’.  Het is waar, de wijn is opdrogend nu, maar er is nog veel aan te genieten: belegen neus met kreupelhout en verfijnde smaak.

Brunello di Montalcino 2003

Deze wijn staat naast de Navarra. Gemaakt door een domein dat helemaal wordt gerund door vrouwen. Toos benoemt framboos, een zoetig pepertje en droge tannines. Sebastian denkt dat de wijn nog te jong is. Ik vind het hout net iets te overheersend in deze wijn, waardoor het een moeilijke wijn is qua balans.

Masi 2007, Campo Fiorin, Rosso del Veronese, Ripasso

Just benoemt leer, tabak en rood fruit en dat allemaal subtiel in balans. Kees benoemt framboos en vindt de wijn uitgerijpt. De wijn is goed op dronk, staat in mijn aantekeningen. Sappige en fijne wijn met aangename rondeur, klassiek.

Kelderschatten: tussen Gloria en de terugkeer van de blues
By in ,

Kelderschatten: tussen Gloria en de terugkeer van de blues

Abdij van Sant’ Antimo

Van beminde, via poepje en kinderdagverblijf naar toevluchtsoord.
Een greep uit de synoniemen van ‘schat’ die Peter ons voorschotelde ter opwarming van zijn proeverij Kelderschatten. Maar eerst: wat is een ideale kelder? En wie heeft het perfecte systeem om bij te houden wat er ligt, of juist niet meer ligt? Hoeveel flessen liggen er dan in die kelders? Hoeveel kopen we er per jaar bij (gemiddeld 300, begrijp ik)? Het is de bedoeling dat die flessen langzaamaan aan kwaliteit winnen; tot ze promoveren tot de eredivisie: KELDERSCHAT. In alle rust rijpen de lovebaby’s in het kinderdagverblijf tot sneeuwwitjes. Tot ze worden wakker gekust. En hun hemelse genoegens kunnen prijsgeven.

De Brunello di Montalcino brengt de poes in herinnering

Laten we ons eens verplaatsen in de voorbereidingen van de hoofdpersoon. Zijn kelder heeft hij niet aan huis, dat voorkomt impulsieve daden die op onze avonden als ‘babymoord’ worden gekenschetst. Hij moet weloverwogen te werk gaan. En daar houdt hij van. Iets anders. Hij heeft een schimmige reputatie:  liefhebber van belegen wijnen. Beter: extra belegen. Op z’n Tilburgs: oude meuk. “Dat vindt Peter nog wel lekker”, klinkt het als een fles de kritische leeftijdsgrens heeft bereikt. Daarbij komt een zekere gedistingeerde, klassieke smaak. Maar deze woorden zijn zeker geen synoniemen voor saai. Laten we z’n smaak eclectisch noemen. Dat schept verwachtingen. Zo zien we hem in z’n kelder staan om de finale keus te maken. Die keus moet verrassen, bestaande reputaties niet te veel versterken, er moeten herkenningspunten inzitten (‘typisch linker oever, dat moeten ze herkennen’), plus vooral: lekker! Waaraan kunnen we de keldermeester nog meer herkennen? De flessen-inpakmethode. Bij Peter meestal in krantenpapier, de culturele pagina’s. Ik zie vanavond voorbijkomen:
Michelangelo, Rafaël (in Teylers museum, aanrader), Muse (cd The 2nd Law) en schilder Luc Tuymans (Hare Majesteit).

Is de verpakking beloftevol, de namen van de wijnen blijken ook van grote schoonheid; Celeste; Beau-Sejour; Chasse-Spleen (‘chasing out the blues’); Gloria. Het hemelse geluk lijkt dichtbij.

Montlouis 1988 Demi-sec Yves Chidaine

De witte indrinker van chenin blanc uit de Loire: prachtige gerijpte neus; vuursteen, appelstroop, zuur en zoet perfect in evenwicht. Mooi oud worden kan dus ook!

Wat willen we graag druiven en landen goed raden. En wat gaat het toch fout… De hele serie 2 wordt in Frankrijk geplaatst, want men proeft paprika en dat moet wel Cabernet Franc zijn? Nee, tabak, stoffig, salmiak, eerder Cabernet Sauvignon? Nee, amarene kersen, het is Italië! Toos zet ons met beide benen op de grond: dit is Spanje. Gelijk heeft ze.

Celeste 2007, Crianza, Ribera del Duero, Selection de Torres

Rode bessen, tabak, balans, aards, lange afdronk. Meer gewaardeerd dan de Navarra reserva ernaast. Mooi etiket! De sterrenhemel boven de Duero met Grote & Kleine Beer en Cassiopeia

Het proeven en analyseren wat je proeft blijft een hels karwei. Wat lopen de meningen toch uitéén. “Prachtige zuren, nog 10 jaar laten liggen” – “Wat zou dit nou nog beter moeten worden, dat zuur wordt alleen maar erger”.

Le Serre Nuove dell Ornellaia 2003, Bolgheri

Viooltjes in de neus, In de mond: kersen in het kwadraat. Mooi! Nog een slok.

Monchiero Barolo Montanello 1999 Riserva

Doorzichtig bruin-rood. Marmite in de neus. Veel genoemd: putjeslucht. Veel zuren.Veel discussie over houdbaarheid. Just proeft rozen, Nello beoordeelt op basis van kleur correct: zo bruin, dat moet Nebbiolo zijn.

Château La Reyne 1998 Cuvee l’Excellence, Cahors

Leer, kersen, aards, maar in de mond streng en mist wat speelsheid.
Nog rustig laten liggen!

Natuurlijk, naarmate de series vorderden, worden de verzuchtingen aardser; “wat een neus!” “Oh, hier houd ik van!” “Godsamme, lekker, zeg!”

Château Gloria 2001, Saint-Julien

Weer: putjeslucht. Willem-Jan: Nee hoor, mooiste neus tot nog toe. In de mond mooi uitwaaierend met klassiek smaakpalet; kreupelhout, zwarte bessen toe.Hartendiefje Peter.

Brunello di Montalcino 2001, Tenuta San Filippo Fanti

Jac zegt: van  beide wijnen krijg ik dorst en wil ik nog een slok. Ietsje  branderig door de alcohol.
Ik heb een duidelijke impressie in neus èn mond: pure chocolade. Nog een persoonlijke mijmering. Op het etiket van de Brunello staat een nietig kerkje. Het is de Abdij Sant’ Antimo, gesticht door Karel de Grote in 781.

De kerk is gebouwd in 1118. Een wonder van ingetogen schoonheid. Het licht zwaait door de ramen. Op de drempel rekt een poes zich uit. Augustijner koormuziek kringelt als wierrook omhoog. Ik lees in mijn aantekeningen: puur pure chocolade. Jac proeft thee. Berry denkt aan krenten. Zoete tannines, daar is iedereen het over eens. Zoete herinneringen zeker.

In de laatste serie grijpt Peter subtiel in, nadat de Saint-Emilions in Italië, Nieuwe wereld en weer Italië (esspresso!) geplaatst worden: “Dit is natuurlijk Bordeaux” “Oh, ja??” Dan komt het toch nog goed: “zo zacht, dat is de merlot, dan is het rechteroever”. Zie ons glimmen, de schatjes. Alsof we het helemaal zelf hebben verzonnen.

Château Beau-Séjour Bécot 2004, 1e Cru Classé, Saint-Émilion

Voor velen de mooiste serie. Al lopen de notities zwaar uiteen; bloesem, bosvruchten, steen, vulkaanwijn?, eucalyptus, korte afdronk, lange afdronk, nog wat hard, zacht…
Mijn algemene indruk: voornaam met veel aardse impressies. Hartendiefje Peter.

Château Troplong Mondot 2004, Gr. Cru Classé, Saint-Émilion

Voor mijn gevoel iets levendiger dan de vorige met meer fruit (bramen). Maar zeker in het zelfde register en daarom mooi te vergelijken. Noël
zegt: deze hoort bij mijn all time favorites.

De blues komt even terug in de proeverij. Bij de Chasse-Spleen 2003 uit Moulis nog wel. Daar ruikt men kurk. “Gisteren was er niets aan de hand”, probeert Peter de zaak nog te redden. Paul heeft nergens last van en geeft en passant de verklaring: “Je hebt de kurk er weer andersom opgedaan.
Dat moet je nooit doen”. Schatbewaren is een vak. Schatgraven is spannend.
Schatproeven is een zegen. Gloria in exelsis Deo!

Verslag, proefnotities én foto’s van Hans Lodewijkx