What price Bordeaux?
By in

What price Bordeaux?

De scepticus stelt Bordeaux en geld op één lijn. Geen wonder. Want hier komen flessen vandaag waar menigeen alleen van droomt. Je kunt nu voor een fles Bordeaux 2020 intekenen voor tien euro. Château Cheval Blanc uit Saint Emilion kost 54 keer zoveel. Nu betalen, dan komen de wijnen in 2022 bij je in de kelder. Een kistje ervan kost 6.528 euro. Dan weet je dat je een unieke wijn in de kelder hebt. Als je een hogere prijs kunt vragen, kan je ook meer investeren. Bijvoorbeeld in zorgvuldig wijngaardbeheer. In selectietafels bij de oogst. Er is wél een correlatie tussen de prijs en de kwaliteit, Die kwaliteitsambitie kan de wijnboer in Entre Deux Mers óók hebben. Uiteraard. Maar die kan het niet betalen, want daar gaat een fles voor gemiddeld iets meer dan vier euro en een dubbeltje af château.

Rob van Ginneken vraagt aan de proevers om de prijzen van de wijnen aan te geven. Dat verleent een extra dimensie als de proevers hun proefnotitie geven. Zit er altijd nog wel een common ground in de notities, die krijgen een heel andere lading als een proever een wijn op 8 euro schat en een ander op 37 euro, Gelukkig proeven we échte kwaliteit collectief wel goed. Zo werd bij Grand Puy Lacoste gezegd: deze wijn koop je niet onder de dertig euro.

Château Champ des Treilles 2016 Bordeaux
De wijn met de beste prijs kwaliteit verhouding, zonder meer. Biedt enorm veel voor 12 euro. Komt uit het ondergewaardeerde Entre Deux Mers gebied. Dit is de cuvee Petit Champs, die is opgevoed zonder houtrijping. ¾ transparant in kleur. Veel rood fruit en veel vulling, duidelijk nog tannines en te jong. Wijnmaker is Corinne Comme, wiens man werkzaam is op Pontet Canet. Hij adviseert haar bij het wijnmaken. Er is ook een witte cuvee en een houtgerijpte versie. Echt een trouvaille om naar te zoeken en jaarlijks een flesje te proeven uit de kelder.

Les Pensées de La Tour Carnet 2014 Haut Medoc
Mooiste wijn uit het middensegment van prijzen. Twintig euro. Heeft al een bruin randje. Deze wijn van Bernard Magrez combineert moeiteloos rood fruit en cederhout. Ruikt naar nieuw hout. Grand Seigneur aspiraties. Een wijn die gerust nog even kan blijven liggen in de kelder. Bij mij kwam de onvermijdelijke hap sap slik reflex, zonde om zo’n wijn te spuwen.
De drie wijnen die ik het hoogst waardeerde zijn de volgende.

Les Griffons de Pichon Baron 2012 Pauillac
Ondoorzichtig zwart. Inktig. Ik proef dat het een Hoge Meneer is, maar ik vond de wijn ook nog heel dicht, gericht op de toekomst. Valerie prijst de lange afdronk, ruikt framboos en eucalyptus. Berrie benoemt ceder, finesse, de fluwelige aanzet en chocolade. Vijftig euro.

Château du Tertre 2015 Margaux
Ondoorzichtige kleur en een aantrekkelijke en onweerstaanbare combinatie van rijk zomerfruit en het ceder van nieuw hout. Mooi elegant, veel finesse en weer die hap sap reflex vanwege het mooie concentraat. Valerie benoemt rood zomerfruitjam, cassis en zoethout. Eenenvijftig euro.

Château Grand Puy Lacoste 2015 Pauillac
Gek genoeg vond ik deze wijn wat a-typisch voor Bordeaux. Dat komt door de enorm zwoele geur, met pruimen en dure sigarenkistjes. Maarten signaleert kruidnagel, Cees eucalyptus. Finesse en elegantie, wat een rijkdom! Hiervan is geen slokje in de spuwbak gekomen, vanwege de onvermijdelijke hap sap slikreflex. Schitterende wijn. zesentachtig euro.

Een prachtige proeverij om mee te beginnen na onze maandenlange gedwongen retraite. De proeverij is gebaseerd op het boek What price Bordeaux, auteur Benjamin Lewin MW.

Het geheim van de sociëteit is ontsluierd: jubileumboek 40 jaar Brabantse Wijnsociëteit
By in

Het geheim van de sociëteit is ontsluierd: jubileumboek 40 jaar Brabantse Wijnsociëteit

Een sociëteit moet rituelen in ere houden. En dus werkten v.l.n.r. Hans Lodewijkx, Peter van den Besselaar, Valerie Bollen en Rob van Ginneken aan een jubileumboek “Beter wijnproeven. Meer Genieten.”
Ze kregen complimenten van voorzitter Eric. De commissie heeft hard gewerkt, maar Valerie verklapte dat in de vergaderingen ‘wijnig’ was gewerkt. 😂
Er is op het boek en de leden getoost met een Singla Rivesaltes Ambré uit 1980, uit ons geboortejaar. Het boek is exclusief voor leden en oud leden.


Het geheim van de sociëteit is ontsluierd in gesprekken met de leden. Proeftermen werden verzameld en verwoord. En omdat we over wijn eindeloos praten, redetwisten, argumenteren, bazelen, neuzelen en filosoferen, staan in het boek dertien thema’s, artikelen over wijnproeven. Met zeven vreemde wijngewoontes. Een boek om vaak met veel plezier ter hand te nemen. Zoals bij de okki en taptoe vakantieboeken, vroeger.

Boer Wim van Roessel heeft een gepassioneerde toelichting gegeven op zijn werk. We genieten van zijn uitstekende runderstoof. Uiteraard met een mooie glas: Nuits St Georges 1999 en Pessac Leognan 2014 uit magnum.

Op de boerderij is een landwinkel waar de producten gekocht kunnen worden, woeensdag, vrijdag en zaterdag van 9.30 uur tot 20.00 uur. Kijk hier naar de website:
 
 


De boekpresentatie is afgesloten met een heidewandeling met gids.

De gedronken wijnen

Andere fotos door leden gemaakt

Klapeksters bewaren gevonden mestkevers aan stekels. Een zeldzame vondst op de Regte Heide

Drie stijlen Bordeaux, om met vrienden van te genieten
By in

Drie stijlen Bordeaux, om met vrienden van te genieten

Martijn de Groot brengt drie stijlen Bordeaux op tafel. Met een knipoog. Want van drie continenten en drie decennia. Een klassieke proeverij, met een witte Chassagne-Montrachet vooraf en Sauternes als uitdrinker. Eigenlijk wijnen om met vrienden van te genieten, zoals Alfred Tesseron zegt. In mijn woorden: feestwijnen. Die we dus blind proefden.

 


De wijn gemaakt van 3 C’s: Château Musar uit de Bekaa Valei in Libanon 
Een moderne klassieker. Gemaakt van Cabernet Sauvignon, Carignan en Cinsault. Gaston Hochar maakte dit tot een cultwijn, met talloze links naar het Bordeaux gebied. Hij studeerde in Bordeaux bij de beroemde professoren Riberau en Peynaud. In de tweede wereldoorlog was Ronald Barton van Leoville Barton in Libanon gestationeerd en was een inspiratiebron voor de makers van Musar. Ik vind de wijn van Musar bijzonder omdat de wijn van jaar tot jaar enorm kan verschillen, dan eens Bordeaux stijl, dan eens Rhône-achtig en soms Bourgondisch.

De wijn gemaakt van 3 C’s: Château Musar uit de Bekaa Valei in Libanon
Een moderne klassieker. Gemaakt van Cabernet Sauvignon, Carignan en Cinsault. Gaston Hochar maakte dit tot een cultwijn, met talloze links naar het Bordeaux gebied. Hij studeerde in Bordeaux bij de beroemde professoren Riberau en Peynaud. In de tweede wereldoorlog was Ronald Barton van Leoville Barton in Libanon gestationeerd en was een inspiratiebron voor de makers van Musar. Ik vind de wijn van Musar bijzonder omdat de wijn van jaar tot jaar enorm kan verschillen, dan eens Bordeauxstijl, dan eens Rhône achtig en soms Bourgondisch.

Jaargang 2010 Roodbruin, cederhout in een warme neus, bramen ook, zachte aandronk, prettig en verfijnd. 

Jaargang 2001 Bruiner, een erg belegen Dame, klassiek met tertiaire tonen. Erg geconcentreerd, droge afdronk, hier moet je liefhebber van zijn. 

Jaargang 1999
Roodbruine kleur, zelfde geurimpressie als in de 2010, cederhout en rozenbottel.  In het glas ontwikkelt zich wat stallucht, lucht van een boerenerf, ja, zo’n Bourgogne achtige geur. Ge-wel-dig. Voortreffelijke balans en mooie lange afdronk. Musar moet je niet te vroeg drinken, zoveel is zeker, want dán komt de echte kwaliteit goed tot zijn recht. Mijn voorkeur en dé wijn van de proeverij. Hartendief van Martijn.

De échte Bordeaux: Château Pontet Canet, de éérste biodynamisch werkende Grand Cru Classé
Dit domein maakte als eerste grote Cru de overstap naar bio-dynamisch werken. Het lijken foto’s van een halve eeuw geleden, met paard de wijngaard in. Maar nee, da’s dus actueel. Gemaakt van Cabernet Sauvignon 60%,  Merlot 33%, Cabernet Franc 4%, Petit Verdot 3%. Pontet Canet is zijn classificatie als vijfde Grand Cru Classé ontstegen. Wijnen van deze allure, Pauillac, horen natuurlijk in de liefhebberskelder. Al waren het maar enkele flessen om kroonjaren mee te vieren. De liefhebber moet echter diep in de portemonnee tasten. 

Jaargang 2013
Ondoorzichtige kleur, roodbruine rand, kersen, zwarte bes en rozen-bottel. Prima balans, nog veel te jong, goed concentraat. Andere proevers ruiken munt, rozen en een medicinaal toets. Een Beest van een wijn, ontzettend lang nahangend.

Jaargang 2008
Klassiek, heel veel zwarte bes, meer confiture, chocolade en herstbos. Humus, veel tannines nog, een bek vol wijn, zou tikje meer verfijning mogen hebben. Hartendief van Martijn. 

Jaargang 2001
Mijn voorkeur, zeer expressieve neus, uitgelaten. Cederhout, vanille. Een krachtpatser met veel mooie zuren en goede balans. Berry benoemt leer, laurier en warmte. 

Seña, de cultwijn uit de Nieuwe Wereld die op 23 januari 2004 in Berlijn Lafite en Margaux achter zich liet. 

Gemaakt van  57% Cabernet Sauvignon, 20% Carmenere, 6% Cabernet Franc, 5% Petit Verdot, 12% Merlot (afhankelijk van het jaar) en 22 maanden gerijpt op Frans eikenhouten wijnvaten. Musar en Seña zijn wijnen die in de kelder horen van de avontuurlijke wijnliefhebber. Deze twee wijnen winnen nog steeds aan prestige en hebben inmiddels ook prijzen waarvan je menig Bordeaux Grand Cru Classé kunt kopen. En dat is terecht, want het zijn topwijnen. De prijzen gaan verder oplopen, want 2015 en 2018 van Seña kregen 100 punten van James Suckling.


Jaargang 2011
Mooie neus zeg! Combineert zwarte bessen/cassis met pure chocolade en sigarenkistjes-lucht, cederhout. Hele verfijnde smaak, liefelijk, verfijnd, erg mooi. 

Jaargang 2009
Stinkertje, een medicinaal toets. Kersenjam is in ruime mate aanwezig. Hoe zeer smaken verschillen, sommige proevers doen een moord voor deze 2009, terwijl ik écht denk dat er iets met de fles aan de hand was, niet zo uitgebalanceerd. 

Jaargang 2007
Mijn voorkeur en dé wijn van de avond. Een Bourgondische expressie in de geur, schitterend zwart fruit, verfijnde aandronk, rondeur, ge-wel-di-ge balans, een droomwijn, schitterend. Hartendief van Martijn.

Voortreffelijke proeverij Martijn!
Drie maal klassiek
By in ,

Drie maal klassiek

Ongetwijfeld onze vraag wat dan precies klassieke wijnen zijn, verwacht hebbende, had Peter van den Besselaar het alvast opgezocht. Daarvoor ging hij te rade bij het wijntijdschrift uit het land der Claret-drinkende upperclass – Decanter – en bij wellicht zijn meest klassieke columnist: Andrew Jefford. Het woord ‘vertrouwen’ staat centraal in zijn antwoord. En vertrouwen, dat komt zoals eenieder weet te voet en gaat te paard. Dat onze Franse bureaucraten van de INAO er 24 jaar over deden om een gebied als Duché d’Uzès de AOC status toe te kennen, moeten we dan ook niet bekritiseren maar toejuichen, aldus Jefford. Soit.

De enige witte wijn van de avond is een (non vintage) Champagne cuvée Renée van Tribaut-Schloesser die meteen – wat scribent dezes betreft in ieder geval – ietwat tekort wordt gedaan door de leden der BWS. De wijn heeft een mooie neus, met wat notigs, maar om dit nu zoals menigeen doet “belegen” te noemen, gaat te ver. “Getoaste brioche” noemt de nieuwe voorzitter het en dat is een fijne en passende kwalificatie. De helft van de basiswijn kreeg een houtopvoeding, en na de prise de mousse verbleef de wijn nog 6 jaar sur lattes. Zeker niet te lang voor deze wijn. Edoch: de oude voorzitter merkt op dat eerdere cuvées Rene wat jeugdiger overkwamen. Zulks een discussie laat zich schier onmogelijk oplossen, dat behoeft waarlijk een spoedig hernieuwd bezoek aan de firma Tribaut-Schloesser!

Welnu, hoog tijd voor de eerste van drie series van ieder drie klassieke wijnen. “Pinot Noir” klinkt unisono uit de kelen der BWS-leden. Maar zijn het alledrie klassieke pinots, Bourgognes derhalve? Men zou het wel denken, het thema van de avond indachtig.

Wijn 1 is licht granaatkleurig, enigszins gesloten in de neus, er heeft zich wat depot verzameld in het glas. De wijn, een Mercurey 1er Cru 2011 Clos du Roy van Domaine Chanzy, heeft een aangenaam zachte aan- en afdronk, maar mist wat smaakintensiteit. 

De volgende wijn heeft een robijnrood blosje op de wanen, is roodfruitiger, sappig, heeft zachte tannines – alhoewel ik ook een aantal keer ‘streng’ hoor vallen: Marsannay Trois Terres 2011 Vieilles Vignes van Domaine Jean Fournier

De derde wijn is niet ieders favoriet, wel die van onze voorganger deze avond, en is de meest uitgesproken wijn. Dit is typisch Pinot Noir of, zoals uw verslaggever van dienst heimelijk dacht, Spätburgunder. Later, in de automobiel op weg naar huis blijkt de bestuurder daarvan óók de wijn als zijnde van onze oosterburen gedetermineerd te hebben. Maar de smaken die wij beiden associeerden met de Schiefferbodems van bijvoorbeeld de Ahr bleken toch echt druifeigen (want: duidelijk verschillende terroirs qua bodems en klimatologisch). Het ging hier om een Vosne-Romanée 2012 van Domaine Gros Frère & Soeur. Denk verder: steen, haardvuur, mineraliteit en een fijn-elegant mondgevoel. Mooi om te zien dat een druif drie zo verschillende wijnen kan voortbrengen. En alhoewel de terroirdiversiteit dus niet zo extreem bleek als door sommigen gedacht: een uiterst noordelijke Côte d’Or is toch iets anders dan een wijn uit een van de topdorpen in dat gebied, en beiden verschillen weer van een Côte Chalonnaise als de Mercurey.

De volgende serie: drie opvallend dieprode wijnen. Ook deze serie laat zich relatief gemakkelijk duiden: waarlijk Bordeaux. We proeven linkeroever (klassiek!) Haut-Médoc, van huizen van een zekere ‘nobesse oblige’ statuur. 

De elegante en smakelijke (kers, hout, mooie smaakvoortzetting, proeft tegelijk koel elegant en sappig) Pauillac Réserve de la Comtesse 2011 wordt gevolgd door een Grand Cru Classé Château Cos Labory 2009 St Estephe. Die is wat gesloten, maar geeft in de tweede proefronde wat kruidigs, wat lijm, ook dit is een zachte wijn maar wel krachtiger en alcoholischer, meer smaakvol dan de Pauillac, met een mooie balans en structuur. 

Het hartediefje van Peter is wijn nummer drie, de Château Gloria 2009 uit St. Julien. Die heeft een vlezige, rokerige neus, met donker fruit en vanille en rijpe tannines. De wijn heeft nog wat jaren voor zich.

Dan wordt het onverwacht moeilijk. Is de derde serie nu Rhône (de wijnen hebben minder kleur en wat zoet, dus sommige proevers achten Grenache de mogelijk dominante druif), iets nieuwe werelderigs, of …? Het blijken drie Brunello de Montalcino, en de laatste is al  meerderjarig want uit 1999. La Poderina 2009 is bleek granaatrood, vrij gesloten, wel lekker sappig en in de afdronk blijft het zoetje hangen. Weinig tot geen Italië-associaties passeren de revu in de bespreking.

Wel vergelijkbare aantekeningen bij Il Poggione 2010. Die wijn kreeg volgens de proeverijdocumentatie van de heer Parker 97, van de WineSpectator 95 en van Jancis Robinson 17,5/20 punten. Het zijn zeker mooie wijnen maar men moge vraagtekens zetten bij of dit nu klassieke Brunello’s zijn. Zie voor geinteresseerden ook dit verslag van Fred Nijhuis.

Zeker niet klassiek qua verhaal is de derde wijn. Ze (ja, wijn is mannelijk, maar men leze verder!) toont bij goed proeven zowel qua boeket als op de tong haar gevorderde leeftijd, maar het stoort geenszins. De Prime Donne 1999 van Donatella Cinelli Colombini mag er zijn, het is een volle en rijke wijn. Donatella, telg van de Colombinifamilie (sinds 1000 nC) achter het Fattoria dei Barbi-domein, verliet dit bedrijf eind jaren 90 om voor zichzelf te beginnen. Ze kon geen wijnmaker vinden; die moest men jaren vooruitvastleggen. Gelukkig wisten ze bij de Oenologieschool van Sienna wel raad: vrouwelijke wijnmakers, die wilde geen enkel zichzelf respecterend wijnbedrijf in dienst nemen dus die waren in overvloede beschikbaar. Mitsdien wordt ook tegenwoordig deze beroemde cuvée nog gemaakt door een proefpanel bestaande uit louter vrouwen, waaronder verscheidene Masters of Wine. Zie foto boven dit artikel.

De uitdrinker van een klassieke proeverij dat is uiteraard een Sautern Riesling 2010 Auslese. Deze is van Willi Haag, en de druiven komen van de de gerenommeerde Brauneberger Juffer – Sonnenuhr. Petrol- en honingaroma’s; de hoge zuren, erg hoge zuren mag ik wel zeggen, maken dat de wijn eerder fris-fruitig dan zoet over de tong rolt. Een waardige afsluiter van deze klassieker!

Proefnotities en verslag
Rob van Ginneken

Trouvailles op de werkavond
By in ,

Trouvailles op de werkavond

 
 
We zijn het nieuwe seizoen begonnen met de gebruikelijke mix van gevarieerde wijnen, met achtereenvolgens Champagne, Chardonnay uit Alto Adige, Pinot Gris uit Elzas, twee keer Gamay uit respectievelijk Chenas en Brouilly, Sangiovese uit Toscane, Bordeaux blend uit Haut Medoc, Tempranillo blend uit Rioja, Pinotage uit Zuid Afrika, Garnacha uit Gredos/Madrid, Malbec uit Mendoza, Savagnin uit Jura en Rieslaner uit Franken.
 
Vertrouwde wijn: Thierry Grandin Premier Cru Champagne
Speels met mooie zuren, brioche en appeltjes, mineraal

 
Verrassende wijn: Château l’Etoile 1998, vin de paille
Een knipoog naar de Jura proeverij in het seizoen. Abrikoos
in de geur, siroopachtige viscositeit, rijk en met goede balans.
 
Knipoogwijn: Conde de Valdemar 2010 Gran Reserva
Een knipoog naar de Rioja proeverij in het seizoen. Braam,
pruim, sappig, goede zuren, laurier en een klein stinkertje in de neus.
 
Klassieke wijn: Château Belle-Vue 2005 Haut Medoc
Deze proefden we eerder in de 2013 Interessante buurdomeinen
proeverij, ligt naast Giscours. Tertiaire geuren, ceder, leer, eucalyptus,
grafiet. Mooi geouderd.
 
 
Groot potentieel wijn: Domaine Weinbach 2018 Pinot Gris Cuvée St. Catherine
Heldere wijn met geelzweem, rijke wijn met veel concentraat,
frivool ook, mooie balans. Deze nog eens drinken over vijf jaar?
 
Op Bordeaux - met zijn rangen en standen - raak je nooit uitgekeken of uitgeleerd
By in ,

Op Bordeaux - met zijn rangen en standen - raak je nooit uitgekeken of uitgeleerd

Op Bordeaux raak je nooit uitgekeken. En niet uitgeleerd. Er zijn daar veel mores die moeilijk te doorgronden zijn. Zo kan je met enorm veel passie gericht op kwaliteit een hemelse wijn maken in een herkomstgebied met een bescheiden reputatie. Jouw kwaliteitsstreven raakt bekneld in de realiteit, zoveel is zeker. Dat heeft te maken met de macht van de negociants. Decanter columnist Jane Anson schrijft over een lunch waar allemaal jonge wijnmakers (tot 30 jaar) van familiedomeinen uit Blaye, Entre Deux Mers, Bordeaux aanzaten. Drie van hen kondigen aan te stoppen en te kiezen voor beter betaalde banen. Omdat ze niet door het prijsplafond kunnen breken van de kleine appellaties, prijzen die worden bepaald door negociants. Lees hier haar kritische column. Bordeaux is een gebied met rangen en standen. Waar de Grand Seigneur zijn neus optrekt voor het Bourgeois, laat staan voor de Crus Paysans en Crus Artisans. Iedere streek heeft echter vernieuwers nodig. Wijnmakers die eigenzinnig gericht zijn op kwaliteit en die daar ook naar gehonoreerd worden. Je hebt pure pech als je zo’n vernieuwer bent op de verkeerde plek. Terwijl de liefhebber júist op zoek is naar de wijnmakers die boven het maaiveld uitsteken.

Eric Hoepelman brengt Bordeaux uit het topjaar 2000 op tafel. Een geweldig mooie line up. Met twee witte indrinkers, vier Bourgeois, een geklasseerde wijn, zes Grand Crus Classes en één top dessertwijn als uitdrinker.


Château Latour Martillac 2000 Pessac Leognan

In de eerste serie staat voor mij meteen van een van dé wijnen van de proeverij, deze Grand Cru Classé uit Pessac Leognan, gemaakt van semillon, sauvignon blanc en een pietsie muscadelle. Spannende wijn met goede balans, zegt Maarten. Veel concentraat, aldus Toos. Ik zie een goudgele kleur, met een complexe geur: vanille, een boers stinkertje, ook wat tropisch fruit zoals ananas. Rondeur in smaak. Vitaal met mooie zuren. Hap sap! En werkelijk minutenlang nahangend. Een fantastische wijn, waardoor ik – toch best ervaren – nu besef: er móeten witte Pessac Leognan en Graves wijnen in de kelder worden gelegd. Want zo’n belevenis wil ik vaker meemaken.

De vier Cru Bourgeois geven veel plezier, maar wekken ook de indruk op één na dat ze eerder nog lekkerder waren. Château d’Agassac 2000 Haut Medoc charmeert Valerie enorm, die ‘steeds andere geuren ruikt, geweldig, bouillon, medicinaal, pruimen, seringenbloesem, menthol en aardbeien’. Goed op dronk, zegt Maarten. Château Citran 2000 Haut Medoc zou Maarten nog laten liggen. Heeft inderdaad nog duidelijk tannine, met een iets vriendelijker geur dan d’Agassac, mocca en herfstbos. Ik constateer echter ook een opdrogende afdronk, de neus boeit mij meer dan de smaak. Château Poujeaux 2000 Moulis beroert ons. Ik vond de geur mooi met herstbos en champignons, erg mooie goede zuren en fijne doordrinkbaarheid. Toos is kritisch vanwege harde tannines, bitters en geen fijne smaak. Martijn prijst de prachtige geur daarentegen met koffie en menthol. Kees benoemt eucalyptus en potloodgrafiet. Château Meyney 2000 Saint Estephe heeft een fantastisch geparfumeerde rijke geur, vriendelijk en uitgebalanceerd. De aardse smaak hangt lang na. Toos is meer tevreden, Kees noemt de wijn fruitiger, hij ruikt drop. Martijn is gelukkig met mooi verweven houttonen. Ik vind Meyney het mooiste van de Cru Bourgeois.

Uitzonderingen bevestigen de regel 

Jean Gautreau, dochter die nu in charge is en kleinzoon

Het is heel invoelend van Eric om Sociando Mallet 2000 Haut Medoc te plaatsen ná de Cru Bourgeois en voor de Grand Cru Classés. Dit is het succesverhaal van Jean Gautreau, die op 42 jarige leeftijd in 1969 een verwaarloosd domein kocht met 5 hectare wijngaarden. Door héél hard te werken en te investeren heeft hij met Sociando Mallet een enorme reputatie gevestigd. Sociando Mallet ligt op bevoorrecht terroir, dichtbij de Gironde. Gautreau was negociant en kende dus het klappen van de zweep. Hij is zo’n vernieuwer waar Jane Anson over schrijft.
De 1990 van het domein scoorde bij blindproeverijen direct na de oogst beter dan twee premier crus; dat zegt iets over het potentieel. Bij een verticale proeverij Sociando Mallet in 2004 bij de Brabantse Wijnsociëteit maakten zelfs kleine jaren (1991, 1992, 1993) veel indruk. Heel aantrekkelijke wijnen met veel beschaving. Toen hij overleed in 2019 telde Sociando Mallet maar liefst 83 hectare, goed voor 450.000 flessen jaarlijks. Sociando Mallet presteert op Grand Cru Classe niveau, dus wie geen etikettendrinker is, heeft hieraan een enorm goede koop. The most spectaculair rise ever known in the Medoc, schreef Robert Parker over deze wijn.

Sociando Mallet 2000 Haut Medoc is vrijwel ondoorzichtig. Louter positieve commentaren: Hans ruikt vlierbes, Claartje benoemt de kracht van de wijn, Leila noemt de wijn strelend en delicaat. Gerard prijst de rijke neus met rijp zwart fruit, kruidigheid en mild bittertje. Mijn bevindingen: heerlijke geur met paprikatonen, geparfumeerd, prachtige balans, goede zuren, heel mooi en ook minutenlang nahangend. 

Grand Cru Classés Château Croizet Bages 2000, Pauillac

Dit domein presteerde niet altijd op Cru Classé niveau, maar presenteert zich nu mooi. Enorm rijk, koffie, laurier en grafiet, strenge smaak met duidelijk nog tannines, bittertje in afdronk. Goede zuren maar matige balans. Rob benoemt pruimen, kruiden, sappige aanzet met mooi zoetje. Mooie krachtige wijn, over 5 jaar misschien nog mooier. Annemiek ruikt kruiden, rood en zwart fruit in de neus, dat doorzet in de mond, zij zegt juist: heel mooi in balans. Willem Jan benoemt rood en zwart fruit, bes, chocolade en laurier,

Château Haut Bages Liberal 2000, Pauillac
Ondoorzichtige kleur, bruine rand, bloemrijk en vriendelijkere geur met mocca en herfstbos associaties, Verfijnd, Erg mooi, kracht en elegantie, uitstekende balans. Voor Rob zit de wijn op slot, Martijn valt de langere afdronk op.

Château Grand Puy Lacoste 2000, Pauillac

Hartendiefje van Eric. Een van de mooiste wijnen van de avond. Mocca, super verfijnd, espresso,
supermooie balans, lang nahangend, dennengeur en later ook cassis. Berry benoemt kersen, laurier, bosgeur, oud hout, turf, fruit en kersen in de smaak. Mooi op dronk. Paul noemt de wijn rokerig, fruit, bessen en kersen, frisse wijn, fraaie balans, pakkende tannines, conclusie zalige wijn. Kees roemt de deftige neus, mocca, zacht bittertje, framboos, potlood. Lange afdronk.

Château Grand Puy Ducasse 2000, Pauillac

Berry ruikt chocolade, koffie, pruimen. Dit is de eerste wijn die niet op dronk is, aldus Berry. Paul stelt dat de geur zachter is dan Grand Puy Lacoste. Bramen, pruimen. Kees noemt de geur wat gematigder. Hij ruikt eucalyptus. Deze wijn is complexer, stelt Maarten.

Mijn bevindingen: driekwart doorzichtige kleur, laurier, tabak en eucalyptus. Gewéldige verfijning en rondeur. Ik merk dat ik doorslik in plaats van uitspuw, doorslikfactor is hoog. Mooi nahangend.

Château Cantenac Brown 2000 Margaux

Hartendiefje van Eric. Martijn benoemt chocolade en hout. Maarten wil de wijn nú drinken en niet verder opleggen. Heel fris is zijn oordeel. Toos is heel enthousiast: zó moet een wijn zijn! Drop, laurier, bospaddestoelen, cacao, echt in balans, mooi complex, veel zachter en eleganter. Fijne zuren. Mijn aantekeningen zeggen verfijnd parfum kreupelhout, tabak, rondeur in smaak, heel sappig, lang nahangend, prachtig kersenpit bitter, hap sap!

Château Rauzan Gassies 2000, Margaux 

Dit was lange tijd een lelijk eendje, een onderpresterende tweede cru. In 1992 werd een nieuwe cuvier in gebruik genomen, het gebouw waar de gisting plaatsvindt en de cuves rijpen. Ook kwam er een nieuwe kwaliteitsgerichte directeur. Ik vind dat je die verbeteringen in 2000 kunt proeven, ik ben zelfs geïmponeerd: diepere neus, concentraat, hele intense kersen geur, doorslikfactor, prachtige balans met nog veel potentieel. Just benoemt bramen, flinke tannines die goed geïntegreerd zijn, in de wijn perfecte smaken.

Château Rieussec 2001 Sauternes

Een klein uitstapje, want 2001 was een geweldig Sauternes jaar – en 2000 niet. Enorm geconcentreerde geur, kruidnagel en abrikoos, een bedwelmend stinkertje (botrytis), siroopachtige structuur met ook nog zuren. Willem Jan noemt het glas verrukkelijk, goudkleurig, gecarameliseerde tonen in de smaak met honing. Levendig glas wijn, niet extreem zoet, deze 100-punter. Belevenis.

Een prachtige en memorabele proeverij met goede documentatie.

Chateaux Bordeaux, strips om te leren over Bordeaux

Na de dood van haar vader is Alexandra Baudricourt vastbesloten leiding te geven aan “Le Chêne Courbe”, het uitgestrekt wijnlandgoed dat haar familie in het hart van het Medoc gebied bezit. De mooie erfgename is zich maar al te goed bewust dat ze zich als wijnmaker in de dop bescheiden moet opstellen, want het is geen sinecure om een Grand Cru te produceren. Ze had niet verwacht dat haar domein het doelwit zou worden van hebzucht, intriges en bedrog. Corbeyran is de scenarist van de stripboekenreeks Chateaux Bordeaux, getekend door Espé. Arend Jan van Oudheusden is verantwoordelijk voor de vertaling. De stripreeks is goed gedocumenteerd en zodoende krijgt de striplezer veel informatie, zowel over techniek, oenologen, negociants, etc. Aanrader.

Bordeaux verticaal: zelf de slingers ophangen
By in ,

Bordeaux verticaal: zelf de slingers ophangen

Marathon van Medoc

 

Je moet zelf de slingers ophangen in het leven, zegt men wel. Nou heb ik de indruk… dat wijnliefhebbers daar patent op hebben. Zo klinkt al enige tijd uit onze ledenkring dat we in het jubileumjaar – veertig jaar bestaan – klassieke wijnen zouden moeten proeven. Klassieke wijnen! Bourgogne, Bordeaux, Toscane, Piëmonte, Moezel en Rheingau uit Duitsland. Willem Jan Withagen preludeert met de laatste proeverij vóór het jubileumjaar met een klassieke proeverij. Blije gezichten. En dat hij een toffe kerel is.

Een klassieke Bordeaux proeverij staat op het programma. Vaak begint die met een witte Bourgogne, nu ook. Meursault 2010 van A. Bichot is de eerste fles die Willem Jan opent uit een doosje in de kelder. De smaakcomponenten vliegen om de oren: exotisch fruit, ananas, amandel worden genoemd. Mijn aantekeningen zijn iets nuchterder: bescheiden geur, goede zuren, ranke wijn. Nog geen karakteristiek botertje. Fraai.

Van vijf wijndomeinen gaan we verticaal jaargangen proeven. Vrijwel steeds ‘scoort’ een topjaar als 2010 het best, krijgt applaus voor complexiteit, concentraat en balans. Interessant is dat zogenaamde mindere jaren wél lekkerder drinken, meer plezier geven. Een wijn uit zo’n topjaar heeft meestal veel tijd nodig om een zekere stugheid van zich af te schudden. Soms wel tien jaar of langer.

We zien dat meteen bij Château Taillefer, Pomerol, gemaakt van 75% merlot en 25% cabernet franc. We proeven 2012 en 2010.

Château Taillefer 2012 Pomerol

Valerie zegt het treffend: in 2012 is de geur mooier dan de smaak, bij 2010 is de smaak mooier dan de geur. Ik steek mijn neus in het glas en er verschijnt een glimlach op mijn gezicht. Een rijke geur, herfstbos en potloodslijpsel. Aah, wat lekker. De smaak is een beetje scherp, mist wat charme. Je zou willen blijven ruiken.

Château Taillefer 2010 Pomerol

Gebruinde rand. Kan een geur ‘slanker’ zijn? Het staat zo in mijn aantekeningen: zwart zomerfruit, cassistonen, chocolade. Een harde aandronk en zoveel concentraat dat het potentieel duidelijk is, krijgt in het glas steeds meer de karakteristieke Pomerol rondeur. Beter in balans, goede zuren, zegt Toos. De wijn heeft veel lucht nodig om zijn kwaliteiten ten toon te spreiden.

Château Poujeaux gemaakt van cabernet sauvignon en merlot, aangevuld met petit verdot en cabernet franc. Net even wisselende percentages afhankelijk van het jaar. Dit is een domein dat een warm plekje heeft in het hart van veel leden.

Château Poujeaux 2011 Moulis

Driekwart ondoorzichtige kleur. Rob noemt de wijn aangenaam en in balans. Ik ben er zeer over te spreken: prachtige complexe geur met turf, bos-champignons, aards, pruimen. Hap sap smaak, mooie zuren, bittertje en voelt ook nog jong aan. Lekker drinken dit.

Château Poujeaux 2012 Moulis

Driekwart ondoorzichtige kleur. Heel anders. Rob ruikt wat paprika (onrijp). Veel minder geurig, wel wat aards. Veel smaak, goed om te proeven nu, iets ‘zachts’, bittertje na, karaktervol.

Château Poujeaux 2010 Moulis

Driekwart ondoorzichtige kleur. Deze Cru Bourgeois is nu duidelijk béter op dronk dan de Grand Cru Classés die volgen. Niet zo uitgesproken geurig, maar wel complex: de aardsheid van Moulis, kaneel, tabak, eekhoorntjesbrood, munt ook. Wat een lekkere geur om te blijven ontdekken. Rondeur in de smaak, hap sap, oeps… vergeten uit te spuwen. Adembenemend lekkere wijn.

Château Cantemerle heeft ongeveer tweederde cabernet sauvignon, een vierde merlot en wisselend van het jaar aangevuld met cabernet franc en petit verdot. We proeven 2004, 2011 en 2012.

Château Cantemerle 2012 Haut Medoc

De meest doorzichtige kleur. Cassis in de geur, herfstbos al, goed concentraat en lijkt ook op dronk. Eric ruikt laurier, munt en fris groen. Leila ruikt drop en laurier. Uitgebalanceerde wijn.

Château Cantemerle 2011 Haut Medoc

Driekwart ondoorzichtige kleur. Leila ruikt wat medicinaals, ik ruik een cassisimpressie, tabak en leer. Zachte aandronk, hoge zuurgraad in afdronk. Fijn glas.

Château Cantemerle 2004 Haut Medoc

Heeft het zin een wijn zó lang te laten rijpen? Vijftien jaar oud nu. We hebben proevers die de voorkeur geven aan de jongere wijnen. Voor Willem Jan is dit een van de hartendiefjes van de proeverij. Leila roemt de zachtheid en het mondvullend fruit in deze wijn. Ik hou van de belegen tonen in de geur, maar ook potloodslijpsel en honingdrop. Deze wijn is werkelijk prachtig uitgerijpt en volkomen in balans.

Margaux proeven. Ik blijf het altijd bijzonder vinden. Vanwege die zijdezachtheid, dat liefelijke. We proeven Blason d’Issan 2013 en Château d’Issan 2010. Tweederde cabernet sauvignon, een derde merlot.

Blason d’Issan 2013 Margaux

De tweede wijn, dus gemaakt van jonge stokken. Just benoemt turf, munt en koffie. Halfdoorzichtige kleur. Voor zo’n betrekkelijk jonge wijn al veel te genieten in de geur: kreupelhout, menthol en aardbeienjam. Erg drinkbaar nu al: elegantie en finesse. Feestje.

Château d’Issan 2010 Margaux

Veertig procent merlot in deze wijn. Ondoorzichtige kleur. Dit is voor mij dé wijn van de proeverij. Klassieke neus met kruidigheid, laurier, veel potentieel, zachte aandronk en ongelofelijk veel elegantie. Rondeur, heerlijk in de mond. Verboden te spuwen. Vind ik. Punt uit. Uitmuntende balans. Just is gevraagd naar zijn voordeel en die komt met een soort ‘zing-vecht-huil-bid-werk-en-bewonder’ proeftermen: open haard, turf, drop, gloed, passie, trots, karakter, diepgang, intelligentie en blijdschap. Ieder woord kan hij ook in twee of drie zinnen nog eens uitleggen. Een proefheld die Just!

Dan een contrast met de Margaux, een Robert Parker lieveling: Château Smith Haut Lafite, Pessac Leognan. Tweederde cabernet sauvignon, een dertig procent merlot, aangevuld met cabernet franc en petit verdot.

Château Smith Haut Lafite 2010 Pessac Leognan

Ondoorzichtige kleur. Mijn oordeel wijkt hier nogal af van andere proevers. Ik vind de wijn stoffig en zelfs een tikje eendimensionaal. Wel veel kracht, maar weinig gelaagdheid. Veel kracht met alleen bitters na in de afdronk.

Château Smith Haut Lafite 2007 Pessac Leognan

Hartendief van Willem Jan. Ik ben ook enthousiast : ondoorzichtige kleur, aardse geur, chocolade en espresso, zeer zachte aandronk, rondeur en goed concentraat, fraai bittertje in de afdronk. Mooie uitgerijpte wijn.

Château Doisy Védrines 2007 Sauternes

In de eerste jaren van mijn lidmaatschap van de wijnsociëteit maakte de 1982 van dit domein verschillende keren onuitwisbare indrukken. En dan hou je een zwak voor zo’n domein. Tonen van edele rotting, met perzik, peer, sinaasappels. Elegantie. Prachtige balans. Fijn glas.

Fraaie proeverij afgesloten met fijne kazen van Paul.

Woorden vinden voor de wijn
By in ,

Woorden vinden voor de wijn

Een grote Chenin Blanc uit Frankrijk volgens Peter, acquired taste?

Peter van den Besselaar begint met ons te attenderen op een – volgens hem – zeer lezenswaardig boek van Reinier Spreen, getiteld ‘De taal van smaak’. In theorie is smaak eenvoudiger te omschrijven dan geur. Smaak kent vooral zoet, zuur, zout en bitter. Geur heeft veel meer dimensies. Geur kun je je hele leven blijven leren. Geur neem je waar met je neus tijdens het ruiken (orthosanaal). Geur neem je ook waar in de mond tijdens het proeven. We noemen het dan aroma (retrosanaal). De auteur van het boek stelt dat smaak
een taal is die je kunt leren spreken en verstaan.

Ook wij spreken elke dinsdagavond over wijnen.
Het blijft lastig geur en smaak te omschrijven. We weten wel of een wijn ‘lekker’ is. Het benoemen van het ‘waarom’ lijkt lastiger. Typeren van geuren is aangeleerd en cultureel bepaald. Als een geur onbekend is, gaat de waardering omlaag.

  • balans
  • lengte
  • complexiteit
  • verfijning

We starten met een wijnquiz. Ook ik krijg een A4 met daarop de beschrijving van zeven één druifwijnen (monocépages). En passant worden twee wijnen ingeschonken. Achteraf wordt ook mij duidelijk dat de ingeschonken wijnen geen verband houden met de wijnbeschrijvingen op papier, maar dat de quiz op zich staat. Ik troost me bij de gedachte dat ik niet de enige ben die het verkeerd begreep. Ben je als lezer nu ook de draad kwijt? Noël had de bedoeling van de wijnquiz goed begrepen èn van ons allen de meeste antwoorden juist. Peter reikt hem een fles wijn uit als prijs.

We bespreken de eerste twee wijnen. Bernardus Monterey County, Chardonnay, Californië, 2017 wordt herkend als afkomstig uit de ‘nieuwe wereld’. Veel power zegt Maarten. Azienda Agricola Ronchi, Chardonnay, Langhe, 2015 positioneert Toos uitstekend in de ‘oude wereld’. Droger, hazelnoot en body zegt Kees. Ik ruik bloemen, witte perzik, mango. Heerlijk droog en rijk!

 
Idyllischer dan Savennieres in de herfst kan het niet worden

De glazen worden opnieuw ingeschonken. Wederom wit. Anderen zijn wat enthousiaster dan ik ben. Over de Domaine Patrick Baudouin, Savennières Bellevue, Chenin Blanc, 2015 zegt Just: ingetogen droger, boterbloemen, zuur en verse maïskolven ook in de smaak. Leila vindt deze wijn jong, fris, met wat tannines, vanille en mineraal. Over Savennières Clos du Papillon, Domaine de Baumard, Chenin Blanc, 2011 zegt ze dat die ronder is, met vlierbloesem en hout. Peter is enthousiast; zijn eerste ‘hartedief’ van de avond. Overigens zonder een spatje houtrijping.

Over naar rood. Weingut Zehe-Clauss, Spätburgunder, Rheinessen, 2015 is voor 90% transparant. Aardse tonen, beetje rood fruit, stoffige tannines met wat vanillesuikerzoet zegt Claartje. Ook anderen roemen de aardsheid. Ernaast staat Agricola Cozzo Mario, Madonna delle Rose, Nebbiolo Barbaresco, 2014. Donkerrood, alcohol, frambozen, onrijpe tannines, rood fruit, strenge bitters zegt Gerard. Willem-Jan voegt er geparfumeerd met kersen aan toe.

Volgens Hans is Laurent Perrachon, Morgon, Côte de Py, Gamay, 2017 donkerrood, eenvoudig, voorzien van kers, met een goede ‘body’ en balans. Enkelen positioneren de wijn ten onrechte iets zuidelijker: Rhône. Baronie Madeleine Couly Dutheil, Cabernet Franc, Chinon, 2014 wordt door Berry het label ‘liefhebberswijn’ toegekend. Waarom?: kersen, leer, vegetaal in neus, rijp in mond, veel tanninezuren. Peter geeft deze zijn predikaat: hartedief!

Als intermezzo schenkt Peter een curiositeit: Château Tour Pibran, Pauillac, 1983. Een flinke overgang naar oudere wijnen, duidelijk in kleur en geur. Een krijgertje, de smaak is jaren geleden beter geweest.

Moulin des Dames, Côtes de Bergerac, 2005 blijft lang hangen.
Zowel Kees als Willem-Jan vermoeden dat het een wijn op leeftijd is. W-J vult aan met fruit, stoffig, potlood, ceder, leer. Château Chasse Spleen, Moulis, 2003 beschrijft Kees als zwart rood, mat, drop, zacht, chocolade, teer, cederhout, braam, op leeftijd.

We sluiten af met twee prachtige ‘uitdrinkers’. Château de Jau, Rivesaltes Ambré, 2007 is bruin, met een neus van boterbabbelaar, sinaasappel; in de mond marmelade en peperkoek. Ook Annemiek benoemt de gebrande boter caramel en een bittertje. De Saussignac, Vendanges d’ Autrefois, Sémillon, 2011 is goudgeel en frisser. ‘Prachtig’ zegt Toos, met abrikoos, zoetzuur en mooi in balans.

Na een mooie avond vraag ik me af of wij nu wel de goede woorden hebben gevonden om de wijn te omschrijven. Misschien toch maar het boek erop na gaan slaan….

Proefnotities en verslag Eric Hoepelman

Côte de Blaye: Liefhebbers-Bordeaux ‘van de overkant’
By in ,

Côte de Blaye: Liefhebbers-Bordeaux ‘van de overkant’

Oenoloog Pierre Ardoin is
verbonden aan de universiteit van Bordeaux. Château Cap Saint Martin in Blaye
is het familiedomein. Als Ardoin over de rivier de Gironde kijkt, ziet hij de
wijngaarden en kastelen van Pauillac. Hij bottelde een cuvee met 100% cabernet
sauvignon en noemde die met een knipoog: Cabernet d’en face. De cabernet van de
overkant. Zó kwam ik op het idee om Côte de Blaye centraal te stellen in een proeverij. 


De Gironde met links boven Pauillac en rechtsonder Blaye

Luttele dagen daarna zag ik een prachtige foto van Damien Barton gemaakt vanuit
een vliegtuig, precies daar waar je een mooi zicht hebt op Pauillac en Blaye. De
verschillen tussen de wijnen van Pauillac en Blaye zijn levensgroot. Dat ligt
vooral aan de grond. in de Medoc bieden kiezelbanken de wijnstok een warme en
goed gedraineerde bodem. Premier Crus hebben een kiezellaag van drie meter of
meer. De Côte de Blaye heeft klei en kalksteen. Het levert middelmatige en op
zijn best goede wijnen op. 


Ik heb iets met de wijnen van de Côtes de Bourg en Blaye.
Dat komt zo. Mijn eerste boek over wijn bewaren is het wijnkelderboek van Wina
Born uit 1975. Zij schrijft met veel warmte over deze wijnen: “ideaal om weg te
leggen omdat ze door enige jaren rijping véél kunnen winnen.”
De bescheiden
prijs speelde ook mee, een student kan geen zich geen Grand Crus veroorloven.
Van oudsher is Nederland onder de rivieren Bourgogne gericht; de calvinisten in
Groningen en Friesland kozen voor Bordeaux om weg te leggen. In Avenue schreef
Wina Born over ‘vergeten’ flessen geouderde Blaye die ze aantrof bij goede
regionale restaurants en herbergen. 


Wijngaarden van Château du Grand Barrail

Op zoek naar consistentie

Als we wijn verwoorden zien we grote verschillen in
waardering. De een proeft zus en de ander zo in de wijn. We geven in deze
proeverij ook punten. Zijn we daarin consistenter? Welnee. In de eerste serie
Château du Grand Barrail met de jaargangen 2009, 2005 en 2003 kiezen zes
proevers voor 2009, twee proevers voor 2005 en elf proevers voor 2003 als beste
wijn. De wijnen zijn Nederlandse Berger bottelingen. De puntenwaardering is het
gemiddelde van alle proevers. 


Château du Grand
Barrail 2005
  Kleine neus, dof, turf en
champignons – 11,6 punten 


Château du Grand Barrail 2009  Geur met veel mooie lagen : koffie,
anijs, chocolade en mocca, sappige wijn – 13,2 punten 


Château du Grand Barrail 2003  Geur met tonen  van herfstbos, sappige wijn met goede zuren,
16 jaar oud maar nog lang niet vermoeid – 13,5 punten 


In de tweede serie staan van hetzelfde domein cuvees met
geselecteerde druiven en deels nieuw houtrijping, allen château bottelingen.
Cuvee Roel 2001 kreeg 100% houtrijping, Révelation 2001 en 2005 voor een deel
nieuw hout. Acht proevers geven de voorkeur aan Cuvee Roel 2001, de andere
bottelingen worden door steeds vijf proevers als hoogste gewaardeerd. 


Château du Grand Barrail 2001 Cuvee Roel, gemaakt van 80%
merlot en 20% cabernet sauvignon, 100% nieuw hout. Indrukwekkende geur met veel
complexiteit, ik ruik truffels, anderen zwart fruit, chocolade en tabak. Ik
dronk deze wijn eerder en vond dat het hout te dominant, maar dat is nu
helemaal geïntegreerd, evenwichtige en fijne wijn – 13,6 punten 


Château du Grand Barrail 2001 Revelation, interessant naast
de Cuvee Roel, 90% merlot, 10% cabernet sauvignon, van 40 tot 80 jaar oude
stokken. Ik vind dat deze Revelation vooral mineraal gedomineerd is. Mooie
smaak.  – 13,7 punten 


Château du Grand Barrail 2005 Revelation  De wijn heeft een klein stinkertje, maar ook
weer koffie en chocolade, wat natte wol. Sappige smaak met nog veel tannines. –
13,3 punten 


Welke wijnen wegleggen?

In de derde serie proeven we drie prestige cuvees naast
elkaar van wijndomeinen die dicht bij elkaar liggen. Ieder van deze flessen is
de moeite waard om weg te leggen en daarna te volgen. 


In Blaye moet hard worden
gewerkt om de wijn te verkopen. De wijnbouwers hebben enkele jaren de handen in
elkaar geslagen en een collectieve campagne gemaakt, met ook steeds filmpjes
over het domein. Dat is reuze informatief. In dit verslag zijn links opgenomen naar deze filmpjes. 


We zijn in deze serie opnieuw
inconsistent in waardering: acht proevers geven de voorkeur aan Du Grand
Barrail, in de gemiddelde waardering scoren de wijn dicht bij elkaar. 




 Klik hier voor het filmpje over Cap Saint Martin 


Château Cap Saint
Martin 2015 Cuvee Prestige Côtes de Blaye

Wijn is merendeels van merlot, 12 maanden houtrijping,
opbrengst 40 hl/ha. De wijn presenteert zich nu jong verrassend lekker:
kersenfruit in de geur, rozen, vanille, mooie voluptueuze rondeur.
Elegantie ook.  – 14,4 punten 

 

Klik hier voor het flimpje over Château du Grand Barrail



Château du Grand
Barrail 2015 Revelation Côtes de Blaye
.
Het lijkt een kenmerk van du
Grand Barrail, ook in deze wijn ruiken we wat chocolade, lijm. Mon Cherie
kersen. Veel smaak, hap sap. – 14,3 punten 


 

Klik hier voor het filmpje over Château Gigault


Château Gigault 2015 Cuvee Viva, Côtes de Blaye. Gemaakt
van 100% merlot. Iets vegetaals in de geur, naast framboos en mocca. Veel
rondeur. Mooie wijn – 14,5 punten. 



Werkavond met knipoogjes
By in ,

Werkavond met knipoogjes

Clubkampioen Berry Marinussen zette de geblindeerde flessen voor onze werkavond in een goede volgorde. Zo bleken we ineens twee Nederlandse wijnen in het glas te hebben én een spannende combinatie van Bordeaux blends. Er zaten ook knipoogjes bij naar de thema’s in het nieuwe proefseizoen. Een mooie begin van het nieuwe seizoen.

Schouwen Druivenland Gris 2017 De Kleine Schorre

Goede balans, wat banaan in de geur, hoge zuurgraad en wat enkelvoudig. Deze wijn schenkt de KLM in haar business class.

Domein de Wijngaardsberg 2015 Limburgse landwijn

Knipoog naar thema later in het jaar. Ik ben best onder de indruk van deze strakke wijn.
Bescheiden geur, vanille, boterig, prettige hoge zuren en mooie bitters. Ook wat carameltonen. Heel ranke wijn, waarbij ik zelfs denk Chablis in het glas te hebben. Mooi compliment voor de Limburgse wijnmakers.

Le Reserve de Sociando Mallet 2013 Haut Medoc

Nog zo’n true to type Bordeaux met laurier en munt in de geur, wat braam en tabak. Rondeur in de prettige smaak.

Le Stanze 1999 Poliziano

Toscaanse wijn met bruine randjes. Herfstblad en aardse geur. Milde volle aandronk met een klein zoetje, drop, leer en laurier. Práchtige wijn.

 

Château Taillefer 2010 Pomerol

Heerlijk klassieke geur met laurier, prachtige aandronk. Goede zuren/bitters, eetwijn met nog potentieel om verder te ouderen.

Tokara 2015 irector’s Reserve Zuid Afrika

Deze wijn van een Bordeaux blend is indrukwekkend vanwege het mooie fruit (kersen), sappigheid en verfijning. Goede balans in een elegante wijn.