Geniet, geniet, geniet! En stel genieten niet uit! Dat is de boodschap die ik meeneem uit de kelderopruimingsproeverij van Just Krijn. De proeverij die leidt tot een dieper besef van
oplegwijnen. Trek mooie wijnen op tijd open! Een oplegwijn of bewaarwijn is een wijn die specifiek geschikt is om enkele jaren tot decennia in een kelder of klimaatkast te bewaren. Het doel van opleggen is om de wijn te laten rijpen totdat deze op dronk is – altijd mooier en completer dan in de jaren daarvoor. Just selecteerde wijnen uit de jaren 2002 tot 2009 voor deze proeverij. Als ik de balans opmaak, waren zes wijnen te oud en vermoeid, twee wijnen gerijpt maar met beperkt potentieel, en drie wijnen zeer de moeite waard, de echte oplegwijnen.
Hoe zit dat ? Van alle wijnen die worden gemaakt zijn negen van de tien flessen bedoeld om direct te drinken. Stel dus het genieten niet uit! Het is jammer als we wijnen te lang bewaren. Naar schatting wordt 1 tot 5% van alle geproduceerde wijnen beter bij rijping. De wijnen die 10 jaar of langer bewaard kunnen worden, zeg maar de wijnhemel, dat is 1 op de 100 flessen.
Alle wijnen van deze avond werden open geproefd.
Te oud en vermoeid
2005 Domaine René Monnier Chardonnay Bourgogne Frankrijk

Geen fruit meer te proeven, zeggen Eric en Toos. Snel weg, aldus Eric. Oxidatief en kort staat in mijn aantekeningen, Heeft betere tijden gekend, nog wat paddenstoelen, bitters overheersen. Doet mij denken aan sommige chardonnay-wijnen uit de Jura. En laat Just daar nou net liefhebber van zijn. Ook Gerard is positief, hij zou de wijn niet uitspuwen.
2009 Domaine Saint-Apollinaire Vieilles Vignes Côtes du Rhône Villages Frankrijk

De wijnbouwer geeft een bewaartermijn aan van drie jaar. “Ik wil eens zien of dat te stretchen is”, zei Just. Niet dus. Een warme en kruidige geur, zet mij op het verkeerde been. De smaak is onaangenaam met te straffe afbraakbitters.
2009 Emeraude Vinsobres Côtes du Rhône Frankrijk

Het historische Vinsobres verkreeg in 2006 haar Cru-status. Een rode Vinsobres dient een assemblage te zijn van minimaal 50% grenache noir en sinds 2015 minimaal 25% syrah en/of mourvèdre. Stoffige neus met morelkers. Zachte aandronk, wat romigheid. Aardig, maar heeft ingeleverd op vitaliteit.
2009 Domaine La Monardiere Vacqueyras Vieilles Vignes Côtes du Rhône Frankrijk

70% grenache, 15% syrah and 15% mourvèdre. “Terrific fruit”, schrijft Robert Parker in 2011, met de suggestie om deze wijn de komende acht jaar te drinken. Deze wijn leeft dus zeven jaar in extra tijd. De mooiste neus van de Rhône: kreupelhout, stallucht en warme stenen. Het karakter proef je nog. Fritjof zegt weinig fruit, eerder drinken en Toos droge tannines.
2002 Château Siran Margaux Frankrijk

Al 160 jaar in de Miailhe-familie. De 2019 stond twee weken geleden op tafel en werd gezien als kindermoord, want nog helemaal dicht. Milde commentaren bij deze vermoeide wijn, want de meeste elementen houden stand, zei Valerie. Bijvoorbeeld de geparfumeerde neus. Klassiek, staat in mijn aantekeningen: leer, vanille en kreupelhout. Zachte aandronk zonder fruit, kortaf in de finale met afbraakbitters. Annemiek determineert munt en wat zure, zwarte kers. Hier moet je echt wat bij eten, is haar conclusie.
Gerijpt met beperkt potentieel
2009 Cantina Tollo Cagiòlo Riserva Montepulciano Abruzzo Italië

Deze 2009 werd in 2013 gewaardeerd met Tre Bicchieri Gambero Rosso, dus top. Zo’n 700 producenten leveren hun druiven aan deze coöperatie. Stoffige neus, zegt Liselotte, moeilijk om te proeven, gestoofde pruim, zit op het randje. Eric vindt dit een fijne wijn: ruikt naar karamel, mooie neus, diksap, heel rond. Behalve de bijna zwarte kleur determineer ik karamel en mokka in de smaak. Volle smaak, nauwelijks tannines, milde zuren. Op zich niks mis mee, maar die 17 jaar in de kelder, is dat nou de moeite waard geweest?
2009 Guiseppe Camapagnola Amarone di Valpolicella Italië

Een van de allerallerbeste Amarone-jaren. Valerie is enthousiast, ze proeft complexiteit, dadels, vijg, kruidnagel, gember met als conclusie: heel gaaf. Annemiek valt bij: zoethout, vol fruit, alles zit erin. Daar staan andere meningen tegenover. Liselotte vindt de wijn weinig genereus. Eric benoemt schoenpoets en donkere karamel, met als conclusie: mwah. Berry: zoet, zoet, krentjes, niet lekker. Ik vind de wijn zelf nogal vluchtig, mist wat body en ruggengraat.
De wijnhemel: de moeite van het rijpen waard
2004 Akutain Rioja Gran Reserva Spanje

Tweeëntwintig jaar oude droomwijn. Van 93% tempranillo, 5% garnacha, 2% viura. Van kalkhoudende kleigrond. Bodega Akutain heeft 6,5 hectare wijngaarden vlak bij Haro. Ambachtelijk gemaakt: oogst met de hand, fermentatie met natuurlijke gisten, rijping op oud eiken vaten, alcohol 12.5 tot 13%. 28 maanden rijping in gebruikte Amerikaans eiken vaten, gebotteld zonder filtering, daarna nog tenminste 30 maanden flesrijping. Akutain maakt maar twee à drie Gran Reserva’s per decennium. Fijne wijn, oordeelt Berry, kers, leer, cederhout. Ik schreef aanvankelijk nog wat gereserveerd: donkere kleur, vijg en vanille, veel karakter en klassiek, mist wat charme. Maar och … deze wijn – direct geopend voor het proeven – blijft zich in het glas ontwikkelen. Schotse pijptabak en pruim. De wijn uit dit mooie Rioja-jaar drinken we nu op de top. Interessant detail: de bodega zelf adviseert 15 tot 20 jaar toekomst.
2009 La Guinardena Priorat Spanje

Zestien jaar oud hartendiefje van Just. Van garnacha-druiven van de La Guinardena-wijngaard, 2 hectares groot. 12 maanden in 2-3 jaar oude Franse eikenhouten vaten gerijpt. Kleine productie. Fritjof is kritisch op het alcoholpercentage. Berry prijst de zoete aanzet, frisheid en kersen. Mijn aantekeningen zijn louter positief: toffee, karamel en mokka in geur. Aangenaam elegante wijn, sappig en compleet. Veel rondeur. Valerie vindt de wijn helemaal geweldig: subtiel, mooi geïntegreerd, anijskruiden, dadel en zwarte chocolade.
2009 Dominio del Bendito El Titan del Bendito Castilla y León Spanje

Zestien jaar oud hartendiefje van Just. Gemaakt van tinta de toro, vijftig jaar oude stokken, 14 maanden gerijpt op eiken vaten. Heel mooi, zegt Berry, een krachtige dikke wijn, blockbuster. Gekookte zwarte kers en veel aarde, aldus Valerie. Donkere, bijna zwarte kleur. Een rijke, chique geur van sigarenkistjes. Heel veel rondeur, een dikke wijn, heel karaktervol.
Bij deze drie wijnen zie je dat bewaren beslist zin heeft, dat het de wijn echt mooier maakt.
Verslag Peter van den Besselaar











































Mas Seren – Etamin 2019
Domaine Gauby – Vieilles Vignes (bio) 2017
Domaine Bardi d’Alquier – Les Bastides d’Alquier 2018 – Faugères
Domaine Vaïsse – l’Aphyllante – 2016





Quinta la Rosa 2019 Douro Branco
Grattalops 2018 Ripoll Sans Cal Batllet, Priorat
inta la Rosa 2019 Douro
V de Viranel 2018 Saint Chinian
Quinta da Romaneira 2018 Douro
Mullineux 2018 Roundstone syrah

De eerste, de Markowitsch Chardonnay 2020, zet een hoop mensen op het verkeerde been. ‘Je fopt ons!’, aldus Noël. ‘Sauvignon Blanc en Viognier tonen en een zweetneus’. Valerie vermoedt een warmer gebied, vanwege het rijpe fruit (naast frisheid). Een smakelijke, betaalbare Chardonnay uit de Pay d‘Oc, gokt Peter.

De Côte de Nuits-Villages 2017 van Désertaux-Ferrand. Nu zijn we toch wat zuidelijker dan de Chablis en dat proef je. Rijp fruit en de ronde aanzet van beschaafd houtgebruik met een licht filmend mondgevoel. ‘Geconcentreerd, prettige bittertjes, gewoon lekker!’, Gerard is enthousiast. Kees wordt blij van de rijpe tonen (abrikoos) en de fijne lange afdronk. Eric meent tonen van verbrand rubber te ruiken (Zuid-Afrika?) en proeft een wijn met veel warmte en body. Grappig is dat deze wijn niet alleen Chardonnay bevat, maar ook 30% Pinot Blanc. Dit geeft ‘m wat extra rondeur, lekker!

De Ataraxia 2020, afkomstig van de Walker Bay in Zuid-Afrika. Ook hier wisselende proefnotities. ‘Flauwe neus, zoetzure aanzet, citrus, wat hard’ volgens Gerard, maar Cees vindt in zijn glas een kruidige en vanille neus, citrus maar ook tropisch (ananas en abrikoos) met fijne zuren. Noëls notities sluiten op dat laatste aan: mango, elegantie en intensiteit. Ik vind zelf de aanzet ook wel wat strak, met behoorlijke zuren.
De Directors Cut Chardonnay 2020 van Francis Ford Coppola kan op meer eensgezindheid rekenen. Stuivende neus, rijk, mooie ronde bitters, voller en zwoeler maar tegelijkertijd verfijnd. ‘Lekker!’ Mogen we eigenlijk niet gebruiken, maar ja, als ie lekker is mag dat toch gewoon gezegd worden? Een fraaie wijn van € 25,95.
En de uitsmijter is de Tenuta Rapitalà Chardonnay 2019, een wijn uit Sicilië. Goudgeel, notig in de neus (amandelen, walnoot) en Valerie moet zoeken naar het fruit. Komt uiteindelijk bij terecht bij mango. Redelijk scherpe zuren in de aanzet maar de wijn wordt daarna milder, viscoos, met mooie bitters na. Aanvankelijk met een lage intensiteit, maar die neemt geleidelijk toe naarmate je langer proeft. Bijzonder!