Rob van Ginneken zette de proevers steeds twee wijnen blind voor. Per serie mochten we één ‘wild guess’ of een beargumenteerde keuze maken voor een gebied waar de wijn vandaan kwam. En wat Rob voorspelde, gebeurde ook. In de vierde serie werd het gebied vastgesteld: Piëmonte. Maar daarvoor hadden we éérst foutief Nieuw Zeeland, Loire en Noord-Oost Italië als keuze gegeven. Piëmonte wordt in het noorden en oosten begrensd door de Alpen, in het zuiden door de Apennijnen. Meest bekend is het zuidoosten, waar we de Barolo’s, Barbaresco’s, Barbera’s en de (Moscato d’) Asti vinden. Die muskaat is de meest aangeplante druif, nebbiolo staat op slechts 6% van de wijngaarden geplant, maar is natuurlijk kwalitatief van eminent belang. Daarnaast proefden we de druivensoorten: dolcetto, chardonnay (appellatie Langhe), cortese (uit de appellatie Gavi) en arneis (appellatie Langhe). Het is een prachtig gebied (zie foto).
Verdicchio di Matelica 2008, Collestefano
De indrinker kreeg Tre Bicchieri in de Gambero Rosso. Deze witte wijn uit de Marken maakte indruk op mij. Licht citrus in de neus en heel levendig. Sappige aangename smaak met een héél fraai bittertje in de afdronk.
Langhe Chardonnay Trés 2007, Orlando Abrigo
Ik herkende de wijn niet als chardonnay, maar zette wel twee **-sterren in mijn notitieboekje. Klassieke neus met vanille en terroir. Stalluchtje, krijt en vooral véél mineraliteit. Wat langer in het glas opent de wijn zich als een pauwestaart. Prominente bitters in de smaak, lekker sappig glas.
Dolcetto di Dogliani ‘Valdibà’ 2006, San Fereolo
Geparfumeerde neus met kleine rubbertoon. Wát een concentratie, dit is een krachtpatsertje. Mon-cherie charmeur. Hap sap kersen, je verlangt naar een nieuwe slok. Lekkere wijn.
Barbera d’Alba 2005, Bruno Giacosa
Goed gemaakte wijn, boers met een neus vol vanille en stalimpressies. Hoge zuurgraad, souplesse en terroir.
Barolo Serralunga d’Alba 2004, Fontanafredda
Het jaar 2004 is één van de allerbeste in Barolo uit de laatste tien jaar. Deze Barolo kreeg 88 punten van Robert Parker, mag ik zeggen: een bescheiden score? Desalniettemin is dit een boeiend glas. De neus is bijzonder expressief. Ik ruik teer en eaux de vie. En ook onmiskenbaar de typische lucht van de wolhokken in een textielfabriek (de Pont). Salmiak. Warme smaak met goede balans.
Barbaresco 2004, Punset
Hartediefje van Rob, die spreekt over een hoge smaakintensiteit. 90 punten wijn Wine Spectator. Ceder en bosaardbei in de neus, zegt Paul. Ik vind de neus zwoel en rijk. Het rubbertoontje is een indicatie voor Italië. En oma’s ruikende rozen in de neus, is de indicatie voor Piëmonte. Dan nog duidelijk tannines in de mond, rijke wijn met veel inhoud en prachtige balans.
Barbaresco Vigna Montersino 2004, Orlando Abrigo
Wat kan Jan wijn mooi verwoorden! “Versmolten goud”, zei hij. “Alles wat er in moet zitten, zit er in”. Bouillon werd genoemd als indicatie voor de geur. Mijn aantekeningen zijn prozaïsch: rozen in de neus, explosie van fruit. Vuursteen ook, dennennaalden. Sappige en enorm rijke smaak, prima balans. Fijne wijn. RP 91 punten
Barolo Cannubi Boschis 2004, Virna
Wat een kindermoord, deze twee wijnen, die nog lang moeten liggen om écht op dronk te komen. WS 91 punten. Enorm complexe neus: rozen en rozemarijn, morellenkersen. Drop, cederhout en mint. Pittige smaak, nu al grandioos glas. Zeker drie ***-sterren.
Eén discussie hebben we deze avond niet gevoerd. Je kunt je de vraag stellen vanaf welk kwaliteits- en prijsniveau een gebied goed te determineren is. In deze proeverij waren ruwweg de eerste drie series wijnen tot Euro 10 en de overige drie series wijnen van Euro 20 tot Euro 40. De moderne technieken hebben geleid tot een heel acceptabel basisniveau. Of een chardonnay dan uit Pays d’Oc, Chili of Spanje komt, is gewoon weg lastig te proeven. Mijn stelling is dat de wijnen tot Euro 10 tamelijk eenvormig zijn en daardoor lastig te determineren. Reacties welkom!
We gaan op bezoek bij Vincze Bela, gesterkt door een warme kalfsgoulash, die we genoten op een gezellig terras in het zonnige centrum van Eger. Vincze Bela is in 2005 uitgeroepen tot wijnmaker van het jaar in Hongarije. Hij ontving ons in de tuin en vertelde over de strijd om een bestaan op te bouwen als wijnbouwer. Het valt niet mee om als serieuze wijnnmaker in te breken op bestaande markten en het imago van Hongaarse wijn staat export soms nog in de weg. Vervolgens kregen we een korte rondleiding in een sprookjesachtig mooie wijnkelder; Kati Bujdoso fungeerde als tolk. Zij vertelde dat de perfectie van deze wijnbouwer ver gaat. Zelfs in kleine details merkten wij dat: zowel de rugleuning als de zitplaatsen van de houten bankjes zijn verwarmd in de koele kelder! Vincze vertelde dat naar zijn idee de opwarming van de aarde (global heating) ervoor gaat zorgen dat Eger naar een mediterraan klimaat toegroeit. In de jaren 2007 en 2008 is dit goed te merken, aldus Vincze. We kregen een genereuze proeverij. St. Andrea en Vincze Bela zijn in meerdere opzichten heel authentieke bedrijven, waarbij Bela zich een gepassioneerd liefhebber van de Bordeaux stijl toont. Hij maakt veel rode wijnen op basis van 100% cepages. En dat doet hij werkelijk ontzettend goed.
György Lörincz is afgestudeerd oenoloog. In de documentatie beschrijft György hoe hij als jong broekie zijn geliefde heeft leren kennen. Deze Ode aan zijn vrouw Adrea verklaart meteen hóe het domein aan zijn naam komt. Dr. Lörincz werkte voor het allergrootste wijnbedrijf in de regio. Op kleine schaal maakte hij voor vrienden en zichzelf wat wijn. Die durfde hij niet onder zijn familienaam in te sturen naar de regionale Eger wijncompetitie. Hij koos daarom een fictieve naam: de naam van zijn geliefde Andrea en zette daar Saint vóór. Saint appelleert zowel aan druiven (bijvoorbeeld St. Laurent), als aan fameuze wijnen (bijvoorbeeld St. Emilion). Een naamkeuze met emotie, historie en spirituele trekjes. Zo gezegd, zo gedaan. Hij won de gouden medaille, een geweldig gevoel. In 2002 realiseerde György zijn droom met de start van het eigen wijndomein. Hij vertelde ons met maar liefst 46 druiven te werken. Wel een tikje te veel, geeft hij toe. De experimenten met nieuwe aanplant, maken wél dat hij een steeds beter zicht krijgt op de unieke kwaliteiten van Eger. Nú gelooft hij dat de streek vooral is voorbestemd om elegante wijnen te maken, zeg maar het Bourgogne type. Op zijn domein gaf Nicolas Joly, goeroe van de biodynamische wijn, workshops. Lörincz heeft de pest aan trucjes en wil op een authentieke manier wijn maken. Het bezoek aan het domein maakte grote indruk op ons. Eigenlijk werden we steeds blijer van de wijnen in de proeverij. De wijnmaker spreekt zacht en oogt bescheiden. We proeven met fijne zachte achtergrondmuziek, door de wijnmaker enkele keren gewisseld. Het zijn jazz improvisaties. Behalve bij het proeven van de meest uitgesproken en krachtige wijn Merengö Egri Bikaver Superior 2006, als we ineens luisteren naar the Rolling Stones. Wij vermoeden dat dit geen toeval zal zijn. Op dit domein klopt gewoon alles.
