Languedoc diversiteit doorgeproefd
By in

Languedoc diversiteit doorgeproefd

Languedoc-Roussillon

Kati Bujdosó vertelt over het voorproeven van de wijnen thuis. De wijn die afviel, want te veel hout. De wijn die niet door de voorselectie kwam, want niet lekker. De wijnen die véél plezier gaven – en nu in de line up staan. Ik vind het wel eens leuk over die voorpret te horen. Zoals de Picpoul de Pinet 2021 die het zo goed doet bij Fruits de Mer. Die Domaine des Lauriers is een wijn voor alledag, en dan máákt de wijn die dag wat mooier: de geur van rijpe peer, gele meloen, viooltjes zelfs. De smaak is met een milde aandronk en veel zuren wat enkelvoudig, perfect bij mossels, frites met sauzen.

 

 

Mas Seren – Etamin 2019

Een wijn met Indication Géographique Protégée Cévennes, gemaakt van 80% rousanne en 20% grenache blanc. De mooiste wijn van de witte wijnen die we proeven. Mildgeel. Een vanillestokje, staat in mijn aantekeningen, dus houtopvoeding. Een zweem van perzik, gele meloen, karaktervolle wijn met goede zuren en een bittertje. Opwekkend.

 

 

Domaine Gauby – Vieilles Vignes (bio) 2017

IGP Côtes Catalanes gemaakt van carignan, syrah, grenache blanc en mourvedre, met tien maanden houtopvoeding. Hartendiefje van Kati. Er zit nog een paarszweem in de kleur, een rijke geur met kers en kruidgheid. Vol in de mond, rondeur, mooie zuren. Duidelijk ook nog een straf tannine impressie, waardoor het vooral een eetwijn is.

 

 

Domaine Bardi d’Alquier – Les Bastides d’Alquier 2018 – Faugères

In één woord adembenemend. Roodbruine kleur met diepte. Rijke en complexe geur met veel laagjes: laurier, sigarenkistje, leer, kreupelhout. Je ruikt dat de wijn uit een warm gebied komt. Veel body en tannine. Straffe wijn die schreeuwt om een blokje kaas of een steak. Véél karakter, een oplegwijn die de jaren in de kelder gaat belonen.

 

 

Domaine Vaïsse – l’Aphyllante – 2016

Mooi, mooi, mooi. Gemaakt van mourvedre en IGP Pays d’Hérault. Tuilé kleur aan de rand. De geur is als een uitwaaierende pauwenstaart, heel fraaie morellenkersen. Tabak. Kreupelhout. Chocolade met zeezout. De wijn heeft een goede balans met wat caramel in de afdronk. Ik vond het moeilijk om te spuwen. Overduidelijk een wijn met een hap sap slikfactor.

 

 

In de laatste rode wijn serie staan een Côtes du Roussillon Villages naast twee Pic Saint-Loup. Het levert boeiende commentaren op, bij de Roussillon komen oliebollen en kattebak om de hoek kijken – ik ben altijd zó blij dat je dat gewoon kan zeggen in onze proeverijen. Zonder op de vingers te worden getikt. Een Pic Saint Loup had een enorm stinkend bouquet, de wijn werd de hemel in geprezen door onze proevers (Château Puech HautLa Closerie du Pic 2016Pic Saint-Loup). Miste charme, vind ik.

Vignobles Vellas – Black Wolf 2020 – Pic Saint-Loup

Maar wat een afsluiter, deze bio wijn. Paarszweem, verfijnde kersen. Open wijn die nú al lekker drinkt, een enorme belofte voor de toekomst. Hap sap. Liselotte benoemt diverse kruiden, zoals nootmuskaat en kaneel en stroop pannekoeken. Kersen gedoopt in chocolade, zegt Just, die ook nootmuskaat, inkt en truffel benoemt. Een kandidaat om in de kelder of klimaatkast te leggen.

Heerlijke proeverij die minstens zoveel proefplezier geeft in de proeverij zelf als tijdens de voorpret.

Schist wijnen
By in

Schist wijnen

Schist is van oorsprong kleirijke en in laagjes opgebouwde zeebodem die onder druk, hitte en tijd, gekristalliseerd is. Schist is langer doorgegaard dan leisteen. Er zijn enkele wijngebieden waar schist gebruikelijk is: Douro, Faugeres, Morgon, Muscadet en Saint Chinian. Die bodem heeft invloed op de wijn. Moeilijk te benoemen wat precies, want er zijn immers ook tal van andere factoren die een rol spelen (druif, zonligging, klimaat, etc.). In dit filmpje over Saint Chinian is het humoristisch teruggebracht tot een keuze tussen kracht of elegantie. Filmpje over Schist in St. Chinian

We proeven twee witte wijnen, zes rode wijnen uit klassieke schist gebieden en twee luxe rode wijnen. De twee witte wijnen bevallen mij zeer.

Quinta la Rosa 2019 Douro Branco
De wijn is vergist in hout en heeft een bleekgele kleur. In de geur komt naar voren: jasmijn, amandelen, perzik, vanille en hazelnoot. De smaak is heel zuiver, met hoge bitters en lang nahangend, een echte eetwijn.

 

 

 

Grattalops 2018 Ripoll Sans Cal Batllet, Priorat
De kleur is meer oudgoud en in de explosieve geur ruik je abrikoos, licht passiefruit, mango, peer en vanille. Een lichte aanzet met een frivole structuur, zachter en eleganter dan de Douro wijn. Ook nahangend.
Van de rode wijnen beschrijf ik de wijnen die mijn hoogste scores kregen.

 

 

 

Quinta la Rosa 2019 Douro
Voornamelijk gemaakt van touriga nacional, 12 maanden houtrijping. Donkere wijn met paarse rand, diepe geur met kers en peper. De wijn proeft mollig en rijk, hangt lang na.

 

 

 

 

V de Viranel 2018 Saint Chinian
Tja, volgens het filmpje zou dit dus een krachtige wijn moeten zijn. Zie mijn aantekeningen: diepe kleur, heel zuivere geur met kers, later ook cacao en schotse pijptabak, een fraaie geur dus. Claartje ruikt ook chocolade en thee. De wijn is volrond en zo lekker in de aanzet, dat ik de slok al inslik vordat ik die kan uitspuwen (slikreflex). Hap sap, meteen zin in een volgende slok, want de wijn proeft heel harmonieus en elegant. Heel fraai.

 

 

Quinta da Romaneira 2018 Douro
Hele diepe kleur met paarse rand, ik beschrijf de geur als heel bevallig: breed met cacaotonen, chocolade en tabak. Eric benoemt melkchocolade en drop. Just prijst de hoge zuurgraad. De wijn heeft een medium gewicht en na de zuren in de aandronk is er ook duidelijk elegantie. Gemaakt van touriga nacional.

 

 

 

Mullineux 2018 Roundstone syrah
Ook hier een diepe kleur maar met roodbruine rand. Herfstbos impressie in de geur, stenig ook. Elegante aandronk, stevige smaak, mollig, tikje streng en heel aangenaam. Eric benoemt een groentoon, inkt en paprika. Just noemt de wijn ‘een bekvol’ met vleestonen, amarene kersen, chocolade, pruim en goed geïntegreerde zuren.

 

 

 

Leerzame en fijne proeverij.
Peter van den Besselaar

Let’s Chardy
By in

Let’s Chardy

Al jaren zijn er grote groepen mensen die zich scharen achter de zogenaamde ABC beweging: Anything But Chardonnay. Maar vanavond proeven we gelukkig allesbehalve dat. Chardonnay only. Of, zoals de Australiërs zo leuk kunnen afkorten: Let’s Chardy!

De druif is een echte ‘wijnmakers-druif’, die natuurlijk ook in grote mate bepaald door terroir en klimaat. De wijnmaker kiest zijn of haar stijl van wijn maken, waardoor een oneindig breed palet aan wijnen kan worden geproefd.

Annemiek Vermeijlen heeft vanavond een mooie line-up van diverse landen, regio’s, stijlen en smaakbelevingen. Wie durft er dan nog te zeggen dat Chardonnay in de ban moet …?!

Als indrinkers twee mousserende wijnen:
De Crémant de Bourgogne Blanc de Blancs Brut Cuvée Lucien van Viteaux Alerti, met een blend van 80% Chardonnay en 20% Aligoté voor de verfrissende zuren (Noël dacht ’t al te herkennen) heeft fijne mousse, is lekker fruitig volgens Peter met tonen van citrus, appel en amandel. Eric haalt er ook iets zoetere tonen uit, caramel en fudge. Mooie afdronk die niet snel weg is. Prima glas voor die € 14,80.

De Blanc de Blancs Brut Champagne 2010 van Telmont heeft ook een fijne mousse die echter veel langer aanhoudt. In de neus, maar dat kan je met een jaargang 2010 ook verwachten, een wat ‘belegen’ neus (Eric noemt het zelfs “stoffig”), maar bij de eerste slok is hij verrassend sappig. Kees benoemt rijpe appel en abrikoos, maar ook een aangename frisheid. Deze fles is ooit bij een wijntrip van de Brabantse Wijn Sociëteit door Annemiek meegenomen. Wie bewaart heeft wat en wat zijn wij daar blij mee!

 

De eerste droge wijnen zijn allemaal op RVS vergist.
De eerste, de Markowitsch Chardonnay 2020, zet een hoop mensen op het verkeerde been. ‘Je fopt ons!’, aldus Noël. ‘Sauvignon Blanc en Viognier tonen en een zweetneus’. Valerie vermoedt een warmer gebied, vanwege het rijpe fruit (naast frisheid). Een smakelijke, betaalbare Chardonnay uit de Pay d‘Oc, gokt Peter.

Niets daarvan: Oostenrijk (Carnuntum, iets ten zuiden van Wenen). Rijpe neus met een mooi klein bittertje na. Sappig en voor die prijs (€ 10,50) erg aangenaam.

 

Vervolgens driemaal Chablis. Een Petit Chablis 2019 van Domaine de l’Églantière, een ‘gewone’ Chablis 2017 van Domaine Sebastien Dempt en een 1er Cru Fourchaume van opnieuw Domaine de l’Églantière. Het verschil is in de opbouw van deze reeks duidelijk.

De Petit Chablis is duidelijk lichter. ‘Weinig expressie’ (Noël), ‘lichte body met korte afdronk’ (Valerie).

De Chablis van Sébastian Dempt heeft rijper fruit van citrus, maar ook rijpe peer & meloen, zelfs iets vegetaals. Eric en ik halen er asperge uit, voor Valerie is het de eerste wijn ooit waar ze broccoli in herkent. Een fraaie wijn met een mooie lange afdronk. Mooi glas dat de prijs van € 18,20 zeker waard is.

Tenslotte hebben we de de Premier Cru van Domaine de l’Eglantière in het glas, die behoorlijke verschillen in notities oproept. ‘Onrijp, weinig in te beleven’ (Valerie), ‘citrus met tropisch fruit met groenen tonen en behoorlijke zuren’ (Gerard) versus ‘stuivend fruitig, zoetje in de aanzet’ (Kees). Ik vind het zelf een erg mooie wijn met rijpe appel en peer in de neus, een sappige aanzet met rijpe witte perzik en een beetje amandel. Een tikje bloemig zelfs. Deze wijn had Annemieke gehaald uit de lijst van het NK Blindproeven van een aantal jaar geleden. Goede keus!

Hiermee verlaten we de RVS Chardonnays en komt het houtgebruik om de hoek kijken. Een overdadig gebruik daarvan is de belangrijkste reden waarom ABC zich zo heeft afgekeerd van de druif. Maar ja, wie zegt dat je hout overdadig moet gebruiken?

De volgende wijnen van Annemiek laten zien dat beschaafd houtgebruik de druif perfect kan ondersteunen, zelfs verrijken.

De Côte de Nuits-Villages 2017 van Désertaux-Ferrand. Nu zijn we toch wat zuidelijker dan de Chablis en dat proef je. Rijp fruit en de ronde aanzet van beschaafd houtgebruik met een licht filmend mondgevoel. ‘Geconcentreerd, prettige bittertjes, gewoon lekker!’, Gerard is enthousiast. Kees wordt blij van de rijpe tonen (abrikoos) en de fijne lange afdronk. Eric meent tonen van verbrand rubber te ruiken (Zuid-Afrika?) en proeft een wijn met veel warmte en body. Grappig is dat deze wijn niet alleen Chardonnay bevat, maar ook 30% Pinot Blanc. Dit geeft ‘m wat extra rondeur, lekker!

Na deze fraaie Bourgogne gaan we de Franse grenzen over, op naar de Nieuwe Wereld.

Eerste stop: Australië.

De Innocent Bystander Chardonnay 2017 van Brown Brothers uit Yarra Valley heeft rijpe fruittonen (citrus, appel, peer en mango) maar ook mineraliteit. ‘Sappig en levendig, vief’ vindt Peter.
De St. John’s Road PL Chardonnay 2016 uit Eden Valley heeft ook rijpe, zelfs tropische tonen van ananas, maar tegelijkertijd mét frisheid. En met de invloeden van elf maanden op hout, waarvan 50% nieuw en 50% gebruikt. Peter vindt de neus ‘naar’, zwavelig, maar gelukkig in de smaak beter, met een mooie balans en mineraliteit.

En dan de grande finale (ten minste, qua intensiteit): Zuid-Afrika, Californië en Sicilië.

De Ataraxia 2020, afkomstig van de Walker Bay in Zuid-Afrika. Ook hier wisselende proefnotities. ‘Flauwe neus, zoetzure aanzet, citrus, wat hard’ volgens Gerard, maar Cees vindt in zijn glas een kruidige en vanille neus, citrus maar ook tropisch (ananas en abrikoos) met fijne zuren. Noëls notities sluiten op dat laatste aan: mango, elegantie en intensiteit. Ik vind zelf de aanzet ook wel wat strak, met behoorlijke zuren.

 

 

De Directors Cut Chardonnay 2020 van Francis Ford Coppola kan op meer eensgezindheid rekenen. Stuivende neus, rijk, mooie ronde bitters, voller en zwoeler maar tegelijkertijd verfijnd. ‘Lekker!’ Mogen we eigenlijk niet gebruiken, maar ja, als ie lekker is mag dat toch gewoon gezegd worden? Een fraaie wijn van € 25,95.

 

 

En de uitsmijter is de Tenuta Rapitalà Chardonnay 2019, een wijn uit Sicilië. Goudgeel, notig in de neus (amandelen, walnoot) en Valerie moet zoeken naar het fruit. Komt uiteindelijk bij terecht bij mango. Redelijk scherpe zuren in de aanzet maar de wijn wordt daarna milder, viscoos, met mooie bitters na. Aanvankelijk met een lage intensiteit, maar die neemt geleidelijk toe naarmate je langer proeft. Bijzonder!

 

 

De rode draad bij (in ieder geval deze fraaie selectie) Chardonnays: het citrus, de mineraliteit en met de houttonen en vettigheid valt het ons prima mee. Dus ABC? Nee!

Al met al een fijne Chardonnay-only proeverij, die Annemiek ons heeft voorgeschoteld.

Verslag: Maarten Drop

Peter van den Besselaar nieuwe proefkampioen
By in

Peter van den Besselaar nieuwe proefkampioen

Wedstrijdproeverij door Rob van Ginneken.

Hé, zitten we in examenopstelling?, vraagt Maarten als hij binnenkomt. Ja, examen- en corona opstelling. In april is de wedstrijd door de lockdown uitgesteld. Op de foto’s uit 2019 zitten we gewoon naast elkaar. Weinig proefavonden zijn in ons lokaal saaier dan de wedstrijd, iedereen zit geconcentreerd en stil te proeven. Bloedserieus meestal.

  

Buiten het proeflokaal krijgt de vertwijfeling lucht, kijk maar eens naar de gezichten op de foto.

De proeverij die Rob van Ginneken componeerde zat goed in elkaar. We proeven wijnen die we al eerder proefden. Dat criterium is opnieuw gebruikt. Er werd hoog gescoord, de proefkampioen scoorde 8 van de 10 landen goed en 5 van de 10 druiven.

Het podium ziet er als volgt uit:

  1.  Peter van den Besselaar
  2.  Eric Hoepelman
  3.  Berry Marinussen
Runners Up Valerie, Willem Jan, Ron en Rob misten op een haar na het podium. Well done.

De wijnen van de wedstrijd.