Overzicht blogberichten

¡Rioja heb je!
By in

¡Rioja heb je!

Peter neemt ons mee naar de Rioja. Strijdtoneel van klassieken versus modernen. Want, zo laat hij weten, de moderne mensch wenscht meer fruit. 

Minder tabak, minder vanille, minder van alles waar de Rioja ooit om geroemd werd. En de Rioja gaat er in mee. Heel de Rioja? Welnee, een klein dorpje, nee aardige stukken van deze provincie, blijven hun klassiekers trouw. Met Ultranationalisten die rijpen op oud hout en modernisten die zoeken naar meer fruit maar wel weer met een concentratie door het gebruik van nieuw hout. Tja, wat is dan klassiek en wat is nieuw. Is het nieuwe wijn in oude vaten? We gaan proeven!

 

We beginnen met een Cune, gran reserva 2010. En, verklapt Peter, we proeven in totaal 6 reservas en 3 gran reservas. 

Dit moet een klassieker zijn zegt mijn pallet. Duidelijk hout. Vanille. Een zwarte kers. Verder wordt er pruim geproefd, zuren – anderen juist geen zuren en wat logger -. De neus is fraai, complex, fruit, tabak, klassiek. De smaak valt daar wat bij tegen, lijkt wat oud. De aanzet is zacht, hij is sappig. Hij mist zuren, hij doet zoet aan. Het fruit is al wat verdwenen. Ik proef toch duidelijk het fruit. Kortom, in de wijn proeven we met elkaar bijna het hele pallet aan smaken, van modern tot klassiek. We zijn lekker bezig. Heel de Rioja in een glas.

Dat glas is bedoeld om de mond wat te verzachten en fris te maken voor de rest, daarvoor dient vaak zo’n eerste wijn. Peter zet ons meteen middenin zijn gebied. De stevigste indrinker sinds jaren. Dat belooft wat voor de rugbyers onder onze proevers. Nou is uw schrijver meer een voetballer, voor de wijnen uit z’n favoriete land beschouwt hij de bal maar wat graag als ovaal.

 

De eerste serie brengt ons 3 reservas

1 BODEGAS LOLI CASADO | JAUN DE ALZATA RESERVA 2014

Bramen roept mijn lijf bij de eerste slok. Vanille, uiteraard, maar fruit fruit fruit. Dit moet modern zijn. De neus bootst de smaak na, in lichte vorm We houden het kort. Fris, zuur. Met een gebrek aan nieuw hout.

2 RODA | RESERVA 2015 (magnum)

Dit is meer koekie en spekkie voor m’n bekkie. Ceder, zwart fruit. Stooffruit in de mond. Duidelijk ook heel geconcentreerd op fruit gemaakt. Meer jammig dan z’n voorganger. Zwarte bes, kers.

Zijn het mijn 51 jaren die me doen verlangen naar klassiekere smaken? Moet ik nu, post midlife, erkennen dat de jeugd me minder aantrekkelijk lijkt dan de rijpheid? Bij deze wijn voel ik me thuis. Behaaglijk als een open haard in de winter. Met zo’n glas. Wat chorizo iberico of jamon bellota. Of Cecina uit Léon. Of.. Ach, of alleen dit glas om bij weg te dromen.

Oh ja, mensen zijn het met me eens. Chocola hoor ik vanuit mijn zetel, intenser fruit. Ik gloei gewoon verder.

3 LOPEZ DE HEREDIA | VIÑA TONDONIA RESERVA 2004

Aards, ceder, het riedeltje kriebelt weer in mijn neus. Belegen deze neus. In de mond meer fruit, lichter fruit en roder fruit.

Deze doet me schrikken. ¿Rood fruit? ¿Rood fruitzuur? Wat is dit voor modernist?! Zeker geen purist. Een afvallige Riojaan moet deze gemaakt hebben. Hoe haalt ie het in z’n hoofd. En wie gooit hem de streek uit. Voor zo’n fruitsnackje ga je maar naar de Bierzo. Het wandelpad ligt er al. Kun je eindigen in Santiago en in de kathedraal om vergeving vragen.

Maar ja, hij is oud, met oud hout. Een belegen neus. Aardse tonen. Het fruit wat weggezakt. Tannines, zuren en hout blijven.

Nondejus, ¡joder!, komt daar de ultieme klassieker uit. Oud, gerijpt, klassiek. Ik schuif mijn stoel iets van de open haard en concentreer me op de volgende serie. 

 

De tweede serie

De tweede serie. Tja, wanneer stopt een Spanjaard met drinken. Meestal net voor ie dronken is. Soms ook dan niet. Bij glas twee wel, dat heeft kurk. Da’s pech. Ach denkt een Spanjaard, ik heb de andere twee nog. En waarschijnlijk denkt ie pas aan de tweede als de eerste op is. Mañana otro dia.


4 BODEGAS LOLI CASADO | POLUS RESERVA 2014

Ons eerste glas uit deze serie brengt opnieuw een ode aan het fruit. Dit keer een geslaagde ode. Zuiver fruit, mooie braam, weer die kers. Mooie zuren, stevige tannines die je tanden niet meer loslaten. Modern kan mooi zijn. Wie daar meer van wil weten gaat bijvoorbeeld naar de bodega van Marqués de Riscal. Prachtig gebouw van dezelfde architect als het Guggenheim. Pas op voor de toetistentoer. Ga voor het gebouw en proef daarna liever dit glas. Een bomba de fruta met veel er omheen. Fudge bijvoorbeeld. Hij heeft veel. En hij is enigszins op leeftijd, 2014. De oudste wijn van deze serie steelt de show met z’n jeugdigheid. Hoe dichtbij kun je klassiek en jong bij elkaar brengen. De hereniging van Rioja in een glas. Met rozenblaadjes. Met chocola. Met zelfs body lotion. Taarten van Abel zou zeggen: niks meer aan doen. 

 5 Het tweede glas sla ik over, dat doet bijna iedereen. Jammer van de FAUSTINO | ICON EDITION RESERVA 2016

6 CUNE | IMPERIAL RESERVA 2017

Het derde glas heeft zo mogelijk nog meer fruit. En roder fruit. Fris, fruitige zuren. Lange afdronk. Ook tannines, heel veel tannines. Deze doet jonger aan. En mag rijpen. Het fruit is me iets te fris, de tannines iets te aanwezig. Met wat jaren wordt deze schreeuwlelijk misschien een eloquente causeur.  

Dat kan maar zo, anderen ruiken rook, as, turf. Eucalyptus. Zwart fruit, zuren. Elegantie, lagen van smaak, balans. 

Balans, misschien wel de kern van de Rioja. Hoe breng je de krachten tot leven zonder dat ze elkaar pijn doen. Hoe laat je fruit leven tussen tabak en vanille. Hoe balanceer je tussen power, hout en zuren. Deze avond is zo’n balansdag.

De eennalaatste serie. Want zoals bekend, de laatste kent een Spanjaard niet.

7 MARQUES DE RISCAL | GRAN RESERVA 2016

Dit staat als een huis. Het huis waar de Rioja op is gebouwd. Het huis waarvan je de grondvesten mag laten trillen. Het huis blijft staan. Dit heeft alles wat je wilt. Het huis mag gemoderniseerd zijn, het karakter blijft. Het huis mag ook klassiek blijven. Schoonheid is niet vergankelijk.

En hoe smaken nu grondvesten? Nou, in het eerste glas van deze serie als cederhouten fruit. Nooit gedacht dat ik beide tegelijk zou proeven, hier is ie dan. Rode kers, wat zuren, de ceder van net, frisheid, fruitigheid en stevigheid. Blijft staan als, ja, als een huis. Een romig huis. Een modern huis. Een rond huis. Een huis dat speelt met de zuren. Een heel fijn huis.Waarin onze voorzitter blijft wonen. En filosoferen. Beneveld te raken. Terwijl je niet meer naar huis hoeft.

8 CUNE | IMPERIAL GRAN RESERVA 2015

Om af te sluiten met een wijn die me terugbrengt in m’n zetel aan de openhaard. Waar de zetel is vervangen door een troon. Koning Rioja in mijn glas. Chocola, leer, tabak, zwart fruit. Klassiekers. Dan wel de Cervantes onder de klassiekers. Wat is dit mooi. Om te ruiken, te ruiken, te proeven, te walsen, te ruiken, te proeven. Wijn om bij weg te dromen terwijl hij naast je blijft en nooit meer weggaat. Zoals de Rioja. Verjongd of oud. Leeftijdloos. Tijdloos.

Para siempre. ¡Gracias Pedro!

 

Ons Champagne moment
By in

Ons Champagne moment

We proeven Champagnes van twee huizen gevoerd door Joshua Klerks (Mijnchampagnemoment). Vanaf het moment dat zijn verloofde erop stónd om in de streek zelf haar bruiloftchampagne te gaan selecteren, of om precies te zijn ná die trip, was hij verslingerd aan het spul!

De Maisons zijn die van Jean Aubry & Fils en Philippe Legout. Per serie staat er blind 1 wijn van ieder op tafel. Eerst nog een lesje druiven herkennen: pinot meunier levert vaak fris jong fruit op, eventuele citrus komt vooral van chardonnay, en de pinot noir geeft een champagne meer body. Naast uiteraard een proefnotitie proberen we ook de herkomst te bepalen: Aubry zit iets ten zuidwesten van Reims, in Jouy-lès-Reims; Legout maakt champagne in de Cote des Bar, vlakbij het plaatsje Colombey les deux Églises – bekend als woonplaats van Charles de Gaulle.

Serie 1

Beide wijnen zijn BSAs, dus slechts licht gedoseerde niet-vintage wijnen: Bruts Sans Année. Beide hebben 18-24 maanden op de gist gerijpt. De eerste wijn heeft wat notigs, een heel fijne mousse, een suggestie van mint in de afdronk. Joshua zelf vindt de wijn eigenlijk net iets te oud; hij koopt ze zelf liefst zo snel mogelijk na het dégorgement, om ze zonder al te veel verdere ontwikkeling te kunnen verkopen aan zijn klanten. De tweede wijn is meer gist-getypeerd, heeft ook wat meer body – dus pinot noir? – appels, bitters. Dit blijkt inderdaad 70% pinot noir te zijn (met 20% chardonnay en 10% pinot meunier), uit de Côte des Bar. De eerste wijn, van Aubry dus, is 50% meunier en 25/25 chardonnay en pinot noir.

Serie 2

Twee rosés in deze serie – een is gemaakt door rode en witte stille wijn te mengen, de andere cuvée is een saignéewijn, waarbij dus eerst de schillen van noir en/of meunier een tijdje meeweken, en vervolgens de stille rosé wijn verder wordt vergist en tot Champagne verwerkt. De ene methode is niet beter dan de andere, volgens Tom Stevenson en Essi Avelan in hun Christie’s World Encyclopedia of Champagne & Sparkling Wine. Van beide methodes wordt goede en minder goede Champagne gemaakt. Wel is volgens de auteurs het tanninemanagement makkelijker bij blenden, dus saignéeversies komen nogal eens wat drogend over, wat de levendigheid en finesse van de mousse negatief beïnvloedt. De bleekroze wijn blijkt in dit geval een blend te zijn met toegevoegde rode wijn; de veel intensere koperrode de saignée. Die laatste – een 100% pinot noir van Legout – heeft rood fruit in de aanzet, frisse en mij persoonlijk niet storende zuren geven structuur. Die structuur komt voor een aantal leden ook van iets anders: “Bitters die plakken” zegt Eric, en Willem Jan noemt de tannines. Misschien dus toch iets te veel extractie bij de schilweking. De Aubry is wat gesloten, heeft wat rijper fruit volgens Maarten, is een tikkeltje krachtiger, voller. De blend is 25% chardonnay, 50% meunier, 25% pinot noir; de kleur komt van wat toegevoegde rode pinot noir.

Serie 3 – Blanc des blancs: 100% Chardonnay

De cuvée Symphonie van Aubry is 100% chardonnay en valt vooral in de smaak bij Peter: “prachtige neus, echt waanzinnig.” Iets wasachtigs, had ik in mijn aantekeningen staan, en wat rokerigs, en ook in de smaak vrij veel autolyse. De wijn van Legout is de cuvée ‘Romain’, die bleekgeel is en iets heeft iets kruidigs in de neus. Is dat hout? Nee, niet volgens Joshua, die zegt dat de wijn volledig op staal is gevinifieerd. Sappig, wat complexiteit (botertje, vuursteen/mineralig worden genoemd); de mousse is zo verfijnd dat de wijn voor mij bijna als een niet-mousserende wijn aanvoelt. De wijn heeft in totaal (dus pre- en post-dégorgement) 6 jaar gerijpt

Serie 4

De Aubry Prestige 80/20 pinot noir/chardonnay) is de lievelingswijn van Joshua: op zijn website zegt hij “… de volheid van de volledig tot rijkdom gekomen Pinot Noir [komt] heerlijk binnen. Dit afgewerkt met de citrus van de Chardonnay zorgt voor een bijzondere smaakexplosie”. Ik vind de wijn vooral mooi in balans en mooi getypeerd door de gistneus. Joshua is onder de indruk van de proefnotities van Just, dus bij deze: “Appel, goud, boter, zijdezacht. Gele appel, citrus, licht, fris, dansend, pracht.” Waarvan akte. De Legout draagt ook de naam “Prestige”, en is 2/3 chardonnay met 1/3 pinot noir. Opent zich in mijn glas wat langzaam, ik ruik wat vuursteen, en proef net wat meer mousse dan de meeste andere cuvées. Ruime zuren in de afdronk. Just: “Gist, appel, petroleum, hars. Mooi zuur, groen, verstopt zoetje, dwars.” Joshua bekent zelf een haat-liefde verhouding met deze wijn te hebben maar is dan ook een zelfverklaard pinot noir man 😉.

Als laatste proeven we een Champagne die Joshua wellicht aan zijn assortiment wil toevoegen. “Doen,” zeggen wij. Het is een zeer smakelijke wijn, heel vol; hij “blijft doordenderen” volgens Just – alhoewel Peter hem dan juist weer de “meest verfijnde wijn van de avond” noemt. Smaken blijven verschillen.

Vinschgau in Zuid-Tirol/Alto Adige
By in

Vinschgau in Zuid-Tirol/Alto Adige

Annemiek en haar echtgenoot Rob bezochten tijdens hun vakantie in Alto Adige drie wijnhuizen in de regio Untervinschgau, namen in de trein tassen en rugzakken vol met wijn mee naar huis en bezorgden ons op de eerste proeverij van het nieuwe seizoen een mooie avond vol verrassende wijnen. Annemiek voorzag de proeverij van wat achtergrondinformatie.

Vinschgau in Zuid-Tirol – Het dal van de kleine wijnboeren.

Wijnbouw is karakteristiek voor de regio Untervinschgau, helemaal tot aan Schlanders. De fraaie wijnstokken strekken zich uit langs de hele berg Sonnenberg.
Het gebied heeft weinig neerslag en is daarom ideaal voor de productie van wijn. Vanwege de hoge temperaturen en de hoogteverschillen is het goed mogelijk om veel verschillende druivensoorten te verbouwen. Zo zijn de zonnige hellingen bijzonder geschikt voor witte wijn. De veel bekroonde riesling wordt geperst in Vinschgau, die ook een vruchtbare bodem biedt aan de druiven van de Weissburgunder en Blauburgunder, evenals de inheemse wijnen van Zuid-Tirol, zoals de Vernatsch (schiava), de Gewürztraminer en de Fraueler.
Vergeleken met andere regio’s wordt de wijnbouw in Vinschgau gekenmerkt door kleinschaligheid, en niet door grote coöperaties.
Kastelbell, Latsch en Schlanders, met hun 35 hectare wijngaarden, zijn DOC-gebieden en produceren zeer gewaardeerde topwijnen, evenals heerlijke likeuren en brandewijn.

De cijfers

In Alto Adige werken ruim 10.000 mensen in de wijnbusiness.
Verdeeld over 150 wijnbedrijven groeien er (op 5.400 ha wijngaarden) meer dan 20 verschillende druivensoorten. Deze wijngaarden liggen tussen de 200 en 1000 meter hoogte.
Maar liefst 98% van de wijngaarden ligt in een DOC- of een DOP-gebied. Zeven procent van alle Italiaanse wijnen wordt hier gemaakt, waarvan 58% witte wijnen. De focus van de wijnboeren verschuift – nog steeds – meer richting de witte druiven.

Klimaat

Door de hoogteverschillen, bergen, dalen en verschillende grondsoorten kan men hier al die verschillende druiven ook optimaal laten groeien. Dit bergachtige gebied heeft tijdens het groeiseizoen een gemiddelde temperatuur van 18 graden, maar door de hoogteverschillen en de invloed van de wind, kan het verschil tussen dag en nacht ver uiteen lopen. Door deze grote verschillen in temperatuur zijn de druiven in staat om een wijd spectrum aan verschillende aroma’s te ontwikkelen.
Dat beloofde wat!

Alhoewel we als club niet echt van regels blijken te houden, was er toch 1 regel waar meerdere leden streng de hand aan wilden houden.
Annemiek begon enthousiast aan de uitleg, maar de regel “eerst schenken, dan praten” werd door enkele leden nog even onder de aandacht gebracht.
Direct werd dan ook begonnen met het inschenken van de indrinker.
Met 18 aanwezigen was de opkomst goed te noemen. En dat gecombineerd met onze mooie nieuwe glazen, maakte het in het begin wat lastiger om de flessen helemaal rond te laten komen.

Rotari Trento DOC Brut 2021

Een mousserende wijn, niet uit Vinschgau, maar uit de zuidelijkere omgeving van Bolzano.
Een fijn begin: mooi helder, strogeel, veel citrus, grapefruit, mooie bitters en vitaal. Peter roemt de mooie gistneus. Valérie herkent de chardonnay-druif in deze indrinker.

De avond werd vervolgd met 3 proefrondes van elk 3 wijnen.

De eerste ronde:
1.1. Glimmer – Unterortl Vinschgau Alto Adige Süd-Tirol – 2021
1.2. Muller Thurgau – Unterortl – Kastelbell-Tschars – 2021
1.3 Weissburgunder Josmaor-hof – Kastelbell-Tschars – 2021

 

In absolute stilte werden de 3 wijnen uitgebreid en serieus geproefd en kon de discussie losbarsten.
Toos noteerde bij wijn 1 noten, bloemen, zachte zuren en vond het een mooie wijn. Zou het een pinot gris kunnen zijn?
In de tweede wijn noemt ze bloemen en peer. Toos vermoedt dat dit een chardonnay is. In de derde wijn roemt ze het rijke fruit, de mooie balans en mineraliteit.
Kees vond de tweede wijn wat voller, vetter en zachter en vermoedt in de derde wijn wat houtlagering.

De tweede serie wijnen
2.1 Riesling Unterortl – Kastelbell-Tschars 2021
2.2 Riesling Bio Lehengut Kastelbell-Tschars 2020
2.3 Mitterberg Weiss Souvignier Gris Gegenwind bio Lehengut Kastelbell-Tschars 2020

Valérie proefde in deze wijn appelmoes, peer, kruiden, grapefruit, mooie frisheid.
De riesling van Lehengut viel een beetje weg tegen zoveel moois, sommigen proefden peer en vonden de bitters mooi.
Nummer 3 had een zwoele aromatische neus, kreupelhout en was een wat zware wijn.
Rob vond 2.1 een wat gesloten neus hebben. Hij beschreef de wijn als bloemig en proefde appel, peer, met een mooie frisheid en een vuursteentje. De 2e vond hij een gesloten neus hebben en in de derde wijn bosgeuren en in de smaak, honing en tertiaire tonen. De eerste twee wijnen vond Kees hartendiefjes.
De 3e wijn is gemaakt uit souvignier gris, een witte Duitse wijndruif die in 1983 is gemaakt door het kruisen van de rode Franse druivensoort cabernet sauvignon met de witte Duitse druivensoort Bronner.
Wederom drie mooie wijnen.

En dan de laatste reeks:
3.1 Blauburgunder Josmoar-hof – Kastelbell-Tschars 2020.
3.2 Blauburgunder Riserva Bio Lehengut – Kastelbell-Tschars 2018.
3.3 Blauburgunder Riserva Unterortl – Kastelbell-Tschars 2019.

Kati vond wijn 1 kruidig in de neus, geen intense geuren, proefde pruimen, framboos, chocola en houttonen. Body gemiddeld, lange afdronk, mooie zuren.
Wijn 2 leek erg op 3.1, nog wat gesloten, zuren en bitters in balans,
Voor Harry de mooiste van de avond, kruidig in de neus, kers, peper zuren, een soort explosie van smaken, tamelijk lange afdronk, wat tannines. Peter vond wijn 1 veruit de mooiste. Jan Willem noteerde een romige neus voor nr. 3, met kers en framboos.
Stevige zuren en bitters bij het proeven. Alle 3 de wijnen vielen in de smaak,
In de 3e wijn rook Maarten toffee, boter en frambozen.
De typische pinot noir-kenmerken kwamen naar voren in deze Blauburgunders. We vonden dit mooie, elegante wijnen.

Conclusie:
Een mooie proefavond met verrassende wijnen die ook nog eens redelijk geprijsd zijn. Een terecht applaus voor Annemiek aan het einde van de avond!

Verslag werkavond: Mijn goedheid, er is nog zovéél verbetering mogelijk!
By in

Verslag werkavond: Mijn goedheid, er is nog zovéél verbetering mogelijk!

Wie dit leest en de Brabantse Wijnsociëteit niet kent… de eerste avond van het seizoen noemen we de werkavond. We stellen dan het programma samen, het bestuur legt financiële verantwoording af en alle aanwezige leden nemen een geblindeerde fles mee. We proeven ontdekkingen van de leden én knipogen naar de thema’s van het seizoen. Een voorproefje.

Vijftien wijnen proeven. Zie de foto’s bij dit artikel. Die kan ik allemaal wel beschrijven, maar interessanter vind ik om te beschrijven met welk gevoel ik ons cultureel centrum verliet. Vooropgesteld: bij zo’n eerste proeverij na de vakantie, zijn we blij. Blij elkaar te zien. Blij weer wekelijks te gaan proeven. Nou ja, kijk maar naar de gezichten op de foto. Er is ook een foto van ons vertrouwde INAO glas mét het nieuwe proefglas Schott Zwiesel Tritan. Dat oude INAO glas was velen een doorn in het oog. Want waarom proef je wijn uit een glas waarbij je zeker weet dat je méér proeft met een ander glas. Het bestuur heeft een heuse test gedaan met verschillende glazen en daar kwam dat kleine INAO tulpglas nog niet zo slecht uit. Het nieuwe glas is zoveel groter, dat we discipline nodig hebben om met een fles per proeverij rond te komen.

Natuurlijk proefden we aantrekkelijke en mooie wijnen. Vanzelfsprekend. Ik beschrijf er drie. Drie wijnen die we niet herkenden. Het technisch determinerend proeven kan écht veel beter.

De vierde wijn van de proeverij
2019 Domaine Philippe Loquineau, Cour Cheverny
Piepjong, minimale geur nog, strakke smaak, droog. De wijn is gemaakt van de curieuze romorantin druif, die goed kan ouderen en zijn kwaliteit pas na verloop van enkele kelderjaren toont. Bah, ik vind dit niet lekker, hoor ik. Een uiting van onvermogen. Beter is het als we goed beschrijven wát we proeven.

De achtste wijn van de proeverij
2019 Librandi Duca San Felice Cirò Riserva
Mooie geur met laurier en een rood fruit explosie. Heel geparfumeerd, veel rondeur in smaak en ook duidelijk nog potentie. Voor alles: heel verfijnd. Mijn brein zegt: zó verfijnd, dat moet Margaux zijn. Mispoes. De wijn is gemaakt van een monocepage, een autochtone Italiaanse druif: gaglioppo. Voor mij is deze wijn uit Calabrië dé wijn van de proeverij.

De twaalfde wijn van de proeverij
2020 Morgon Jean Foillard
Als we goed determinerend zouden proeven, hadden we ongetwijfeld de gamay moeten herkennen. Dat gebeurt ook vaak als je aan het begin van een proeverij aan deze Beaujolais druif denkt. Niemand herkende deze wijn als gamay. De kleur heeft een zweem van paars. Mineralen in de neus, een kersenexplosie, dat ook. Duidelijk ruik ik daarna kruiden, hout en denk: deze wijn drinkt gemakkelijk. Claartje benoemt de zwoelheid, Toos de kersen. Morgon van Foillard is een klassieker.

Moraal van de werkavond
Mijn goedheid. Er is nog zovéél verbetering mogelijk. We hebben meer discipline en meer methodiek nodig bij het herkennen én waarderen van wijnen. Nu is de ene proever daar meer mee bezig dan de andere. Zo was er een opmerkelijk moment op deze proeverij, waarbij een proever werd aangesproken op de proefnotitie “mooi”: dát is een moeilijke proefnotitie, mooi? De proever reageerde onderkoeld: “Je doet er maar mee wat jij wilt”. En kreeg meteen bijval van toehoorders: ‘Love you!’. Het seizoen is gestart. Het determineren is gestart. Het dialogiseren is gestart. Elkaar met een korreltje zout nemen, is gestart.

Peter van den Besselaar

 
 
Riesling wijnen van Weingut Alfred Merkelbach: een Ode aan Rolf en Alfred
By in

Riesling wijnen van Weingut Alfred Merkelbach: een Ode aan Rolf en Alfred

De laatste proeverij van het seizoen brengt Eric Hoepelman riesling wijnen van het Weingut Alfred Merkelbach op tafel. Een ode aan twee wijnmakers die – in de tachtig – oogstjaar 2019 als laatste maakten, hun 68ste jaargang. Toen Alfred senior in 1951 een beroerte kreeg, hielp Alfred junior om de wijn binnen te brengen. Veertien jaar oud. Broer Rolf zou snel volgen. Wie het domein bezoekt in Ürzig, maakt een tijdreis terug in de tijd naar de jaren vijftig. Sindsdien is er niets veranderd. De broers zijn goedlachs en hebben kennelijk plezier in alle aandacht. Je krijgt er bijvoorbeeld catalogi onder de neus gedrukt, waarin de Merkelbach wijnen worden aangeprezen in de Verenigde Staten. Proeven doe je in kleine kristalgeslepen Bernkastel glazen. Ik heb wel eens de fout gemaakt om te vragen naar welke wijn de voorkeur van de broers uitgaat, deze of deze, wijzend op de glazen. Dan zijn ze een beetje Oostindisch doof, en mompelen dat je toch ook niet tussen je kinderen kiest. Einfach. De rieslings hebben een enorm vermogen tot ouderen. Merkelbach heeft 1,2 hectare wijngaard, met name in de steile Ürziger Wurzgarten, maar ook wat in Kinheim en Erden.

Eric Hoepelman bezocht de broers verschillende keren en kreeg het vertrouwen om ook oudere jaargangen te mogen kopen. Een voortreffelijke ode aan Alfred en Rolf voor wie we ons petje diep afnemen. Nieuwe jaargangen Merkelbach worden nog wel onder het eigen label uitgebracht, maar het is wijnhuis Selbach die de vinficatie heeft verzorgd.

2018 Kinheimer Hubertuslay Spätlese Trocken
Opmerkelijke wijn, want Merkelbach maakt weinig droge wijn. Aangenaam, goede zuren, amandel, fijne bloemetjes, goede afdronk. Willem Jan: deze wijn is niet eens droog. Overheersend boterige caramel. In de neus tropisch fruit.

 

 

 

2019 Ürziger Würzgarten Spätlese 8,0%
Gesloten. Mooie zuren in aandronk. Goede balans. 2e anijs.
Annemiek: licht petrol, citrus, tropisch fruit.

2019 Kinheimer Rosenberg Auslese 8,0%
Licht gele meloen. Goede balans. 2e Wat vegetaal, brandnetel.
Annemiek: jasmijn. Noël: wat smaller.

2019 Ürziger Würzgarten “Urglück” Auslese 9,0%
Gesloten. Mooi concentraat. Goede balans. 2e Mooie zuren in balans met zoet. Annemiek: zacht petrol, perzik, subtiel. Minder citrus. Noël: mango, perzik bitters, voelt jonger, prikkelend. Eric: oorspronkelijke stokken.

1979 Erdener Treppchen Auslese
Champignons impressie, stinkertje, 2e kurk. Zuren prominent, botertje. Goudkleurig. Niet 100% zuiver. Toos: lijkt oxy, maar is oke, ik ruik abrikoos. Best om te drinken.

1986 Ürziger Würzgarten Halbtrocken
Intense geur, mineralen, veel zuren, wel in balans.

1992 Erdener Treppchen Auslese 9,0%
Goudkleurig. Marsepein, volronde smaak, aangenaam, hap sap. Slikfactor.
Perzik, abrikoos. Botertje.

1990 Kinheimer Rosenberg Spätlese 9,0% – Fuder-Nr. 2/90
Licht goudkleurig, frivool speels botertje, véél zuren die dominant zijn, geur is aangenamer dan de smaak.

1990 Ürziger Würzgarten Auslese 9,5% – Fuder-Nr. 9/90
Oud goudkleurig, mango en marsepein, zeer aangename zoete aandronk, práchtige balans met zoet en een bittertje. Willem Jan gerijpte ananas. 2e jasmijngeur.

1990 Ürziger Würzgarten Auslese 9,5% – Fuder-Nr. 10/90
Oud goudkleurig, vuursteen en mineralen, mango en banaan, prettige volzoete aandronk, veel spel in de wijn, bittertje in afdronk.

1976 Ürziger Würzgarten Auslese
Prachtig, botertje, jasmijn, dennenbos associatie, volronde gebalanceerde smaak, vitale geur.

1976 Kinheimer Rosenberg Auslese
Uiterst harmonieus, abrikoos, gebalanceerde smaak met evenwichtige balans, prettige zuren. Oudgoudkleurig.

1976 Kinheimer Rosenberg Beerenauslese
Mahoniekleurig, perzik, turks fruit, adembenemende balans, een wijn om Onze Lieve Heer op knieën te danken.

Verslag: Peter van den Besselaar

Chianti: een probleem ombuigen tot een unique selling point
By in

Chianti: een probleem ombuigen tot een unique selling point

Er is een publiekelijk imago van Chianti, iedereen begint dan over rieten mandflessen te praten. Er is natuurlijk ook een persoonlijke herinnering, bij mij is dat een fles Ruffino Chianti van acht jaar oud, met een ridder op het etiket, die zó mooi was, zo warm, zo veel laagjes had, dat ik intens gelukkig werd. Zo’n bevestiging dat een gerijpte wijn móóier is geworden, het heeft iets dubbelzinnigs. Want je hebt zelden zin om een nieuwe aankoop te doen voor de kelder in de wetenschap die wijn pas over acht jaar te drinken. Enkele weken geleden drink ik de Chianti Colli Senesi 2019 van Castello Romitorio en die was sensueel en charmant. Gewoon te koop bij de wijnvakhandel. Fijn.

Martijn de Groot zet een voorbeeldige Chianti proeverij op tafel van hoog niveau. Met drie wijnen die teruggaan tot 1990. Dan ben ik altijd blij om sociëteit lid te zijn. Na een uitstekende mousserende rosé, twee met moeite gevonden witte wijnen uit de streek, volgt één Chianti classico zonder meer, vier series van riserva’s – met ook aandacht voor de nieuwe Gran Selezione topwijnen – en een goddelijke vin santo om af te sluiten.
De wijnatlas (Jancis Robinson en Hugh Johnson) blijft voor iedereen een baken van wijnkennis. Daarin staat dat er 150 jaar geleden al een tweedeling werd gemaakt, tussen Chianti die bedoeld was om jong te drinken, fruitig en vriendelijk, en een ambitieuzere Chianti bedoeld om te rijpen. Ook vandaag de dag is er een onderscheid tussen de wijn die bedoeld is om jong te drinken: een pittige, uitstekend te verteren mondvol fruit die binnen een jaar of twee op dronk is. En de Chianti Classico Riserva, een uiterst serieuze wijn van een beperkte oogst van topkwaliteit sangiovese druiven, opgevoegd op eiken vaten met een levensverwachting van tien jaar of meer.

Petrolo Boggina B 2019
Petrolo ligt tussen Sienna en Arezzo in. De familie Bazzocchi-Sanjust heeft een domein met 31 hectares wijngaard, veelal boven de 450 meter hoog. Deze witte wijn is van 100% trebbiano, gerijpt in Frans eiken. 15 maanden sur lie. Mijn aantekeningen: indrukwekkend. Bleekgele kleur, mineraal in het kwadraat. Veel vanille en hout. Kruiden en bittertje. Duidelijk een eetwijn, mooie balans. Ik kreeg warempel een Meursault associatie. De mineralen hebben een stinkertje (Annemiek). Claartje benoemt noten en wit fruit. RobK ruikt boter, prijst de frisse aanzet en lange afdronk.

 

Castello Monterinaldi Chianti Classico Riserva
De 2015 en 2008 schelen zeven jaar. Wat doet dat met de smaak? Nou, de jaargang 2015 is prachtig. Diepe geur, mooie zuren in de smaak met goede balans. Duidelijk al oudering aan de rand van het glas. Vaag kersen in de geur. Andere proevers ruiken marsepein, roos en mint. De jaargang 2008 heeft óók een diepe kleur en is met veertien jaar nog volstrekt vitaal. Ik ruik kreupelhout en kruiden in de smaak met vitale zuren. Twee keer prachtig.

Castello di Verrazanno Chianti Classico Riserva
We proeven twee keer 2015 blind. Halen we eruit wélke wijn de Gran Selezione is? Beste wel belangrijk vraag, want die Gran Selezione is fors duurder. Ik geef de tweede wijn betere punten en – gelukkig – dat is de Gran Selezione. De jaargang 2015 is way too young om nu te proeven, echt trekkende tannines. Proef je daar doorheen dan is het een prachtig glas: kruidig, verfijnd en elegant, pepertje, frisse zuren, wijn met souplesse. Berry én Valerie benoemen kersen, Valerie ruikt ook anijs en aardse tonen. Die tannines zetten een aantal proevers op het verkeerde been, ze denken dat dit de Gran Selezione moet zijn – omdat die langer nodig zou hebben om op dronk te komen. SASSELO is voor het eerst geproduceerd in 1982. Valerie benoemt de vlezigheid en de kracht, Berry benoemt cederhout. In mijn aantekeningen staat niets over tannine, maar véél over verfijning en finesse. Heel verfijnde en zuivere geur, kruidigheid, de geur opent zich als een pauwenstaart, steeds nieuwe impressies. Schitterende wijn die mij een beetje aan Margaux doet denken.

En wat doen deze wijnen als ze ouderen? 1990 twee maal: Classico en SASSELO.
Twee-en-dertig jaar oud, een hele generatie. De eerste verkiezingen in Duitsland na de eenwording van Oost- en West-Duitsland, Michaël Gorbatsjov krijgt de Nobelprijs voor de Vrede, een jonge Paul de Leeuw wint de Scheveningen Cabaret prijs, Ayrton Senna wint het WK Formule 1 en ANC leider Nelson Mandela wordt vrijgelaten. In 1990 overleed Roald Dahl op 74 jarige leeftijd, hij liet prachtige kinderboeken achter, maar ook een geweldig verhaal over blind wijnproeven. Mijn hart gaat bij beide 1990-ers harder kloppen. De Classico 1990 heeft een hele diepe en intense geur, dennenbos met ook wel een stinkertje. Soepele wijn, zoethout, fruit nog en goed in balans. De SASSELO 1990 is een toonbeeld van verfijning. Kreupelhout in de geur, straffe smaak nog, met Limburgse stroop, leer. Goed in balans. Ik zie vanuit mijn ooghoeken Martijns gezicht in een grimas vertrekken: de wijn is te zuur, zegt hij. Kwestie van smaak, denk ik. Ik had er geen last van.

Dan een serie met sangiovese/cabernet combinatie

Castello Monterinaldi 1990 PESSANELA
50/50 sangiovese en cabernet sauvignon. 18 maanden houtrijping en daarna 12 maanden op fles. Berry benoemt leer en ceder, Claartje noemt de wijn wat eenvoudig. Ik weet niet precies wat het is, maar de wijn vind ik niet 100% in balans, wat het genieten niet in de weg staat. Tuilé kleur. Kreupelhout in de geur Hoge zuurgraad en bitertje, maar ook finesse en verfijning. Mooi glas.

 

 

Castello di Verrazzano 2009 bottiglia particulare
50/50 sangiovese en cabernet sauvignon. 18 maanden op barriques, 6 maanden op kleine vaten en 6 maanden op fles. Roodbruine kleur met tuilé rand. Mooie kruidigheid in de geur, straf en nog niet op dronk. Maar de geur zegt: Adeldom! Berry weet veel van de smaakcomponenten van de complexe wijn te benoemen: mon cherie kersen en chocolade, floraal, bloemen. Fijn glas.

 

 

Fontodi Vin Santo 2010
Gemaakt van malvasia en sangiovese. Na de oogst zijn de druiven 5 maanden gedroogd. Na persing opvoeding op eikenhout. Absoluut briljante wijn, een van de mooiste vin santo’s die ik dronk: honing, caramel, abrikoos, extreem goede balans met prachtige zuren.

 

 

 

Chianti staat bij BWS voor jaren op de kaart!

Proefnotitie door Peter van de Besselaar

De presentatie van Martijn over Chianti en de wijnen

Ribera del Duero heeft de wind mee (maidenproeverij)
By in

Ribera del Duero heeft de wind mee (maidenproeverij)

Toen Ribera del Duero in 1982 de DO-status kreeg, waren er maar negen wijnmakers actief. Dit is het gebied van Vega Sicilia – vaak beschouwd als allerbeste Spaanse wijn. Het wijngebied heeft de wind mee; inmiddels ligt er 61.000 hectare aan wijngaarden en zijn er meer dan 300 wijnbedrijven actief. Rode wijnen uit Ribera del Duero zijn gemaakt van de tempranillo. Het levert wijnen op met smaken van bramen, zwarte kers, tonen van granaatappel, cranberry, leer, tabak en kruidnagel. Door de vatlagering komen tonen voor van kruiden, vla en mokka. De lokale bevolking gelooft dat de druif als gevolg van de klimatologische omstandigheden eigenschappen heeft ontwikkeld die hem compleet anders maken dan de elders geteelde tempranillo, waardoor een frissere, elegantere wijnstijl ontstaat. Tempranillo heet hier vaak tinto fino en tinta del pais. De wijnen moeten 75% tempranillo bevatten (meestal is het 100%), toegestaan zijn ook cabernet sauvignon, merlot, malbec, garnacha tinta em de witte druif albillo mayor. De eerste vier druiven brengen zuurgraad, tannine en fruit in de blend, terwijl de laatste, een witte druif, geur toevoegt.

Cathy Knuijt brengt wit, rosé en rood uit Ribera del Duero op tafel, naast twee wijnen uit het Rioja gebied.
Mijn hoogtepunten.

El Lebrero 2020 Ribera del Duero (wit)
Hartendief van Cathy. Gemaakt van albillo, een deel van de druiven fermenteert in eiken vaten, een deel in roestvrijstaal. De wijn rust en rijpt 11 maanden in eiken vaten. Bescheiden geur, lekker frisse wijnmet karakteristieke bitters.

 

 

 

Hito 2021 Ribera del Duero (rosé)
100% tempranillo. Adembenemend lichte zalmkleur, bijna water. Verfijnde bloemetjes geur, lekker volle aandronk, lekker sappige rosé, erg goed gemaakt.

 

 

 

 

Viña Sastre 2019 Ribera del Duero Roble
Gemaakt van tempranillo van dertig jaar oud. Wát een heerlijke wijn, vind ik deze wijn. Paarse kleur, ongelofelijk sappige wijn met heel veel kersen. Zwoel en puur plezier. Annemiek stemt daarmee in: bramen, framboos, kruidige zwoelheid.

 

 

 

Psi 2017 Dominio de Pingus
Gemaakt van tempranillo. Gebruinde rand, kersen. RobK benoemt bosgrond, mist wat spanning in de wijn.
Toch wel wat diepgang, goede balans en mooie zuren.

 

 

 

Garmon 2018 Ribera del Duero
Paarse rand, bramen en sechuan peper in de geur. Lijm ook in de geur. Vol, krachtig, zwoel.
Érg fraaie wijn. Gerard is ook enthousiast: kersen, krachtige zuren, hap sap, zin een volgende slok. RobK zegt: de wijn is zwoel zonder overrijp te zijn. Mooie melkchocolade in de geur. Blijft lang nahangen.

 

 

 

Cathy zet ook twee uitstekende Rioja’s op tafel.

Phinca San Julian 2018
Paarsrode kleur, een en al verfijning. Een Hoge Seigneur. Enorm gelaagde geur met tabak, leer en chocolade. Enorme kracht en geweldige balans. Eric benoemt inkt, ceder, bramen en dikke pruimen.

Remirez de Ganuza 2007 Gran Reserva
Gemaakt van tempranillo en graciano. Voornamelijk van klei kalk bodems. 39 maanden in nieuwe eiken vaten. Van zestig kleine percelen met enkele microklimaten. Bruinrode kleur, After Eight munt en chocolade. Mooie sappige wijn. Eric ruikt sigaar, hout, cassis. Maarten vindt de Remirez spannender, frisser en heel elegant.

Een hele mooie maidenproeverij. Dank Cathy.

Proefnotie door Peter van de Besselaar

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Witte zomerwijnen ‘pleasen’ en ‘verwonderen’
By in

Witte zomerwijnen ‘pleasen’ en ‘verwonderen’

Toos Dusee zet witte zomerwijnen op de proeftafel. Leuk, dacht ik, en schrijf er tien op in mijn proefnotitieschrift. Ik ben benieuwd hoeveel ik er straks weg kan strepen. Aan het eind van de proeverij tel ik ‘twee’, want ik voorzag dat we Moezel en Elzas zouden proeven. En ik realiseer me dat onder de noemer zomerwijnen véél wijn past. Ook de Franciacorta, Rias Baixas, Marlborough sauvignon blanc, Traisental grüner veltliner, vermentino uit Toscane, assyrtiko uit Griekenland, Bulgaars wit uit Bessa Valley en chardonnay uit Zuid Afrika, die allemaal niet op mijn lijstje staan. Toos is helder over haar criteria: de zomerwijn moet licht zijn, niet zwaar of vol in de smaak, gekoeld goed passen op het terras en bij lekkere zomergerechten zoals salades.

bbq witte zomerwijn

Dat de omstandigheden álles uitmaken voor hoe je een wijn waardeert, blijkt uit de Leirana Abariño 2020 uit de Rias Baixas. Die proefde ik enkele weken terug op een terras voorafgaand aan een diner en de wijn kon me enorm bekoren. Nu in de blinde proeverij staat de wijn naast een sauvignon blanc en grüner veltlinder en vind ik die nogal enkelvoudig. Ik ruik wat caramel en cacao tonen in de geur en in de smaak hele hoge zuren. In de wijnapp waarin ik notities noteer krijg ik zelfs op mijn donder van David: “Peter, dit is geen wijn voor in een vergelijkende proeverij. Ik was er verrukt van, want deze wijn ‘resets’ de smaakpapillen als aperitief.” Waarvan akte.

 

 

Villa Franciacorta 2016 Mon Satén

100% chardonnay. Franciacorta zette ons twee weken geleden nog op het verkeerde been bij het Nederlands kampioenschap. Ook in deze proeverij zeggen veel proevers: champagne! De bubbel komt in geuren en kleuren: brioche zegt Valerie, chardonnay zegt Annemarie (knap!), appelmoes zegt Eric, munt en floraal zegt Ron. Ik ruik appeltjes en citrus in en verder kleine geur, zure aanzet, bittertje in de smaak, aangenaam. Verwonderwijn.

 

 

 

Assyrtiko by Gaia, 2020 wild fermet, Santorini

Mooie commentaren op de Griekse wijn. Kees ruikt mango, Ron wat vanille en spinazie, boenwas. Maarten ruikt mango en caramel, hij prijst de lange afdronk. Mijn aantekeningen kruidig/kaneel, gronderige geur, lekker hoge zuren. Pleasende wijn.

 

 

 

Chardonnay 2018 Muratie Stellenbosch

De chardonnay stond niet op mijn lijstje, omdat ik die wat vanzelfsprekend vind. Toos kiest voor een Zuid Afrikaanse en verduveld je zou zo denken aan Bourgogne te zitten. Want: stinkertje, true to type chardonnay, Zachte wijn, heel fraaie met mooie rondeur. Pleasende wijn.

 

 

 

Vermentino 2019 Toscane, Campo alla Sughera

Een wat verrassender keuze dan de klassieke Soave die ik niet van mijn lijstje kan wegstrepen. Een verfijnde elegante geur met duidelijk jasmijn tonen. Frisse smaak, echt zomers, met mooie zuren en wat bitters in de afdronk. Ron benoemt kruisbes, zuren en mineralen. Verwonderwijn.

 

 

 

Riesling 2018 Van Volxem

Betrouwbare wijn, riesling mineralen, spritzig, goede balans, fijne wijn. Pleasende wijn.

 

 

 

 

Ayler Kupp 2018 Auslese, Peter Lauer, Saar

Hartendief van Toos. Begrijpelijk want dit is een fantastisch glas: mineralig, mooie rondeur met verfijnd zoet en prachtige zuren die zorgen dat er adembenemende balans is. Hier kan je nog minstens 15 tot 20 jaar plezier aan beleven. Duidelijk: pleasende wijn.

 

 

 

Peter van den Besselaar

 

 

Tweede plaats bij NK blindproeven
By in

Tweede plaats bij NK blindproeven

De Brabantse wijnsociëteit heeft beslag weten te leggen op de tweede plaats bij het Nederlands Kampioenschap blindproeven.

Het team bestond uit Berry Marinussen, Maarten Drop, Noël Geisen en Peter van den Besselaar. Maar liefst veertien proevers namen deel, twee als coach. Het begint al een beetje als traditie te voelen, Vlaamse koffiekoeken en croissants van Eric om te beginnen. Wekenlang, soms maandenlang, is er al geoefend. Met speciale oefensessies om druiven beter te leren determineren, gangbare en curieuze. Dat doet Fred Nijhuis namelijk heel goed: een blindproeverij samenstellen die als je die achteraf op papier ziet, je altijd doet denken: moet te doen zijn. Maar papier is geduldig. Vorig jaar was er een hele lichte Châteauneuf du Pape die proevers op het verkeerde been zetten. Nu was de eerste lichte rode wijn een malbec, maar daarin zag een team de gamay en een ander team de  barbera. Gewone druiven herkennen is al lastig, dus het herkennen van altesse (Savoie) of mavrud (Bulgarije) is natuurlijk nog veel lastiger. Team Halfdroog prolongeerde de titel, dat zijn superknappe proevers die vorig jaar zelfs een vierde plaats haalden bij het wereldkampioenschap. Klik hier voor een volledige uitslag en opsomming van de geproefde wijnen. https://www.fred-nijhuis.nl/2022/05/team-halfdroog-na-prolongatie-titel-op-nk-blindproeven-naar-het-wereldkampioenschap-in-frankrijk/

Hieronder een foto-impressie van de dag in Kontakt der Kontinenten in Soesterberg die tot in de late uurtjes voortduurde bij restaurant D’Amici in Vleuten.

Pinot Noir en Spätburgunder, verrassend veelzijdig
By in

Pinot Noir en Spätburgunder, verrassend veelzijdig

Dit is een heerlijk thema. Mag van mij ieder seizoen terugkomen. Want je kan er eindeloos mee variëren en het is super leerzaam. Toeval is logisch, zei onze voetbalfilosoof Johan Cruyff. Hoe langer je er over denkt hoe meer je inziet dat het waar is. Dus op de dag van de proeverij valt het Engelse wijntijdschrift Decanter bij mij in de bus met Pinot Noir als thema. The greatest grape? Vraagt de redactie zich af. Featuring een Côtes de Nuits proeverij én… Duitse spätburgunders. Wat zei ik: toeval is logisch.
Verschillende leden denken dat het een proeverij zal worden met steeds de vraag: welke wijn is de Duitse? Met die verwachting ben ik ook naar cultureel centrum Jan van Besouw gekomen. Maarten Drop zet echter een verrassend veelzijdige proeverij op tafel. Met ook Nederlandse, Zuid Afrikaanse en Elzasser wijnen. En maar liefst zeven van de elf wijnen op tafel zijn biologisch.

Weinreich 2018 Blanc de Noir
Mousserende wijn uit Rheinhessen, die positieve kritieken krijgt. Deze biologische wijn kan als aperitief geschonken worden, erg expressieve geur, stevige smaak met hoge zuren. Appeltjes determineert Gerard, die ook spreekt over stevige bitters. Dat maakt dat je deze sekt ook zonder nadenken bij het diner kan schenken.
In de eerste serie staan twee Blanc de Noir wijnen, een uit Rheinhessen en een uit de Ahr. Allebei mooi, de jongste wijn krijgt van mij de meeste stemmen.

 

Burggarten 2021 Blanc de Noir Ahr
Deze VDP-producent weet de harten sneller te doen kloppen, met een wijn met een heel expressieve geur. Mango, perzik en tropisch fruit herkent Kees, hij roemt de zachte zuren. Typisch Duits staat in mijn aantekeningen, want veel bloemetjes. Viooltjes. Spritzig. Citrus. Passiefruit. Ananas. Lekkere smaak, voor ik er erg in heb: de slikreflex vóórdat ik de wijn kan uitspuwen. Hap sap, zin in een volgende slok. Tjonge, dit is mooi.
In de tweede serie rosé wijnen. De zalmgoudkleurige wijn blijkt pinot noir uit Thorn te zijn, mineraal getypeerd. De zalmkleurige wijn is gemaakt van spätburgunder met wat fruhburgunder en cabernet sauvignon. Milch 2020 Rosé Juliane heeft een licht zoetje en heel prettig, aardbeien in de geur. Eric ruikt banaan, amandel en stephanotis, de bruidsbloem.

Dan een serie met drie rode wijnen.

Domaine Fernand Engel 2020
Waarom mist in een Elzasser pinot noir altijd iets?, vraagt Claartje zich af. Om later in de proeverij te ontdekken dat er een pracht Elzasser staat. Zo zijn er iedere proeverij wel 5 tot 10 van die leuke kleine gebeurtenissen die zich maar moeilijk laten beschrijven. De geur van deze wijn charmeert, met kruidigheid, ceder en aardbei. De smaak heeft een zoete aanzet. Ron ruikt zuurkool en eaux de vie.

 

 

Bernhart Sweigener Kalkmergel 2019
Biologische wijn, wijn van jonge stokken die 10 maanden houtrijping krijgt. Veel te jong, zegt Noël. Maar ik vind de wijn heel vitaal en verfrissend in smaak, lekker hoog in de zuren. Ingetogen neus wel, met aardbei en mineralen.

 

 

Paul Cluver 2018 Elgin
Erg lichte kleur, bij het blindproeven denk ik – no way – aan Zuid Afrika. De geur is frivool met rozen. Noël prijst de fijne zuren, Liselotte typeert met de kernwoorden ingetogen, elegant, thee en rozenbottel, bessen en paddenstoelen.

 

 

DORF, Andres Durst, Pfalz
Wijn die jaartalloos op de markt komt, maar is gemaakt van 2016, 2012 en 2018. Wijnbouwer Durst werkt biologisch. Hartendiefje van Maarten. Willem Jan zou de hele proeverij willen blijven ruiken, iedere keer komt er een andere geurimpressie naar boven. Frivole neus met aardbeienmousse, goede zuren en verdorie toch ook nog tannines. Wint zeker nog aan kwaliteit door kort in de kelder door te brengen.

 

Château de Chamilly 2014 Mercurey 1er Cru Les Puillets
Lichte kleur, mooie tuilé aan de rand. Ingetogen elegantie in de geur, nog strenge en straffe smaak met elegantie. RobG prijst de mooie zuren en elegantie.
In de laatste serie staan twee hele fraaie wijnen.

 

Bernhart 2014 spätburgunder – S –
Roodbruine rand, combinatie van vanille en rozen. Hoge zuren, op dronk, kreupelhout, sappige smaak met veel elegantie. Willem Jan benoemt munt, koffie en chocolade. Hartendief van Maarten.

 

 

Jean Paul Schmitt 2013 Rittersberg
65 jarige oude stokken leveren de druiven voor deze wijn. Prachtwijn. Halftransparant, roodbruine rand. Ik ruim warempel gewürztraminer, erg geparfumeerde wijn met veel kruiden. Goede zuren, sappig, veel body, hap sap verlangen naar een nieuwe slok. Claartje benoemt de caramel in geur en smaak. Willem Jan ruikt honing, pruimen en rabarber. Kruidig ook. Hij nodigt ons uit (echt) om een blaadje laurier in de mond eens te bijten en te ‘pruimen’, want dan proeven we de laurierbitters het best.

Zo eindigt de proeverij, met suggesties om ons smaak-arsenaal uit te breiden, van laurier ‘pruimen’ tot het idee om de Stephanotus bij de bloemenzaak niet alleen te bekijken maar vooral ook te beruiken. We gingen heel blij naar huis.

Peter van den Besselaar