Avant Garde wijnen van The Standish imponeren
By in ,

Avant Garde wijnen van The Standish imponeren

De Australische wijnbouw is ambitieus. In de laatste vijf jaar voor de eeuwwisseling verdubbelden de wijngaarden zich, van 80.000 naar 150.000 hectares. Vandaag de dag wordt driekwart van de wijnproductie geëxporteerd. Nu is Australië goed voor ongeveer 4 procent van de wereldwijnproductie, het is het vijfde grootste wijnexporteur. Er zijn 65 wijnregio’s, 6.000 individuele producenten en meer dan 2.500 wijn bedrijven. De literfles witte huiswijn van onze grootgrutter voor luttele vier euro komt uit Frankrijk… en Chili, Zuid Afrika en Australië.
Ik vind dat gek, net zo gek als sperziebonen uit Kenia. Enfin: er is een wereldwijde markt van bulkwijnen. De eind jaren negentig aangeplante wijnstokken krijgen nu een interessante leeftijd. McLare Vale en Barossa Valley zijn de klassieke gebieden waar écht oude stokken staan. Martijn de Groot heeft zijn hart onder meer verpand aan wijnen uit deze klassieke streken. 

Witte wijnen
Adrestia 2012 Two hands, Adelaide Hills
Hartendief van Martijn.
Jong bedrijf, opgericht in 1999. Ze zijn begonnen met druiven te kopen en in de jaren erna zijn ze ook wijngaarden gaan aanleggen en kopen. In 2012 stonden ze voor het 10e jaar op rij in de top 100 van Winespectator. Deze wijn is gemaakt van 50% semillon en 50% sauvignon blamc. 12 maanden in nieuw en oud frans eiken en 6 maanden roestvrijstaal. Daarna vrijgave na 3 jaar op fles. Willen Jan betitelt de geur als parfum. Cees ruikt hazelnoot. RobK benoemt roomboter. Die ruik ik ook heel duidelijk, net als amandelen. De kleur heeft evolutie. De smaak is met vanille duidelijk houtgetypeerd, bittertje in de aandronk.

Thomas, Braemore Semillon 2011
Semillon is een klassieke witte wijn uit Hunter Valley . Bestaat ook pas goed 20 jaar. De productie van deze wijn in 2011 was 3000 flessen die 6 jaar op fles hebben gelegen en daarna op de markt zijn gebracht. Mooi laag in alcohol: 11,5% Alc. De wijngaard is in 1969 aangeplant . Op roestvrijstaal opgevoed met 6 weken sur lie. Ik ruik limoen en granny smith appels, Willem Jan ook ananas, munt en acacia. De wijn komt wat hard binnen, vind ik, maar krijgt een mooie levendigheid in de mond. Duidelijk mineralen ook. Kees benoemt de wijn als heel intens. Hij noemt ook abrikoos.

Margaret River wijngaarden

Domaine Naturaliste, Chardonnay ARTUS 2017
Wijn uit het zuidwesten van Australie: Margaret River. Kleigrond. Lokale Chardonnay. Wilde gisten en malolactische fermentatie. 40 % op nieuw medium getoast frans eiken. Bruce Dukes werkte onder andere bij Francis Ford Coppola. Heeft een Master in Viticultuur gedaan in Californië. Mooiste witte wijn in mijn ogen: een echte stinkerd qua neus, rijk en geconcentreerd, heel complex. Mild in aandronk, limoen in afdronk. Door de constitutie echt een eetwijn.

Rode wijnen
We proeven wijnen van de oude huizen Yalumba, Penfolds en het jonge Mitolo. De wijnen die eruit springen komen van Dan Standish, gemaakt van meer dan 100 jaar oude syrah stokken. Dergelijke stokken kunnen de meest geconcentreerde vorm leveren van wat een van ’s werelds meest kenmerkende wijnstijlen is, Barossa Shiraz, schrijft Hugh Johnson. Deze Avant Garde wijnmaker brengt enkele van ’s werelds mooiste wijnen voort. Shiraz brengt hier een dijk van een wijn voort. Heel fruitrijk.

The Relic 2009 Shiraz Barossa Valley
Hartendief van Martijn. Deze Shiraz heeft een pietsie viognier. Het is een imponerende wijn. Rijke geur met morelkersen. Zoete aanzet. Volledige harmonie, echt een hap sap wijn, je wilt een nieuwe slok. Goede zuren en lang nahangend. Berry is ook onder de indruk: drop, chocolade, hoekig en lang.


Dan Standish Shiraz 2009 Barossa Valley
Zelf geef ik de voorkeur aan deze wijn van 100% syrah. Berry is erg lovend: herfstbos en chocolade, zachte romige aanzet, elegant én complex. Noel roemt de intensiteit van de wijn, hij ruikt koffie. Mijn aantekeningen: wow, de geur opent zich als een pauwenstaart, steeds nieuwe impressies. Bouillon en kreupelhout. Lijkt wat geconcentreerder dan de Relic, kersen in de smaak, prachtvol fruitige smaak. Hangt heerlijk na.

We proefden enkele van de mooiste wijnen van de wereld.
Australische regio's ontdekken
By in ,

Australische regio's ontdekken

Pikes Hill wijngaarden Clare Valley

 

Nieuwe wereldwijnen, oude wereld stijlen. Dat schept verwachtingen, de titel van de proeverij van Saskia Nijssen. En ook voer voor denkwerk. Want moeten Nieuwe Wereldwijnen lijken op oude wereld wijnen? Als het gaat om herkenning, liever niet. Als ze een eigen stijl hebben, vaak met meer warmte, meer alcohol, zijnde Nieuwe Wereldwijnen beter te herkennen. Als het gaat om smaak, erkennen de wijnbouwers de dominantie van de oude wereld als ze naar die smaak streven? Daar zit logica in, maar het is zéker de moeite waard te werken aan eigen iconische wijnen met een eigen onderscheidend karakter. Enfin, genoeg gefilosofeerd. De proef op de tong. Een Sweet Sparkler als indrinker en een Late Harvest Muscat & Semillon als uitdrinker. Daartussen drie Riesling, drie Pinot Noir en drie Syrah uit steeds een ander gebied. Mooi voorbereid.


Pikes Hills 2018 Riesling Clare Valley

Eerlijk gezegd denk ik meteen als ik mijn neus in het glas steek: Moezel! Frivole bloemrijke geur en rank smaak, geur vind ik beter dan de smaak.


Grant Burge 2007 Riesling Eden Valley

Volledig andere geur, ananas en tropisch fruit, véél vanille. Berry ruikt petrol, perzik en citrus. Wijn met veel kracht, eetwijn. Goed uitgebalanceerd. Prachtig geouderd.


Pinot noirs

Bij de Pinot Noir wijnen uit de Yarra Valley, Tasmanië, Barossa. Net als ik zit te denken, die eerste wijn is licht, daar hebben we doorgaans niet zo veel waardering voor, blijkt dat nagenoeg alle proevers deze wijn – net als ik – als uiterst plezierig ervaren. 

Yarra Valley wijngaarden



Stonier 2017 Pinot Noir Yarra Valley

Een frivole spring in het veld, aanlokkelijk en verleidelijk met aardbeitjes in de geur, heerlijk licht en uitgebalanceerd. Specerijen in de geur, zegt Claartje. Een licht verleidelijk zoetje, zegt Willem Jan, die ook koffie ruikt.


Journey Wines 2016 Monrington Peninsula

Ja, deze wijn is toch twee keer de prijs van de Stonier. Maar dat horen we pas achteraf. Zalmkleurig. Ik ruik kreupelhout. Veel alcohol (handig bij het determineren van de afkomst, maar ja… niet zo lekker). Claartje roemt de vlezigheid en ruikt kers. Volgens Willem Jan is die kers verdwaald in de wijn. In mijn aantekeningen staat: middle of the road. Da’s niet erg. Maar wel als je dan de prijs weer hoort.


Tamar Ridge 2014 Pinot Noir Tasmanië

Marsepein en cassis, zegt Willem Jan. Een chemisch luchtje, zegt Claartje. Meest donkere robijnrode kleur, goed gemaakt, mineralen, sap, balans en zomerfruit met diepgang.


Shiraz

En dan de serie met syrah. Of shiraz zoals die hier heet. Van 1960 tot 1980 werden veel oude wijnstokken shiraz met subsidie van de regering uit de grond getrokken. Er was een wijnoverschot. De regering had een plan om dit wijnoverschot weg te werken. Doodzonde natuurlijk. Nu is er juist veel vraag naar wijn van oude stokken. 

 
Kaesler domein

Kaesler Stonehorse 2016 Shiraz Barossa Valley

Dit vind ik een fijn glas. Lekker complexe neus met Mon Cherie chocolade, kreupelhout, yoghurt en kersen. Balans en lengte. Een enorm potentieel, een beest van een wijn. De geur doet Eric denken aan een slagroomijsje. Noël benoemt chocolade en bramen.

Wild Duck druiven worden geoogst

Pikes East 2014 Shiraz Clare Valley

Bruinende kleur. Bessen en leer, met een fijne balans, zegt Noël. Leer is ook wat Eric ruikt, naast haardhout en  stallucht. Mijn aantekeningen: warm, laurier en wat mineraal. De wijn lijkt mij juist niet helemaal in balans.


Wild Duck Creek 1999 Springflat Shiraz Heathcote

Grafiet, inkt, bouillon en lichte oxy tonen. Enorm veel kracht, mist voor mij wat charme. Ik ruik nog wel wat chocolade, maar vind deze geouderde wijn- daar hou ik enorm van – toch wat enkelvoudig.


Echt een ontdekkingstocht, deze proeverij.

Grote diversiteit in pinot noir uit oude en nieuwe wereld
By in ,

Grote diversiteit in pinot noir uit oude en nieuwe wereld

 
Lichte kleur? Pinot Noir!
Pinot noir als thema geeft altijd interessante proeverijen. Een ‘moeilijke’ druif* die afhankelijk van waar ze groeit, en van de hand van de wijnmaker, heel verschillende wijnen oplevert. En dat zien en proeven we ook op de proeverij van Gerard van Avendonk, met wijnen uit acht verschillende landen. 
 
We vangen aan met een indrinkbubbel. Het is een witte wijn, maar gezien het thema vermoeden we een Blanc de Noirs en dat klopt: het is de Cordillera Brut van Miguel Torres, uit Chili. Een fijne bubbel, veel citrus en appelfruit, door velen herkend als een nieuwe wereldwijn vanwege het zoetje. Ik vind zelf dat de wijn voldoende zuren heeft, maar wel wat meer body kan gebruiken.
 
De eerste series bestaan uit vier hele lichte wijnen, alle uit 2016. In de eerste serie meteen het contrast tussen in dit geval een typische pinot noir neus (ik dacht zelf aan een Duitse) van de Bulgaarse wijn (de ‘Soli’ van de niet heel Bulgaars klinkende wijnmaker Edoardo Miroglio) en een veel fruitiger (frambozen, rozebottel) wijn die wél Duits bljkt te zijn: Spätburgunder Trocken van Dagernova uit de Ahr. De tweede serie wijnen: de luguber genaamde ‘Galgenberg’ waar in het Weinviertel tot in de 19e eeuw misdadigers werden opgehangen, maar nu een door kersen gedomineerde, en voor een pinot noir vrij paarse wijn wordt gemaakt, een sappig glas. Uit Frankrijk komt de pinot van Trimbach, stoffig rood fruit heeft deze, een verfijnde afdronk met mooie tannines.
 
Het gas gaat erop en de wijnen worden geconcentreerder, met stijgende houtinvloed ook. Een van mijn favoriete wijnen is de pinot noir 2016 uit de Terroir Hunter serie van Undurraga, met volgens het etiket tonen van kers en aardbei.
Ik val juist voor de niet-fruittonen van wildjus en rook, en op de mooie smaakvoortzetting en -intensiteit. Er zijn wat bitters en wat warmte maar alles prima in balans; de tannines beloven een mooie toekomst. Frambozenjam in de wijn die volgt, met sap en fijne zuren, lekker om nu te drinken, is de Givry, ook uit 2016, van handelshuis Chanson.
 
Onder wijndrinkers gevleugeld geworden woorden…
Dan een serie van twee Amerikanen uit 2015: uit het koele Russian River komt de De Loach. Een klein stinkertje heeft deze wijn, ik schrijf er verder geen uitgebreide proefnotitie bij maar wel dat ik hem goed in balans vind, voor mij een van de belangrijkste kwaliteitsindicatoren. De Bernardus van de onlangs overleden Ben Pon uit het veel zuidelijker gelegen Carmel is aards, heeft vrij veel vanille en een zoetje.
 
Bin 23 pinot noir van topniveau uit Australië
In de laatste serie heeft de Mas Boras 2014 helaas kurk, alhoewel menig proever er de kwaliteit van deze wijn nog wel doorheen proeft. De Bin 23, 2016, van Penfolds wordt pas sinds de oogst van 2009 gemaakt in de koele Adelaide Hills. Hij is wat gesloten, met voor mij al wat tertiairs in de neus, frambozen in de verte. Volgens Peter moet de wijn juist nog op dronk komen. De website geeft aan dat de wijn beter zal worden met de tijd, maar ook een relatief kort drinking window voor zo’n kwaliteitswijn: tot 2022. Leuk om van deze wijn een doosje te hebben om de wijn te volgen, maar dat is dan wel een kostbaar experiment @ 59 euro per fles.
 
Een mooi avondje diversiteit!
 
Proefnotities en verslag Rob van Ginneken 
 
* Mocht de lezer Sideways nog niet gelezen of gezien hebben: doen! Pinot
noir in een belangrijke bijrol, verder gewoon een heel goed boek en superfilm.
Bier na wijn: genieten al naar gelang je humeur en stemming
By in ,

Bier na wijn: genieten al naar gelang je humeur en stemming

 
Rob van Ginneken brengt het thema Bier na wijn. Kunnen we karakteristieken die we aantreffen in wijn ook terugvinden in bier? Misschien een wat bijzonder thema voor de wijnsociëteit. Maar helemaal niet voor de levensgenieter. Die kiest sowieso al een wijn die past bij humeur en stemming. Steven Spurrier beschreef dat zijn ‘ideale kelder’ een wijn bevatte voor ieder humeur en gelegenheid. Laten we wel zijn: soms heb je meer trek in een glas bier. En veel van ons kiezen ’s avonds graag voor een glas gedistilleerd. Wat ook prachtig kan zijn. 
 
Rob heeft altijd doordachte proeverijen. Hij verontschuldigt zich dat deze proeverij ‘intuïtief’ is samengesteld. Al bij de eerste serie blijkt dat die intuïtie geweldig werkt. Een heel mooie vintage champagne Paul Bar 2012 om te starten.
Verwennerij. De Petrus Aged Pale en Duchesse de Bourgogne hebben op zijn minst in de geur herkenbare karakteristieken. Een fijne start. 
 
De fraaie Le Clos du Caillou 2015 Quartz Châteauneuf du Pape heeft mooie Rhône karakteristieken, is nog te jong om stallucht te ruiken. Brett noemt Rob dat.
Ik ruik wel kreupelhout, kruidkoek, drop en tijm bij een hele prettig soepele smaak, een warme smaak ook. Een énorme stallucht komt naar voren in de prachtige Marriage Parfait, een elegante Geuze 2015 van Boon. De Orval – mag je me op een zonnig terras als ik met gesloten ogen geniet van de zon voor kriebelen – krijgt minder bijval.
 
De nieuwe wereld serie opent met een Muratie 2014 Stellenbosch Semillon, een orange wijn, met de toepasselijke naam Orange is the new white. Totaal niet mijn smaak. Ja, zeggen de proevers, als je daar een bier naast zet, komt die altijd goed naar voren. We zijn een sociëteit met sceptische leden. Die overigens vaak wel gelijk hebben, nu ook. De Knife & Axe van brouwerij de Molen heeft een geur met koriander en moutgeur. Een heel prettige smaak, rondeur en een bittertje. Petje af. 
 
Bij de volgende serie een heel fraaie Australische shiraz uit de Barossa Valley: Sint John’s Road 2015 Block 3 – daar staan 85 jaar oude stokken. Mijn aantekeningen: warm, morellenkers, wat chocolade, mocca, volle en krachtige smaak die ik erg kan waarderen. Het enige puntje is een wat branderige afdronk, maar hey… je kan niet alles hebben. De uit Rome afkomstige Triple Tre Fontaine kon ik helemaal niet waarderen: een geur van lever en synthetische geur van wc opfrisser. Als je daar eenmaal aan denkt (denk niet aan de roze olifant in de kamer)… nou ja, ik hoef het niet uit te leggen, dan komt het met de smaak niet goed. 
 
We doen nog een heuse pepsi test met ’s werelds beste bier Westvleteren én het bier waarvan wordt gezegd dat het een vergelijkbare smaak heeft. Totáál niet, zegt Berry.
Andere vinden gelijkenis. Ik denk de zuren te herkennen van de Bernardus 12 en dat blijkt later correct. Een bier met expressieve geur, veel rondeur en heel aangenaam. Geweldig in deze tijd van het jaar, als je na een regenbui binnenkomt. Just typeert met pure chocolade, die hij verkiest boven melkchocolade. Maar ik vind melkchocolade lekkerder, zegt Rob, die inderdaad de voorkeur geeft aan het tweede flesje. Iets lichter van kleur, iets meer zoet in de smaak, ik vind de smaak harmonieuzer en verfijnder: Westvleteren!
 
Een fraai gerijpte Douro, Quinta do Noval 2009, is de afsluiter bij kazen, hausmacher worst en ham.
 
 
MIgranten druiven proeverij: Zinfandel maakt indruk in Zuid Frankrijk
By in ,

MIgranten druiven proeverij: Zinfandel maakt indruk in Zuid Frankrijk

Oostenrijkse wijnbouwer Kurt Angerer

Druivenrassen
kennen een oorsprong. Dat is daar waar ze oorspronkelijk vandaan komen.
Zo komt Sangiovese uit Italië, Riesling uit Duitsland en Albariño uit
Spanje. So far, so good.Toch
hebben druiven hun weg over de wereld gevonden. Samen met reizende
mensen, zijn druiven op plekken terecht gekomen waar ze oorspronkelijk
niet te vinden waren. Jaap noemt deze druiven ‘migranten’ en zet ons
vanavond hiervan monocepages voor. Aan ons de schone taak om druivenras
en nieuwe herkomst te herkennen. En dat blijkt geen sinecure.

We starten met een indrinker. Het isSteinmühle, Sauvignon Blanc, 2014, Rheinessen, Duitsland. We herkennen dat het een ‘koude wijn’ (d.w.z. kouder gelegen) is. De druif is lastiger te herkennen.

We
vervolgen met witte wijnen. En ook hier is makkelijker om te herkennen
dat het een ‘warme wijn’ is, dan welke druif het is. We noemen Semillon,
Pinot Gris en zelfs Verdejo. Jaap verklapt wat het is:Simonsig, Chenin Blanc, 2016, Stellenbosch Zuid-Afrika. Tja, het blijkt de constante van deze avond te worden. We vinden migrerende druiven lastig te herkennen!

We proevenKurt Angerer, VI, Viognier, 2011, Oostenrijk. Deze is zeker houtgelagerd. EnLaurent Miquel, Albariño, 2015, Languedoc, Frankrijk. Dit is een mooie, speelse wijn met hints van citrus en mineraliteit. Voor Jaap is dit een van de toppers van deze avond!

BijYalumba, Barossa, Riesling, 2014, Australiëruiken we de typische benzine/petrol. Kees vindt de wijn strakdroog. De smaak is wat vlakker.

Over naar de rode wijnen.Errazuriz Estate Series, Sangiovese, 2013, Chiliis
mooi helder, transparant. Claartje benoemt het rood fruit, zoals kers.
De wijnstokken staan pas sinds 2008 in de Chileense wijngaard.Gaja, Ca’Marcanda Promis, Merlot / Syrah, 2013, Toscaneheeft een fijne neus, maar is in de mond nog wat stroef.

Ondertussen
steekt een stevige discussie de kop op. Zijn druiven en herkomst nog
wel herkenbaar? Hoe kunnen wij dat nu blindproeven? Wat gebeurt de
laatste jaren al met de nieuwe gisten? Het is te merken dat we onthand
zijn!

Zinfandel van d’Arjolle maakt indruk

Ik vindDomaine de l’Arjolle, Zinfandel, 2015, Frankrijkde
boeiendste van de avond. En proefkampioen Rob herkent zelfs de druif! Hij beschrijft
de wijn als dieppaars met bramen, bosbes en intense zuren. De volgende
is voor Jaap weer een topper:Morgenster, Nu Series 1, Cabernet Franc, 2014, Zuid-Afrika. Anderen vinden de ‘rook’ in deze wijn toch iets te prominent. BijDomaine de l’Arjolle, Carménere, 2015, Frankrijkmeenden wij Syrah of Malbec te herkennen. Tja, het is geen typische Carménere.

We sluiten af metYalumba, Museum Reserve, Muscat, Australië. Het is een heerlijke, donkerbruine wijn: dik sappig. Geen Palamino, geen Madeira, maar Muscat.

We danken Jaap voor deze leerzame avond. Het was een mooie les in nederigheid.


Verslag en proefnotities Eric Hoepelman 

Muurbloempjes proeverij, levendig en leerzaam
By in ,

Muurbloempjes proeverij, levendig en leerzaam

Een
muurbloempje is een vrouw die niet ten dans wordt gevraagd. Tegenwoordig wordt
de uitdrukking ook gebruikt voor wie langs de kant blijft staan, verlegen
types. Rob van Ginneken beschreef een wijn muurbloempje als ‘minne wijnen, waar
kenners wat op neer kijken.’ Hij bedacht een even briljant als eenvoudig
concept voor deze proeverij naar aanleiding van een artikel in het Engelse
Decanter, waarin wijnschrijvers een wijn noemen die ze links laten liggen. Het
beste wijntijdschrift ter wereld vroeg andere wijnschrijvers om een lans te
breken voor de genoemde muurbloempjes. Rob selecteerde vervolgens de toppers in
hun categorie. We proefden een pinot blanc, drie pinot grigio, drie pinotage en
een gewurztraminer. En twee ‘top’wijnen.

Pinot Grigio
uit Italië

Ze zijn
flauw, karakterloos en meestal saai. Zonder karakter. Zeker niet het geld waard
in vergelijking met wat andere Italiaanse witte wijnen te bieden hebben. Aldus
Tina Gellie. Daar staat de mening tegenover van Ian d’Agata, die stelt: Pinot
Grigio van hoge kwaliteit is een van ’s werelds best bewaarde geheimen. Ze
hebben altijd frisheid en gratie met verfijnde minerale tonen, geuren van gele
appel en peer met wat kruidige nuances. 

Dan is het
heel leerzaam om drie wijnen blind te proeven. Ik hoorde maar één proever die
aan pinot grigio dacht, Eric, heel knap. In mijn aantekeningen zie ik drie
totaal verschillende gebieden staan, ik dacht aan een viognier uit Rhône, een
witte wijn uit Portugal én een witte Châteauneuf du Pape. We proefden drie
wijnen van hetzelfde jaar, 2014, twee uit Friuli en een uit Alto Adige. 

LIS NERIS
2014, Pinot Grigio, Friuli

Expressieve
geur met perzik, viool en mineralen. Paul noemde de wijn hard en groen, ik vond
de wijn vrij hoog in alcohol. 

UNTEREBNER
2014, Pinot Grigio, Tramin Alto Adige

Met verbazing
geluisterd naar wat iedereen ruikt: banaan, vanille, ananas, amandel, bouillon.
Ik vond de wijn gesloten, rook niks. Ik dacht aan Portugal omdat de wijn body
en alcohol had. Deze coöperatiewijn bleef wel wat langer hangen in de mond. 

DESSIMIS 2014 Pinot Grigio, Vie di Romans, Friuli

De mooiste
wijn van de drie, met ongelofelijk veel smaakimpressies. Een rijke, rokerige
geur met amandelen en rozen. Anderen ruiken zoete banaan, buxus, munt, jodium,
framboos en ook weer rozen. Amandel zet door in de smaak met veel kracht. 

Het is een
teken aan de wand dat geen van de proevers doorheeft dat we drie wijnen van
dezelfde druif in het glas hebben. 

Pinotage uit
Zuid Afrika

Pinotage wijn
mist elegantie, frisheid en meestal ook terroir expressie, veel te vaak heeft
Pinotage lelijke synthetische aroma’s, zoals vernis, zegt Amy Wislocki. Tim
Atkin geeft toe: veel Pinotage ruikt naar nagellak-verwijderaar of banaan als
je het iets vriendelijker wilt zeggen. Maar dat is meer een teken van slecht
wijnmaken dan een echte karakteristiek. Als de wijnstokken oud zijn en de
wijnmaker doet zijn best kan Pinotage een prachtige wijn zijn  – ook een wijn die kan variëren in stijl van
heel licht en sappig tot diepgaand, geconcentreerd met rijpingspotentieel.

Ook nu noemt
geen van de proevers Pinotage. Mijn inschatting was dat we te maken hadden met
tannat, malbec achtige wijn, hoewel bij de derde mijn aantekeningen Nieuwe
Wereld wildwijn aangeven. 

RADFORD DALE 2014
Pinotage Frankenstein

Een
paarszweem in de kleur, in de geur een zweem van turf, een kruidje, licht kers
en pijptabak, dan een smaak die – oef – straf is. Noel ruikt zwavel en denkt
aan een dikke shiraz, Just benoemt scherpe zuren en prikkelig. 

FRAM 2013 Pinotage
Citrusdal Mountain

Bruin aan de
rand, vrolijke geur met marsepein, een zwoele toets, zoet in de aandronk, vrij
hoog alcohol en een bittertje in nasmaak. Rob benoemt rooibosthee. Just noemt
FRAM wat logger dan de vorige wijn, met pure chocolade, gedroogde pruimen,
mooie zuren en rood fruit. 

KANONKOP 2014
Pinotage

Roodbruin aan
de rand. Voor mij is dit de mooiste wijn uit de serie, met een rijke neus met
ceder, kruidnagel, een bek vol wijn, duidelijk Nieuwe Wereld, een wildwijn die
lang nahangt. Claartje determineert hout, mist spanning in deze wijn. Just
benoemt zwarte bes, gloedvol, vers geschaafd hout, cacao en mocca, ijzer en wat
krenten. 

Tja, als een
druif niet per se karakteristieke wijnen oplevert, zoals Pinotage of Barbera,
dan is herkennen natuurlijk heel moeilijk. 

De topwijnen
die we aan het eind van de proeverij proeven zijn zeker geen muurbloempjes. 

CLONAKILLA
2013 Shiraz & Viognier, Australië

Mooie wijn,
enorm rijk! Morelkers, ceder en tabak, een relatief heel soepele smaak, goede
zuren. Goede zuren en hangt lekker lang na. Eric benoemt de wijn als lekker,
met nougat, vanile, bouillon, cacao, neus wat groen. HansL benoemt een
medicinale toets. 

SEÑA 2011 Aconcagua
Valley, Chili

Een
cultwijn, een samenwerkingsverband van Robert Mondavi en Eduardo Chadwick.    Gemaakt van cabernet sauvignon, carmenere,
malbec en petit verdot. Fraaie en Hoge Wijn. Wagonladingen met kersen, zeer
rijke en zeer expressieve geur, smaak met enorm veel rondeur, kersenconfiture
en chocolade. Heel lang nahangend – altijd een teken van een goed gemaakte en
Hoge Wijn. Eric benoemt blauwe bes, hout in de geur en hap sap in de smaak.
Hele fijne en elegante wijn, zegt Noël. HansL noemt de wijn wat warmer dan de
vorige, dik, droppig en met kersen, rozen in de geur. Hij roemt de elegantie. 

Leerzame
proeverij.

Er Gaat Niets Boven Down Under
By in ,

Er Gaat Niets Boven Down Under

Het belooft een mooie afsluitende maand van het seizoen te
worden, met eerst Toos Dusee met Australië, en dan Jaap met Californië.
Eindelijk wat aandacht voor de wijnen van de Nieuwe Wereld op de sociëteit!
“Long overdue”.

En Toos zet mooie wijnen neer. Wijnen die ook, zoals te
verwachten, voor de nodige discussie zorgen. En voor lesjes bescheidenheid.
Hunter Valley Semillon, een klassieke wijnstijl: door vrijwel niemand herkend –
wat ook wel te verklaren is, zie later. Een Riesling uit Eden Valley (Grant
Burge) wordt door sommigen aangezien voor van alles en nog wat, maar door een
aantal proevers gelukkig wél herkend door de duidelijke petrolaroma’s. Daardoor
geen allemansvriend, maar wel een mooie, ronde, zachte wijn, zeker voor een
Riesling, zonder de vaak typerende (iets te uitbundige) citrusneus. Terug naar
de Semillon, van topproducent Tyrrell’s, de VAT 1 uit 2010. Aroma’s die
sommigen aan hout doen denken, wat groen fruit, een frisse wijn die we véél te
vroeg drinken (Oz Clarke noemt de VAT 1 als archetype van de stijl, en geeft 15
jaar als ideale bewaarperiode voor dit soort ‘premium unoaked’ wijnen, die dan
honing- en wasachtige tonen zal gaan ontwikkelen). Hopelijk heeft Toos nog een
flesje achtergehouden …

De volgende serie wordt wel herkend als Chardonnay. De
boterige (malo-)neus, de eerste wijn doet me aan Chinese kruiden (5 spices mix)
denken, komt uit Western Australie, een relatie koel gebied. De andere is weer
van Tyrrell’s, uit de Hunter Valley dus, is meer een “Chablis” dan een Cote
d’Or stijl wijn (voor de oude wereldadepten die meelezen), een elegante wijn,
mooi fris, minder dominant hout en Toos’ eerste hartendiefje. Beide wijnen
hebben aanhangers, menigeen vindt de wijnen wel te duur betaald met rond de 20
en 30 euro. Ik wens deze mensen veel succes om in Bourgogne voor deze bedragen
mooiere wijnen te vinden, en hoop dat ze die dan meenemen naar Goirle op een
dinsdagavond.

Het identificeren  van
de druif van de eerste serie rood is voor de meeste proevers geen probleem: dat
moet CabernetSauvignon zijn, met zo veel cassis. Ik rook zelf meer kersen maar
de wijnen hadden inderdaad wel iets van Bordeaux, maar dan wel van het rijke,
rijpe soort. De eerste, van Arlewood Estate, net als de eerste Chardonnay uit
de vorige serie, een warme wijn, wat speculaaskruiden over het donkere fruit.
De Grand Burge uit de Barossa Valley was voor mij wat frisser, meer framboos en gekonfijte kers, zéér hoog op smaak deze wijn, “bijna een droge limonade”
schreef ik op.

Nog een serie van drie rode wijnen, dat moet dan wel
syrah/shiraz zijn. Er is wat disucssie over wat nu de “blockbusters” zijn, en
wat de, ja, wat is het tegenovergestelde daarvan? De discussie komt om de
zoveel tijd terug op onze proeverijen. De Shaw Vineyards trapt af: lichte
stalneus, beetje gesloten nog, maar voor mij echt een winterwijn, dik,
krachtig, veel smaak (Estate Shiraz, Shaw Vineyards). Van een hoger gelegen
wijngaard komt de Cumulus Shiraz (2011) uit het gebied Orange. Ook weer wat
gesloten, maar wel met fruit in de smaak, ik denk weer aan kersen, een mooie
afdronk. Meer een lunchwijn, misschien, oppert iemand. Voor mij en enkele
andere proevers, maar zeker niet voor iedereen, is de derde wijn de mooiste,
meest complexe (beetje stal, weer, maar ook mint, inkt, kokos) en verfijnde
wijn: de Filsell van Grant Burge (ook Toos’ hartendiefje). Qua prijzen blijken
de wijnen vergelijkbaar, dus de keuze is reuze, naar gelang ieders voorkeuren
of drinkmomenten.

De uitdrinker: na de klassieker van Tyrrell’s verwacht ik een
Rutherglen Muscat, maar we krijgen een andere Down Under klassieker, een 10
jaar oude Tawny, wederom van Grant Burge. Een hele mooie uitdrinker (die hebben
het nogal eens moeilijk bij ons, zo aan het eind van de avond), krentjesneus,
noten hoor ik ook om me heen genoemd worden, dik fruit (mandarijnsap), mooie
zoet-zuurbalans, wel wat veel alcohol misschien maar daarover moeten we niet
klagen.

En ook over Australië, of de Nieuwe Wereld, moeten we dat
beter maar niet (meer) doen. Een zeer welkome afwisseling, of moet ik zeggen
een ‘refreshing breath of air’, deze proeverij, van wat we door de bank genomen
proeven op de soos. Dank je Toos!

Proefnotities en verslag Rob van Ginneken

Cabernet sauvignon uit de hele wereld, is het land te herkennen?
By in ,

Cabernet sauvignon uit de hele wereld, is het land te herkennen?

Haut Bages Liberal maakt indruk in onze proeverij

Toos
presenteert ‘cabernet sauvignon uit de hele wereld’. We proeven blind en
krijgen de ‘eenvoudige’ taak de geografische herkomst van de wijnen te duiden. Bij
aanvang krijgen we enige achtergrondinformatie. Cabernet wordt wereldwijd
geplant. De druif blijft altijd zichzelf: de cassissmaak is kenmerkend. Het is
een kleine, sterke druif met dikke schil. De druif houdt van warmte en heeft
mooie zuren. Toos verklapt dat wijn van druiven uit een ‘koud’ klimaat naar
paprika kan smaken; en als de wijn van druiven komt uit een ‘warm’ klimaat wordt
deze jammig. De wijnen die we proeven zijn vooral monocepages. Soms is een
ondersteunende druif toegevoegd. Zo geeft bijvoorbeeld merlot wat extra
stevigheid en structuur aan de wijn. Voorzien van deze informatie (en nog meer
op papier) gaan we volle goede moed van start.

Indrinker: Codorníu
Clasico, Cava,

Rob onderkent
frisse zuren en groene appel. Claartje vindt de mousse overdadig, terwijl ik de
mousse fijn vindt. Kees vult aan dat ie mooi droog is met lekkere zuren. Is het
een crèmant de Bourgogne? Toos laat ons niet langer in het ongewisse en onthult
de Codorníu.

Hierna
krijgen we de eerste serie van drie cabernet sauvignons blind voorgezet. Alle
drie zijn dik en donkerrood. We gaan ruiken en proeven.

1a  Kaiken
Ultra, Cabernet Sauvignon 2011, Mendoza, Argentinië

In de neus
neem ik pruimen waar en iets stoffigs. Claartje ruikt kersen, bramen, bouillon
en ook iets bedompts. Ze proeft chocolade, jam, leer, fruit en zure tannines.
Komt de wijn uit een warm gebied? Spanje?

1b Cederberg,
Cabernet Sauvignon 2010, Zuid-Afrika

Berry proeft,
net als ik, iets groens, vegetaals. De wijn heeft een zachte ronde aanzet.
Claartje proeft ook chocolade. Nello vraagt hardop wie hier ook rubber proeft.
Volgens hem moet dit Zuid-Afrika zijn; ook gezien de mooie zuren.

1c  Laus, Tinto
Reserva, 2005, Somontano, Spanje

De kleur
neigt naar bruin. Berry herkent chocolade, leer, kersen. De wijn vindt hij fris
sappig en hij suggereert Italië. Claartje proeft stroeve tannines. Paul
overruled: het moet Spanje zijn, gezien het vele hout. Hij blijkt gelijk te
hebben.

2a  Tenuta
Regaleali, Cabernet Sauvignon, 2011, Sicilië, Italië

Gerard neemt
rood fruit, kruidig, zuren, laurier en ceder waar. Paul herkent besjes,
braampjes zoet en milde zuren. Rob vindt de wijn lichtvoetig en krachtig
tegelijk. Twan proeft ook nog zuivel en zelfs yoghurt. Het kan niet op. De
meesten vinden dit een lekkere wijn en Toos zelf een prachtige.

2b Corryton Park, Cabernet Sauvignon, 2009, Barossa,
Australië

Een zoete
neus, volgens Gerard. En daarna kruidig, stevige bitters, milde zuren en groene
paprika. Twan proeft paarse Fruitella en Berry katjesdrop. Rob denkt Nieuwe
wereld; Paul Australië. Toos vindt deze wijn vooral jammig.

2c  Thummerer Valogalds, Cabernet Sauvignon,
2006, Eger, Hongarije

Rob ruikt
herfstbos, zoetje en wat minder fruit. Paul bemerkt mint, koffie en
potloodslijpsel. Twan en ik herkennen groene asperges en volgens Gerard
paprika. De herkomst hebben we allemaal mis.

3a Chateau
Musar, 2007, Cabernet Sauvignon, Gaston Hochar, Bekaa Vallei, Libanon

Ik ruik een
zoete jam en bijna PX. Terwijl ik in mijn mond rum-rozijnen‘ proef gebaart
Nello met zijn handen dat hij een explosie heeft in zijn mond. Later omschrijft
hij dat als tanninerijk en complex. Enerzijds vermoedt hij een rijpere
Bordeaux, maar daarvoor is deze niet koud genoeg. Berry proeft ceder, fruit,
zuren en tannine. Cobie benoemt: Libanees, oud (gemaderiseerd),
verfafbijtmiddel, azijn, rozijntjes, sherry, de wijn zou 1,5 jr geleden beter zijn
geweest. Ze vindt het een bijzondere stijl. Terwijl ze geen locatie noemt, was
haar eerste proefwoord treffend.

3b Château Haut-Bages Libéral, 2008, 5e cru, Pauillac,
Frankrijk

Berry zegt
eikenhout, zachte aanzet, fruit en mooie zuren. Cobie noemt groene paprika,
drop en vindt het een heel mooie wijn. Ze krijgt veel bijval. Nello benoemt
tabak, leer, elegantie en evenwicht. Meerderen noemen Bordeaux en Frankrijk.

3c  Inglenook
“1882” Rubicon Estates, Cabernet Sauvignon, 2012, Napa Valley, USA

Ik ruik licht
gebrande, zoute caramel en chocolade. En proef engelse fudge. De wijn plakt aan
de tanden. Berry zegt dik, cassis, appeltaart, modern en toch wel lekker.
Volgens Cobie ruikt de wijn naar Zwitsal, munt, eucalyptus en nog meer.
Claartje vindt de wijn eleganter dan Chileense wijn. Nello positioneert de wijn
in Californië.

Uitdrinker: Prince
Tamás, Tokaji Aszú 5 Puttonyos, 2006

Gedroogde
abrikoos en ook sinaasappel. Nello schiet raak: Tokaji. 

Claartje vond
de eerste serie het meest karakteristiek. Toos vond laatste serie het meest
herkenbaar.Haar ‘hartendiefjes’ zijn Château Haut-Bages Libéral,
2008, Pauillac én Tenuta Regaleali, 2011, Sicilië.Toos, dank voor de mooie proeverij.
Voor mij is het extreem leerzaam één druif door te proeven. Als anderen dan ook
nog het herkomstgebied weten te benoemen, realiseer ik me dat ik nog veel kan
leren. Daar klamp ik me aan vast en verheug ik me op.

Verslag en
proefnotities Eric Hoepelman

Wijnen van syrah, krachtig, peperig, aantrekkelijk
By in ,

Wijnen van syrah, krachtig, peperig, aantrekkelijk

Op domaine Pichon worden hooggelegen wijngaarden met paard bewerkt.

Na zijn
Penfolds proeverij brengt Gerard van Avendonk nu een proeverij met als thema
syrah of shiraz? Syrah is een druivensoort die goed gedijt met veel zon. De
druif geeft zijn beste  wijnen in een
warm en droog klimaat, zoals Australië. Daarom is een vergelijking tussen syrah
en shiraz interessant. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, Gerard
blijkt als de flessen zijn uitgepakt drie syrah op tafel te hebben gezet naast
zeven shiraz. Zijn voorkeur is duidelijk, zoveel is zeker. 

 

In de eerste
serie staat een Australische en een Zuid Afrikaanse wijn. In de tweede serie
twee Franse en een Zuid Afrikaanse wijn. De Franse wijn is bijna twee keer zo
duur als de stevige Fram Swartland 2014. 

Pichon familie

Domaine
Christophe Pichon Saint Joseph 2009

Een heel mooi
glas met een zekere verfijning. Cobie ruikt venkel, anijs, drop. Noël ruikt stal
en chocolade. Hij noemt de wijn een beetje vlakjes. Mijn aantekeningen: soepel
en goede zuren, peper in de geur. Later ook melkchocolade. 

De Côte Rotie
2013
van hetzelfde domein kreeg 18 maanden houtrijping. De wijn is nog veel te
jong. Noël noemt de neus klein, ruikt viooltjes, ervaart tandplak en noemt de
wijn een tikje stoffig. 

In de derde
serie een Italiaanse syrah en Australische shiraz. 

Planeta 2010
Maroccoli

Hartendief
van Gerard. Deze Siciliaanse wijn komt van wijngaarden met 5.000 wijnstokken
per hectare, iedere wijnstok geeft twee kilo druiven. Nello is heel positief:
peper, tabak en herfstbos, goed sap met fijne zuren. Claartje benoemt bouillon
en peper, chocolade en een jammige smaak. Martijn noemt de bitters wat
overheersend. Mijn aantekeningen: peper, kreupelhout, licht pruim, anijs en
drop, iets alcoholisch, wat mint en goede balans. Mooie wijn van de Maroccoli
wijngaard. 

Wolf Blass
2012 Gold Label Barossa Valley

Vijftien
maanden gerijpte wijn, die naar mijn gevoel nog zeker een jaar of vijf mag
liggen. Piepdonkerzwarte wijn, inktig, een diepe kersengeur, zwoele aanzet en
dan ontzettend veel kracht en body. Mooi nieuw hout. Martijn prijst de
zuurgraad en benoemt kersen, leer, tabak en kaneel. Toos ruikt mocca en
chocolade. Nello bramenconfiture. 

Een goed idee
van Gerard om tussendoor een glas champagne te schenken om de mond te
verfrissen.  

In de laatste
serie staan drie prachtige Penfolds shiraz. 

Penfolds
Bin128 Coonawarra shiraz
proeven we uit 2008 en 2009. Berry noemt de 2008
kruidig met meer frisheid en hap sap aantrekkelijkheid, je verlangt snel naar
een volgende slok. Ik heb de indruk dat de wijn op het moment wat gesloten is,
zwoel met een bitter en een mooie balans. 2009 vind ik een fractie mooier:
rijk, zwoel met wat rozen in de geur, sjepdrop en pepermunt. Een echte eetwijn.
Berry benoemt fruitella in de geur, floraal, drop, gestoofd fruit. 

Penfolds St.
Henri 2008

Een wonder
van blenden. Shiraz in deze wijn is afkomstig uit maar liefst zes gebieden:
Barossa Valley, Eden Valley, Mc Laren Vale, Clare Valley, Adelaide Hils en
Longhorn Creek. En dan zit er ook nog cabernet sauvignon in uit drie streken:
Barossa Valley, Coonawarra Valley en Border Town. Alle druiven zijn apart
gevinifieerd. Vijftien maanden houtlagering. De mooiste wijn van de avond, zegt
Berry resoluut. Bijna zwart met in de geur speculaas, chocolade, zwarte bessen.
Ik val helemaal voor de geweldige geur: geparfumeerd, bramen, nieuw hout,
tabak, heel rijk en voornaam. Meteen de hap sap slikreflex. Een prachtig glas!

Tureluus van Toscane
By in ,

Tureluus van Toscane

Twan
Vermeulen brengt een serie Toscaanse wijnen op tafel. Het is een leerzame
avond, in verschillende opzichten, maar niet vanwege de kwaliteit die op tafel staat. De voorbereidingen voor het oorspronkelijke
thema blijken wat zwaarder dan gedacht. Een proeverij voorbereiden vergt toch
snel enkele weken (soms maanden): wat inlezen, het thema uitwerken, bij
verschillende importeurs en slijters de wijnen aanschaffen, en natuurlijk de
voorpret: het proeven. Om daarna af te ronden met het samenstellen van de
documentatie. Deze proeverij is door de tijddruk uit nood geboren.  

Bianco ‘Costa
di Giulia’ 2012, Michelle Satta

Licht frivole
neus, ik ruik viooltjes. Lekker frisse wijn met een zeer hoge zuurgraad, ik
vind het een type Muscadet wijn. Hartendief van Twan. Alles zit erop en eraan,
zegt Paul over deze wijn uit Bolgheri.

Bolgheri
Rosso 2012, Michelle Satta

Violetrand,
zegt Noël, framboos in de neus, pruimen, modern gemaakt. Mijn aantekeningen:
frisse wijn, licht. Rood zomerfruit in de geur, Viefe wijn met hoge zuurgraad.
Bosbessen impressie in de smaak, eenvoudige wijn. 

Een Toscana
Rosso ‘Cavaliere’ 2006 kan me niet bekoren. De mond trekt samen van de wijn,
die enkelvoudig is en diepte en gelaagdheid mist. Zowel de witte als rosé wijn
van Massa Vecchia vallen tegen, de witte doet denken aan cider, de rosé wijn
mist charme. Dat patroon zet zich door, zonde. Beide Chianti wijnen maken geen
enkele indruk. Twee Siciliaanse wijnen zijn op de lijst gekomen omdat ze worden
gemaakt in Siena. De Tenuta di Aglaea Etna Rosso ‘Thalia’ 2013 heeft bescheiden
rood fruit in de neus met aardbeitjes en steeds meer caramel naarmate de wijn
meer lucht krijgt. De hogere cuvee ruikt vies, naar oud frituurvet en oud
karton. 

La Serena, Rosso
di Montalcino 2012
    

Deze wijn
maakt me enthousiast: leer, tabak, later ook rozen in de geur. De wijn is
volstrekt zuiver, een kruidige en volle smaak, een stevige meneer. Gek genoeg
maakt de dubbel zo kostbare Brunello di Montalcino 2008 van hetzelfde huis
helemaal geen speciale gevoelens bij mij los: tabak in de geur, harmonieuze
smaak, maar géén wow-wijn, of een wijn waar je bij denkt: hap sap!
Zin in een volgende slok.

We worden dus
tureluus van Toscane in deze proeverij; omdat er zoveel wijnen op tafel staan
die niet voldoet aan de verwachtingen, zelfs fout zijn. Het is een zoekplaatje
wáár de reden ligt. Volgens de biodynamische kalender was het een worteldag. Wie erin gelooft, heeft daar een reden te pakken. Deze
proeverij is van één leverancier, die het gestelde vertrouwen beschaamt. Het
bevestigt onze ervaring dat een proeverij het best kan worden samengesteld uit
wijnen van verschillende leveranciers.