Martijn de Groot heeft recent zijn huis verbouwd, zodat hij zijn wijnen op een plek in het huis kan wegleggen. Deze lagen namelijk door het hele huis verspreid. Maar de vraag is – nu de rekken er staan – : hoe richt je een wijnkelder in, waar leg je de flessen neer? Ten eerste moet je sowieso rekening houden met een aantal omstandigheden zoals temperatuur, luchtvochtigheid, lucht, licht, trillingen. Met een airco kun je de omstandigheden als temperatuur en luchtvochtigheid goed inregelen. En waar je verder aan moet denken zijn stevige wijnrekken en de ligging van flessen met kurk, maar hoe deel je het in? Welke flessen leg je onderop, de zware bewaarwijnen of de wijnen die je snel wilt drinken en daar het koelst liggen of moeten ze juist handig bij de hand liggen? Ook is het raadzaam om naast de notitie op de pilaren een digitaal systeem bij te houden waar welke fles ligt en wanneer hij op dronk is. Een rondgang bij de BWS-leden leert dat sommigen dezelfde apps hiervoor gebruiken en sommigen hebben een eigen systeem.
Martijn bespreekt de volgende indelingen:
1) op kleur en type (de basis),
2) op land en regio (de hoofdstructuur)
3) op druivensoort (optioneel voor nieuwe wereld)
4) op bewaartijd en temperatuur (de praktijk).
Als eerste vindt Martijn dat het nodig is om een grote scheiding aanbrengen. Dit om te voorkomen dat je verschillende stijlen door elkaar haalt, zoals mousserend, wit/rosé/rood, dessertwijnen en port. Maar waarom zou je mousserend bij elkaar leggen? Op land is toch logischer? RobG heeft mousserend bij elkaar liggen, en de meesten reageerden toch wel dat het verstandig is om mousserend bij elkaar te leggen, maar opletten dat je cava niet mengt met champagne.
Valerie vraagt waar Martijn op wil letten: verschillende stijlen of korte termijn- of bewaarwijnen? Of haal je daar alles door elkaar? Martijn is er nog niet helemaal uit. Willem Jan reageert dat je bijvoorbeeld via Cellar Tracker een keuze kunt maken van de wijn die je zoekt (via een code), maar het kan ook zijn dat als hijzelf een lekkere wijn wil opentrekken, hij voor de rekken gaat staan en pas dan een keuze maakt.
Martijn geeft aan dat de bordjes aan de zijkant van de rekken hem daarbij helpen.
Volgens Berry is het inruimen niet het probleem, maar het bijhouden, vooral als je weer eens doosjes met Amarone erbij krijgt en dat past dan niet meer, hoe los je dat dan op? Een andere tip van Valerie is dat als je specifieke favorieten hebt, dan kun je een deel inrichten van een specifieke producent.
Stel, zegt Martijn, waar de Oude Wereld op regio wordt ingedeeld (zoals Bordeaux) werkt het voor de Nieuwe Wereld makkelijker om op druivenras te sorteren? Of als alle cabernet sauvignon, syrah/shiraz of chardonnayflessen overzichtelijk bij elkaar gezet worden ongeacht de exacte producent. Hoe denken we hierover? Een wijnkelder inrichten is een groot geluk, maar het roept ook veel vragen op.
Martijn laat ons ook wijnen uit zijn kelder zijn proeven en zoals gebruikelijk, worden ze uit geblindeerde flessen geschonken.
Indrinker
Domaine Ruppert – La Brute Blanc – Crémant de Luxembourg
MartijnU ruikt hier venkel, de smaak is rijp romig filmend met op de achtergrond zuren, rijk in stijl. Misschien is dit champagne, maar dan Extra Brut of zo. Fritjof denkt misschien wel een cava en Liselotte vindt het zachte en het anijs ook opvallen. Deze wijn komt uit Luxemburg en is gemaakt van de druiven chardonnay en pinot blanc, met 36 maanden rijping, deels barrique. Waar leg je dit neer? Advies van de groep is toch wel om mousserend bij elkaar te leggen.
Serie 1 Wit
1.1 – 2019 – Selbach Oster Schlossberg Riesling GG 2019, Mosel
1.2 – 2019 – Heymann-Löwenstein – Blaufüsser Lay – Riesling GG – Mosel
Volgens Berry is de eerste wijn een pure riesling met petrol en zachte zuren, met wat hooi in de neus met wel wat stevige zuren. Wat zou de verbindende factor zijn in deze serie? Men denkt riesling en Duits, beide op leeftijd en uit de Moezel? Maarten vindt het een interessante vraag. Leg je dit op jaar? Het zijn wel verschillende stijlen, zacht en mooie zuren, de tweede is minder geconcentreerd. PeterR heeft een andere invalshoek, glas één is gastronomisch, de tweede is vegetaal en wellicht jonger dan de eerste en zou nog best kunnen liggen.
Deze twee wijnen liggen bij Martijn op dezelfde plank en zijn van hetzelfde jaar. Martijn verwacht dat jaartallen meestal wel wat met elkaar te maken hebben en het een keuze kan zijn om ze bij elkaar te leggen. Maar de vraag is echter: hoe leg je dit nu bij elkaar? Huizen? Druivensoort? Jaar? Willem Jan weet raad: eerst alle rieslings bij elkaar, dan land en huis en per huis meestal op jaartal. De leerzame discussie over Martijns thema van deze avond ging ondertussen verder met betrekking tot het drinkvenster. Valerie is er geen fan van omdat wij dat kunnen beïnvloeden. Er zijn er maar een paar bij de BWS die in Cellar Tracker het drinkvenster invullen.
Serie 2 Wit
2.1 2023 – Vie di Romans – Chardonnay – Friuli
2.2 – 2015 – Emedio Pepe – Trebbiano d’Abruzzo – Abruzzo
Wat hebben deze wijnen met elkaar te maken en hoe leg je ze weg? Beide hebben een aparte neus. Valerie benoemt in de eerste gemiddeld citroengeel, veel asperges en volgens RobG een zweetlucht en weinig fruit. Ook in de smaak vegetaal en groen, milde afdronk, wellicht een sauvignon blanc? De tweede heeft andere kleur goudgeel, tertiair, gember, notenbrood, gedroogde abrikoos, combinatie van aroma’s van funky chenin blanc, en volgens RobG niet lekker. Wat zou de gemeenschappelijke deler zijn? Door het oxidatieve twee amforawijnen bij elkaar? Of is het Spanje? Het is dus Italië. De eerste is een chardonnay uit Friuli. En de tweede is een wijn van Emidio Pepe, geperst met de voeten. Een bijzondere eetwijn.
Bij Martijn liggen deze twee boven elkaar.
Serie 3 Rood
3.1 – 2018 – Tolpuddle – Pinot Noir – Tasmanië
3.2 – 2014 – Bruno Colin – Corton-Renardes Grand Cru – Bourgogne
Terwijl we rood proeven, wordt de inrichting van de kelder verder besproken. Zo legt Willem Jan in zijn wijnkelder bepaalde druiven bij elkaar. Hij heeft bijvoorbeeld de wijnen van chardonnay, pinot noir en nebbiolo per druivensoort bij elkaar liggen. Als hij zin heeft in chardonnay kan hij daaruit kiezen. Deze twee wijnen van de eerste serie rood zijn twee verschillende stijlen. De eerste heeft laurier, koffie en is een warme wijn en zit hoog in alcohol.
De tweede heeft meer kruidnagel, muntachtig, niet zo’n medicijnkastje, maar zit hoger in de zuren, is vooral rood fruit. Fritjof is het daarmee eens, maar denkt aan Nieuwe Wereld bij de eerste omdat deze hoog in de alcohol zit. PeterR denkt meer aan nebbiolo en Maarten denkt dat dit vanwege de zwarte thee geen pinot noirs zijn. Maar wat is de gemeenschappelijke deler? Inderdaad zijn het twee pinot noirs, de eerste uit Tasmanië, de tweede uit Frankrijk. Martijn heeft de pinot noirs niet bij elkaar liggen zoals Willem Jan. Hij weet het oprecht niet, nu ligt Tasmanië bij Australië. Voor hem gaat het om het drinken van een bepaalde stijl pinot noir. Het is nog onduidelijk of hij dit per druif of toch apart vanwege land en streek gaat leggen. Liselotte vraagt hoe hij wijnen weglegt die hij extra in het vizier wil hebben. Daarvoor displays maken is te duur, maar er is nog een kast in de kelder en daar zou hij nog iets mee kunnen doen.
Serie 4 Rood
4.1 – 2013 – Château Musar – Bekaa-vallei – Libanon
4.2 – 2005 – Château Musar – Bekaa-vallei – Libanon
Ook in deze serie blijft de vraag: wat is de verbindende factor? Deze wijnstijl ligt PeterR niet zo, maar hij vindt het wel fijn om het verschil te proeven. De eerste: in de neus aangenaam, smaak niet meteen kurkdroog, leer en tabak en snoepje is plezierig, flink wat tannines, een bordeauxstijl wijn. Tweede, in de neus beetje hetzelfde, dominanter, leder tabak en laurier, iets meer leeftijd en klassiek.
Ingrid vindt dit stevige wijnen en ze zal ze niet zo snel uit de kast pakken. De tweede is ook hoog in de tannines maar heeft meer ontwikkeling. Ze denkt dat de verbindende factor de druif is, maar dan wel een blend. Inderdaad dit is een blend, echter geen bordeaux maar van cabernet sauvignon, cinsault en carignan. Het zijn twee Château Musars uit Libanon. Deze wijnen heeft Martijn zonder problemen geordend. Van dit huis heeft hij namelijk meerdere jaargangen, dus ze kunnen per jaartal weggelegd worden. De eerste is van 2013 en tweede is uit 2005, het zijn wijnen die goed kunnen ouderen. Typisch, zegt Valerie, dit huis komt vaker voorbij, maar is moeilijk te herkennen. Het zoete en het kaneel is voor Martijn heel herkenbaar.
Uitdrinker
2016 – Gran Enemigo Gualtallary – Argentinië
Dan de uitdrinker en daar is Martijn niet uit hoe hij dit moet ordenen. Diverse huizen, diverse jaargangen, en weer andere appellaties, wat hier te doen, en voor deze wijn: waar komt deze vandaan?
Volgens Rob donkerrood-zwart en chique geur, drogend, tannines. Voor Berry zwarte kers, mooie zuren en drop. Bordeaux? Cabernet? Of is het Cahors? Nieuwe Wereld, Chili, Argentinië? Martijn vindt het te ingewikkeld om op druivensoort in te richten. Er wordt van alles is genoemd, maar het is een cabernet franc uit Argentinië. Veel ideeën worden aangedragen om een keuze te maken, bijvoorbeeld: door wetenschappelijk, eigen proefnotities te maken (een paar honderd), daar gaat AI van proefnotities prototypes maken. Als je dat weet, dan ga je op eigen smaak indelen. Robert Parker heeft bijvoorbeeld maar drie proefnotities. Hans heeft hierover twee vragen: hoe groot is je geheugen en hoe is je snelheid? Hij komt met een advies: voordat je met een AI-systeem de kelder inricht, richt je je kelder vanaf het allereerste begin aan hand van je eigen notities in. Je geheugen gaat namelijk achteruit.
Nog een uitdrinker
Henri Giraud – Ratafia Champenois ‘Solera’ S 90-13
Dan komt er als laatste nog eentje voorbij. Wat zit er in het allerlaatste glas? Iets wat we niet vaak proeven, maar wordt wel veel gemaakt en is top in zijn soort. Beetje goudgeel, rozijnen, abrikoos, zest en honing, sinaasappel sherryachtig. Het is een 20 jaar oude dessertwijn van Henri Giraud, een versterkte wijn die typisch is voor de Champagnestreek, geproduceerd van versterkte druivenmost.
Al met al was dit een zeer leerzame avond voor iedereen Er is genoeg werk aan de winkel, er zal niet altijd een plank efficiënt ingericht worden. Wat Martijn zelf geleerd heeft van deze avond? Dat mousserend bij elkaar hoort te liggen, maar zoet niet. Maar het zal ook voor iedereen anders zijn. Het staat of valt bij de hoeveelheid wijnen die je hebt, wat je drinkt en welke soort wijnen je veel in huis hebt.
Tot slot geeft Martijn in onze eigen groepsapp aan dat hij al bezig is om de grüner veltliners van boven naar beneden te verplaatsen. We zijn benieuwd naar de volgende stap.
Proefnotities en verslag Annemieke Vermeijlen
Het witte hartendiefje van Claartje, gerijpte chardonnay met levendige citruszuren. Een favoriete wijn van Prinses Beatrix, weet Claartje. Een wijn met een verhaal. Goede smaak heeft Beatrix, haar vader was ook een chardonnay liefhebber. Zoonlief schonk echter een riesling uit Franken bij zijn huwelijk.
Er ontspon zich een dialoog bij deze chablis, waarom het zo moeilijk is om die te herkennen. Tja, nou zijn er natuurlijk veel chablis wijnen, die zich vaak kenmerken door mineraliteit. Deze wijn is meer fruit getypeerd: serieuze geur met licht passiefruit, Annemiek ruikt abrikoos. Goed concentraat en levendige zuren, prettige hap sap smaak met licht amandel.
Een eetwijn met veel bitters, veel concentraat en een prachtige balans. Veel om te ontdekken in verschillende laagjes van de wijn: passiefruit, ananas, gebrande boter, cacao en meloen in de geur, boterig in de smaak met een sabayon smaak.
Een geur met wat zoet, siroopachtig, sinaasappel en mandarijntonen, levendige aandronk en een wijn met veel tannine nog, straf en mineralig. RobK benoemt kers en melkchocolade, hij roemt de elegantie.
Hartendiefje van Claartje. Werkelijk schitterende wijn met prachtige geur van ceder, leer, tabak, kreupelhout. Ron benoemt bosaardbei en vanille, RobK donkere kersen en zwart zomerfruit, Just aardbei, stal, cacao en munt. Hele elegante smaak met goede balans.